Boş Ev Yorumları

"Boş evlerde" kalinması açısından Tsai Ming Liang'in Yaşasın Aşk"ina benzettim. Modern dünyanın mülkiyetci yapısından pasta dilimlerini kapmış insanlar, evleri, arabaları, aileleri düzenleri var. Ama mutsuzlar, tatile çıkıyorlar, iş seyahatlerine çıkıyorlar(iyi birer kariyerleri var) ama mutsuzlar. Tatillerinden zevk almiyorlar, eşlerinden şiddet görüyorlar, çok mutlu, uyumlu görünenler aslında birbirine güvenmiyor, babalarınin ciddi bir hastaligi var ama haberleri yok, birbirlerine bedenlerini sunan insanlar( bu kadar yakınlaşan) bile birbirinden uzak, habersiz,biri diğerinin iş seyahatinde olduğunu bilmeden kapısına dayanıyor, birlikte olduğu insanın son projesinden haberi bile yok, hatta belki son duyan oluyor(sadece bedenleri birleşiyor, ruhları değil) Kadın ve erkeğin beraberken mutlu, huzurlu oldukları tek bir yer var(ilk birlikte oldukları ve yakalanma tehlikesi yasamadiklari tek yer); içinde yaşayan çiftin de huzurla ve güvenle yaşadığı(kadın tekrar huzur bulmak, sevdiği adam olmadan da güne gitmek için geldiğinde orada yaşayan kadın "kim bu kadın, onla ne ilgin var?" demiyor, sevdiğinden suphelenmiyor) tapınak benzeri yer. Mekanların ruhu var ve içindekilerden parça taşırlar, diyebilir miyiz? Filmde konuşmayan ve anlaşan tek kişiler kadın ve erkek, diğer herkes konuşuyor ama aslında kurdukları şey iletişim değil, tek yaptıkları kendilerini karşıdakine empoze etmek, nasıl olsa "Lost in Translation". Kim Ki Duk, karakterlerini konuşturmayarak hem iletisimsizlige, insanın kendine de çevresine de yabancilasmasini göstermiş oluyor, hem de oyuncuların ve yönetmenin gücünü sözler olmadan sadece gözler ve hislerle göstermiş oluyor.
Son olarak, şiddet bölünerek değil, kendisiyle çarpılarak, katmerlene katmerlene çoğalır, yayılır ve bu olurken öfkenizi yöneltmek istediğiniz kişiye değil aslında en masum ve ilgisiz insanlara zarar verebilirsiniz.