Bazı duygular öylesine derindir ki üzerine saatlerce konuşabilir hakkında sayfalarca yazabilirsin.Bu filmde ise işte bu derin ve gizli duygular çok sade abartısız tıpkı içinde bulundukları yaşam gibi sessiz ve sakin bir şekilde anlatılmış. İzlerken zaman zaman o sadeliği yavaşlığı özlüyor insan.
Köy hayatında çocukların dünyasını, bir garip sevgi açlığını güzel vurgulamışlar. İzlerken burnuma köy kokusu geldi. Köyde ezanın sesi bile bir başka doldurur kulakları..
Filmdeki duyguyu izleyiciye gayet güzel aktaran bir film. Koylerinde sıkışıp kalan, mutsuz, sevgiden yoksun çocukların çaresizliği, nefreti ve aşklarının masumiyeti.. Zaman kavramını unuturcasına durağan, daracık gündelik koy hayatı. Oyle büyük olaylar beklemeyin keza bitince ee ne oldu şimdi? bile diyebilirsiniz. Filmin amacı da bu; hiçbir şeyin olmaması..
Reha Erdem, görüşlerini doğup büyüdüğü toplumun değerlerine oturtup, özüne inerek köklerini yansıtabilmekte oldukça başarılı ve saygıdeğer bir yönetmendir. Beş Vakit filminde; fazlaca ’öteki’ gösterilen ve orada bulunmayan insanlar tarafından ancak aşağıya bakıyormuş gibi izlenen "Köy hayatı"; bugüne kadar Türk yönetmenler dahil herkes tarafından yalnızca acılarına üzülünebilecek, hatta acınacak ve zavallı görülecek şekilde gösterilirken, Reha Erdem hayatın gerçekliği ile bunu yansıtabiliyor. Onun herkesten farklı yaptığı şey; şehir insanına "Bakın onların ne acıları var! Ne zorluk ve imkansızlıklar yaşıyorlar!" demek sureti ile insanların ve toplumun acılarını sömürmek ve toplumu katmanlara ayırmak yerine, gerçekte olanı ve yaşanılanı; insanların gayet iyi bir şekilde istedikleri hayatı sürdürdüklerini, yani ortada üzülüp acınacak bir durum olmadığını göstermektir. Ve hatta onun gerçekte anlatmak istediği şey bunun çok daha dışında; insanın özü... Devamı
Reha Erdem, görüşlerini doğup büyüdüğü toplumun değerlerine oturtup, özüne inerek köklerini yansıtabilmekte oldukça başarılı ve saygıdeğer bir yönetmendir. Beş Vakit filminde; fazlaca ’öteki’ gösterilen ve orada bulunmayan insanlar tarafından ancak aşağıya bakıyormuş gibi izlenen "Köy hayatı"; bugüne kadar Türk yönetmenler dahil herkes tarafından yalnızca acılarına üzülünebilecek, hatta acınacak ve zavallı görülecek şekilde gösterilirken, Reha Erdem hayatın gerçekliği ile bunu yansıtabiliyor. Onun herkesten farklı yaptığı şey; şehir insanına "Bakın onların ne acıları var! Ne zorluk ve imkansızlıklar yaşıyorlar!" demek sureti ile insanların ve toplumun acılarını sömürmek ve toplumu katmanlara ayırmak yerine, gerçekte olanı ve yaşanılanı; insanların gayet iyi bir şekilde istedikleri hayatı sürdürdüklerini, yani ortada üzülüp acınacak bir durum olmadığını göstermektir. Ve hatta onun gerçekte anlatmak istediği şey bunun çok daha dışında; insanın özü ve kökleriyle ilgilidir.
Film; yatsı vakti başlayıp sabah vakti biterek, her gecenin aydınlığa ulaşıp iyiye gideceği umudunu veriyor insana. Köy hayatını kısa süre bile olsa deneyimleyebilmiş olanlar bilir; orada herkes her şeyi el emeğiyle üretirken; küçük çocuklar dahi avlanmış bir kuşun tüylerini yolup ateş yakarak pişirebilecek, doğada yaşayıp doğa ile başa çıkabilecek yeterliliktedir. Biz bütün beceri ve karşı koyma yeteneklerimizi sığındığımız şehirler ve hayatlara adıyorken; orada gerçekten insanlığın devam ettiğini buruk bir özlem ile izletiyor film bizlere. Filmde çocuklardan her birinin, çiçekler-çalılar-samanlar arasında uyuduğunu gösteren sahneler, doğa ile bir bütün olmanın sakin tatminini çok tatlı yansıtmakta. Hiçbir siyasi veya popülerite kaygısı güdmeden hazırlanmış olan bu film, insanı rahatlatıp başka hayatların varlığını da hatırlatır nitelikte. .
Bir filmin bütün karakterleri iyi olabilir mi ? Bu kadar kısa bir sürede onlarca karakterin içine girebilir miyiz ? Söz konusu Reha Erdem olunca, çok zor görünen bir iş, bu kadar basite indirgenebiliyor, tebrik edilesi.
O değil de, rutin olarak öğretmenini masumca gözetlemeye giden çocuğun, babasını öğretmenini dikizlerken yakalaması!
Reha Erdem ve onun gibi insan gözlemlerini iyi yapabilen, bizi bize anlatabilecek senaristler ve yönetmenlere çok ihtiyacı var bu ülkenin.
filmi çok başarılı buldum ülkemizin köylerini çok doğru anlatmış ve oyuncularda ortama gerçekten ayak uydurabilmişler...izlenmesi gereken ender bulunan filmlerimizden
Anne ve babalar çocuklarini gerçekten aynı mı severler? ''Beş parmağın beşi bir.Hangisini kessem daha çok acır?'' demişti bana babam. Bu çocukların penceresinden ne kadar böyle görünür peki? İzledikten bir süre sonra daha da acıtıyor,ifadeler diyaloglar anlamlanıyor üzerinden zaman geçince.Herkese izletmeli bu filmi.
@gunerakdemir
8 yıl önce
7.6 / 10
@seinfeld
8 yıl önce
@sekoleyte
9 yıl önce
@naksidil
10 yıl önce
7.5 / 10
@paranoyakvisne
11 yıl önce
@yararsizbiradam
11 yıl önce
@cnnto
13 yıl önce
9.8 / 10
Film; yatsı vakti başlayıp sabah vakti biterek, her gecenin aydınlığa ulaşıp iyiye gideceği umudunu veriyor insana. Köy hayatını kısa süre bile olsa deneyimleyebilmiş olanlar bilir; orada herkes her şeyi el emeğiyle üretirken; küçük çocuklar dahi avlanmış bir kuşun tüylerini yolup ateş yakarak pişirebilecek, doğada yaşayıp doğa ile başa çıkabilecek yeterliliktedir. Biz bütün beceri ve karşı koyma yeteneklerimizi sığındığımız şehirler ve hayatlara adıyorken; orada gerçekten insanlığın devam ettiğini buruk bir özlem ile izletiyor film bizlere. Filmde çocuklardan her birinin, çiçekler-çalılar-samanlar arasında uyuduğunu gösteren sahneler, doğa ile bir bütün olmanın sakin tatminini çok tatlı yansıtmakta. Hiçbir siyasi veya popülerite kaygısı güdmeden hazırlanmış olan bu film, insanı rahatlatıp başka hayatların varlığını da hatırlatır nitelikte. .
@lowen
13 yıl önce
7.4 / 10
O değil de, rutin olarak öğretmenini masumca gözetlemeye giden çocuğun, babasını öğretmenini dikizlerken yakalaması!
Reha Erdem ve onun gibi insan gözlemlerini iyi yapabilen, bizi bize anlatabilecek senaristler ve yönetmenlere çok ihtiyacı var bu ülkenin.
@ce_alperen
14 yıl önce
8.5 / 10
@herseyyolunda
15 yıl önce