Yaratıcı

Sinema sektörü için benim nazarımda marifet, benzer bir konuyu nasıl farklı sunabileceğini keşfetmekte yatmaktadır. Yüzyıllık bir sektörün kullanmadığı konu yoktur. Her film için benzer/aynı içerikli film bulmak mümkündür. İşte bu film, yapay zeka ve robot istilası gibi konuları farklı bir şekilde sunmayı başarmıştır. Bunun üzerine harika görsellerini de eklersek ortaya gerçekten güzel bir iş çıkarılmış denilebilir.

Bilindiği üzere insanlık yapay zekaya kademe kademe her işini devretmektedir. Filmimizdeki hikayeye göre de 2060 lı yıllarda artık yapay zeka insanlığın kökünü kurutmak için L.A.'ya bir atom bombası atar. Bunun üzerine batı toplumu yapay zekayı tamamen hayatından çıkarır ve onlara karşı savaş açar ama doğu toplumu ise onları benimseyip korumaya devam eder. Batı toplumun birleşerek üretmiş oldukları normad adındaki bir yapay zeka/robot avcısı gemi ile bu av devam etmektedir.

Joshua, yapay zekanın üreticisi olarak görünen "yaratıcı" lakaplı karakteri bulmak için Çin'de görev yapmaktadır. Tabi bu süre zarfında bir aile kurmuştur. Derken beklenmedik bir operasyonla herşey kaosa döner. Yaratıcının ürettiği alpha silahı bulma operasyonu ve sonuçlarına kadar birçok gizem beraberinde açıklığa kavuşur.

Kendi çıkarlarımız için barışçıl toplum/unsurları bile ne derece kirletebileceğimiz/kullanabileceğimiz temalı bir yapıya sahip. Madeleine'in oyunculuğu oldukça güzeldi. Ortalamadan iyi bir film, daha iyi müzikler kullanılmasını beklerdim.

Şimdi size bazı film temaları sayacağım; Dune, Star Wars, Blade Runner, Matrix, Avatar... Evet, The Creator hepsinden ve daha fazlasından temalar alan bir film. Fakat bunları kendine has görsel evrenini yaratarak birleştiriyor. Bu özgünlük hakkını veren büyük prodüksiyonla birleşince klişeyi aşamayan senaryonun etkileyici olmasını sağlıyor.

Son 4-5 yıldır filmlerin görsel anlamda ilerlemediğine, hatta gerilediğine şahit oluyoruz. Bunun pandemi gibi, stüdyoların çalışan haklarını ihlal etmesi gibi sebepleri var. Ancak ana sebep kolaycılık. 70'li yıllardan çok duyduğumuz bir hikaye vardır. X filmindeki maketler, prodüksiyon materyalleri Y filminde de kullanılırmış. Görsel efekt dünyası da bir nevi bu hale geldi. Belli tasarım şablonları üzerinden aynı uzaylılar, aynı robotlar, aynı evrenler yaratılıyor ve bir Ubisoft oyunu gibi üzerlerine maske giydiriliyor. The Creator'da bunu yapmamışlar ve en geniş çekimden en yakın çekime kadar özenerek çizmişler. Bu çok değerli. Film 2000'ler öncesinde çıksaydı kesinlikle bir başyapıt olarak anılırdı.

Küçük kızı oynayan Madeleine Yuna Voyles gördüğüm en iyi çocuk oyuncu olabilir. Onlar nasıl ağlamalar öyle? J.D. Washington ile baba-kız olarak uyumları da şahane olmuş.

Filmin hikayesi ve senaryosu maalesef klişe. "Asıl canavar biz insanlarız ama umut var" diyor kısaca. Kurgunun sallandığı yerler de var. Fakat görsel olarak o kadar büyük ve kendine has ki bu filmi unutmam. Bence ilerleyen yıllarda sci-fi filmlerinde etkisini de göreceğiz. Cesetlerini yakan yapay zekaların insanlara has ağıtlarının olduğu sahneler tüyler ürperticiydi. 2023'ü geride bırakıyoruz ve yılın en iyi sci-fi işi kesinlikle bu film.