Kopma

Her şeyi eleştiren film. Eğitim sistemini, kapitalizmi, toplumu, günümüzdeki aile yapılarını, gençlerin durumunu, ön yargıyı ve sayamadığım bir çok olumsuz şeyi. Film tamamen trajik bir şekilde başlıyor ve bitiyor. Hiç bir zaman umutlanmanıza izin vermiyor. Tam bir şeyler iyi olacak derken, başka problemler çıkıyor. Kimse, hayatını, yaşadıklarını seçemiyor. insanlar bir hayatın içine düşüyor ve bunu etkileriyle yaşamak zorunda kalıyor. Sistemi, hayatı çözmüş farkındalık sahibi birisi olsanız bile yaşadıklarınız sizin bu konuda etkin olmanızı engelliyor, elden bir şey gelmiyor. Hayat mücadelesi aslında psikolojik bir savaş. Bu savaşı gerçekten kazanabilirsiniz yada kendinizi kandırabilirsiniz.
Film, bir arada görmeyi hayal edemeyeceğim bir oyuncu kadrosuna sahip. Oyuncular zaten kendi kanıtlamış, performanslarına şahit olduğumuz isimler ama bir kişi inanılmaz derece de dikkatimi çekti. Sami Gayle.. inanılmaz bir performansla sergilemiş. Kendisini tanımadığım için filmden sonra ufak bir araştırma yaptım, başka nelerde oynamış, hangi ödülleri almış diye. Karşıma neredeyse hiç bir şey çıkmadı. Neden her yerde duymuyoruz bu ismi anlayamadım. Kesinlikle inanılmaz yetenekli bir oyuncu ve anladığım kadarıyla kendine zaman ayırıyor. Kendisinden hala söz ettirmemiş olması garip.

albert camus alıntısıyla başlayan film poe’nun hikayesinden şöyle bir kesitle süsleniyor da aynı zamanda...

"o yıl güz mevsiminde sıkıcı, kasvetli ve sessiz günde, bulutlar bunaltıcı şekilde yere yakın halde havada süzülürken, at sırtında tek başıma, tuhaf bir şekilde hüzün veren kırsal alanda ilerliyordum.
nihayet akşam karanlığı çöktüğü sırada usher’ın evi’nin hüzünlü manzarasıyla karşılaştım.
nasıl göründüğünü biliyordum.
ama yine de binaya ilk baktığımda ruhumu dayanılmaz bir sıkıntı sardı.
malikanenin basit manzarasına, çıplak duvarlarına ve çürümüş ağaçların beyaz gövdelerine baktım.
tam bir ruh buhranı içinde kalbimde bir soğukluk, bir çöküş, bir tiksinti hissettim."

durdurup not almak, kaydetmek, kafa yormak istediğim çok fazla sahne vardı ama filmi hiç bölmedim. bir bütün olarak izledim ve sindirdim. kasvetli bir film evet, filmin yüzümüze ısrarla çarptığı gerçekler sarsıyor. çoğumuzun bilip de bilmezden geldiği yığınla şey var. filmi de özellikle bu yüzden, fark ettirmek istediklerinden dolayı sevdim ve tabi ki adrien brody.. hüznü bu kadar güzel taşıyabilen kaç oyuncu var acaba?

bir sürü replik bırakmak istiyorum buraya ama repliklerin çoğu sahnelerine özgüydü bence. o yüzden izleyin ve tadını alın. yalnızca şunu bırakıyorum;

"doğru olmadığını bildiğimiz halde yalanlara kasten inanmak... günlük hayatımızdan örnekler: mutlu olmak için güzel olmam lazım, güzel olmak için estetik yaptırmam lazım, zayıf olmam, ünlü olmam, şık olmam lazım... kadınlar bir pazarlama kurbanı. her gün 24 saat, hayatımız boyunca, bazı güçler ölene dek bizi aptallaştırmak için sürekli çalışacak. bu yüzden kendimizi savunmak ve bu saçmalığı beynimize sokma girişimleriyle mücadele etmek için hayal gücümüzü canlandıracak, vicdanımızı ve inanç sistemimizi geliştirecek tarzdan okumayı öğrenmeliyiz. zihnimizi savunmak ve korumak için, okuma alışkanlığı kazanmalıyız."