Overlord Operasyonu

Overlord Operasyonu'nu doğru bir sinemada, doğru bir ses düzeniyle izlediğinizde ilk on beş dakikanın verdiği heyecanı başka bir yerde bulmak zor doğrusu. Filmin bu ilk on beş dakikası çok iyi çekilmiş, gerilimi çok iyi ayarlanmış ve hem korku hem gerilim filmleri için çok iyi bir açılış sekansı sayılabilecek ve örnek gösterilebilecek kadar iyi. Filmin geri kalanı için aynı şeyi diyemeyiz, çünkü klişelerle klişe olmamaya çalışan klişeler bir arada loş ışıklı, insanı yerinden sıçratmak amacıyla çekilmiş, benzerlerini izlemiş olduğumuz nice filme benziyor filmin geri kalanı, ama yine de bir şekilde bir tazelik hissi de veriyor. Filmi izlerken hem ben bu filmi defalarca izledim hissi alıyoruz hem de sanki yeni bir şey izlediğimizi bir şekilde hissediyoruz. Bu yeni şeylerden biri 2. dünya savaşında geçen ama yahudilerden söz etmeyen bir film olması olabilir. Fransız kasabasında yaşanan bütün vahşi olaylarda imalar var ama aleni işaret etmeler yok. Bir yandan da sanki bütün olup biten vahşilik, gaddarlık ve kötülüğün hepsinin bir çizgi roman öyküsüne dönüştürülmüş olması gibi bir hafife alma da var diyebiliriz, belki, çünkü filmin sırrını öğrendikçe yaşanan şeylerin bir senaristin hayal gücü değil de tarihsel bir gerçek olduğunu bilmemize rağmen yine perdede izlediğimiz şeyin hakikat olamayacağını ve hayal edildiğini düşünüyoruz. Oysa hayal değildi.

Overlord Operasyonu, bütün kusurlarına rağmen insana heyecan dolu anlar yaşatabilecek, bir eğlencelik tüketim aracı. Bunu yapmak yerine filmin başından sonuna egemen olan bütün o pas rengine yakın atmosferiyle ciddi bir savaş eleştirisi de olabilirdi; ama Overlord Operasyonu gerçek dünyayı değil heyecan ve tüketim dolu, hayali bir dünyayı hedef alıyor ve amaçladığı şeyi de büyük ölçüde başarıyor bence.