Filmden Oskar Werner ve Cyril Cusack bana oldukça tanıdık gelen yüzler. Hadi Oskar Werner’i Jude Law’a benzettim de, Cyril Cusack’ı sanki daha önce görmüş gibiyim veya kime benzettiğimi çıkaramadım.
Filme gelince, günümüzde baskısını açık şekilde hissettiğimiz bir konuyu kurgulaştırmış ve daha çok sembolik dokundurmalar ile önümüze sermiş güzel bir eleştiri olarak görüyorum. ’66 yılında yapılmış olmasına rağmen zamanının ötesine gidebilmiş ve hala kendisini seyrettirebiliyor. Bunu herhalde sinematografisine, yönetmenine ve konusuna borçlu. Filmsever ve dünya vatandaşı her zatın izlemesi gereken bir film bence.
Arkadaşlar kitaplar kutsaldır. Kitapların değerini bu filmi izledikten sonra daha da iyi kavramanız ve hatırlamanız dileğiyle...
He, bir de filmle ilgili değinmek istediğim bir nokta var. Sevgisizlikten olsa gerek, bazı sahnelerde insanların kendilerini okşadıklarını, kendilerine sarıldıklarını görüyorduk. İç acıtıcı bir durum gerçekten, baskıcı olan ve insanların duygularına ... Devamı
Filmden Oskar Werner ve Cyril Cusack bana oldukça tanıdık gelen yüzler. Hadi Oskar Werner’i Jude Law’a benzettim de, Cyril Cusack’ı sanki daha önce görmüş gibiyim veya kime benzettiğimi çıkaramadım.
Filme gelince, günümüzde baskısını açık şekilde hissettiğimiz bir konuyu kurgulaştırmış ve daha çok sembolik dokundurmalar ile önümüze sermiş güzel bir eleştiri olarak görüyorum. ’66 yılında yapılmış olmasına rağmen zamanının ötesine gidebilmiş ve hala kendisini seyrettirebiliyor. Bunu herhalde sinematografisine, yönetmenine ve konusuna borçlu. Filmsever ve dünya vatandaşı her zatın izlemesi gereken bir film bence.
Arkadaşlar kitaplar kutsaldır. Kitapların değerini bu filmi izledikten sonra daha da iyi kavramanız ve hatırlamanız dileğiyle...
He, bir de filmle ilgili değinmek istediğim bir nokta var. Sevgisizlikten olsa gerek, bazı sahnelerde insanların kendilerini okşadıklarını, kendilerine sarıldıklarını görüyorduk. İç acıtıcı bir durum gerçekten, baskıcı olan ve insanların duygularına iyi-kötü ket vuran her sisteme karşı olmalıyız. Zira, burada insanların susturulmuş halini görüyoruz kurgu icabı, ancak gerçek dünyada tüm bu baskılar insanları sapkınlığa itmektedir!
Duygular, hırslar dünyada her zaman ölümlerin,savaşların,cinayetlerin, tecavüzlerin ve benzeri kötü şeylerin olmasına sebep olmuşlardır fakat bunun engellenmesi için kitapların yakılması çözüm değildir zira tarih kanıtlamıştır ki kitapların yakıldığı her yerde insanlar da yanmıştır, yanacaktır. Filmi izlerken ben yanımdaki kitabı elimden düşürmedim, bilginin ağırlığının farkına varmak kadar güzel çok az şey var...
Aradan 45 yıl geçmesine rağmen filmin yaptığı göndermelerse önemini yitirmemiş, öyle gözüküyor ki insanlık son bulana kadar da yitirmeyecek. 10/8
dip not: bugün filmde rol oynayan bir çok insanın, özellikle Oskar Werner ve Cyril Cusack’ın yıllar önce vefat ettiğini bilmek çok daha farklı hissetmenize sebep oluyor.
Ray Bradbury,bildiğim en becerikli kurguculardan biri. Bilimkurgu türünü,mahrum olduğu zarafete kavuşturabilmiş,ender edebiyatçılardandır. Tasvirleri çoğu zaman edebi bir nitelik taşır,soyut ve yaratıcıdır. Doğrudan yermek yerine, olan biteni hicvetmeyi yeğler.
Fahrenheit 451,bu bakımdan mükemmel bir hiciv örneği. Filmiyle kıyaslamak istemem,bazı şeyleri kafada kurmakla başkalarının kafasında kurduklarını izlemek arasında ciddi farklar var. Duygusal yaratıcılığın bir suç sayıldığı, mümkün olan en basit şeylerin makbule geçtiği günümüze doğru savrulmuş bir sürü taş var. Biri muhakkak kafanıza çarpacaktır.
Ray Bradbury’nin en sevdiğim kitabı, Mars Yıllıkları’dır. Okumanızı öneririm.
NOT: Mars Yıllıkları, bundan yıllar evvel; meşhur "Baskan" dizisinde, "Gümüş Çekirgeler" adıyla yayımlanmış. Orjinal eserin kırpılmış bir versiyonu,Gümüş Çekirgeler.
Konusundan bihaber izleyip, bu yüzden iyice şaşırıp etkilendiğim bi filmdir kendisi. Çekildiği yıl da göz önüne alındığı sahneler ve sahne tasarımı harkulade, fütürizmin tepesinde nerdeyse. Ayrıca baskı rejimlerini oldukça sembolik ve ironik bir dille anlatması ayrıca takdire değer. İzlenesi...
kitabı okuduktan sonra filmi beğenmemeniz olası. 1966 yapımı olmasına rağmen izlenebilirliliği yüksek bi film. günümüz şartlarında yeniden çekilse eminim çok daha iyi şeyler ortaya çıkar. ancak kitapta olup da filmde olmayan ya da değiştirilen öğelerin mevcut olduğunu söylemek gerek. önce ya da sonra kitabı da mutlaka okuyun derim ben.
@ekopyen
16 yıl önce
8 / 10
Filme gelince, günümüzde baskısını açık şekilde hissettiğimiz bir konuyu kurgulaştırmış ve daha çok sembolik dokundurmalar ile önümüze sermiş güzel bir eleştiri olarak görüyorum. ’66 yılında yapılmış olmasına rağmen zamanının ötesine gidebilmiş ve hala kendisini seyrettirebiliyor. Bunu herhalde sinematografisine, yönetmenine ve konusuna borçlu. Filmsever ve dünya vatandaşı her zatın izlemesi gereken bir film bence.
Arkadaşlar kitaplar kutsaldır. Kitapların değerini bu filmi izledikten sonra daha da iyi kavramanız ve hatırlamanız dileğiyle...
He, bir de filmle ilgili değinmek istediğim bir nokta var. Sevgisizlikten olsa gerek, bazı sahnelerde insanların kendilerini okşadıklarını, kendilerine sarıldıklarını görüyorduk. İç acıtıcı bir durum gerçekten, baskıcı olan ve insanların duygularına ... Devamı
Filme gelince, günümüzde baskısını açık şekilde hissettiğimiz bir konuyu kurgulaştırmış ve daha çok sembolik dokundurmalar ile önümüze sermiş güzel bir eleştiri olarak görüyorum. ’66 yılında yapılmış olmasına rağmen zamanının ötesine gidebilmiş ve hala kendisini seyrettirebiliyor. Bunu herhalde sinematografisine, yönetmenine ve konusuna borçlu. Filmsever ve dünya vatandaşı her zatın izlemesi gereken bir film bence.
Arkadaşlar kitaplar kutsaldır. Kitapların değerini bu filmi izledikten sonra daha da iyi kavramanız ve hatırlamanız dileğiyle...
He, bir de filmle ilgili değinmek istediğim bir nokta var. Sevgisizlikten olsa gerek, bazı sahnelerde insanların kendilerini okşadıklarını, kendilerine sarıldıklarını görüyorduk. İç acıtıcı bir durum gerçekten, baskıcı olan ve insanların duygularına iyi-kötü ket vuran her sisteme karşı olmalıyız. Zira, burada insanların susturulmuş halini görüyoruz kurgu icabı, ancak gerçek dünyada tüm bu baskılar insanları sapkınlığa itmektedir!
@alone
16 yıl önce
8.4 / 10
Aradan 45 yıl geçmesine rağmen filmin yaptığı göndermelerse önemini yitirmemiş, öyle gözüküyor ki insanlık son bulana kadar da yitirmeyecek. 10/8
dip not: bugün filmde rol oynayan bir çok insanın, özellikle Oskar Werner ve Cyril Cusack’ın yıllar önce vefat ettiğini bilmek çok daha farklı hissetmenize sebep oluyor.
@havlayankuzu
17 yıl önce
Fahrenheit 451,bu bakımdan mükemmel bir hiciv örneği. Filmiyle kıyaslamak istemem,bazı şeyleri kafada kurmakla başkalarının kafasında kurduklarını izlemek arasında ciddi farklar var. Duygusal yaratıcılığın bir suç sayıldığı, mümkün olan en basit şeylerin makbule geçtiği günümüze doğru savrulmuş bir sürü taş var. Biri muhakkak kafanıza çarpacaktır.
Ray Bradbury’nin en sevdiğim kitabı, Mars Yıllıkları’dır. Okumanızı öneririm.
NOT: Mars Yıllıkları, bundan yıllar evvel; meşhur "Baskan" dizisinde, "Gümüş Çekirgeler" adıyla yayımlanmış. Orjinal eserin kırpılmış bir versiyonu,Gümüş Çekirgeler.
@lafateignoranti
17 yıl önce
!--SPOILER--!!--SPOILER--!!--SPOILER--!
finalde herkesin bir kitaba büründüğü kısım çok güzel
!--SPOILER--!!--SPOILER--!!--SPOILER--!
@palinkk
17 yıl önce
@siboreta
18 yıl önce
7.9 / 10
@beriberibulue
18 yıl önce