@filmokko yazdı...

Pzt, 11 Şub 2019, 13:57 (1 hafta önce)

Antoine Doinel, yönetmenin bizzat kendisidir. Truffaut filminde bir bakıma çocukluğunu perdeye taşımıştır.

@kaktusum yazdı...

Paz, 10 Şub 2019, 22:50 (1 hafta önce)

Film 1959 yapımı olmasına rağmen ne aile düzeni ne de eğitim sistemi olarak bir tık bile ilerleyememiş olmamız -belirli azınlıklar dışında- oldukça üzücü. Kabul edilme ve sevilme arzusuyla bir çocuğun neleri gözden çıkarabileceğini net bir şekilde gözler önüne sermiş maalesef ki her anne baba olan bu vasıflara sahip olamıyor ve de tüm olan çocuklara oluyor.

@spacekid yazdı...

Cmt, 22 Nis 2017, 22:11 (1 yıl önce)

9.5 / 10

çocuklar da hisseder

@naksidil yazdı...

Cmt, 11 Haz 2016, 18:51 (2 yıl önce)

Bir çocuğun hayata nasıl mağlup başladığını , bir annenin kendi arsızlığını pişmanlığını nasıl bir çocuğun omuzlarına yüklediğini gördük.. Bu çocuğun yırtık pijamasını , uyku tulumunu , sessiz ağlayışını bakışını unutamayacağım.

@cagdasbdy yazdı...

Çar, 04 Kas 2015, 11:59 (3 yıl önce)

8.3 / 10

François Truffaut ilk uzun metrajlı bu filminde mevcut düzene bir türlü uyum sağlayamayan bir çocuk üzerinden aile yapısı ve eğitim sistemini ekseninde toplumsal eleştiri getirir. Filmin orijinal ismi vahşi bir hayat yaşamak, argoda ise okulu kırmak anlamına gelen Fransızca bir deyimden gelir. Filmin baş karakteri Antoine Doniel'in de film boyunca tam olarak yapmaya çalıştığı şey budur aslında. Antoine, mutlu bir geleceği isteyen ve tek arzusu çocukluktan çıkmak olan bir çocuktur.

"İnsanın yiyeceğe ve derin bir uykuya olduğu kadar kaçışa da ihtiyacı vardır." der Auden. Ne zaman bir şeyden kaçsak başka bir şeye doğru koşarız. Çıkıp gitmek her şeyden önce, görmek istemediğimiz şeye bakmayı sürdürmemeyi gerektirir. Antoine Doniel'in filmde yaptığı şey de budur; çıkıp gitmek, inanılan ya da en azından sunulan ve önerilen şey sadece çıkıp gitmek ve döngüyü kırmaktır. Ancak filmin sonunda olduğu gibi her zaman ne istemediğini bilmek ne istediğini bilmek anlamına gelmeyebilir.

Filmin ünlü final sahnesinde sahilde -ki o çok görmek istediği denizi ilk kez gördüğü andır- Antoine'nin yüzü kameraya doğrudan bakarken dondurularak gösterilir. Antoine daha biraz önce ıslahevinden kaçmış ve sahilde deniz ile kara, geçmiş ile gelecek arasında yalnız olarak durmaktadır. Sonunda kaçmayı başarmış ve belirsiz bir özgürlüğe kavuşmuştur.

@mavininacigi yazdı...

Pzt, 10 Ağu 2015, 16:30 (3 yıl önce)

büyüme eylemi içerisinde bize yön veren duygular, filmi nasıl izlemeniz gerektiği konusunda size yardım edecektir. küçük bir çocuğun konuşacak bir hiçbir şeyi olmaması ve bunun yankılarını göreceksiniz.

@pensive yazdı...

Pzt, 13 Nis 2015, 16:41 (4 yıl önce)

"Hafızası zayıf yetişkinler dışında, ergenlik kimse de tatlı hatıralar bırakmaz."

François Truffaut
D

@denizfem yazdı...

Cum, 07 Kas 2014, 03:05 (4 yıl önce)

bir çocuğun çaresiz yalnızlığı bu kadar yalın ve çarpıcı anlatılamazdı çok etkilendim ve asla unutmam
D

@doris yazdı...

Pzt, 31 Mar 2014, 16:02 (5 yıl önce)

Truffaut'un çocukluğundan kesitler olduğunu okumuştum bir yerlerde. Çocuğun haline acıdım. En etkileyen sahne son sahnesiydi bana göre.
F

@fthgzl79 yazdı...

Paz, 01 Ara 2013, 00:01 (5 yıl önce)

Beğenmedim filmi ve sonuna kadar da izlemedim..10/3
SPOILER

Spoiler içeren yorumlarınızda "spoiler"
butonunu kullanınız.

GİRİŞ YAP
Şifremi Unuttum!

ÜYE DEĞİL MİSİNİZ?

HEMEN ÜYE OLUN
ŞİFREMİ UNUTTUM
ÜYE OL