En Çok Nefret Ettiğiniz Şeyler

aşırı titizlikten hazzetmiyorum.
meraklı insanlardan nefret ediyorum...
lütfen ona tuvalet kağıdı diyelim...
tavsiye: selpak at önce :)
klozet suyunun kıçıma sıçramasından! nasıl olur bilirsiniz..
Son on gündür,kahvaltılarımı küçük bir simit sarayında yapıyorum. Evvelde,kahvaltı yapmazdım ben. Yeni başladım. Güzel bir şeymiş. Her sabah,bir zeytinli bir de kaşarlı simit, yanında da bir kutu büyük ayran içiyorum. Bazen, fırsat olursa; bir duble de supangle yuvarlıyorum.Sağlıklı değil ama yapıyorum.

Bu rutin devam ederken, içimi burkan bir dizi olaya tanıklık ettim. Her sabah,gayet güzel ve şık giyimli gençler, gelip; tanesi 40 kuruştan satılan sade poğaçalar için pazarlık ediyorlar. Tanesi 1 liraya satılan dolgulu simitleri almadan önce iki kere düşünüyorlar, borç harç arıyorlar. Bütün bunlar da, İzmit gibi alım gücü son derece yüksek, tuzu kuru bir şehirde yaşanıyor.

Gencecik insanlar,simit almadan önce üç kere düşünmek zorunda kalıyorlar. Belli ki, paraları yok. Fakirler. Ama belli etmiyorlar. Giyimleri,kuşamları gayet hoş ve şık. Her birinde, yüksek meblağlara satılan cep telefonlarından var.Sade,zarif makyajlarla süslenmişler, kendilerini göstermeyi biliyorlar.

İnsanların gerçek alım güçleri bence, simit alırken ortaya çıkar. İnsan, en azından simit alırken kafası rahat olmalı. En azından, son çare; karnını simitle doyurmalı. Ama olmuyor,anlaşılan. Bir peri masalında, reklamlarla çevrili sanal bir dünyada yaşıyorlar. Göstergeler evreninde, rolleri neyse ona devam edecekler. Bir de,simit alabilseler.
hümanist tarafımın aksine bi de ''mizantropi''tarafımın olduğunu keşfettim. bazı zamanlar yaşadıklarımı ve düştüğüm halleri düşününce elimde olmuyor!

şeydir mesela abi insanlarla ilk tanıştığımda terazi sistemini uygulayamıyorum önce soğuk davranıp daha sonra bi şekilde onlarla can ciğer olduğumu sanıp bağrıma basıyorum resmen. sonra bi an geliyor ve hiç istemediğim bi hal içinde buluyorum kendimi ve bu canımı çok sıkıyor.

ben gayet 0 egoyla yaklaşırken insanlara onlarında o şekilde olduklarını düşünüp her seferinde yanılıyorum. ya ne berbat bı durum arkadaş. al işte nefret ediyorum bu durumdan böyle insanlardan.

önce kendi ağlarına çekip çok iyi davranan daha sonra gerçek yüzünü gösterip insanı hayattan soğutan ''İNSANLAR''dan nefret ediyorum abi. bu kadar!!

ha, uslandım mı?! yok hocam eşşek hala anırmaya deam ediyor.
Aile denilen saçmalık.
kitle kültüründe nefret ediyorum, ölesiye!
Kötü şeyleri çabuk unutmaktan nefret ediyorum. halbuki unutmasam kin büyütsem içimde. Sora acı çektirsem insanlara ne güzel olur:P
Bir mesaja cevap veriyorsunuz.
GİRİŞ YAP
Şifremi Unuttum!

ÜYE DEĞİL MİSİNİZ?

HEMEN ÜYE OLUN
Aktivasyon Mailim Gelmedi!
ŞİFREMİ UNUTTUM
AKTİVASYON MAİLİ GÖNDER
ÜYE OL