bir izleyici olarak senaryoya uyarlanışını sevemediğim, yetersiz bir "sen aydınlatırsın geceyi" denemesi gibi bir şey izledim galiba, hasan ali toptaş hiç okumadım; ancak ihsan oktay benzetmesini de anlayamadım, muhtemelen okuyunca belli olacak; ancak yok bu adamı maalesef okuyamıyorum ben.
Uyarlama film izlemeyi bırakıyorum. Umarım. Çünkü hep bir hayal kırıklığı. Böyle değerli bir kadroya rağmen kocaman bir hayal kırıklığı. Suç da bulamıyorum esasen çünkü bu kitabı filme çevirmek gerçekten Christopher Nolan'ın harcı. Kitaptaki derinlik ve anlam filmde yansıtılamamış. Olay örgüsü bakımından da eksik. Ne yalan söyleyeyim bu güzel kadro, kitabı okurken şekillenen insanlara da uymamış. Bu filmden bize kar kalan "Ben Kimim?" şarkısı olmuş. Ama Hasan Ali Toptaş'ı okuyun. Yalnızca Gölgesizler'i değil, diğer kitaplarını da okuyun. Çünkü HAT okumak adeta bir zihin egzersizi.
Şairim İsmet,yazarım Hasan derim hep. İnsan şaşırıyor bu toplumda yetişebilen Hasan Ali'lere. Seçtiği sözcükler,söz dizimi,üslubu Hasan Ali için konu dediğimiz şeyin çok ilerisinde.Dili önceler Hasan'ım Ali. Dolayısıyla filme aktarmak yalnızca filme aktarmak olarak kalır. Okumak gerek,sindire sindire. Niyeti olanlar Gölgesizler veya Kuşlar Yasına Gider'le başlayıp devam etmeli.Uykuların Doğusu'nu sona bırakmalı. Zira saçtan ibaret olan ben bahsi geçen eseri okurken kel kalacağım kaygısındaydım.
Ertan Saban hep efsunlu gelmiştir bana zaten. Yine çok başarılı.
Kitabının yanında çok hafif kalmış bir film. Yüzeysel, derine inememiş. Zaten derine inmesin o kadar, çıkamayız. Elbette uyarlamalar böyle olur. Birebir kitabı yansıtamazlar perdeye. Yine de izlenilebilir olmuş.
Atlara binmemiş tabii, yürümüş. Köy uzaklarda kalmış artık, kandillerin titrek ışıkları seçilmez olmuş. Toprak hızla kayıyormuş ayaklarının altında, hızla. Sonunda öyle hızlı kaymış ki, kendini ovada bulmuş hangi ovaysa... Orada sessizlik karanlık kadar koyuymuş. Oturup davul gibi gümbürdeyen yürek atışlarını dinlemiş bir süre. O sırada bir yıldız düşmüş, kim bilir nereye? Oturduğu yerden kalkmış Nuri, pamuk fısıltısı yumuşaklığında. Birkaç adım atmış gecenin kalbine doğru. O zaman anlamış bütün gerçeği; ne yürüyormuş, ne duruyor. Yürüyorum dediği, durmanın ta kendisiymiş. Düş gibi bir şey yani... Koşarsın koşarsın da varamazsın hani; içindeki umut, varamadığın kadar büyür. Sen bakarsın ışıltıyla. İleriye uzanırsın (uzanmak istiyorsun y... Devamı
Kitabının yanında çok hafif kalmış bir film. Yüzeysel, derine inememiş. Zaten derine inmesin o kadar, çıkamayız. Elbette uyarlamalar böyle olur. Birebir kitabı yansıtamazlar perdeye. Yine de izlenilebilir olmuş.
Atlara binmemiş tabii, yürümüş. Köy uzaklarda kalmış artık, kandillerin titrek ışıkları seçilmez olmuş. Toprak hızla kayıyormuş ayaklarının altında, hızla. Sonunda öyle hızlı kaymış ki, kendini ovada bulmuş hangi ovaysa... Orada sessizlik karanlık kadar koyuymuş. Oturup davul gibi gümbürdeyen yürek atışlarını dinlemiş bir süre. O sırada bir yıldız düşmüş, kim bilir nereye? Oturduğu yerden kalkmış Nuri, pamuk fısıltısı yumuşaklığında. Birkaç adım atmış gecenin kalbine doğru. O zaman anlamış bütün gerçeği; ne yürüyormuş, ne duruyor. Yürüyorum dediği, durmanın ta kendisiymiş. Düş gibi bir şey yani... Koşarsın koşarsın da varamazsın hani; içindeki umut, varamadığın kadar büyür. Sen bakarsın ışıltıyla. İleriye uzanırsın (uzanmak istiyorsun yalnızca), uzandıkça da kolların uzar babam uzar... Gene de boşluğu avuçlarsın hep; düşünü düş yapan boşluğu...
s. 56 , Gölgesizler - Hasan Ali Toptaş
izleyenler şuraya da bakabilirler: kar, neden yağar kar?
Kitaba göre, bana göre, sana göre, şuna göre, göz göre göre kıyasladığımda; zor bir işin altından başarıyla kalkmış bir ekip gördüm bu filmde. Hasan Ali Toptaş romanlarının filmlere çevrilmesini hem istiyorum hem istemiyorum. Kendimi şaşırdım sanırım. Sahi ben kimim?
@vlademir
1 yıl önce
8.2 / 10
@mehmetm
2 yıl önce
@henriette
6 yıl önce
hiç kar yağmamış olan köyün, delirmesine sebep olan insanlarına karşı, "kar neden yağar?" diye sormak.
@kementari
7 yıl önce
Çünkü hep bir hayal kırıklığı. Böyle değerli bir kadroya rağmen kocaman bir hayal kırıklığı. Suç da bulamıyorum esasen çünkü bu kitabı filme çevirmek gerçekten Christopher Nolan'ın harcı. Kitaptaki derinlik ve anlam filmde yansıtılamamış. Olay örgüsü bakımından da eksik. Ne yalan söyleyeyim bu güzel kadro, kitabı okurken şekillenen insanlara da uymamış. Bu filmden bize kar kalan "Ben Kimim?" şarkısı olmuş.
Ama Hasan Ali Toptaş'ı okuyun. Yalnızca Gölgesizler'i değil, diğer kitaplarını da okuyun. Çünkü HAT okumak adeta bir zihin egzersizi.
@aylakmadame
9 yıl önce
Ertan Saban hep efsunlu gelmiştir bana zaten. Yine çok başarılı.
@senadir
12 yıl önce
@koprudekikiz
12 yıl önce
Atlara binmemiş tabii, yürümüş. Köy uzaklarda kalmış artık, kandillerin titrek ışıkları seçilmez olmuş. Toprak hızla kayıyormuş ayaklarının altında, hızla. Sonunda öyle hızlı kaymış ki, kendini ovada bulmuş hangi ovaysa... Orada sessizlik karanlık kadar koyuymuş. Oturup davul gibi gümbürdeyen yürek atışlarını dinlemiş bir süre. O sırada bir yıldız düşmüş, kim bilir nereye? Oturduğu yerden kalkmış Nuri, pamuk fısıltısı yumuşaklığında. Birkaç adım atmış gecenin kalbine doğru. O zaman anlamış bütün gerçeği; ne yürüyormuş, ne duruyor. Yürüyorum dediği, durmanın ta kendisiymiş. Düş gibi bir şey yani... Koşarsın koşarsın da varamazsın hani; içindeki umut, varamadığın kadar büyür. Sen bakarsın ışıltıyla. İleriye uzanırsın (uzanmak istiyorsun y ... Devamı
Atlara binmemiş tabii, yürümüş. Köy uzaklarda kalmış artık, kandillerin titrek ışıkları seçilmez olmuş. Toprak hızla kayıyormuş ayaklarının altında, hızla. Sonunda öyle hızlı kaymış ki, kendini ovada bulmuş hangi ovaysa... Orada sessizlik karanlık kadar koyuymuş. Oturup davul gibi gümbürdeyen yürek atışlarını dinlemiş bir süre. O sırada bir yıldız düşmüş, kim bilir nereye? Oturduğu yerden kalkmış Nuri, pamuk fısıltısı yumuşaklığında. Birkaç adım atmış gecenin kalbine doğru. O zaman anlamış bütün gerçeği; ne yürüyormuş, ne duruyor. Yürüyorum dediği, durmanın ta kendisiymiş. Düş gibi bir şey yani... Koşarsın koşarsın da varamazsın hani; içindeki umut, varamadığın kadar büyür. Sen bakarsın ışıltıyla. İleriye uzanırsın (uzanmak istiyorsun yalnızca), uzandıkça da kolların uzar babam uzar... Gene de boşluğu avuçlarsın hep; düşünü düş yapan boşluğu...
s. 56 , Gölgesizler - Hasan Ali Toptaş
izleyenler şuraya da bakabilirler: kar, neden yağar kar?
@ustilago
12 yıl önce
@thekaramamba
13 yıl önce
8.5 / 10
@refidun
13 yıl önce
8.1 / 10
ilk 10'u zorlar.
oyuncu kadrosu mükemmel.
filmi izledikten sonra kitabı da okumak istemişti bakiym alıcam yine.
filmdeki en iyi oyunculardan biri olan ve deliyi oynayan ertan saban'ınşu repliği hiç unutmam.
"kar, neden yağar yağ"