Yeter

Bu ve bu türdeki filmler genel olarak aynı tada sahiptirler ancak öyle olması onların kötü olduğunu göstermez. Sıklıkla filmlerde, güçsüz taraf olan kadının acıları trajik biçimde yansıtılır ve izleyici de gördüğü acıyla kalır ama bir şeyler eksiktir. Çünkü içerisindeki bir duygu tatmin edilmemiştir: intikam. Bu film de o eksik kalan duyguyu tatmin etmeye yönelik. Evet, böylece gidişatı tam olarak kestirebiliyorsunuz yine de izlemekten alıkoymuyor. İkinci önemli nokta, herhangi bir "adaletin yerini bulması" tipindeki filmde kadını görmeyiz etken karakter olarak. İşte belki de 'güçlü kadın' figürünün(güç ile kastedilen asıl edim sahibi taraf olmaktır, dayanıklılık gibi unsurları dışarıda tutuyorum) sinemadaki azlığı da bu gibi yapımları bir derece daha değerli kılıyordur. Açıkçası bu filmden keyif alınmasını sağlayan şey oyunculuk, senaryo vs. değil, tümüyle değindiğim noktadır. Ancak Kill Bill'i gösterip, "Oradaki de kadın, oradaki de güçlü-etken, oradaki de intikam alıyor ve bundan kaliteli, o yüzden söylediğin noktalar da bu film için bir artı değil!" derseniz bir yanlışa düşmüş olursunuz. Kill Bill tam olarak bu tip filmlerin tadını veremez. Bu tip filmlerde temel unsur şudur: Kadın karakter olağan bir insan gibiyken ve öyle bir yaşantı sürerken maruz kaldığı rahatsız edici olaylar sonucunda -çok kısa bir zaman diliminde- izleyicinin arzuladığı işleri yapabilecek kapasitede bir kişi haline gelir. Kill Bill bu açıdan çok farklı bir yerdedir ve aynı esaslar üzerinden gitmez. While She Was Out isimli filmi, Masters of Horror'ın Incident on and Off a Mountain Road bölümünü ve en azından yarısına kadar aynı havadaki Final Analysis filmini bu tip filmlere örnek olarak verebiliriz. Son olarak böyle filmlerde derinlik aramaktan ziyade olayların gelişimine kaptırıp izlemek çok daha mantıklı bir hareket olacaktır. Zaten o an keyif alırsınız ve üzerinde de bahsetmezsiniz.