Django

Film, A Fistful of Dollars'dan esinlenme, yönetmen Sergio Leone'nin etrafa yaydığı sinema duygusuna yaklaşamıyor, oyuncuların birçoğunun suratında Yeşilçam figüranlarının ifadesi var, çatışma sahneleri ama özellikle kale baskını ile final düellosu son derece özensiz ve aceleyle çekilmiş gibi duruyor. Ancak tüm bunlara rağmen film zamanında büyük gişe hasılatı elde etmekle birlikte, Cüneyt Arkın'ın İtalya şubesi Franco Nero'nun kariyerine de hızlı adımlarla çıkmasına sebep olmuş. Ayrıca resmi olarak bir, gayriresmi olarak kırk'a yakın devam filmi çekilmiş. Bunlardan biride Yeşilçam'dan Cango: Korkusuz Adam. Gayriresmi devam filmlerine son eklenecek eser de Quentin Tarantino'nun Django Unchained'i olacak.

Filmin tüm olumsuz yanlarına rağmen bu derece başarı sağlamasının nedenleri olarak başkarakterin tam bir anti-kahraman profili sergilemesini (kendisi ulvi bir amaç için değil çıkarlarının peşinde), veya zamanına göre şiddet sahnelerinin cüretkar olmasını (kulak kesme veya çeşitli işkence sahneleri) sayabilirim. Ama özellikle girişte Django'nun ardında sürüklediği ve filmin ortalarına kadar içinde ne olduğuna dair gizemini koruyan tabut fikrini birçok yönetmenin ilham verici bulduğu kesin. Ayrıca her sol görüşlü İtalyan yönetmenin yaptığı gibi Sergio Corbucci'de Vahşi Batı fonunda Faşizm ve devrim gibi konulara değinmeden geçmiyor. Neticede Tarantino'nun filmini izlemeyi planlıyorsanız önce bu çamurlu spagetti westerni izlemenizi öneririm. Hem zaten Sergio Leone filmlerininde kanıtladığı üzere western filmlerinin makbul olanı spagetti westerndir öyle değil mi...