7.8

117 OY
PUAN VER
5

IMDb: 8.2 (42.182 OY)

KONUSU
Andrey Tarkovskinin büyük Rus ikona ressamı Andrey Rublevin hayatından esinlenen bu başyapıtı aynı zamanda ortaçağ Rusyasının gerçekçi bir tasvirini sunuyor. Sovyetler Birliğinde 39 dakika kısaltılarak şiddet, siyasal karmaşıklık ve çıplaklık gerekçesiyle sansürlenmişti. Andrey Rublev salt bir biyog ... Devamı
Andrey Tarkovskinin büyük Rus ikona ressamı Andrey Rublevin hayatından esinlenen bu başyapıtı aynı zamanda ortaçağ Rusyasının gerçekçi bir tasvirini sunuyor. Sovyetler Birliğinde 39 dakika kısaltılarak şiddet, siyasal karmaşıklık ve çıplaklık gerekçesiyle sansürlenmişti. Andrey Rublev salt bir biyografiden ziyade sanatın özü ve inancın önemi ile ikiyüzlülük, zulüm ve teknoloji karşısında sanatsal özgürlüğün ifade edildiği bir manifesto niteliğinde.

YORUM YAZ

SPOILER

YENİ YORUMLAR

Tüm Yorumlar

@enik-kral

5 yıl önce

tarkovski, 'andrey rublev' ile ilgili olarak 'mühürlenmiş zaman' isimli kitabında şöyle der...

'' çağının ahlaksal ideallerini dile getirebilmesi için bir sanatçının önce çağının kanlı yaralarına korkmadan bakmayı öğrenmesi, onları bizzat kendi bedeninde, kendi içinde yaşaması gerekmektedir.''
I

@itsatwap

6 yıl önce

8 / 10

tarkovsky.. bu kadarı yeterli sanırım.

@mskfilm

7 yıl önce

imam tarkovsky ve cemaati yine peşine takıyor bizi..

@darkscream

8 yıl önce

filmin başlarında 2. hikayedeki soytarı sahnesi nedir öyle? arkada çalan müzik nasıl müziktir? ne kadar acıklı bir sahnedir bu böyle, tüm sahneyi tüylerim diken diken izledim.

edit:)

http://www.youtube.com/watch?v=Kos8P1OHvGw
Z

@zbzvadie-glalon

8 yıl önce

9.5 / 10

tarkovskiy'nin en "büyük" filmi olabilir ama en yoğun filmi bence değildir. ha yoğunluk bu filmde gerekli miydi, bence gereksizdi zira karakterler doğal halleriyle yoğun hatta kendilerinden taşan karakterler. hikayeden çok karakterler ve laf aralarında söyledikleri ön planda, düşünülmeli; hikayesiyle eleştirilecek bir film değil; hikaye bu filmde sadece bir zemin görevi üstleniyor. söylenenler, karakterler tarafından, (ama tarkovskiy'nin ağzından) büyük düşünceler, önemli, üzerinde düşünülmeli. sanat filmi. nedir bunu sanat yapan? yönetmenin estetik bilimini sinemaya nasıl entegre ettiğini diğer filmlerinde daha net görebildiğimiz gerçeğine karşın bu film de estetik açıdan bir sürü mucizevi sahne barındırıyor. örneğin filmin başlarında andrey ve diğerinin (şimdi unuttum adını) soytarılı mağarada otururkenki kamera çekimi. kamera kulübenin içinde yavaşça 360 derece dönüyor, çocukların kendi haller
... Devamı
tarkovskiy'nin en "büyük" filmi olabilir ama en yoğun filmi bence değildir. ha yoğunluk bu filmde gerekli miydi, bence gereksizdi zira karakterler doğal halleriyle yoğun hatta kendilerinden taşan karakterler. hikayeden çok karakterler ve laf aralarında söyledikleri ön planda, düşünülmeli; hikayesiyle eleştirilecek bir film değil; hikaye bu filmde sadece bir zemin görevi üstleniyor. söylenenler, karakterler tarafından, (ama tarkovskiy'nin ağzından) büyük düşünceler, önemli, üzerinde düşünülmeli. sanat filmi. nedir bunu sanat yapan? yönetmenin estetik bilimini sinemaya nasıl entegre ettiğini diğer filmlerinde daha net görebildiğimiz gerçeğine karşın bu film de estetik açıdan bir sürü mucizevi sahne barındırıyor. örneğin filmin başlarında andrey ve diğerinin (şimdi unuttum adını) soytarılı mağarada otururkenki kamera çekimi. kamera kulübenin içinde yavaşça 360 derece dönüyor, çocukların kendi hallerindeki hareketlerini, diğer bekleyenlerin yüzlerini gösteriyor ve izleyen "işte sanat" diyor. bana bu hissi bu kadar gerçekçi yaşatan başka bir film veya başka bir sahne hatırlamıyorum.

@gel-gor-ki

11 yıl önce

9.5 / 10

ikon ressamıolan rublev aynı zamanda o devrin ruhani önderlerinden biriydi. bu karmaşık yönü filmde özellikle pek belirgin kılınmıyor, yine de, geçmiş rus kültürünün ahlaki ekseninde varolan her şey yerini buluyor.

ilk isimleri dışında, rublev ve tarkovski'nin tek ortak yanları olan bu film, her ikisinin de sanatını yansıtır. ikisi de rusya'nın kaderi, aşırı acımasız denemeleri ve sıkıntılarını yaşadı ve bunlar tarkovski'nin kişisel kaderinde de görüldü.

sanatta yüksek uyumun eşssiz bir örneği Andrey Rublev.
C

@cuttingmouth

11 yıl önce

10 / 10

fİlmin ilk dakikalarında bir sahne var , beni alt-üst eden bir sahne;

balonun yere düşmesiyle çimlerde bir anda donup kalan görüntü alaksız bir biçimde ,yerde yuvarlanıp yeniden kalkan bir at görüntüsüne dönüşüyor. izliyenlerinde hatırlayacağı gibi atın o sahneyle organik bir bağı yok. fakat nasıl bir zeka dır anlıyamıyorum. Bir atın görüntüsüyle balonla yere düşüş anını bu kadar mükemmel ifade edebiliyor . çimlere yığılan balonmu yoksa ekran başındaki benmiyim anlıyamadım ...

mutlaka izlenmesi gereken bir büyü bu ...
H

@hegel

11 yıl önce

Gecenlerde yitirdigimiz tum zamanlarin en buyuk yonetmenlerinden ve Tarkovsky'nin de cok etkilendigi Ingmar Bergman, bir soylesisinde suna benzer seyler soyluyor. "Benim sinemada icine girip etrafi gozlemek, icinde dolasmak, koltuklarinda oturmak istedigim bir salon var. Bu salona hic giremedim. Sadece anahtar deliginden bakabildim ona. Birgun Tarkovsky'nin filmlerinden birini izledim. Bir de ne goreyim: Tarkovsky, bu salona girmis, icinde rahat rahat dolasiyor... Tarkovsky sinemanin gelmis gecmis en buyuk yonetmenidir."

Andrei Rublev, 15.yy'da yasamis bir Rus sanatci. Rublev, bugun bile gorenlerin hayranlikla izlemekten kendilerini alamadiklari hiristiyan dininin kutsallari uzerine odaklanan ikonlariyla ve freskolariyla Rus kiliselerini donatmis bir ressam-sanatci, bir ikonograf. Rublev sadece bir sanatci degil, ayni zamanda inancli bir hiristiyan ve hegumen (saniyorum turkcede ekumen deniyor, ki burada Ortodoks kilisesinde belli bir
... Devamı
Gecenlerde yitirdigimiz tum zamanlarin en buyuk yonetmenlerinden ve Tarkovsky'nin de cok etkilendigi Ingmar Bergman, bir soylesisinde suna benzer seyler soyluyor. "Benim sinemada icine girip etrafi gozlemek, icinde dolasmak, koltuklarinda oturmak istedigim bir salon var. Bu salona hic giremedim. Sadece anahtar deliginden bakabildim ona. Birgun Tarkovsky'nin filmlerinden birini izledim. Bir de ne goreyim: Tarkovsky, bu salona girmis, icinde rahat rahat dolasiyor... Tarkovsky sinemanin gelmis gecmis en buyuk yonetmenidir."

Andrei Rublev, 15.yy'da yasamis bir Rus sanatci. Rublev, bugun bile gorenlerin hayranlikla izlemekten kendilerini alamadiklari hiristiyan dininin kutsallari uzerine odaklanan ikonlariyla ve freskolariyla Rus kiliselerini donatmis bir ressam-sanatci, bir ikonograf. Rublev sadece bir sanatci degil, ayni zamanda inancli bir hiristiyan ve hegumen (saniyorum turkcede ekumen deniyor, ki burada Ortodoks kilisesinde belli bir kiliseyi yoneten yada onun basinda olan kisi anlaminda).

http://www.cinefan.net/?p=film_ayrinti&id=72

Yunan Theophanes - Neden beni övmeyi bıraktın? Devam et.

Peder Kirill - Yapamıyorum. Doğru kelimeleri bulamıyorum. Kostechnevsky şunu söylerken haklıydı: ''Ancak doğru anlayışla özü kavrayabilirsin.'' Oysa Andrei (Rublev)...ve yüzüne de söyleyeceğim, kardeşim gibidir. Yeteneklidir, doğru, ince boyar. İnce ince. Ama tüm yaptıklarında eksik olan bir şey var. Korku yok, iman yok. Ruhunun derinliklerinden gelen iman yok. Sadelik yok. Epiphanius'un 'Saint Sergeius'in Hayatı'nda dediği gibi: ''gösterişsiz sadelik.'' Daha iyi söylenemezdi.

(ANDREI RUBLEV'den)

Bu filmde gerçekten müthiş bir gerçeklik hissi var. Sanki Tarkovskinin kamerası yaşlı bir bilgenin gözleri gibi, yüzünü, bedenini oynatıp etrafını seyretmesi gibi hareket ediyor. Sanki bizler de o bilgenin arkasına dizilmiş, omzunun ardından olup biteni büyük bir sakinlikle seyrediyoruz. Orada olmamız o kadar belirgin ve etkin ki, yanı başımızda biri devrilip ölmüşçesine etkileniyoruz. NBC, Demirkubuz ve özellikle Semih Kaplanoğlunun en sevdiği filmmiş bu- bu filmden etkilendikleri çok açık. Bir taraftan onların da izini sürmüş, sinemalarındaki çözümleyemediğimiz gizleri çözmüş oluyoruz. Anlaşılmazlıkları, tahammül edilemezlikleri biraz daha köreliyor. Rublevin çileli yaşamı, azla yetinmesi, sanki bir taraftan da minimalist sinemanın, gerilla taktikleriyle film çekmenin amentüsünü kuruyor. Bu siyah-beyaz destan, sinema denen sanatı bir tavuskuşu kanadı gibi açıp diğer sanat dallarına da bağlayarak, tümleşik bir kurguyla önümüze seriyor. Savaşçılar, kaçışan köylüler, kilise, at kişnemeleri o kadar gerçek ki, tarihe tanıklık eder gibi oluyoruz. Yağmurdan sığındıkları bir meyhanede, bir soytarının hüzünlü eğlenceliği karşısında insan olarak ne hissetmeniz gerektiğine karar veremiyorsunuz. Tarkovski bütün kodları çözüyor, dağıtıyor sonra yeniden, kendi dünyasının izleğini takip ederek topluyor, önümüze koyuyor.

*******************************************************
HAFIZA: Tasavvur edilen şeyler doğru olsun. Bütün herkes inansın. Bütün herkes tutkularına gülsün. Çünkü, tutku dedikleri şey ruhsal bir enerji değil, sadece ruh ve dış dünya arasında bir ihtilaf. Ve ilk olarak kendilerine inanmalarına izin verin. Onların çocuklar gibi çaresiz kalmasına izin ver. Çünkü zayıflık harika bir şeydir ve güç hiçbir şey değildir. Bir insan yeni doğduğunda zayıf ve esnektir. Öldüğü zamansa, kaskatı ve duygusuzdur. Bir ağaç büyürken körpe ve yumuşaktır. Ama kuru ve sert hale geldiğinde ölüp gider. Sertlik ve güç, ölümün arkadaşlarıdır. Esneklik ve zayıflık varoluşun tazeliğinin ifadeleridir. Kendini sertleştiren hiçbir şey kazanmayı başaramaz. (STALKER'dan)

_________________
SPOILER

Andrey Rublev filmine Benzer Film ekliyorsun.

Arama Sonuçları

Andrey Rublev filmini Kategorize ediyorsun.

Bu filmi aşağıdaki seçenekleri işaretleyerek kategorize edebilirsin.

Arama Sonuçları

Andrey Rublev filmine Konu ekliyorsun.

Arama Sonuçları

FİLM İLE İLGİLİ İSTATİSTİKLER
GİRİŞ YAP
Şifremi Unuttum!

ÜYE DEĞİL MİSİNİZ?

HEMEN ÜYE OLUN
ŞİFREMİ UNUTTUM
ÜYE OL