Mother

Bu filmi Dujkhtar filmindeki performansından dolayı Samiya Mumtaz ( https://en.wikipedia.org/wiki/Samiya_Mumtaz ) için seyrettim. İyi ki seyretmişim.
Sinematografi veya teknik açıdan çok iyi bir değerlendirme yapamam.
İçerik açısından...:
1. Pakistan demiryollarının mafya tarafından dağıtılması ve 'satılması' ile ilgili bir gerçek varmış, bunu çok iyi anlattı bence. Bu durum bana memleketim Bursa'daki tren yollarının da 1950 lerde sökülüp, yeni palazlanan otobüs şirketlerine (ki şu an daha da palaaaaazzzz...) alan açılmasını anımsatıyor. Yani aslında sosyal boyutta; anlatılan benim hikayemdi.
Toprağın anne olduğu ve insanın annesini satamayacağıyla ilgili bölümler muhteşemdi; hem içerik hem de sinema dili açısından... Ve bu bölümler Aytmatov'un Cemile'sini anımsattı bana; vatan ve toprak sevgisini ajite etmeyen 2 örnek.
Annenin satılamayacağının, filmin sonlarında bir kez daha anımsanması. Ama ne anımsama... anne sözü bu kadar mı etkili olur. İpucu vermeden yazmak da zor buraya. Ama vermedim, meraklanmanız ve izlemeniz için gaz verdim.
Bu arada unutmadan, Batı sinemasına alışanlara Bolywodd dan sonra İran sineması... Ama mutlaka Pakistan sinemasına da bir bakın derim. Hani çok izlemedim Pakistan filmi ama bu film, işini iyi yapan Pakistanlı sinemacıların olduğunu gösterdi bana.
Kısaca; ülkenin demiryollarının talan edilmesi ve kurtarılmasının idelaist hikayesi var.
Öte yanda ise, bir ailenin dramı; iç çelişkileri, çocukluğa giden 'takıntılar', kardeşlik ilişkileri, evlatla kurulamayan bağ ya da yanlış anlaşılmalar, arınmalar, yüzleşmeler.
Bu açıdan bakarsak, demiryollarının gerçek hikayesi sanki biraz fonda kalmış. Ailenin yüzleşmes ve arınması daha ön plana geçmiş gibi.
Sanki biraz aile dizimi havası da var filmde. babanın kaderi ve çelişkileri oğula da geçmiş. Hem aile iletişimi hem de vicdan-cüzdan anlamında...
Hem baba hem de oğulu belirleyen anne karakterinin etkisi sanki büyüleyici.
Görsellik açısından uzun planlar, boşluklar, rüya ya da metaforların gösterimi etkileyiciydi. Babanın da oğulun da vicdan-cüzdan arası gidiş gelişleri konusunda belletici bir tarz yerine izleyicinin kendi aklını kullanmasına, muhakeme etmesine imkan(boşluk) verilmesi .çok değerliydi. Tebrik ediyorum tüm emeği geçenleri.