7 ay önce
Bırak Artık Şu Yalanlarını
(2022)Lie with Me a.k.a Arrête avec tes mensonges
5.5
1 OYPUAN VER
5
Imdb: 7.5 (3.483 OY)
KONUSU
İki yüzüncü yılını kutlayan ünlü bir konyak markasının yüzü olmayı kabul eden meşhur romancı Stéphane Belcourt, uzun yıllar sonra ilk kez memleketine döner. Orada önce zaten beklediği kültür şokunu yaşar, ardından da ilk aşkının oğlu Lucas’yla tanışır. 17 yaşından anılar bir anda zihnine üşüşür: önü
... Devamı
İki yüzüncü yılını kutlayan ünlü bir konyak markasının yüzü olmayı kabul eden meşhur romancı Stéphane Belcourt, uzun yıllar sonra ilk kez memleketine döner. Orada önce zaten beklediği kültür şokunu yaşar, ardından da ilk aşkının oğlu Lucas’yla tanışır. 17 yaşından anılar bir anda zihnine üşüşür: önüne geçilemeyen bir çekim, arzuyla bütünleşen bedenler, asla açığa çıkamayacak bir tutku, hüzün, acı, sevgi...
-
Olivier Peyon
Yönetmen
-
Cecilia Rouaud
Senarist
OYUNCULAR
Tüm Oyuncular ve Teknik Ekip
Stéphane B...
Lucas Andrieu
Gaëlle Fla...
Stéphane B...
Thomas And...
Mr. Dejean
The Bookst...
Lucas' Gra...
YORUM YAZ
YENİ YORUMLAR
Tüm Yorumlar
"Arrête avec tes mensonges," kağıt üzerinde "ilk aşkın yarım kalan hikayesi" gibi derin ve yakıcı bir temaya sahip olsa da, perdeye yansıyan o fazla entelektüel ve mesafeli ton beni adeta filmin dışında tuttu.
Film, ünlü yazar Stéphane Belcourt’un geçmişiyle yüzleşmesini anlatırken, o hüzünlü ve melankolik atmosferi yaratıyor, eyvallah. Ancak o nostaljik sahneler, "harika bir manzara ama duygusu yok" dedirten türden. O gençlik aşkının yakıcı tutkusunu göstermek yerine, utangaç bakışlar ve sisli manzaralar arasında boğuyor.
Bana göre en büyük problem, yönetmenin duygusal patlamalardan ısrarla kaçınması. Her şey o kadar düzgün, sessiz ve sanatsal ki, Thomas ve Stéphane'ın o karmaşık, tutkulu ilişkisi bile bir lise edebiyat dersinin sıkıcı bir özeti gibi kalmış. Ben bir dram izlerken ağlamak, sinirlenmek ya da karakterlerle nefes almak isterim. Bu film ise, bana sadece zarif bir melankoliyi uzaktan izleme görevi verdi.
Sonuç mu? G ... Devamı
Film, ünlü yazar Stéphane Belcourt’un geçmişiyle yüzleşmesini anlatırken, o hüzünlü ve melankolik atmosferi yaratıyor, eyvallah. Ancak o nostaljik sahneler, "harika bir manzara ama duygusu yok" dedirten türden. O gençlik aşkının yakıcı tutkusunu göstermek yerine, utangaç bakışlar ve sisli manzaralar arasında boğuyor.
Bana göre en büyük problem, yönetmenin duygusal patlamalardan ısrarla kaçınması. Her şey o kadar düzgün, sessiz ve sanatsal ki, Thomas ve Stéphane'ın o karmaşık, tutkulu ilişkisi bile bir lise edebiyat dersinin sıkıcı bir özeti gibi kalmış. Ben bir dram izlerken ağlamak, sinirlenmek ya da karakterlerle nefes almak isterim. Bu film ise, bana sadece zarif bir melankoliyi uzaktan izleme görevi verdi.
Sonuç mu? G ... Devamı
"Arrête avec tes mensonges," kağıt üzerinde "ilk aşkın yarım kalan hikayesi" gibi derin ve yakıcı bir temaya sahip olsa da, perdeye yansıyan o fazla entelektüel ve mesafeli ton beni adeta filmin dışında tuttu.
Film, ünlü yazar Stéphane Belcourt’un geçmişiyle yüzleşmesini anlatırken, o hüzünlü ve melankolik atmosferi yaratıyor, eyvallah. Ancak o nostaljik sahneler, "harika bir manzara ama duygusu yok" dedirten türden. O gençlik aşkının yakıcı tutkusunu göstermek yerine, utangaç bakışlar ve sisli manzaralar arasında boğuyor.
Bana göre en büyük problem, yönetmenin duygusal patlamalardan ısrarla kaçınması. Her şey o kadar düzgün, sessiz ve sanatsal ki, Thomas ve Stéphane'ın o karmaşık, tutkulu ilişkisi bile bir lise edebiyat dersinin sıkıcı bir özeti gibi kalmış. Ben bir dram izlerken ağlamak, sinirlenmek ya da karakterlerle nefes almak isterim. Bu film ise, bana sadece zarif bir melankoliyi uzaktan izleme görevi verdi.
Sonuç mu? Güzel çekilmiş ama kalbe dokunmaktan uzak, soğuk ve mesafeli bir anma töreni. Filmin o "yalan söylemeyi bırak" çağrısı bizzat kendi anlatımına yapılmalıydı: Duyguları gizlemeyi bırak! İşte bu yüzden, film beni içine çekemedi ve izlerken hep o büyük bir şeyin eksik olduğu hissiyle kaldım.
Film, ünlü yazar Stéphane Belcourt’un geçmişiyle yüzleşmesini anlatırken, o hüzünlü ve melankolik atmosferi yaratıyor, eyvallah. Ancak o nostaljik sahneler, "harika bir manzara ama duygusu yok" dedirten türden. O gençlik aşkının yakıcı tutkusunu göstermek yerine, utangaç bakışlar ve sisli manzaralar arasında boğuyor.
Bana göre en büyük problem, yönetmenin duygusal patlamalardan ısrarla kaçınması. Her şey o kadar düzgün, sessiz ve sanatsal ki, Thomas ve Stéphane'ın o karmaşık, tutkulu ilişkisi bile bir lise edebiyat dersinin sıkıcı bir özeti gibi kalmış. Ben bir dram izlerken ağlamak, sinirlenmek ya da karakterlerle nefes almak isterim. Bu film ise, bana sadece zarif bir melankoliyi uzaktan izleme görevi verdi.
Sonuç mu? Güzel çekilmiş ama kalbe dokunmaktan uzak, soğuk ve mesafeli bir anma töreni. Filmin o "yalan söylemeyi bırak" çağrısı bizzat kendi anlatımına yapılmalıydı: Duyguları gizlemeyi bırak! İşte bu yüzden, film beni içine çekemedi ve izlerken hep o büyük bir şeyin eksik olduğu hissiyle kaldım.
Bırak Artık Şu Yalanlarını filmine Benzer Film ekliyorsun.
Bırak Artık Şu Yalanlarını filmini Kategorize ediyorsun.
Bu filmi aşağıdaki seçenekleri işaretleyerek kategorize edebilirsin.
Bırak Artık Şu Yalanlarını filmine Konu ekliyorsun.
FİLM İLE İLGİLİ İSTATİSTİKLER
Arama sonuçları
Bu filmi izleyen 20 kişi
Kullanıcı Bulunamadı...
ÜYE OL