14 yıl önce
Kara Şövalye Yükseliyor
(2012)The Dark Knight Rises
7.9
792 OYPUAN VER
5
Imdb: 8.4 (2.001.474 OY)
KONUSU
Sekiz yıl sonra... Terörist lider Bane, Gotham şehrinin güvenliğini tehlikeye atarken, Batman efsanesini yok etmek için Kedikadın Selina Kyle’dan da yardım almıştır.
Christopher Nolan yorumlu Batman efsanesinin sonu gelirken, başrol Bruce Wayne/Batman olarak yine Christian Bale’i, ezeli düşman Bane ... Devamı
Christopher Nolan yorumlu Batman efsanesinin sonu gelirken, başrol Bruce Wayne/Batman olarak yine Christian Bale’i, ezeli düşman Bane ... Devamı
Sekiz yıl sonra... Terörist lider Bane, Gotham şehrinin güvenliğini tehlikeye atarken, Batman efsanesini yok etmek için Kedikadın Selina Kyle’dan da yardım almıştır.
Christopher Nolan yorumlu Batman efsanesinin sonu gelirken, başrol Bruce Wayne/Batman olarak yine Christian Bale’i, ezeli düşman Bane olarak Tom Hardy’yi, Selina Kyle rolünde Anne Hathaway’i ve John Blake olarak da Joseph Gordon-Levitt’i seyrediyoruz. Marion Cotillard, Morgan Freeman, Gary Oldman gibi isimler de kadronun ağır topları arasında...
Filmin senaryosunu Christopher Nolan ve Jonathan Nolan beraber kaleme alırken, filmin yapım ekibinde üçlemenin ilk iki filminde beraber çalıştığı isimler var. 3D’ye her zaman ihtiyatlı yaklaşan yönetmen Nolan’ın Başlangıç/Inception’da olduğu gibi yine IMAX formatına özel son teknoloji IMAX kameralarla çekilen Kara Şövalye Yükseliyor filminin müzikleri de Oscarlı müzisyen Hans Zimmer’a ait...
Christopher Nolan yorumlu Batman efsanesinin sonu gelirken, başrol Bruce Wayne/Batman olarak yine Christian Bale’i, ezeli düşman Bane olarak Tom Hardy’yi, Selina Kyle rolünde Anne Hathaway’i ve John Blake olarak da Joseph Gordon-Levitt’i seyrediyoruz. Marion Cotillard, Morgan Freeman, Gary Oldman gibi isimler de kadronun ağır topları arasında...
Filmin senaryosunu Christopher Nolan ve Jonathan Nolan beraber kaleme alırken, filmin yapım ekibinde üçlemenin ilk iki filminde beraber çalıştığı isimler var. 3D’ye her zaman ihtiyatlı yaklaşan yönetmen Nolan’ın Başlangıç/Inception’da olduğu gibi yine IMAX formatına özel son teknoloji IMAX kameralarla çekilen Kara Şövalye Yükseliyor filminin müzikleri de Oscarlı müzisyen Hans Zimmer’a ait...
-
Christopher Nolan
Yönetmen
OYUNCULAR
Tüm Oyuncular ve Teknik Ekip
Bruce Wayne
Commission...
Bane
Blake
Selina
Miranda
Fox
Alfred
YORUM YAZ
POPÜLER YORUMLAR
serinin uzak ara en dandik bölümüydü. sanırım nolan bu filmi yaparken kafa olarak hiç rahat değildi. miranda karakterinin ölüm sahnesi tüm çabalarıma rağmen aklımda çıkmıyor, kabus gibiydi.
Nolan Batman Begins’te çizgi roman uyarlamaları arasından sıyrılıp epey değişik bir iş yaptı herkes hemfikirdir bu konuda. Özellikle Batman’in geçmişine bakacak olursak Nolan’ın filmi diğer filmlerin aksine Batman’den evvel Bruce Wayne’e önem verdi. Begins’in büyük kısmı da bu Bruce Wayne çizgisinde ilerlerdi. İzleyiciler olarak sevdik bu fikri. Kahramanı tanıyınca daha çok benimsedik belki de.
İlk filmin ardından öyle bir ikinci film geldiki zaten,The Dark Knight gelmiş geçmiş en iyi çizgi roman uyarlaması ilan edildi çoğu sinemasever tarafından. Ben de kendimi bu topluluğa dahil edebilirim. Bir kere çok iyi çizilmiş ve karakterize edilmiş bir Joker vardı karşımızda. Öyle çok acayip süper güçleri ve fiziksel etkisi yoktu Joker’in. Onu farklı kılan kötülüğü para veya güç için yapmıyor olmasıydı ve çatlak diye tabir edebileceğimiz karakteriydi tabi .Çok iyi kurgulamıştı Joker’i Nolan kardeşler. Ledger da bu kurguyu öyle bir hayata geçir ... Devamı
İlk filmin ardından öyle bir ikinci film geldiki zaten,The Dark Knight gelmiş geçmiş en iyi çizgi roman uyarlaması ilan edildi çoğu sinemasever tarafından. Ben de kendimi bu topluluğa dahil edebilirim. Bir kere çok iyi çizilmiş ve karakterize edilmiş bir Joker vardı karşımızda. Öyle çok acayip süper güçleri ve fiziksel etkisi yoktu Joker’in. Onu farklı kılan kötülüğü para veya güç için yapmıyor olmasıydı ve çatlak diye tabir edebileceğimiz karakteriydi tabi .Çok iyi kurgulamıştı Joker’i Nolan kardeşler. Ledger da bu kurguyu öyle bir hayata geçir ... Devamı
Nolan Batman Begins’te çizgi roman uyarlamaları arasından sıyrılıp epey değişik bir iş yaptı herkes hemfikirdir bu konuda. Özellikle Batman’in geçmişine bakacak olursak Nolan’ın filmi diğer filmlerin aksine Batman’den evvel Bruce Wayne’e önem verdi. Begins’in büyük kısmı da bu Bruce Wayne çizgisinde ilerlerdi. İzleyiciler olarak sevdik bu fikri. Kahramanı tanıyınca daha çok benimsedik belki de.
İlk filmin ardından öyle bir ikinci film geldiki zaten,The Dark Knight gelmiş geçmiş en iyi çizgi roman uyarlaması ilan edildi çoğu sinemasever tarafından. Ben de kendimi bu topluluğa dahil edebilirim. Bir kere çok iyi çizilmiş ve karakterize edilmiş bir Joker vardı karşımızda. Öyle çok acayip süper güçleri ve fiziksel etkisi yoktu Joker’in. Onu farklı kılan kötülüğü para veya güç için yapmıyor olmasıydı ve çatlak diye tabir edebileceğimiz karakteriydi tabi .Çok iyi kurgulamıştı Joker’i Nolan kardeşler. Ledger da bu kurguyu öyle bir hayata geçirdi ki, gelmiş geçmiş en iyi performanslardan biri oldu Joker. The Dark Knight’ı iyi yapan bir diğer unsur ise iyi-kötü ayırdıydı. Salt iyilik olmayacağını haykırıyordu Joker ve Batman’i kendine benzetiyordu. Bruce Wayne ise doğru-yanlış arasında sıkışıp kalmış en sonunda Gotham halkı için kendini feda ederek sinema ekranından ayrılmıştı.
Şimdi böyle iki film var arkanızda ve siz yönetmen olarak üçüncü bir film yapmaya koyuluyorsunuz. Filmi bekleyen milyonlarca hayranının beklentisi de var tabi. Bu zor bir iş öncelikle, büyük bir baskı oluşturuyor olmalı filmi hazırlerken. Hem filmin senaryosunu yazıp (Johathan Nolan ile birlikte tabi) hem de filmi yöneteceksiniz. Bunlar bu işi yıllardır yapan insanlar için bile kolay değildir heralde. Bu koşullar altında The Dark Knight Rises çıkıyor ortaya.
Bu üçlemenin yeri büyük bende bilen bilir. Nolan ve Bale sinemada enlerim arasındadır çünkü. The Dark Knight Rises’ı da çok uzun zamandır bekliyordum. Hatta bir ara 3. film yapılmayacak diye endişelenmiştim. Filmin yapım aşamasını adım adım takip edenlerdendim. Ancak film vizyona girdikten sonra hakkında tek bir yazı dahi okumadım pozitif ya da negatif bir önyargıyla filmi izlememek için. En nihayetinde filmi izledim ve diyebilirim ki benim için efsane üçlemeye yakışır bir final oldu.
.
The Dark Knight’tan yola çıkıp Joker de Joker demenin pek bi manası olduğunu düşünmüyorum. Joker ve Bane çok farklı iki karakter.Joker kaos ortamından besleniyordu ve aslında "iyi" diye bir kavram olmadığını savunuyordu. Bane’in felsefesinin bambaşka olduğu hapis önünde verdiği vaazdan apaçık ortadaydı .Joker tek başına bağımsız, Bane ise belli bir oluşuma dahil ve bir şeylere bağlı. Joker ve Bane’in fiziksel güçlerini karşılaştırmaya gerek yok sanırım. Bu farklılıkların da ötesinde, karşılaştırma benim hoşuma giden bir şey değil. Türk ailelerinin komşunun çocuğu" yaklaşımından farklı gelmiyor bana.
Çok zengin bir kadroyla çekilmiş bir film Rises. 4 tane oscarlı oyuncu var bünyesinde diğer oyuncularda geleceğin oscarlıları olacaklardan çok büyük ihtimalle. Bane karakterini canlandıran Tom Hardy çok iyi iş çıkarmıştı. 1.78’lik boya sahip adam daha çok 2 metre gibi gözüktü gözüme. Ses tonuna diyecek sözüm yok, Darth Vader vari efektle birleşmiş İngiliz aksanı aldı götürdü karakteri. Yüzünün büyük kısmı o maskesyle kaplıyken göz ifadeleriyle de iyi canlandırdı karakteri. Anne Hathaway’in Catwoman’ı çok çok iyiydi. Filmin sempatik replikleri de ona bırakılmıştı. Blake karakteriyle Joseph Gordon-Levitt’i de sevdim. Gary Oldman, Michael Caine ve Morgan Freeman için söylenecek fazla söz yok. Üçü de baştan beri iyiki dahildiler kadroya. Christian Bale zaten hangi filme koysan parlayacak bir oyuncu. Bir tek Marion Cotillard seçimi hataydı. Karakterin hakkını veremedi ve o kadar İngiliz aksanının arasında ses tonu sinir bozucu geldi bana. O da nazar boncuğu olsun diyelim.Oyunculuklar dışında bir parantezde Hans Zimmer’a açmak lazım. Filmin müzikleri enfesti çünkü.
The Dark Kingt Rises’ın en güzel kısımlarından biri ise ilk iki filmi es geçmemiş olması.İlk iki filmlerdeki karakterler öyle ya da böyle dahil oldu filme. Bu cümleden Joker’i göreceğinizi düşünmeyin öyle bir şey yok çünkü. Aksiyon sahnelerinin dışında yer yer duygulandırdı da film. Özellikle Alfred’in hıçkıra hıçkıra ağladığı sahnede herkesin içi ufaktan bi cız etmiştir heralde.
Sonuç olarak Nolan Batman üçlemesinde efsane bir iş çıkardı. Ben her ne kadar ayıla bayıla izlesem de bu seriyi, umarım dördüncü film gelmez. Her zaman tadında bırakılması gerektiğini savunanlardanım çünkü. Artık bu üçlemenin her bir filmi sarıp sarmalanacak niteliktedir benim için. Nolan çocukluğumda en sevmediğim kahraman olan Batman’i 180 derece çevirdi benim için. O da benim süper kahramanım oldu bir yerde. Hem zaten "Kahraman olmak için süper güçlerinizin olmasına gerek yok, korkmuş bir çocuğun üzerine bir palto atmanız bile yeterli olabilir bazen".
İlk filmin ardından öyle bir ikinci film geldiki zaten,The Dark Knight gelmiş geçmiş en iyi çizgi roman uyarlaması ilan edildi çoğu sinemasever tarafından. Ben de kendimi bu topluluğa dahil edebilirim. Bir kere çok iyi çizilmiş ve karakterize edilmiş bir Joker vardı karşımızda. Öyle çok acayip süper güçleri ve fiziksel etkisi yoktu Joker’in. Onu farklı kılan kötülüğü para veya güç için yapmıyor olmasıydı ve çatlak diye tabir edebileceğimiz karakteriydi tabi .Çok iyi kurgulamıştı Joker’i Nolan kardeşler. Ledger da bu kurguyu öyle bir hayata geçirdi ki, gelmiş geçmiş en iyi performanslardan biri oldu Joker. The Dark Knight’ı iyi yapan bir diğer unsur ise iyi-kötü ayırdıydı. Salt iyilik olmayacağını haykırıyordu Joker ve Batman’i kendine benzetiyordu. Bruce Wayne ise doğru-yanlış arasında sıkışıp kalmış en sonunda Gotham halkı için kendini feda ederek sinema ekranından ayrılmıştı.
Şimdi böyle iki film var arkanızda ve siz yönetmen olarak üçüncü bir film yapmaya koyuluyorsunuz. Filmi bekleyen milyonlarca hayranının beklentisi de var tabi. Bu zor bir iş öncelikle, büyük bir baskı oluşturuyor olmalı filmi hazırlerken. Hem filmin senaryosunu yazıp (Johathan Nolan ile birlikte tabi) hem de filmi yöneteceksiniz. Bunlar bu işi yıllardır yapan insanlar için bile kolay değildir heralde. Bu koşullar altında The Dark Knight Rises çıkıyor ortaya.
Bu üçlemenin yeri büyük bende bilen bilir. Nolan ve Bale sinemada enlerim arasındadır çünkü. The Dark Knight Rises’ı da çok uzun zamandır bekliyordum. Hatta bir ara 3. film yapılmayacak diye endişelenmiştim. Filmin yapım aşamasını adım adım takip edenlerdendim. Ancak film vizyona girdikten sonra hakkında tek bir yazı dahi okumadım pozitif ya da negatif bir önyargıyla filmi izlememek için. En nihayetinde filmi izledim ve diyebilirim ki benim için efsane üçlemeye yakışır bir final oldu.
.
The Dark Knight’tan yola çıkıp Joker de Joker demenin pek bi manası olduğunu düşünmüyorum. Joker ve Bane çok farklı iki karakter.Joker kaos ortamından besleniyordu ve aslında "iyi" diye bir kavram olmadığını savunuyordu. Bane’in felsefesinin bambaşka olduğu hapis önünde verdiği vaazdan apaçık ortadaydı .Joker tek başına bağımsız, Bane ise belli bir oluşuma dahil ve bir şeylere bağlı. Joker ve Bane’in fiziksel güçlerini karşılaştırmaya gerek yok sanırım. Bu farklılıkların da ötesinde, karşılaştırma benim hoşuma giden bir şey değil. Türk ailelerinin komşunun çocuğu" yaklaşımından farklı gelmiyor bana.
Çok zengin bir kadroyla çekilmiş bir film Rises. 4 tane oscarlı oyuncu var bünyesinde diğer oyuncularda geleceğin oscarlıları olacaklardan çok büyük ihtimalle. Bane karakterini canlandıran Tom Hardy çok iyi iş çıkarmıştı. 1.78’lik boya sahip adam daha çok 2 metre gibi gözüktü gözüme. Ses tonuna diyecek sözüm yok, Darth Vader vari efektle birleşmiş İngiliz aksanı aldı götürdü karakteri. Yüzünün büyük kısmı o maskesyle kaplıyken göz ifadeleriyle de iyi canlandırdı karakteri. Anne Hathaway’in Catwoman’ı çok çok iyiydi. Filmin sempatik replikleri de ona bırakılmıştı. Blake karakteriyle Joseph Gordon-Levitt’i de sevdim. Gary Oldman, Michael Caine ve Morgan Freeman için söylenecek fazla söz yok. Üçü de baştan beri iyiki dahildiler kadroya. Christian Bale zaten hangi filme koysan parlayacak bir oyuncu. Bir tek Marion Cotillard seçimi hataydı. Karakterin hakkını veremedi ve o kadar İngiliz aksanının arasında ses tonu sinir bozucu geldi bana. O da nazar boncuğu olsun diyelim.Oyunculuklar dışında bir parantezde Hans Zimmer’a açmak lazım. Filmin müzikleri enfesti çünkü.
The Dark Kingt Rises’ın en güzel kısımlarından biri ise ilk iki filmi es geçmemiş olması.İlk iki filmlerdeki karakterler öyle ya da böyle dahil oldu filme. Bu cümleden Joker’i göreceğinizi düşünmeyin öyle bir şey yok çünkü. Aksiyon sahnelerinin dışında yer yer duygulandırdı da film. Özellikle Alfred’in hıçkıra hıçkıra ağladığı sahnede herkesin içi ufaktan bi cız etmiştir heralde.
Sonuç olarak Nolan Batman üçlemesinde efsane bir iş çıkardı. Ben her ne kadar ayıla bayıla izlesem de bu seriyi, umarım dördüncü film gelmez. Her zaman tadında bırakılması gerektiğini savunanlardanım çünkü. Artık bu üçlemenin her bir filmi sarıp sarmalanacak niteliktedir benim için. Nolan çocukluğumda en sevmediğim kahraman olan Batman’i 180 derece çevirdi benim için. O da benim süper kahramanım oldu bir yerde. Hem zaten "Kahraman olmak için süper güçlerinizin olmasına gerek yok, korkmuş bir çocuğun üzerine bir palto atmanız bile yeterli olabilir bazen".
Batman'in Gırtlak Kanseriyle İmtihanı
Önemli uyarı: Aşağıdaki yazı, Nolanın The Dark Knight üçlemesinden ağır spoilerler içermektedir.
Batmanin benim için çok özel bir yeri vardır diğer kahramanların yanında. Çocukluğum Marvel(özellikle de Spider-Man) çizgifilmleriyle geçmiş olsa da, ciddi olarak sevdiğim ilk süper kahraman Batmandir ve filmini izlediğim ilk süper kahraman da aynı şekilde Batmandir(Batman Forever). Bunun dışında, ne yazık ki Türkiyede olduğumuz için Batmanle fazla içli dışlı olamamışımdır ve daha çok Fox Kidsteki Marvel çizgi filmlerine kalmışımdır, ha onlar da harikalardı elbette ama bir de Batman olsa yanlarında fena mıydı?
Ancak gerek defalarca izlediğim Batman Forever(ufacık çocuğuz malum, aklımıza gelmyor ki Babey başka filmleri de var mı bu betmenin? diye sormak :) olsun, gerek hep ilk bölümünde takıldığım Batman Vengeance oyunu olsun, gerek az da olsa izlediğim çizgi fi ... Devamı
Önemli uyarı: Aşağıdaki yazı, Nolanın The Dark Knight üçlemesinden ağır spoilerler içermektedir.
Batmanin benim için çok özel bir yeri vardır diğer kahramanların yanında. Çocukluğum Marvel(özellikle de Spider-Man) çizgifilmleriyle geçmiş olsa da, ciddi olarak sevdiğim ilk süper kahraman Batmandir ve filmini izlediğim ilk süper kahraman da aynı şekilde Batmandir(Batman Forever). Bunun dışında, ne yazık ki Türkiyede olduğumuz için Batmanle fazla içli dışlı olamamışımdır ve daha çok Fox Kidsteki Marvel çizgi filmlerine kalmışımdır, ha onlar da harikalardı elbette ama bir de Batman olsa yanlarında fena mıydı?
Ancak gerek defalarca izlediğim Batman Forever(ufacık çocuğuz malum, aklımıza gelmyor ki Babey başka filmleri de var mı bu betmenin? diye sormak :) olsun, gerek hep ilk bölümünde takıldığım Batman Vengeance oyunu olsun, gerek az da olsa izlediğim çizgi fi ... Devamı
Batman'in Gırtlak Kanseriyle İmtihanı
Önemli uyarı: Aşağıdaki yazı, Nolanın The Dark Knight üçlemesinden ağır spoilerler içermektedir.
Batmanin benim için çok özel bir yeri vardır diğer kahramanların yanında. Çocukluğum Marvel(özellikle de Spider-Man) çizgifilmleriyle geçmiş olsa da, ciddi olarak sevdiğim ilk süper kahraman Batmandir ve filmini izlediğim ilk süper kahraman da aynı şekilde Batmandir(Batman Forever). Bunun dışında, ne yazık ki Türkiyede olduğumuz için Batmanle fazla içli dışlı olamamışımdır ve daha çok Fox Kidsteki Marvel çizgi filmlerine kalmışımdır, ha onlar da harikalardı elbette ama bir de Batman olsa yanlarında fena mıydı?
Ancak gerek defalarca izlediğim Batman Forever(ufacık çocuğuz malum, aklımıza gelmyor ki Babey başka filmleri de var mı bu betmenin? diye sormak :) olsun, gerek hep ilk bölümünde takıldığım Batman Vengeance oyunu olsun, gerek az da olsa izlediğim çizgi filmleri ve bolca sahip olduğum oyuncakları olsun, Batman hep favori süper kahramanlarımdan olarak kaldı. Nolanın ilk Batman filmi Batman Begins de tam bu tutkumun köreldiği zamanlarda gelmişti.
Yıl 2005, o zamanlar adı sıkça duyulan bir film var: War of the Worlds, Türkçe vizyon adıyla Dünyalar Savaşı. Neyse efendim film giriyor vizyona, on yaşındaki ben ise deliye dönüyorum, niye, çünkü filmin yaş sınırı 13 ve beni almıyorlar. Bundan sonra babam bana filmin DVDsini alacağımızı söylüyor ve onun yerine beni o sıralar vizyonda olan Batman Beginse götürüyor. Tabi ben on yaşında çocuk medyasından başka şeye ilgili değilim, nereden bileyim Beginsin bir şaheser olduğunu? Giriyoruz Beginse, Batman sevgim yeniden kabarıyor ama ne yazık ki o yaşta bir çocuğun fazla zevk alamayacağı kadar karanlık ve hikayeye odaklanan bir film Begins. Çıkıyoruz, güzel zaman geçiriyorum ama bir süre sonra unutuluyor haliyle. Yine Batman Foreverıma dönüyorum. Ondan sonraki yıllarda pek Batman ile ilgilenmiyorum çünkü, malum büyümüşüz az biraz, okulda Star Wars ile Yu-Gi-Oh! popüler konular. Ben de kendimi bunlara veriyorum, ikisini de çok severim. Ah, keşke hala oynayanı olsa da milletle düello yapsam.
Neyse birkaç yıl sonra, Batman Beginsi görüyorum bir yerde ve kardeşimin henüz onu izlemediğini hatırlayarak Aslında güzel filmdi lan. mantığıyla alıp götürüyorum eve. Ufaklıkla beraber ikinci defa izlediğimde ben de farkına varıyorum o zaman anlayamadığım şeyin: Batman Begins gerçekten de harika bir film.
Kısa süre sonra, yıl 2008, aynı zamanda benim oyun ve film piyasasını ciddi olarak takip etmeye başladığım yıldır. Yazın bir The Dark Knight fırtınasıdır esiyor. Geç olsun güç olmasın diyerek, sabrediyorum ve yazın vizyondayken yakalayamadığım filmin Blu-Ray versiyonunu, ki aynı zamanda arşivime ilk eklediğim Blu-Ray filmdir, kışın alıyorum. Takıyorum PS3e, başlıyorum izlemeye, son sahnesinde Gordon A dark knight. diyor, müzikler başlıyor ben de bir Tövbe estağfurullah o neydi lan öyle? diyerek mutfağa gidip su içiyorum. O gece IMDbde bir liste yapıyorum(o listenin bugünkü hali deşudurhatta) ve The Dark Knightı listenin en başına koyuyorum düşünmeden.
Sonrası malum, aradan geçen dört senede onlarca defa Batman Begins ve The Dark Knightı yeniden izliyorum, tabi bu arada Arkham Asylum ve Arkham City adlı iki şaheser oyun çıkıyor ve onlarla, özellikle de City ile iyice gaza geliyorum ve nihayet 2012de, hayatımda en büyük heyecanla beklediğim yapımlardan biri çıkıyor: The Dark Knight Rises, Nolanın modern efsanesinin finali. İki hafta önce biletler alınıyor, grup kuruluyor, IMAX salonunda en iyi yerlere gidiyoruz, salon geek dolu, filmden önce Batman tişörtü almadığım için pişmanım. Olsun, son üç ayımı fragmanlarını izleyerek geçirdiğim film başlıyor, devam ediyor, bitiyor ve ekranda The Dark Knight Rises yazısı çıkıp credits başladığında tüm salon alkışlıyor. Tüyler diken diken.
Neyse, Batman filmleri hikayem bu. Şahsen bunu çok güzel yaşayacak bir dönemde olduğumu düşünüyorum, çocukluktan gelen bir Batman sevgisi, sonra bendeki bu hafiften sönmüş tutkunun Nolan babanın yaptığı filmlerle yeniden alevlenmesi, tıpkı dünyanın birden sabah akşam Batman konuşması gibi.
Eğer ki üstteki giriş kısmı uzunluğuyla sizi fazla sıktıysa ve bu adamın asıl olaya gireceği kısmı arıyorsanız, burası orası. Nolan ustaya büyük saygılarla, üç film hakkındaki görüşlerimi belirten ayrıntılı yazılar yazacağım. Ama bunlar artılarla eksilerle yazılar incelemelerden çok, bu efsaneye veda ederken tüm filmleri tek tek hatırladığım ve unutulmaz yönlerini bir kez daha tekrarladığım, öznel yazılar olacak. Batman Begins ile başlayalım bakalım.
Batman Begins, bir köken hikayesi. O yıldan önce, bunun gibi bir kahramanın kökenlerine odaklanan film olarak Spidermani görmüştük sadece, diğer filmlerde ya o anlar çabucak anlatılıp geçiliyor ya da hiç kökenleri anlatılmadan kahramanımız bize tanıtılıyordu(bkz. Batman 1989). Yine köken filmi sayılabilecek olan Spiderman bile Beginsin yanında biraz çocuk işi gibi kalıyordu.
Batman Beginsin başında Nolan yeni Batman filmlerinin nasıl bir üçleme oluşturacağının sinyallerini veriyordu aslında. Diğer kahraman filmlerinin aksine, Beginsin neredeyse yarısında adam gibi Batman görülmüyordu. Hatta yanlış hatırlamıyorsam Batman ilk saldırısını gerçekleştirip I am Batman! diye klasik repliğini söylediğinde vermişlerdi arayı sinemada. Filmin ilk yarısında, Batmanin gerçek ninjalar gibi eğitim aldığını görürken, bir yandan da geriye dönüşlerle adamın çocukluğundan ta dünyanın öbür ucuna, Gölgeler Birliğine gelmesine kadar yaşanan süreci izliyoruz. Bu kısım bence tüm Kara Şövalye üçlemesindeki en başarılı kısımlardan biridir. Özellikle Henri Ducard, ya da gerçek adıyla Ras Al Ghul buzun üstünde yaptıkları düello sırasında Brucea Ailenin ölümü senin suçun değildi. Babanın suçuydu. dediği anda Bruceun öfkelenme anı, eminim çok fazla insanın kolay kolay unutmayacağı bir andır. Aynı şekilde Bruceun ailesini öldüren adamın duruşmasında yanında silah getirmesi ama o öldüremeden bir başkasının katili vurması, yine unutulmaz bir sahneydi.
Ama bana sorarsanız, Batman Beginsin en güçlü yanı Batman felsefesini çok iyi yansıtması ve bunu mümkün olan en iyi şekilde bir senaryoya oturtmasıydı. Bunun yanında, Nolanın üçlemesini ta bu filmden planladığını açıkça görebiliyorsunuz. Biraz bakınca, Begins, TDK ve Risesın fantezisine yapılmış üç film olmadığını görüyoruz. Beginste başlayan Gothamı yok etme planı, zaten Risesın ana konusunu oluşturuyor. Yine aynı şekilde, Bruceun Rachela verdiği Bir gün, Gotham maskesiz, gerçek bir kahramana kavuşacak ve o günden sonra Batmane ihtiyacı olmayacak. sözü de, ikinci filmin konusunun çok büyük bir kısmını oluşturuyor ve hatta filmin finali tamamen Bruceun bu sözünün gerçekleşmesi üzerine. Yine aynı şekilde Rachelın söylediği bir başka laf daha var, Gerçekte kim olduğun değil, ne yaptığın önemlidir. diye. Bu da, Risesda çok önemli rol alacak olan Herkes Batman olabilir. fikrine dönüşecek ve bu fikir de aynı şekilde Risesın ve tabi ki üçlemenin finalini şekillendirecek.
Tüm bunlara rağmen, Batman Begins ikinci yarısında, hala süper kahraman filmi klişelerinden kurtulamamış bir film olduğunu belli ediyordu. E bu çok doğal aslında. 2003te X2 ve 2004te Spiderman 2 gibi süper kahraman klişeleriyle dolu ama bir o kadar da başarılı iki film gelmiş, Batman serisi ise Batman & Robin ile dibe batmış, Superman dediğin zaten 3. ve 4. filmlerin komikliğinden sonra yirmi yıldır film çıkarmamış. Haliyle Nolan birazcık süper kahraman adının arkasına saklanmak zorunda kalıyor, ama bu işi de cıvıklaşmadan, tam dozunda ayarlıyor ve Batman Begins ile ses getirdikten sonra The Dark Knightte daha kendi ayakları üzerinde duran, Batman adının arkasına saklanmayan bir film yapıyor.
The Dark Knight... Bu serinin kesinlikle en çok şaşırtan, en çok konuşulan ve muhtemelen elli yıl sonra en iyi hatırlanan filmi olacak. Elbette ki bunu en büyük sebebi tek bir karakter: Joker. Öyle ki, Heath Ledgerın oynadığı Jokerden sonra birden Joker çok popüler bir karakter haline geldi, ana düşman olduğu iki oyun(Arkham serisi) yapıldı, Türkiye gibi bu tür şeylerin çok popüler olmadığı bir ülkede bile insanlar Joker tişörtleriyle gezmeye başladılar. Artık geri dönüşü yoktu: Joker de Vader gibi, Don Corleone gibi efsane bir sinema karakteri olmuştu.
Ama benim bu konudaki görüşlerim oldukça fakrlı. Ben Jokeri uzun yıllardır tanıyan birisiyim, izleyip etkilenenlerin yarısı gibi bu filmde görüp seven biri değilim. Belki de bu yüzdendir bilemiyorum, ama Jokeri Heath Ledger yerine bir başkası oynasaydı yine bu filmin notunun benim için çok değişeceğini düşünmüyorum. Filmde Jokeri asıl etkileyici yapan şey, hikayedeki rolü ve sonunda tutuklanmasına ve durdurulmasına rağmen, aslında Jokerin kazanmış olmasıydı. Evet, birçok kişi filmin içindeki anarşik sahnelerden ve Jokerin VAAY SOOO SİRİYUS?? nidalarından zevk alıyor ama bu noktayı kaçırıyorlar.
Sadece Joker de değil tabi, Jokerin gölgesinde kalmış ancak aslında ondan bile daha iyi işlenen bir karakter var The Dark Knightta: Harvey Dent, ya da Two-Face. Filmi kapattığımda bir tövbe estağfurullah dedirten kesinlikle Joker değil, Two-Facetir benim için. Two-Face yıllardır en sevdiğim Batman düşmanıdır ve ben hayatımda bu derece iyi işlenmiş bir Two-Face görmedim. Tüm bir filmi götürebilecek karizmada bir karakter olduğunu düşünerek, ilk çıktığında Lan üçüncü filmde de Two-Facei mi göreceğiz kötü adam olarak? diye düşündüm, filmin sonlarına doğru Harveynin yüzünün yarısı gidince de ilk başta biraz hayal kırıklığına uğradım. Spiderman 3teki Venom gibi, sonunda gözüküp gidecek bir kötü olacağını sandım. Ah be Nolan, ne kadar yanılttın beni. Bir saat gibi kısacık sürede, adamı hiçbir aksiyona sokmadan, zaten o sürenin yarısını hastane yatağında geçirterek o kadar muhteşem bir karakter sundun ki bize, inanamadım resmen. Harvey Dentin filmin başında Batmanin yerini alacak maskesiz kahraman olarak tanıtılması, sonra çektiği acıların da katkısıyla Joker tarafından yozlaştırılması ve en sonunda, bu sembolün savaştığı kişilerden birine dönüşmesi... Batmanin filmin finalinde söylediği bir sözde, kendi, Harvey ve Gordonun oluşturduğu suçla savaş üçlüsünden bahsederek: Sen üçümüzden en iyi olandın. Bu yüzden Joker seni seçti. Harvey Dent kadar iyi birinin bile yozlaştırılabileceğini gösterdi. dediğinde tüylerim diken diken oldu. Aynı şekilde, finalde, Harvey bu üçlüdeki her bir kişi için yazı tura attığında, sıra kendi çocuğuna gelince Gordonun Sen haklıydın Harvey... diyerek ağlaması sırasında kendimden geçmiştim. Belki Joker kadar unutulmaz ve akılda kalıcı bir karakter değil ama, önceden Two-Face karakterini az çok tanıyan herkes, The Dark Knightta asıl olayın Joker değil Two-Face olduğunu anlayacaktır.
Tabi bu filmde yine Two-Face ile ilgili muhteşem bir sahne daha var. Bu sahne birçok insana hiçbir şey ifade etmemiştir ama benim gibi filmi izlerken her an aklında Two-Face olanların kafasında iyi yer tutan bir sahnedir bu. Depoda, Harvey bombaya ulaşmaya çalışırken yere düşer ve benzin dolu bir varili de kendisiyle düşürür. Varilden benzin akar ve bu benzir, yerde sol tarafı üstünde yatmakta olan Harveynin sadece bir tarafına bulaşır. Bu sahnede kalbim çarpmaya başladı ve aklıma hemen Two-Face geldi, nitekim doğru çıktı ve patlama sahnesinde, sadece yüzünün sol tarafı yanarak adamın Two-Facee dönüşümü tamamlanmış oldu. Böyle bir sahne için de Nolana ayrıca teşekkür etmek istiyorum.
Ayrıca, The Dark Knightta üçüncü bir düşman daha vardı. Evet aslında pek kimse fark etmedi, ama üçüncü filmde olsun diye tutturulan düşman The Dark Knightta karşımıza çıkmıştı: Riddler. Nerede diyeceksiniz, hatırlarsanız(unutulabilir mi sanki) Jokerin meşhur hastane patlatma sahnesi vardı. Batmanin kimliğini çözen Coleman Reese adlı Wayne Enterprises çalışanı ölmezse bir hastaneyi patlatacağını iddia etmişti. Coleman Reese, bir şey çağrıştırıyor mu? Fox ona hep Bay Reese diye hitap ediyor. Yani İngilizce, Mister Reese. Yani Mysteries. Yani gizem. Gizemin başka bir İngilizce karşılığı da enigma kelimesidir ve gerçek adı Edward Nygma olan Riddler, aslında yine bir Wayne Enterprises çalışanıdır ve adını kısaltarak kendisine E. Nygma yani Enigma demeyi sever. İkinci olarak, Riddlerın en ünlü özelliklerinden biri de ipuçlarından yararlanarak Batmanin gerçek kimliğine ulaşmış olmasıdır, yani Jokerin Reesei öldürmek isteme sebebi. Yani aslında, adı söylenmese de, açıkça Riddler olarak düşünülmüş bir karakter vardı filmde. Bunu öğrendiğimde belki de hayatımdaki en büyük plot twisti yaşadım ve Nolanın nasıl bu kadar gözümüzün önünde, hikayede hatırı sayılır miktarda yer alan bir cameo koyabildiğine hayret ettim. Helal olsun Nolana ne denir ki artık?
Karakterleri geçip biraz da filmin kendisine odaklanalım. Jokerin ardında, aslında nasıl bir filmdi The Dark Knight? Süper kahraman filmlerinin olması gerektiği gibi ve o tarihten sonra da olacağı gibi bir filmdi. Her ne kadar üçlemede benim için birinci film Rises olsa da, süper kahraman filmlerinde en büyük atılımı yapan film The Dark Knight olacaktır hep. Üstte de belirttiğim gibi, kahramanının değil senaryosunun, diğer karakterlerinin hikayesine bel bağlayan bir film The Dark Knight. Hala Batman ve Joker adları üstünde dursa da, bunu en aza indirmeyi başarmış bir film. Bu yüzden daima üçlemedeki en unutulmaz film olarak kalacaktır.
Tabii, The Dark Knighttan sonra tüm zamanların en çok beklenen filmine sıra geliyor. Bunu sadece ben söylemiyorum, filmin galasında bir spiker de söylemişti ve haksız da sayılmaz. The Dark Knight Risesdan daha çok beklenen bir film hatırlamıyorum ve kendi zamanımdan önceki filmlere de bakınca, bu sıfata aday bir film göremiyorum. Ben de, hem oyun hem de film geçmişime bakınca, Modern Warfare 2 dışında hiçbir şeyi bu kadar büyük heyecanla beklediğimi hatırlamıyorum(MW2 de ne heyecandı ama, adamlar eşi benzeri olmayan bir gaz veriyordu hem seferinde). Dediğmi gibi, son iki ay her gün fragmanlarını izledik, iki hafta önceden biletler alındı, film gününde iki saat erkenden buluşuldu ve IMAX salonuna DESHI BASARA BASARA diye tempo tutularak girildi. Film izlendi, koskoca Cinemaximum Ankamallda iki defa elektrikler gitti ama bu sayede filmi beş dakika daha fazla izledik ve bittiğinde, tüm ekranı creditsin başlangıcını temsil eden THE DARK KNIGHT RISES yazısı kaplayınca bütün salon ayakta alkışladı. Genç yaşımdan ötürü olabilir, ya da benden daha yaşlı olanlarınız da benimle aynı durumda olabilir, sinemada alkışlama olayını başkalarından çok duysam da kendim hiç yaşamamıştım ve inanıyorum ki, hiçbir yapımcının duymadığı, boş bir perdeyi alkışlama hareketi filmin gerçekten ama gerçekten kaliteli olduğunu gösterir. The Dark Knight Rises, benim için serideki en iyi filmdi ve listemde de, uzun bir süre, Once Upon a Time in America ile The Dark Knight arasındaki pozisyonunu, yani üçüncülüğünü koruyacaktır.
Peki Risesı bu kadar özel yapan şey ne? Öncelikle Rises, her şeyiyle tamamen Batman ve evrenindeki diğer karakterlerden bağımsız bir film olmuş. Yani artık Kara Şövalye üçlemesi, kendi ayaklarının üstünde durabilecek olgunluğa ve popüleriteye ulaşmış. Bu, daha önce hiçbir süper kahraman filminin yapamadığı bir şey. Bunun için tüm Batman Begins ve The Dark Knight ekibini kutlamak lazım. Rises, tamamen ayrı bir film olmuş ve bunun ilk belirtisi de Batman: Filmde Batmani topu topu yirmi dakika ha gördük ha görmedik. Bir de film üç saatten sadece on beş dakika kısa. Sadece Batman değil, filmin ortalarında tahminen bir saat kadar bir süre Bruce Wayne de etkisiz karakterdi. Evet, Rises Batmane odaklanan, çöküşünden sonra yeniden yükselişi, sonra yeniden çöküşünü anlatan bir film olabilir ama hikayeyi karakter üzerinden değil karakteri hikaye üzerinden anlatıyor. Bu sırada Batman figürünü çok çok az kullanması ve diğer karakterleri yalnız başına bırakması gerçekten bu filmin başlı başına bir yapım olduğunun kanıtıdır.
Batmanden ziyade, daha çok konuşulan birisi vardı filmde: Bane. Filmin çıkmasıyla tartışmalar başladı: Bane mi daha iyidir Joker mi, Bane olmuş mu olmamış mı, Bane aslında Mirandanın köpeği mi gibi gibi... Öncelikle, Bane ile Jokerin karşılaştırılmasını doğru bulmuyorum. Joker ile Darth Vaderı karşılaştırmak gibi birşey bu aslında. Jokerin filmde Baneden daha ön planda olduğunu tekrarlayarak belirtiyorum ki, Bane tamamen ağırbaşlı, planlı programlı biriyken Joker, kendisinin de dediği gibi plansız, sadece arabaları kovalayan bir köpek. Karakterler arasında bu kadar belirgin bir çizgi var. Karşılaştırma yapmadan, kşisel görüşüm, Tom Hardynin Bane rolünde filme ağırlığını koyduğu, karakterin karizmasını konuşturduğudur. Banein hikayesi hakkında da diyecek söz bulamıyorum. Son sahnelerdeki plot twist şöyle bir güzel ağzımı aralamama sebep oldu. Mirandanın Talia olduğunu IMDb karakterler kısmından öğrenmiştim, gerçi Talianın filmde olduğunu söylemişlerdi ben de muhtemelen tahmin ederdim, ama yine de Bane hakkındaki gerçeği söylediğinde benim de ağzım tüm salon gibi açıldı. Çok şükür o büyük kısmını öğrenmemişim. Bir anda Bane, saf kötü olmaktan çıktı benim için. O flashbackte görünen yüzündeki belli belirsiz gülümseme, Taliaya duyduğu koruyuculuk/babalık duygusu... İşte bu, Jokerde yapılmayan şeydi. Banein de felsefesi yoktu diyenler var ama, Jokerin de yoktu ki? Her akılda kalıcı söz veya her dünya görüşü felsefe demek olmuyor ne yazık ki.
Serideki dört büyük kötü adamı değerlendirmek gerekirse; Liam Neesonın oynadığı Ras Al Ghulun karizması ve filmde çok büyük ağırlığı vardı, ancak diğerlerine nazaran daha sönük kaldığı söylenebilir. Jokerin anarşikliği, bozuk akli yapısı ve aynı zamanda zekası karakteri renkli yapıyor. Harvey Two-Face inanılmaz başarıyla işlenmiş, bir değil iki filmin birden en önemli hikaye kozlarından biri ve Batman Beginsten beri sürekli tekrarlanan Gothamın umudu, maskesiz kahramanı hayalinin yükselişi ve çöküşünün en büyük temsilcisi. Bane ise hikayesi, Two-Face sayılmazsa, en etkileyici olan, uzaktan bakınca sığ gibi gözüken, ama aslında saf kötü olmayan, yine Ras gibi filme ağırlığını koyan bir karakter. Ha bir de, son sahnede Banein Talianın köpeği olduğunu düşünenler var. İngilizcedeki love kelimesini her duyduğunuzda aklınıza aşk gelmesin. O anıda, Taliayı beş-altı yaşındaki bir çocuk, Banei ise yirmilerini geçmiş bir adam olarak görüyoruz. Orada bahsedilen, Banein Taliaya karşı bir babalık, bir koruyuculuk duygusu beslemesiydi. Bunun aşk ile hiçbir alakası yok ve aynı şekilde, Banein kukla Talianın planın arkasındaki beyin olduğunu söylemek mantıksız olur. İkisi beraber planlamış, beraber yürütmüşler planı, bunu aşk gibi filmlerde çok sığ işlenen bir konuya indirgeyip Banee kukla demek haksızlık olur.
Onun dışında, bir de filmin finali var tabii ki, tüm Kara Şövalye efsanesine yakışır bir final... Herkes filmi izliyor, gözleri dolmuş, Alfred Bruce Waynein ve ailesinin mezarı başında ağlıyor(bu adam en iyi yardımcı erkek oyuncu Oscarını almazsa, bu tarihten sonra Akademiyi ciddiye almam), o sırada Blakein olduğu bir sahne giriyor, gerçek adımı kullanın diyor ve kadın ona Robin diye sesleniyor. Bu sahne aslında tahmin edilmeyen bir sahne değildi, film boyunca acabalarla bizi bu sahneye hazırlamışlardı. Ama yine de bu ağzımızı salyalar akıtarak açmamıza engel olamadı. Sonra da, sıradan bir epilog sahnesi gibi başlayan bir sahnede laf arasında Fox, Batin otopilotunun aylar önce tamir edildiğini öğreniyor, biz noluyor falan derken Alfred, filmin başında kurduğu hayalin gereçkleştiğini görüyor, Bruce ve Selina ile Alfredin Floransada gittiği kafede oturur vaziyette karşılaşıyorlar. Film, Robin John Blakein Batcavee girişiyle bitiyor. Batman öldü, ama Bruce Wayne yaşıyor. Bu üçlemenin daha ne kadar güzel bitirilebileceğini bilmiyorum ben. Bunun üzerinde o kadar çok tartışma yürütülecek ki, burada bahsetmeyue gerek görmüyorum. Sadece, üçüncü defa tekrarlıyorum galiba ama, ekranda credits başladığında tüm salonun alkışlaması, Nolan'ın nasıl epik bir final yaptığını gösteriyor sanırsam.
Nolan, bize 2000lerin efsanesini, son on yılın tartışmasız en iyi filmlerini verdi. Batman Beginsin vizyona girdiği 2005 yılı, belki de süper kahraman filmlerinin sinema tarihinde önemli rol oynamaya başladığı yıl olarak hatırlanacak gelecekte. Bundan sonra gelecek yapımlar, mesela First Class üçlemesinin ikinci filmi olacak olan X-Men filmi, Thw Wolverine, Man of Steel(bu üçü en fazla umut beslediğim filmler), reboot seriye gelecek ikinci Spiderman filmi(bundan da umutluyum, The Amazing Spiderman zaten daha karanlık bir film olmasıyla ve senaryoyu ön plana çıkarmasıyla Batmane az da olsa yakınlık göstermişti, ama bu iş liseli Peterla olmaz arkadaş) derken yeni neslin süper kahraman filmlerinden efsane olacak daha çok yapım çıkacaktır diyorum ben. Şu Marvel de Avengersı ve bünyesindeki kahramanların filmlerini eğlencelik filmler olarak yapma kararı almasaydı çok iyiydi, Civil Warı konu alan efsane bir film çıkabilirdi. Ne yapalım artık, bunca babayiğidin arasına çerezlik filmler olarak kalacak onlar da. Avengersın filmini başyapıt sayanlar var, olabilir tabi zira ben de hiçbir süper kahraman filminde eğlenmediğim kadar eğlendim onda. Ama asla Batman üçlemesi gibi anılmayacak ya, ona yanıyorum.
Neyse artık. 2015te yeni Batman filmi geliyor zaten, bilmeyenler için söyleyeyim, bu seri planlanan bir Justice League(yine bilmeyenler için, kendileri DCdeki Avengers olur diye sığ bir benzetme yapabiliriz) projesi için pek uygun değil. Bu yüzden ona uygun yeni bir film çekecekler. Tabi bundan fazla şey beklememek gerek, ne de olsa sadece uydurmak için yapılmış olacak. Burada benim anlamadığım bir kısım, Man of Steeli de mi JLye uygun çekecekler, çünkü bildiğim kadarıyla o da The Dark Knight gibi bir üçleme olarak planlandı. Değilse yeni Supermani ne ara yapacaklar? Neyse, bunları pek kafaya takmamak lazım. Altı word sayfasının sonunda, belki de yüzüncü kez, Nolana bizi böyle bir efsanenin parçası yaptığı için teşekkür etmek istiyorum. Umarım Kara Şövalye üçlemesi kendisi gibi daha nice süper kahraman filmlerine ilham kaynağı olur. Ben yavaşça klavyeyi bırakıp, DESHI BASARA BASARA diye uzaklaşayım.Basara, basara(Rise, rise)...
Not: Uzun bir süre ikilemde kaldıktan ve birkaç defa fikrimi değiştirdikten sonra, The Dark Knight'ın burun farkıyla Rises'dan daha iyi olduğuna karar verdim. Listedeki değişimleri o yüzden garipsemeyiniz, ayrıca unutmayın liste sürekli güncelleniyor.
Önemli uyarı: Aşağıdaki yazı, Nolanın The Dark Knight üçlemesinden ağır spoilerler içermektedir.
Batmanin benim için çok özel bir yeri vardır diğer kahramanların yanında. Çocukluğum Marvel(özellikle de Spider-Man) çizgifilmleriyle geçmiş olsa da, ciddi olarak sevdiğim ilk süper kahraman Batmandir ve filmini izlediğim ilk süper kahraman da aynı şekilde Batmandir(Batman Forever). Bunun dışında, ne yazık ki Türkiyede olduğumuz için Batmanle fazla içli dışlı olamamışımdır ve daha çok Fox Kidsteki Marvel çizgi filmlerine kalmışımdır, ha onlar da harikalardı elbette ama bir de Batman olsa yanlarında fena mıydı?
Ancak gerek defalarca izlediğim Batman Forever(ufacık çocuğuz malum, aklımıza gelmyor ki Babey başka filmleri de var mı bu betmenin? diye sormak :) olsun, gerek hep ilk bölümünde takıldığım Batman Vengeance oyunu olsun, gerek az da olsa izlediğim çizgi filmleri ve bolca sahip olduğum oyuncakları olsun, Batman hep favori süper kahramanlarımdan olarak kaldı. Nolanın ilk Batman filmi Batman Begins de tam bu tutkumun köreldiği zamanlarda gelmişti.
Yıl 2005, o zamanlar adı sıkça duyulan bir film var: War of the Worlds, Türkçe vizyon adıyla Dünyalar Savaşı. Neyse efendim film giriyor vizyona, on yaşındaki ben ise deliye dönüyorum, niye, çünkü filmin yaş sınırı 13 ve beni almıyorlar. Bundan sonra babam bana filmin DVDsini alacağımızı söylüyor ve onun yerine beni o sıralar vizyonda olan Batman Beginse götürüyor. Tabi ben on yaşında çocuk medyasından başka şeye ilgili değilim, nereden bileyim Beginsin bir şaheser olduğunu? Giriyoruz Beginse, Batman sevgim yeniden kabarıyor ama ne yazık ki o yaşta bir çocuğun fazla zevk alamayacağı kadar karanlık ve hikayeye odaklanan bir film Begins. Çıkıyoruz, güzel zaman geçiriyorum ama bir süre sonra unutuluyor haliyle. Yine Batman Foreverıma dönüyorum. Ondan sonraki yıllarda pek Batman ile ilgilenmiyorum çünkü, malum büyümüşüz az biraz, okulda Star Wars ile Yu-Gi-Oh! popüler konular. Ben de kendimi bunlara veriyorum, ikisini de çok severim. Ah, keşke hala oynayanı olsa da milletle düello yapsam.
Neyse birkaç yıl sonra, Batman Beginsi görüyorum bir yerde ve kardeşimin henüz onu izlemediğini hatırlayarak Aslında güzel filmdi lan. mantığıyla alıp götürüyorum eve. Ufaklıkla beraber ikinci defa izlediğimde ben de farkına varıyorum o zaman anlayamadığım şeyin: Batman Begins gerçekten de harika bir film.
Kısa süre sonra, yıl 2008, aynı zamanda benim oyun ve film piyasasını ciddi olarak takip etmeye başladığım yıldır. Yazın bir The Dark Knight fırtınasıdır esiyor. Geç olsun güç olmasın diyerek, sabrediyorum ve yazın vizyondayken yakalayamadığım filmin Blu-Ray versiyonunu, ki aynı zamanda arşivime ilk eklediğim Blu-Ray filmdir, kışın alıyorum. Takıyorum PS3e, başlıyorum izlemeye, son sahnesinde Gordon A dark knight. diyor, müzikler başlıyor ben de bir Tövbe estağfurullah o neydi lan öyle? diyerek mutfağa gidip su içiyorum. O gece IMDbde bir liste yapıyorum(o listenin bugünkü hali deşudurhatta) ve The Dark Knightı listenin en başına koyuyorum düşünmeden.
Sonrası malum, aradan geçen dört senede onlarca defa Batman Begins ve The Dark Knightı yeniden izliyorum, tabi bu arada Arkham Asylum ve Arkham City adlı iki şaheser oyun çıkıyor ve onlarla, özellikle de City ile iyice gaza geliyorum ve nihayet 2012de, hayatımda en büyük heyecanla beklediğim yapımlardan biri çıkıyor: The Dark Knight Rises, Nolanın modern efsanesinin finali. İki hafta önce biletler alınıyor, grup kuruluyor, IMAX salonunda en iyi yerlere gidiyoruz, salon geek dolu, filmden önce Batman tişörtü almadığım için pişmanım. Olsun, son üç ayımı fragmanlarını izleyerek geçirdiğim film başlıyor, devam ediyor, bitiyor ve ekranda The Dark Knight Rises yazısı çıkıp credits başladığında tüm salon alkışlıyor. Tüyler diken diken.
Neyse, Batman filmleri hikayem bu. Şahsen bunu çok güzel yaşayacak bir dönemde olduğumu düşünüyorum, çocukluktan gelen bir Batman sevgisi, sonra bendeki bu hafiften sönmüş tutkunun Nolan babanın yaptığı filmlerle yeniden alevlenmesi, tıpkı dünyanın birden sabah akşam Batman konuşması gibi.
Eğer ki üstteki giriş kısmı uzunluğuyla sizi fazla sıktıysa ve bu adamın asıl olaya gireceği kısmı arıyorsanız, burası orası. Nolan ustaya büyük saygılarla, üç film hakkındaki görüşlerimi belirten ayrıntılı yazılar yazacağım. Ama bunlar artılarla eksilerle yazılar incelemelerden çok, bu efsaneye veda ederken tüm filmleri tek tek hatırladığım ve unutulmaz yönlerini bir kez daha tekrarladığım, öznel yazılar olacak. Batman Begins ile başlayalım bakalım.
Batman Begins, bir köken hikayesi. O yıldan önce, bunun gibi bir kahramanın kökenlerine odaklanan film olarak Spidermani görmüştük sadece, diğer filmlerde ya o anlar çabucak anlatılıp geçiliyor ya da hiç kökenleri anlatılmadan kahramanımız bize tanıtılıyordu(bkz. Batman 1989). Yine köken filmi sayılabilecek olan Spiderman bile Beginsin yanında biraz çocuk işi gibi kalıyordu.
Batman Beginsin başında Nolan yeni Batman filmlerinin nasıl bir üçleme oluşturacağının sinyallerini veriyordu aslında. Diğer kahraman filmlerinin aksine, Beginsin neredeyse yarısında adam gibi Batman görülmüyordu. Hatta yanlış hatırlamıyorsam Batman ilk saldırısını gerçekleştirip I am Batman! diye klasik repliğini söylediğinde vermişlerdi arayı sinemada. Filmin ilk yarısında, Batmanin gerçek ninjalar gibi eğitim aldığını görürken, bir yandan da geriye dönüşlerle adamın çocukluğundan ta dünyanın öbür ucuna, Gölgeler Birliğine gelmesine kadar yaşanan süreci izliyoruz. Bu kısım bence tüm Kara Şövalye üçlemesindeki en başarılı kısımlardan biridir. Özellikle Henri Ducard, ya da gerçek adıyla Ras Al Ghul buzun üstünde yaptıkları düello sırasında Brucea Ailenin ölümü senin suçun değildi. Babanın suçuydu. dediği anda Bruceun öfkelenme anı, eminim çok fazla insanın kolay kolay unutmayacağı bir andır. Aynı şekilde Bruceun ailesini öldüren adamın duruşmasında yanında silah getirmesi ama o öldüremeden bir başkasının katili vurması, yine unutulmaz bir sahneydi.
Ama bana sorarsanız, Batman Beginsin en güçlü yanı Batman felsefesini çok iyi yansıtması ve bunu mümkün olan en iyi şekilde bir senaryoya oturtmasıydı. Bunun yanında, Nolanın üçlemesini ta bu filmden planladığını açıkça görebiliyorsunuz. Biraz bakınca, Begins, TDK ve Risesın fantezisine yapılmış üç film olmadığını görüyoruz. Beginste başlayan Gothamı yok etme planı, zaten Risesın ana konusunu oluşturuyor. Yine aynı şekilde, Bruceun Rachela verdiği Bir gün, Gotham maskesiz, gerçek bir kahramana kavuşacak ve o günden sonra Batmane ihtiyacı olmayacak. sözü de, ikinci filmin konusunun çok büyük bir kısmını oluşturuyor ve hatta filmin finali tamamen Bruceun bu sözünün gerçekleşmesi üzerine. Yine aynı şekilde Rachelın söylediği bir başka laf daha var, Gerçekte kim olduğun değil, ne yaptığın önemlidir. diye. Bu da, Risesda çok önemli rol alacak olan Herkes Batman olabilir. fikrine dönüşecek ve bu fikir de aynı şekilde Risesın ve tabi ki üçlemenin finalini şekillendirecek.
Tüm bunlara rağmen, Batman Begins ikinci yarısında, hala süper kahraman filmi klişelerinden kurtulamamış bir film olduğunu belli ediyordu. E bu çok doğal aslında. 2003te X2 ve 2004te Spiderman 2 gibi süper kahraman klişeleriyle dolu ama bir o kadar da başarılı iki film gelmiş, Batman serisi ise Batman & Robin ile dibe batmış, Superman dediğin zaten 3. ve 4. filmlerin komikliğinden sonra yirmi yıldır film çıkarmamış. Haliyle Nolan birazcık süper kahraman adının arkasına saklanmak zorunda kalıyor, ama bu işi de cıvıklaşmadan, tam dozunda ayarlıyor ve Batman Begins ile ses getirdikten sonra The Dark Knightte daha kendi ayakları üzerinde duran, Batman adının arkasına saklanmayan bir film yapıyor.
The Dark Knight... Bu serinin kesinlikle en çok şaşırtan, en çok konuşulan ve muhtemelen elli yıl sonra en iyi hatırlanan filmi olacak. Elbette ki bunu en büyük sebebi tek bir karakter: Joker. Öyle ki, Heath Ledgerın oynadığı Jokerden sonra birden Joker çok popüler bir karakter haline geldi, ana düşman olduğu iki oyun(Arkham serisi) yapıldı, Türkiye gibi bu tür şeylerin çok popüler olmadığı bir ülkede bile insanlar Joker tişörtleriyle gezmeye başladılar. Artık geri dönüşü yoktu: Joker de Vader gibi, Don Corleone gibi efsane bir sinema karakteri olmuştu.
Ama benim bu konudaki görüşlerim oldukça fakrlı. Ben Jokeri uzun yıllardır tanıyan birisiyim, izleyip etkilenenlerin yarısı gibi bu filmde görüp seven biri değilim. Belki de bu yüzdendir bilemiyorum, ama Jokeri Heath Ledger yerine bir başkası oynasaydı yine bu filmin notunun benim için çok değişeceğini düşünmüyorum. Filmde Jokeri asıl etkileyici yapan şey, hikayedeki rolü ve sonunda tutuklanmasına ve durdurulmasına rağmen, aslında Jokerin kazanmış olmasıydı. Evet, birçok kişi filmin içindeki anarşik sahnelerden ve Jokerin VAAY SOOO SİRİYUS?? nidalarından zevk alıyor ama bu noktayı kaçırıyorlar.
Sadece Joker de değil tabi, Jokerin gölgesinde kalmış ancak aslında ondan bile daha iyi işlenen bir karakter var The Dark Knightta: Harvey Dent, ya da Two-Face. Filmi kapattığımda bir tövbe estağfurullah dedirten kesinlikle Joker değil, Two-Facetir benim için. Two-Face yıllardır en sevdiğim Batman düşmanıdır ve ben hayatımda bu derece iyi işlenmiş bir Two-Face görmedim. Tüm bir filmi götürebilecek karizmada bir karakter olduğunu düşünerek, ilk çıktığında Lan üçüncü filmde de Two-Facei mi göreceğiz kötü adam olarak? diye düşündüm, filmin sonlarına doğru Harveynin yüzünün yarısı gidince de ilk başta biraz hayal kırıklığına uğradım. Spiderman 3teki Venom gibi, sonunda gözüküp gidecek bir kötü olacağını sandım. Ah be Nolan, ne kadar yanılttın beni. Bir saat gibi kısacık sürede, adamı hiçbir aksiyona sokmadan, zaten o sürenin yarısını hastane yatağında geçirterek o kadar muhteşem bir karakter sundun ki bize, inanamadım resmen. Harvey Dentin filmin başında Batmanin yerini alacak maskesiz kahraman olarak tanıtılması, sonra çektiği acıların da katkısıyla Joker tarafından yozlaştırılması ve en sonunda, bu sembolün savaştığı kişilerden birine dönüşmesi... Batmanin filmin finalinde söylediği bir sözde, kendi, Harvey ve Gordonun oluşturduğu suçla savaş üçlüsünden bahsederek: Sen üçümüzden en iyi olandın. Bu yüzden Joker seni seçti. Harvey Dent kadar iyi birinin bile yozlaştırılabileceğini gösterdi. dediğinde tüylerim diken diken oldu. Aynı şekilde, finalde, Harvey bu üçlüdeki her bir kişi için yazı tura attığında, sıra kendi çocuğuna gelince Gordonun Sen haklıydın Harvey... diyerek ağlaması sırasında kendimden geçmiştim. Belki Joker kadar unutulmaz ve akılda kalıcı bir karakter değil ama, önceden Two-Face karakterini az çok tanıyan herkes, The Dark Knightta asıl olayın Joker değil Two-Face olduğunu anlayacaktır.
Tabi bu filmde yine Two-Face ile ilgili muhteşem bir sahne daha var. Bu sahne birçok insana hiçbir şey ifade etmemiştir ama benim gibi filmi izlerken her an aklında Two-Face olanların kafasında iyi yer tutan bir sahnedir bu. Depoda, Harvey bombaya ulaşmaya çalışırken yere düşer ve benzin dolu bir varili de kendisiyle düşürür. Varilden benzin akar ve bu benzir, yerde sol tarafı üstünde yatmakta olan Harveynin sadece bir tarafına bulaşır. Bu sahnede kalbim çarpmaya başladı ve aklıma hemen Two-Face geldi, nitekim doğru çıktı ve patlama sahnesinde, sadece yüzünün sol tarafı yanarak adamın Two-Facee dönüşümü tamamlanmış oldu. Böyle bir sahne için de Nolana ayrıca teşekkür etmek istiyorum.
Ayrıca, The Dark Knightta üçüncü bir düşman daha vardı. Evet aslında pek kimse fark etmedi, ama üçüncü filmde olsun diye tutturulan düşman The Dark Knightta karşımıza çıkmıştı: Riddler. Nerede diyeceksiniz, hatırlarsanız(unutulabilir mi sanki) Jokerin meşhur hastane patlatma sahnesi vardı. Batmanin kimliğini çözen Coleman Reese adlı Wayne Enterprises çalışanı ölmezse bir hastaneyi patlatacağını iddia etmişti. Coleman Reese, bir şey çağrıştırıyor mu? Fox ona hep Bay Reese diye hitap ediyor. Yani İngilizce, Mister Reese. Yani Mysteries. Yani gizem. Gizemin başka bir İngilizce karşılığı da enigma kelimesidir ve gerçek adı Edward Nygma olan Riddler, aslında yine bir Wayne Enterprises çalışanıdır ve adını kısaltarak kendisine E. Nygma yani Enigma demeyi sever. İkinci olarak, Riddlerın en ünlü özelliklerinden biri de ipuçlarından yararlanarak Batmanin gerçek kimliğine ulaşmış olmasıdır, yani Jokerin Reesei öldürmek isteme sebebi. Yani aslında, adı söylenmese de, açıkça Riddler olarak düşünülmüş bir karakter vardı filmde. Bunu öğrendiğimde belki de hayatımdaki en büyük plot twisti yaşadım ve Nolanın nasıl bu kadar gözümüzün önünde, hikayede hatırı sayılır miktarda yer alan bir cameo koyabildiğine hayret ettim. Helal olsun Nolana ne denir ki artık?
Karakterleri geçip biraz da filmin kendisine odaklanalım. Jokerin ardında, aslında nasıl bir filmdi The Dark Knight? Süper kahraman filmlerinin olması gerektiği gibi ve o tarihten sonra da olacağı gibi bir filmdi. Her ne kadar üçlemede benim için birinci film Rises olsa da, süper kahraman filmlerinde en büyük atılımı yapan film The Dark Knight olacaktır hep. Üstte de belirttiğim gibi, kahramanının değil senaryosunun, diğer karakterlerinin hikayesine bel bağlayan bir film The Dark Knight. Hala Batman ve Joker adları üstünde dursa da, bunu en aza indirmeyi başarmış bir film. Bu yüzden daima üçlemedeki en unutulmaz film olarak kalacaktır.
Tabii, The Dark Knighttan sonra tüm zamanların en çok beklenen filmine sıra geliyor. Bunu sadece ben söylemiyorum, filmin galasında bir spiker de söylemişti ve haksız da sayılmaz. The Dark Knight Risesdan daha çok beklenen bir film hatırlamıyorum ve kendi zamanımdan önceki filmlere de bakınca, bu sıfata aday bir film göremiyorum. Ben de, hem oyun hem de film geçmişime bakınca, Modern Warfare 2 dışında hiçbir şeyi bu kadar büyük heyecanla beklediğimi hatırlamıyorum(MW2 de ne heyecandı ama, adamlar eşi benzeri olmayan bir gaz veriyordu hem seferinde). Dediğmi gibi, son iki ay her gün fragmanlarını izledik, iki hafta önceden biletler alındı, film gününde iki saat erkenden buluşuldu ve IMAX salonuna DESHI BASARA BASARA diye tempo tutularak girildi. Film izlendi, koskoca Cinemaximum Ankamallda iki defa elektrikler gitti ama bu sayede filmi beş dakika daha fazla izledik ve bittiğinde, tüm ekranı creditsin başlangıcını temsil eden THE DARK KNIGHT RISES yazısı kaplayınca bütün salon ayakta alkışladı. Genç yaşımdan ötürü olabilir, ya da benden daha yaşlı olanlarınız da benimle aynı durumda olabilir, sinemada alkışlama olayını başkalarından çok duysam da kendim hiç yaşamamıştım ve inanıyorum ki, hiçbir yapımcının duymadığı, boş bir perdeyi alkışlama hareketi filmin gerçekten ama gerçekten kaliteli olduğunu gösterir. The Dark Knight Rises, benim için serideki en iyi filmdi ve listemde de, uzun bir süre, Once Upon a Time in America ile The Dark Knight arasındaki pozisyonunu, yani üçüncülüğünü koruyacaktır.
Peki Risesı bu kadar özel yapan şey ne? Öncelikle Rises, her şeyiyle tamamen Batman ve evrenindeki diğer karakterlerden bağımsız bir film olmuş. Yani artık Kara Şövalye üçlemesi, kendi ayaklarının üstünde durabilecek olgunluğa ve popüleriteye ulaşmış. Bu, daha önce hiçbir süper kahraman filminin yapamadığı bir şey. Bunun için tüm Batman Begins ve The Dark Knight ekibini kutlamak lazım. Rises, tamamen ayrı bir film olmuş ve bunun ilk belirtisi de Batman: Filmde Batmani topu topu yirmi dakika ha gördük ha görmedik. Bir de film üç saatten sadece on beş dakika kısa. Sadece Batman değil, filmin ortalarında tahminen bir saat kadar bir süre Bruce Wayne de etkisiz karakterdi. Evet, Rises Batmane odaklanan, çöküşünden sonra yeniden yükselişi, sonra yeniden çöküşünü anlatan bir film olabilir ama hikayeyi karakter üzerinden değil karakteri hikaye üzerinden anlatıyor. Bu sırada Batman figürünü çok çok az kullanması ve diğer karakterleri yalnız başına bırakması gerçekten bu filmin başlı başına bir yapım olduğunun kanıtıdır.
Batmanden ziyade, daha çok konuşulan birisi vardı filmde: Bane. Filmin çıkmasıyla tartışmalar başladı: Bane mi daha iyidir Joker mi, Bane olmuş mu olmamış mı, Bane aslında Mirandanın köpeği mi gibi gibi... Öncelikle, Bane ile Jokerin karşılaştırılmasını doğru bulmuyorum. Joker ile Darth Vaderı karşılaştırmak gibi birşey bu aslında. Jokerin filmde Baneden daha ön planda olduğunu tekrarlayarak belirtiyorum ki, Bane tamamen ağırbaşlı, planlı programlı biriyken Joker, kendisinin de dediği gibi plansız, sadece arabaları kovalayan bir köpek. Karakterler arasında bu kadar belirgin bir çizgi var. Karşılaştırma yapmadan, kşisel görüşüm, Tom Hardynin Bane rolünde filme ağırlığını koyduğu, karakterin karizmasını konuşturduğudur. Banein hikayesi hakkında da diyecek söz bulamıyorum. Son sahnelerdeki plot twist şöyle bir güzel ağzımı aralamama sebep oldu. Mirandanın Talia olduğunu IMDb karakterler kısmından öğrenmiştim, gerçi Talianın filmde olduğunu söylemişlerdi ben de muhtemelen tahmin ederdim, ama yine de Bane hakkındaki gerçeği söylediğinde benim de ağzım tüm salon gibi açıldı. Çok şükür o büyük kısmını öğrenmemişim. Bir anda Bane, saf kötü olmaktan çıktı benim için. O flashbackte görünen yüzündeki belli belirsiz gülümseme, Taliaya duyduğu koruyuculuk/babalık duygusu... İşte bu, Jokerde yapılmayan şeydi. Banein de felsefesi yoktu diyenler var ama, Jokerin de yoktu ki? Her akılda kalıcı söz veya her dünya görüşü felsefe demek olmuyor ne yazık ki.
Serideki dört büyük kötü adamı değerlendirmek gerekirse; Liam Neesonın oynadığı Ras Al Ghulun karizması ve filmde çok büyük ağırlığı vardı, ancak diğerlerine nazaran daha sönük kaldığı söylenebilir. Jokerin anarşikliği, bozuk akli yapısı ve aynı zamanda zekası karakteri renkli yapıyor. Harvey Two-Face inanılmaz başarıyla işlenmiş, bir değil iki filmin birden en önemli hikaye kozlarından biri ve Batman Beginsten beri sürekli tekrarlanan Gothamın umudu, maskesiz kahramanı hayalinin yükselişi ve çöküşünün en büyük temsilcisi. Bane ise hikayesi, Two-Face sayılmazsa, en etkileyici olan, uzaktan bakınca sığ gibi gözüken, ama aslında saf kötü olmayan, yine Ras gibi filme ağırlığını koyan bir karakter. Ha bir de, son sahnede Banein Talianın köpeği olduğunu düşünenler var. İngilizcedeki love kelimesini her duyduğunuzda aklınıza aşk gelmesin. O anıda, Taliayı beş-altı yaşındaki bir çocuk, Banei ise yirmilerini geçmiş bir adam olarak görüyoruz. Orada bahsedilen, Banein Taliaya karşı bir babalık, bir koruyuculuk duygusu beslemesiydi. Bunun aşk ile hiçbir alakası yok ve aynı şekilde, Banein kukla Talianın planın arkasındaki beyin olduğunu söylemek mantıksız olur. İkisi beraber planlamış, beraber yürütmüşler planı, bunu aşk gibi filmlerde çok sığ işlenen bir konuya indirgeyip Banee kukla demek haksızlık olur.
Onun dışında, bir de filmin finali var tabii ki, tüm Kara Şövalye efsanesine yakışır bir final... Herkes filmi izliyor, gözleri dolmuş, Alfred Bruce Waynein ve ailesinin mezarı başında ağlıyor(bu adam en iyi yardımcı erkek oyuncu Oscarını almazsa, bu tarihten sonra Akademiyi ciddiye almam), o sırada Blakein olduğu bir sahne giriyor, gerçek adımı kullanın diyor ve kadın ona Robin diye sesleniyor. Bu sahne aslında tahmin edilmeyen bir sahne değildi, film boyunca acabalarla bizi bu sahneye hazırlamışlardı. Ama yine de bu ağzımızı salyalar akıtarak açmamıza engel olamadı. Sonra da, sıradan bir epilog sahnesi gibi başlayan bir sahnede laf arasında Fox, Batin otopilotunun aylar önce tamir edildiğini öğreniyor, biz noluyor falan derken Alfred, filmin başında kurduğu hayalin gereçkleştiğini görüyor, Bruce ve Selina ile Alfredin Floransada gittiği kafede oturur vaziyette karşılaşıyorlar. Film, Robin John Blakein Batcavee girişiyle bitiyor. Batman öldü, ama Bruce Wayne yaşıyor. Bu üçlemenin daha ne kadar güzel bitirilebileceğini bilmiyorum ben. Bunun üzerinde o kadar çok tartışma yürütülecek ki, burada bahsetmeyue gerek görmüyorum. Sadece, üçüncü defa tekrarlıyorum galiba ama, ekranda credits başladığında tüm salonun alkışlaması, Nolan'ın nasıl epik bir final yaptığını gösteriyor sanırsam.
Nolan, bize 2000lerin efsanesini, son on yılın tartışmasız en iyi filmlerini verdi. Batman Beginsin vizyona girdiği 2005 yılı, belki de süper kahraman filmlerinin sinema tarihinde önemli rol oynamaya başladığı yıl olarak hatırlanacak gelecekte. Bundan sonra gelecek yapımlar, mesela First Class üçlemesinin ikinci filmi olacak olan X-Men filmi, Thw Wolverine, Man of Steel(bu üçü en fazla umut beslediğim filmler), reboot seriye gelecek ikinci Spiderman filmi(bundan da umutluyum, The Amazing Spiderman zaten daha karanlık bir film olmasıyla ve senaryoyu ön plana çıkarmasıyla Batmane az da olsa yakınlık göstermişti, ama bu iş liseli Peterla olmaz arkadaş) derken yeni neslin süper kahraman filmlerinden efsane olacak daha çok yapım çıkacaktır diyorum ben. Şu Marvel de Avengersı ve bünyesindeki kahramanların filmlerini eğlencelik filmler olarak yapma kararı almasaydı çok iyiydi, Civil Warı konu alan efsane bir film çıkabilirdi. Ne yapalım artık, bunca babayiğidin arasına çerezlik filmler olarak kalacak onlar da. Avengersın filmini başyapıt sayanlar var, olabilir tabi zira ben de hiçbir süper kahraman filminde eğlenmediğim kadar eğlendim onda. Ama asla Batman üçlemesi gibi anılmayacak ya, ona yanıyorum.
Neyse artık. 2015te yeni Batman filmi geliyor zaten, bilmeyenler için söyleyeyim, bu seri planlanan bir Justice League(yine bilmeyenler için, kendileri DCdeki Avengers olur diye sığ bir benzetme yapabiliriz) projesi için pek uygun değil. Bu yüzden ona uygun yeni bir film çekecekler. Tabi bundan fazla şey beklememek gerek, ne de olsa sadece uydurmak için yapılmış olacak. Burada benim anlamadığım bir kısım, Man of Steeli de mi JLye uygun çekecekler, çünkü bildiğim kadarıyla o da The Dark Knight gibi bir üçleme olarak planlandı. Değilse yeni Supermani ne ara yapacaklar? Neyse, bunları pek kafaya takmamak lazım. Altı word sayfasının sonunda, belki de yüzüncü kez, Nolana bizi böyle bir efsanenin parçası yaptığı için teşekkür etmek istiyorum. Umarım Kara Şövalye üçlemesi kendisi gibi daha nice süper kahraman filmlerine ilham kaynağı olur. Ben yavaşça klavyeyi bırakıp, DESHI BASARA BASARA diye uzaklaşayım.Basara, basara(Rise, rise)...
Not: Uzun bir süre ikilemde kaldıktan ve birkaç defa fikrimi değiştirdikten sonra, The Dark Knight'ın burun farkıyla Rises'dan daha iyi olduğuna karar verdim. Listedeki değişimleri o yüzden garipsemeyiniz, ayrıca unutmayın liste sürekli güncelleniyor.
Nolan'in çektiği Batman filmlerinin, klasik süper kahraman filmleri olmadığını, hatta bir çok çizgi roman fanından eksi not aldığı kendisinin bile kabul ettiği bir gerçek. Zira çizgi romanlar fantastik bir dünya üzerine kurulmuş şeyler. Nolan'ın realistliği, her şeyi bir mantığa dayalı göstermesi diğer filmlerinde de olan bir özellik ve tabiki bunu Batman serisine de yansıtmış. Senaryo olarak aşırı farklı görünmesede, senaryoya eklenen ufak ama çok önemli detaylar olarak bu üçleme gelmiş ve gelecek(tabi gelecekten emin olamayız) tüm çizgi roman filmlerinden farklı bir şekilde, karakterlerin derinliğine ve geçmişine, onları da birer insan gibi acılarıyla ve çelişkileriyle sunmaya önem veriyor. Tim Burton veya Schumacher filmlerinin hiçbirinde, Batmanin vazgeçtiğini, umutsuzluğa kapıldığını, başkalarından öğrendiğini, yenilgilerinden ders çıkardığını, kendinden nefret dahi edebildiğini görmedik. Asıl tüm bunlar, bu filmleri farklı kılan.
... Devamı
Nolan'in çektiği Batman filmlerinin, klasik süper kahraman filmleri olmadığını, hatta bir çok çizgi roman fanından eksi not aldığı kendisinin bile kabul ettiği bir gerçek. Zira çizgi romanlar fantastik bir dünya üzerine kurulmuş şeyler. Nolan'ın realistliği, her şeyi bir mantığa dayalı göstermesi diğer filmlerinde de olan bir özellik ve tabiki bunu Batman serisine de yansıtmış. Senaryo olarak aşırı farklı görünmesede, senaryoya eklenen ufak ama çok önemli detaylar olarak bu üçleme gelmiş ve gelecek(tabi gelecekten emin olamayız) tüm çizgi roman filmlerinden farklı bir şekilde, karakterlerin derinliğine ve geçmişine, onları da birer insan gibi acılarıyla ve çelişkileriyle sunmaya önem veriyor. Tim Burton veya Schumacher filmlerinin hiçbirinde, Batmanin vazgeçtiğini, umutsuzluğa kapıldığını, başkalarından öğrendiğini, yenilgilerinden ders çıkardığını, kendinden nefret dahi edebildiğini görmedik. Asıl tüm bunlar, bu filmleri farklı kılan. Bunun dışında karakterlerin gerçekten felsefi fikirlere bağlandırılması, kötü olanların dahi sempati kazanabileceği olanağını sunuyor.(bkz. Joker)Jack Nicholson' un oyunculuğunu çok severim, Batman filminde de gerçekten harika bir Jokerdi bence ve o hala benim 1 numaramdır ama sorun Heath Ledger vs Jack Nicholson değil ki. İki joker arasındaki farklılıklar. 2008 deki Jokeri inanılmaz bir karakter yapan bu özellikler, oyunculuk makyaj vs değil. Neyse demem o ki, bahsettiğin çoğu şey doğru ama Nolan'ın Batman serisini farklı kılan özellikler tam anlamıyla onlar değil.
Arkadaşlar merhaba. Yazımı okuyup sevenler için, şunu belirtmek istiyorum: Bu yazıyı buraya koymadan bir ay kadar önce blogumda yayınlamıştım. Eğer diğer yazılarımı da takip etmek veya destek çıkmak isterseniz blogumu siz de takip edebilirsiniz. Teşekkür ederim şimdiden.
http://cokfeyizlihikayeler.blogspot.com/
http://cokfeyizlihikayeler.blogspot.com/
YENİ YORUMLAR
Tüm Yorumlar
Serinin en iyi filmi.
Çeyrek milyar dolar harcanmış yuhh be harbi kapital sistem işte bu. Millet aç bu parayı al bir ülke doyar be yazık. Şimdi hemen anti cevapları doldurmayın biliyoz herhalde film güzel sadece olaya farklı açıdan bakalım dedim hepsi o.
subliminal mesajların bu kadar açık olmaması gerekiyordu abi ne yaptınız? film boyunca gözümü çıkardılar, bu ne amerikan propagandası bu ne antikomunizmdir böyle? yeni neslin gözü açıktır umarım böyle şeylere. bunun dışında senaryo aşırı zorlamaydi, en ufak bi emek yoktu. nasıl olsa her türlü izlenecek düşüncesiyle izleyiciye büyük saygısızlık yapılmış. herşeyi geçtim gary oldman’dan beklemezdim, yazık olmuş..
Bane:So, you came back to die with your city.
Batman:No. I came back to stop you.
çok epik gerçekten.nasıl da koyuyor lafı bizim batman:)
Batman:No. I came back to stop you.
çok epik gerçekten.nasıl da koyuyor lafı bizim batman:)
Bu filmde Batman bizleri Komünizm tehlikesinden arındırıyor. Silah şirketi sahibi,bomba zengini,Kara Şövalye; zenginlik mefhumuna yönelen karanlık ellere birer yarasa kanadı fırlatıyor. Ufak ufak aşıran hırsızlara göz yumabileceğinizi de Kedi kadından öğreniyorsunuz. Ufak hırsızlıklara eyvallah ama zinhar büyük oynamayın mesajı filmin tamamına yedirilmiş. Takdire şayan bir başka propaganda yapımı. Süper.
Batman'in hapishaneden kaçma sahnesinin Arog'dan apartma olduğunu da bir kişi çıkıp dememiş.
Sonraki bölüm Aquaman yeryüzü uygarlıklarına savaş açıyormuş, körfezde atom bombası patlattılar diye.
Eksi verenlere kişisel not:
Yav heee hee...
Eksi verenlere kişisel not:
Yav heee hee...
İkinci film ile çok yükseğe koyulan çıta, beklentilerin inanılmaz artmasıyla bu film için bir dezavantaj oluşturdu. İple çektiğim bu filme maalesef o zamanlar yaşadığım yere sadece dublajlı kopyalarının gelmesi nedeniyle 10-0 falan geride başladık ve maç başladığı gibi bitti. Buna rağmen 4-5 kere izledim ikisi sinemada olmak üzere acaba atladığım bir şey var mı diyerek. Yokmuş. Yine izler miyim? Kesinlikle evet. Öyle de severim bu yarasayı. Çocukluğumun kahramanı.
Diğer tüm hollywood fantastik süper kahraman filmlerinde olduğu gibi bu filminde başrol oyuncusu ve önemli karakterleri yetim veya öksüzdür antagonistleri ise hadım edilmiştir. Aynı zamanda vizyona girdiği sırada galasında bir enstitüde nörolojik araştırmalar yapan araştırma görevlisi bir bilimadamı adayı joker tipine girerek katliam yapmıştır. Ayrıca film gösterime girdiğinden kısa bir süre sonra sandy hook kasabasında bir başka katliam yaşanmıştır.http://www.youtube.com/watch?v=whu4R6k4_Zs bu video filmle bağlantısı görülebilir. Sandy hook katliamı sonrası bireysel silahlanma karşıtı yasalar çıktı ve halktan destek aldı. Ve yine tesadüfe bakınki bu filmde polis teşkilatı silahları kaybeder halk silahlanır fakat yasa koyucumuz ve koruyucumuz batman ve robin sayesinde polisler çok güzel ve gaz bir sahne eşliğinde silahlı halka cesurmuş gibi saldırır.
Tamam,filmi beğenmemiş olan arkadaşlara saygı duyarız ama bu filmi karantinaya almakta nedir?
Fragmanı bu kadar kötü olan bir filmin kendisi kim bilir ne kadar b erbattır diye düşündüğümü hatırlıyorum. Yanılmamışım. Şimdiye kadar yapılmış olanların içinde en kötüsü buydu (Evet George Clooney'nin Batman'i oynadığı da dahil). Sıkıntıdan öleceğimi zannetim ve maalesef bu sıkıntı hissi ancak yazılar çıkınca son buldu. Senaryo öyle karman çorman öyle s açmasapan öyle baştan savma yazılmış ki. Konsantre olmak mümkün değil. Christian Bale a kıntıya kapılıp gelmiş te bitse de gitsek havasında. Anne Hathaway özellikle dövüş sahnelerinde o kadar kötüydü ki çektiğim işkence karşısında az kalsın gözlerim yaşaracaktı inanırmısınız? Çok kötü. Kesinlikle zaman kaybı. Ç öp.
bana batman'i sevdiren nolan kardeşlere ve muazzam kadroya sonsuz teşekkürler.
bu filmde -her filminde olduğu gibi- yapmacık duran anne hathaway'i bu kadronun dışında tutuyorum tabi.
bu filmde -her filminde olduğu gibi- yapmacık duran anne hathaway'i bu kadronun dışında tutuyorum tabi.
Hiç olmamış. Dark Knight'tan sonra böyle bir hayalkırıklığı beklemezdim.
adam aksiyon filminin içine dram katmıs 2bucuk saatlik film akıp gidiyor,kadro sağlam,görsellik harika;fazlasını bekleyensensen sorun artık Nolan'dan çıkmış,sorun sende :) misler gibide beğendim bravo olmuş
Sanırım cevaben birkaç kelam etmek gerekecek;
Doğrudur Batman karakterini çocukluğumda izlediğim çizgi filmlerden tanıyorum zira şahsen tanışma imkanım malesef olmadı.
İlk izlediğim Batman filmi Burton, Keaton, Nicholson lı Karakterin adını taşıyan Batman filmi idi, tüm filmleri izledim ve hala favorim o filmdir sanırım 89 yada 90 yılı yapımıydı.
Nolan fanatizmi sinemaseverlerin kendi tercihidir ama ben Tim Burton ın Batman yorumunu daha çok beğendim.
Doğrudur Batman karakterini çocukluğumda izlediğim çizgi filmlerden tanıyorum zira şahsen tanışma imkanım malesef olmadı.
İlk izlediğim Batman filmi Burton, Keaton, Nicholson lı Karakterin adını taşıyan Batman filmi idi, tüm filmleri izledim ve hala favorim o filmdir sanırım 89 yada 90 yılı yapımıydı.
Nolan fanatizmi sinemaseverlerin kendi tercihidir ama ben Tim Burton ın Batman yorumunu daha çok beğendim.
Kara Şövalye Yükseliyor filmine Benzer Film ekliyorsun.
Kara Şövalye Yükseliyor filmini Kategorize ediyorsun.
Bu filmi aşağıdaki seçenekleri işaretleyerek kategorize edebilirsin.
Kara Şövalye Yükseliyor filmine Konu ekliyorsun.
FİLM İLE İLGİLİ İSTATİSTİKLER
Arama sonuçları
Bu filmi izleyen 20 kişi
Kullanıcı Bulunamadı...
ÜYE OL