Pepi, Luci, Bom ve Diğer Kızlar filmine yorum yazdı:

Luci'nin mazohistik egilimleri, evlilik içinde pasif bir sekilde kocasinin siddetine boyun egmesiyle baglarken, Bom'un ona siddet uygulamasiyla bilinçli bir tercihe dönüsür.
Bu "haz ilkesinin" patolojik bir formda kendini gerçekleştirmesi olarak okunabilir. Oldukca siradanlasmis bir karsitligi gozler onune sokan bir film olmus. Geleneksel ile marjinal karsi karsiya. Pepi ise tammbir kopru gorevi kuruyor. Her turlu ucu de birbirine ayna oldu sonunda. Filmde hic anne figurunun olmamasi asil amacini veriyor gibi duruyor. Ucu de dilediği gibi yasadi, tesekkurler. Ben de y*rraga donusen kulottan istiyorum.

Deccal filmine yorum yazdı:

Schopenhauer doganin irrasyonel bir irade olmasindan bahsetmisti zamaninda. Insan akli dogayi her donem anlamaya calismistir ama doga insana karsi hep kayitsiz kalmistir. Bunu disil bir sembol olmasi hafizayla ve Dionysosla alakalidir. Hafizanin disil bir karakteri vardir. Ama doga (bana kalirsa) fazla umursamaz ve geriye hicbir sey birakmamasindan oturu eril bir karaktere sahiptir. Ortacagdan bu yana doganin kadinla ve disillikle iliskilendirilmesini hala anlamlandiramiyorum. Kadinin surekli sevismek istemesi muhtelemen cocugunh kurtaramamasina bagli olarak hep basa donmek istemesi. Bu ayni zamanda Freud’un ölüm içgüdüsü (Thanatos) olarak ele alinmis gibi duruyor. Tipki cenin tasiyan geyigin, ki geyik de disilligin semboludur, yavrusunu hala dogurur pozisyonda tasimasi gibi. Ölümle yasam ic ice gecmis. Kastrasyon meselesi ayri bi olay tabi butun her sey orada cozuluyor sanki. Kastrasyon kompleksi; erkeklik ve otoritesi yok edilerek kaosun hüküm surmesine yol aciliyor. Bu yuzden Freud’

... Devamı

Schopenhauer doganin irrasyonel bir irade olmasindan bahsetmisti zamaninda. Insan akli dogayi her donem anlamaya calismistir ama doga insana karsi hep kayitsiz kalmistir. Bunu disil bir sembol olmasi hafizayla ve Dionysosla alakalidir. Hafizanin disil bir karakteri vardir. Ama doga (bana kalirsa) fazla umursamaz ve geriye hicbir sey birakmamasindan oturu eril bir karaktere sahiptir. Ortacagdan bu yana doganin kadinla ve disillikle iliskilendirilmesini hala anlamlandiramiyorum. Kadinin surekli sevismek istemesi muhtelemen cocugunh kurtaramamasina bagli olarak hep basa donmek istemesi. Bu ayni zamanda Freud’un ölüm içgüdüsü (Thanatos) olarak ele alinmis gibi duruyor. Tipki cenin tasiyan geyigin, ki geyik de disilligin semboludur, yavrusunu hala dogurur pozisyonda tasimasi gibi. Ölümle yasam ic ice gecmis. Kastrasyon meselesi ayri bi olay tabi butun her sey orada cozuluyor sanki. Kastrasyon kompleksi; erkeklik ve otoritesi yok edilerek kaosun hüküm surmesine yol aciliyor. Bu yuzden Freud’a gore erkekler her zaman kastrasyondan kacar. Ama kiz cocuklari bunu dogal bir surec olarak kabul ederler. Dionysos ve Apollon yine karsi karsiya tabi ki. Esriklik yani kadinin surekli kendinden gecmesi eril tarafindan her seferinde rasyonalize ediliyor. Nietzche yine araya sizmis anladigim kadariyla.

Baş Kahramanlar filmine yorum yazdı:

Heisenberg'in Belirsizlik ilkesi perspektifinden bakilmis gibi duruyor. Gozlemci bir olayi gozlemlediginde, artik o olayi degistirmis olur.Burada, belgesel ekibinin Londra'da yaptigi arastirma, sadece "olayi anlatmak" degil, ayni zamanda onu "yeniden insa etmek" oluyor. Ek olarak Hannah Arendt’in kotulugun siradanligi bir film olsaydi boyle olurdu kesinlikle. Suc, disaridan bakildiginda "seytani" görünse de, bireylerin normallesmis eylemleri sonucu meydana gelebilir demek istenmis galiba yani naçizane yorumum bu sekilde

Cevher filmine yorum yazdı:

sartre’in kendini surekli yaratan bilinci, Locke’un bilincin devamliligi, Foucault’un biyopolitikasi (ve akabinde tuketilebilir bedeni), Hegel’in öz bilinç diyalektigi, Freud’un tekinsizligi, Descartes’in dualizmi bir araya gelmis bir film olmus. Mubi uyeligi aldigim icin izledim degilse cok da etkilemedi.

Temel İçgüdü filmine yorum yazdı:

Film başta Picassoyu ağzımızın içine sokuyor. Mesaj gayet açıkmış aslında. Catherine de tıpkı Picasso gibi kuralları ve sınırları hiçe sayan, kendi gerçekliğini yaratan figürler. “Her zaman birisi ölür.” Picassonum hayatı gibi. Tutkuyla başlayan her dönemin sonu ölümle bitmiştir. Picasso'nun kisisel hayatindaki tutkulu ama çalkantili iliskileri, Catherine'in tehlikeli cazibesi ve manipulatif iliskileriyle paralellik tagir. Bu, Catherine'in karakterini daha derin bir sekilde anlamamiz icin bir metafor saglar. Fernande ile ilişkisi kıskaçlık doluydu ama yine de Picassonun sadakatsizliğiyle biten bir ilişkiydi. Tıpkı Beth gibi. Eva, ilk ölüm. Rus balerin Olga, Picasso'nun ilk esi ve oglunun annesiydi. iliskileri baslangiçta tutkuluydu, ancak Picasso'nun sadakatsizligi ve Olga'nin kontrolcü dogasi, evliliklerini bozdu. Picasso, Olga'yi terk etti ancak yasal olarak asla boşanmadı. Marie-Thérèse, Picasso'nun genç bir modeliydi ve aralarindaki iliski hem tutkulu hem de karmaşıktı. Picasso'nun

... Devamı

Film başta Picassoyu ağzımızın içine sokuyor. Mesaj gayet açıkmış aslında. Catherine de tıpkı Picasso gibi kuralları ve sınırları hiçe sayan, kendi gerçekliğini yaratan figürler. “Her zaman birisi ölür.” Picassonum hayatı gibi. Tutkuyla başlayan her dönemin sonu ölümle bitmiştir. Picasso'nun kisisel hayatindaki tutkulu ama çalkantili iliskileri, Catherine'in tehlikeli cazibesi ve manipulatif iliskileriyle paralellik tagir. Bu, Catherine'in karakterini daha derin bir sekilde anlamamiz icin bir metafor saglar. Fernande ile ilişkisi kıskaçlık doluydu ama yine de Picassonun sadakatsizliğiyle biten bir ilişkiydi. Tıpkı Beth gibi. Eva, ilk ölüm. Rus balerin Olga, Picasso'nun ilk esi ve oglunun annesiydi. iliskileri baslangiçta tutkuluydu, ancak Picasso'nun sadakatsizligi ve Olga'nin kontrolcü dogasi, evliliklerini bozdu. Picasso, Olga'yi terk etti ancak yasal olarak asla boşanmadı. Marie-Thérèse, Picasso'nun genç bir modeliydi ve aralarindaki iliski hem tutkulu hem de karmaşıktı. Picasso'nun, Marie ile iliskisi sirasinda Olga ile evli olmasi durumu daha da çalkantili hale getirdi. Marie, Picasso'nun eserlerinde saf, genç ve enerjik bir kadin olarak tasvir edildi. Ancak bu iliski de sonunda trajediyle sonuçlandi; Marie, Picasso'nun ölümünden sonra intihar etti. Dora, sanatçi ve fotografçiydi. Picasso ile iliskisi sanatsal açidan çok verimliydi, ancak duygusal açidan son derece çalkantiliydi.
Picasso, Dora'yi güçlü ve entelektüel bir figür olarak görse de, onu duygusal olarak manipüle etti. iliskileri, Dora'nin ruhsal çokusuyle sonuçlandi. Françoise, Picasso'nun kontrolüne direnen nadir kadinlardan biriydi. Aralarindaki yas farkina ragmen Françoise, Picasso'nun en uzun süreli iliskilerinden birine imza atti.
Ancak Picasso'nun baskici dogasi ve diger kadinlarla iliskileri, Françoise'1 terk etmeye itti. Françoise daha sonra Picasso hakkindaki anilarini yazdi ve onun karmasik dogasini ifşa etti. Jacqueline, Picasso'nun ikinci esi ve hayatinin son dönemindeki ilham kaynagiydi.
Picasso, Jacqueline'i sikça resmetti ve ona adanmis yüzlerce portre yapti. Ancak, Jacqueline'in tamamen Picasso'ya adanmis hayati, onun izolasyonuna ve Picasso'nun ölümünden sonra intihar etmesine yol açti.

Wong Foo'ya Teşekkürler filmine yorum yazdı:

Zizek dogru soylemis

Ölüm Kitabı filmine yorum yazdı:

Ayagi sismis oidipus babasinin kim oldugunu bilmeyen bir karakter yaziyor ve tam öğrenecegi sirada onun en buyuk aynasinin gozlerini oyuyor. Mit seviyoruzz

Korkuyorum filmine yorum yazdı:

Tez yazmaya karar verdim. Neyi savuncam bilmiyorum ama yazicam

Ritüel filmine yorum yazdı:

4. Kez izledim. Ancak cozumleyebildim. Ozetle iyinin ve kotunun otesine gidiyoruz. Nietzscheyle beraber.

Yersiz Yurtsuz filmine yorum yazdı:

Kızı sadece yemek yerken, su ararken ya da uyurken görüyoruz. Into the wild’ dan daha Rousseau’cu bir film. Ayrıca özgürlüğünün sahte olduğunu felsefesine laf ettiği adamdan güzel aldığını düşünüyorum.