Kill Bill: Vol. 1

Sinemada çığır açan yönetmenler arasında sayılır mı bilmiyorum ama Quentin Tarantino, yaptığı az sayıda filmle adından çokça söz ettiren yönetmenler arasına girmeyi başarmış bir yönetmen.Son yıllarda yapılan bir çok film bu yönetmenden ve yaptığı filmlerden etkilendi.Hatta Tarantinesk film diye bir kavram bile üretildi.Aslında Tarantinonun kendisine ve etkilendiği kaynaklara bakıldığı zaman sinema dünyasında bir gezintiye çıkmış oluyorsunuz.Tarantinonun gençliğinde video dükkanında tezgahtarlık yaptığını ve derin sinema bilgisini burada çalışırken edindiğini bir dipnot olarak belirtelim.Bu özelliği onu bir yönetmen olmanın yanısıra sinemayı bir izleyici olarak ta sevdiği ve takip ettiğini gösteriyor.Filmlerine bakıldığı zaman bu açıkça görülüyor zaten.

Dördüncü filmi Kill Bill de Tarantinonun yaptığı şey, kılıçlı samuray filmleri,Çin dövüş sineması ve spagetti vestern sinemasını harmanlamak ve önümüze eşsiz bir eğlence kaynağı, tekrar tekrar izlenecek ve her izlendiğinde keyif alınacak bir film sunmak.Tıpkı Spilebergün İndiana jones ta ve Lucasın Star Warsta yaptığı şeyi yapıyor Tarantino.İndiana Jones nasıl 30lu 40lı yıllardaki ucuz macera filmlerinden zıpkın gibi bir aksiyon çıkardıysa Tarantino da Kill Bill de aynısını yapıyor ve sinefiller için her sahnesi bir başka filme göndermeler taşıyan ve bu anlamda hoş sürprizler barındıran bir film çıkarıyor ortaya.Filmin konusu kısaca Ölümcül Engerek Yılanı Suikast Timi üyesi bir gelinin hamile kalınca tevbe ederek katilliği bırakmaya karar vermesi ve diğer üyelerin başta patronları Bill olmak üzere gelini düğün provasında damat ve avanesiyle birlikte yok etmesi ancak gelinin bu olaydan kurtularak intikam almaya başlamasının hikayesi.

Tarantinonun başta tek film olarak düşündüğü ancak süresi uzayınca dağıtımcı stüdyonun ikiye böldüğü filmin birincisinin temposunun ikinciye göre daha hareketli olduğunu söylemek lazım.Hele Vernita Gren(Vivica e. Fox) ve Gelin(Uma Thurman) arasında geçen bıçaklı dövüş sahnesi sinema literatürüne geçmiş eşsiz kalitede ve çok keyifli.Hastanede Elle Driver(Daryl Hannah)ın Gelini ziyeret ettiği sahne Brian De Palmaya ve İtalyan Giallo filmlerine saygı duruşu niteliğinde.Gelinin Hattori Hanzo kılıcına sahip olduğu sahnede Japon kült oyuncu Sony Chibanın oynaması Gelinin O-ren İshii yi öldürmeye giderken Bruce Leenin giydiği eşofmanı giymesi ve buna benzer birçok sahne biz daha önce bu filmi izlemedik mi sorusunu akla getiriyor.Her şey çok tanıdık ama çok ta yeni.İkinci bölümde de düğün provasını ayrıntılarıyla görüyoruz.Sergio Leonenin Spagetti filmlerini hatırlıyoruz burada da.Gelinin Pae Mei(Gordon Liu) den kung fu dersleri aldığı sahneler direk çin dövüş filmlerine göndermeler taşıyor.Bu ve bunun gibi birçok sahne filmi keyifli kılan unsurlar.

Oyunculuklar dört dörtlük Uma Thurman, David Caradine, Daryl Hannah, Lucy Liu ,Vivica E. Fox rollerinin hakkını başarıyla veriyorlar.Birinci bölümde O-ren İshiinin koruması Gogo Yubari(Chiaki Kuruyama) ve İkinci bölümde Pae Mei(Gordon Liu) akıllara zarar bir performans göstererek en sevdiğim karakterler oldular.Zaten Tarantino her filminde kıyıda köşede kalmış bir oyuncuyu çıkarıp parlatmayı bilmiştir.Filmin müzikleri orijinal ve kalbur üstü.Thr Rza, Ennio Morricone(sergio Leoneyle birlikte en çok çalışan müzisyen) filmle bütünleşen müzikler yapmışlar.Birinci bölümün başında jenerik müziği olarak akan Nancy Snatranın seslendirdiği Bang Bang parçası mükemmel oturmuş.

Tarantino her filmi merak uyandıran ve bakalım bu sefer ne hinlikler yapmış diye takip ettiğim bir yönetmen.Ucuz konularla uğraştığını düşünebilirsiniz.Canneste ödül almış ve saygı görmüş bir yönetmen olduğunu hatırlatayım size.Filmlerinde yaşanan şiddet eleştirilmiştir hep.Ancak Sam Peckinpah veya Coen Biraderlerin filmlerindeki ham gerçekçi şiddettense Tarantino filmlerindeki estetize edilmiş siddeti daha masum ve kabul edilir görmüşümdür hep.Bu iki filmi şiddetle tavsiye ediyorum ve sinemayı seven her izleyicide mutlaka bulunması gerektiğini düşünüyorum.İyi seyirler