Uyuyan Adam filmine yorum yazdı:

Bu film = depression. Ruh haliniz yerindeyken izlemenizi tavsiye ederim. Onun haricinde gerçekten güzel bir film. Baştan sona uzun bir kitap alıntısı okuyormuş gibi büyüleyici bir havası vardı. Bu filmi kesinlikle bir defa izleyip bitirmek için değil de açıp açıp yeniden izlemek için ayrı bir yerde konumlandırıyorum.

Uyuyan Adam filmine yorum yazdı:

Bu film = depression. Ruh haliniz yerindeyken izlemenizi tavsiye ederim. Onun haricinde gerçekten güzel bir film. Baştan sona uzun bir kitap alıntısı okuyormuş gibi büyüleyici bir havası vardı. Bu filmi kesinlikle bir defa izleyip bitirmek için değil de açıp açıp yeniden izlemek için ayrı bir yerde konumlandırıyorum.

Rashomon filmine yorum yazdı:

** İnsanlar kötü şeyleri unutmak ve yalan da olsa iyi şeylere inanmak ister. Böylesi daha zahmetsizdir.**

Kanal filmine yorum yazdı:

** Eşkıyayı dağda arama kaymakam bey**
** Hükümet bunu mu emrediyor, yoksa Allah kelamı mı yalnız ağayı korumak?**

Tülay German: Kor ve Ateş Yılları filmine yorum yazdı:

Mubi'de gezinirken 2010 yapımı bir Tülay German belgeseline denk geldim. Bugün gösterime giriyordu platformda ve daha önce izlememiş olmanın yarattığı buruklukla birlikte hemen izlemeye koyuldum. Daha önce German'ın #k:192868 isimli eserini okuduğum için belgeseldeki bazı bilgilere hakimdim ama Tülay German'ın ses kayıtları ve daha önce görmediğim arşiv görüntülerini seyretmek ayrı bir şekilde mest etti beni. Ses kayıtları vardı sadece çünkü German kesinlikle görüntü vermeye karşıydı ki vermemiş de... 1987'de son konserini 52 yaşında vererek sessizliğe çekilmişti belgeselde bunun nedeni şöyle anlatmaktadır:
"Yıllar sesimi de beni de olgunlaştırdı. Dinleyicilerimle yürek yüreğe bir çeşit aşk yaşadım. Çoğu kadının mücevherleri vardır. Benim mücevherlerim de aldığım mektuplar, Alkışlar, bravolar. Tam zamanı sesim bozulmaya, nefesim tükenmeye, coşkum azalmaya, içimde yanan alev sönmeye yüz tutmadan, eskimeden yıpranmadan.. gürültüsüz.. sessiz sedasız çekilmek, kaybolmak..."

Dediği gib

... Devamı

Mubi'de gezinirken 2010 yapımı bir Tülay German belgeseline denk geldim. Bugün gösterime giriyordu platformda ve daha önce izlememiş olmanın yarattığı buruklukla birlikte hemen izlemeye koyuldum. Daha önce German'ın #k:192868 isimli eserini okuduğum için belgeseldeki bazı bilgilere hakimdim ama Tülay German'ın ses kayıtları ve daha önce görmediğim arşiv görüntülerini seyretmek ayrı bir şekilde mest etti beni. Ses kayıtları vardı sadece çünkü German kesinlikle görüntü vermeye karşıydı ki vermemiş de... 1987'de son konserini 52 yaşında vererek sessizliğe çekilmişti belgeselde bunun nedeni şöyle anlatmaktadır:
"Yıllar sesimi de beni de olgunlaştırdı. Dinleyicilerimle yürek yüreğe bir çeşit aşk yaşadım. Çoğu kadının mücevherleri vardır. Benim mücevherlerim de aldığım mektuplar, Alkışlar, bravolar. Tam zamanı sesim bozulmaya, nefesim tükenmeye, coşkum azalmaya, içimde yanan alev sönmeye yüz tutmadan, eskimeden yıpranmadan.. gürültüsüz.. sessiz sedasız çekilmek, kaybolmak..."

Dediği gibi de yaptı.

https://youtu.be/PNhxV2-XxQE?si=8XwTtCxboAIkBfeS

Görünmez Kaza filmine yorum yazdı:

"Bizi özgürleştirmesi gerekenlerin ağızlarından dua eksik olmazken gençliğimizi çaldığını biliyorum."

Uğur Böceği filmine yorum yazdı:

Film estetik olarak sade ama çok bilinçli tercihlerle ilerliyor. Sacramento’nun “sıkıcı bir yer” oluşu, filmdeki mekân kullanımıyla neredeyse poetik bir nostaljiye dönüşüyor. Gerwig’in kamerası, şehrin sıradanlığını bir karakter gibi işliyor; bu da Lady Bird’ün “buradan kaçma” arzusunu hem anlaşılır hem de hüzünlü kılıyor.

Bir diğer önemli unsur, sınıf farkının filmde romantize edilmeden ama sürekli hissedilir biçimde işlenmesi. Lady Bird’ün zengin çevreye duyduğu hayranlık, utanç, taklit etme çabası ve ardından gelen hayal kırıklıkları, gençliğin kimlik arayışındaki sosyal kırılganlığı güçlü şekilde yansıtıyor.

Adile Teyze filmine yorum yazdı:

4 yıl önce youtube'da filmin altına şunları yazmışım:

"Bu filme çok sert eleştiri getirenler olmuş. Bence olaya yanlış taraftan bakıyorlar. Bu filmi Adile Naşit'e yaşarken veda edilen bir film olarak okudum ben. Bu kadar yıldız ismin senaryo amacı ile değil Adile Naşit'e saygı amacıyla toplandığı ortada. Adile Naşit'in rüyasında ölümü, cenazesini görüşü. Sevdiği çocuklara, kuzucuklara veda etmesi. Kısaca Adile Naşit'e yaşarken değer verildiğini anlatan bir film olarak izledim. Adile Naşit'in birleştirici gücü, yürek ısıtan kahkahasını çok özlüyorum. Bunun farkında olan insanlar da güzel bir veda ile bunu yansıttılar bence. Cenaze sahnesinde yas tutan insanlar biziz. Bugün hâlâ o değerli sanatçıların yasını tutuyoruz. Tutmaya devam edeceğiz"

Ne Olacak Şimdi filmine yorum yazdı:

"Ne Olacak Şimdi?", yönetmenliğini Atıf Yılmaz'ın, senaristliğini Sadık Şendil'in yaptığı 1979 yılı sinema filmidir. Başrollerini Levent Kırca, Nevra Serezli, Şener Şen ve Perran Kutman'ın paylaştığı bu filmde geleneksel aile yapısının bir eleştirisi, Çağdaş evlilik kurumunun geleneksellik karşısındaki bocalamasını da ele alan bu filmin başında sınıf farkının doğurduğu aile yapılarının izlenimini ve kadın erkek ilişkilerinde güven-kıskançlık duygularının bir kritiği yapılmıştır. Boşanma avukatları olarak rol alan Levent Kırca ve Nevra Serezli'nin mahkeme salonlarında aile yapısını İslam Hukuku ile Medeni Hukuk ikileminde ele aldıkları bölümlerde de güzel göndermeler yapılmaktadır.

Çıplak Vatandaş filmine yorum yazdı:

Bir Başar Sabuncu filmi.

Akşam saatlerinde karşı taraftan sizin yöne doğru çıplak bir insan koşarak geliyorsa ne düşünürsünüz?

Yetmedi, ne yaptıysam yetmedi...

Bu filmin üzerinde duracağım iki temel noktası var:

İlk olarak: Geleneksel aile yapılanması ve ekonomik şartlar.

Bir adam, bir maaş = Beş çocuk, bir kadın hangi tarafa ağır basacak?

Türkiye'deki enflasyon farkı nedeniyle sürekli yapılan zamlar. Artan ev kiraları ve çocuklarının bir şeyini dahi eksik etmemeye çalışan bir babanın sistem ile muharebesinin trajikomik filmi.

Filmde bir sahnede baştaki bir siyasi yetkilinin ağzından şu laflar dökülür:

"Evvela şunu biliniz ki: Memleketimizin halledilemeyecek hiçbir meselesi yoktur. Yeter ki, yeter ki el ele vererek milli beraberlik içinde çalışmayı ve tasarruflu yaşamayı bilelim." (1985)

Bakan Selçuk: "Yoksulluk, özellikle aşırı yoksulluk, uluslararası dokümanlarda da ifade edildiği gibi artık Türkiye için sorun olmaktan kalktı. Biz daha ziyade refahı paylaşm

... Devamı

Bir Başar Sabuncu filmi.

Akşam saatlerinde karşı taraftan sizin yöne doğru çıplak bir insan koşarak geliyorsa ne düşünürsünüz?

Yetmedi, ne yaptıysam yetmedi...

Bu filmin üzerinde duracağım iki temel noktası var:

İlk olarak: Geleneksel aile yapılanması ve ekonomik şartlar.

Bir adam, bir maaş = Beş çocuk, bir kadın hangi tarafa ağır basacak?

Türkiye'deki enflasyon farkı nedeniyle sürekli yapılan zamlar. Artan ev kiraları ve çocuklarının bir şeyini dahi eksik etmemeye çalışan bir babanın sistem ile muharebesinin trajikomik filmi.

Filmde bir sahnede baştaki bir siyasi yetkilinin ağzından şu laflar dökülür:

"Evvela şunu biliniz ki: Memleketimizin halledilemeyecek hiçbir meselesi yoktur. Yeter ki, yeter ki el ele vererek milli beraberlik içinde çalışmayı ve tasarruflu yaşamayı bilelim." (1985)

Bakan Selçuk: "Yoksulluk, özellikle aşırı yoksulluk, uluslararası dokümanlarda da ifade edildiği gibi artık Türkiye için sorun olmaktan kalktı. Biz daha ziyade refahı paylaşmayı ve bu süreçteki acil durumlarda vatandaşlarımızın yanında olmayı hedefleyen bir sosyal yardımı önemsiyoruz." (2020)

Demek ki gerçekleri çarpıtma ve mevcut yoksulluğu yok sayma konusunda deneyimli bir devlet yapılanmasına sahibiz. Gerek sinema gerekse de edebiyat alanında gerçekçi çizgi de ilerleyen sanatçıların eserlerinin güncelliğini korumasının en büyük etkeni de düzenin yıllar geçse de aynı kalmasıdır. Başar Sabuncu da hem sinemada hem de edebiyat alanında isim yapan biridir.

Üzerinde durulması gereken birkaç nokta daha var.
Birincisi: "Pollyannacı" ya da "çok şükürcü" kişilerin ekonomik göstergelerden habersiz şekilde çok çocuk yapmasıdır.

İkincisi: Geleneksel ailede kadının rolü. Ev hanımlığının "kutsallığı" ile kentlerde eve hapsedilen kadının aile ekonomisine katkısının olmamasıdır. Dar gelirli, beş çocuklu bir erkeğin ekonomik savaşta tek başına kalıyor oluşu özellikle 21. Yüzyıl gibi nüfus patlamasının yüksek oranda olmasından ve özel teşebbüs ile işleyen devlet düzenlerinin yarattığı ultra işsizlik zamanında gelir yükünün sadece erkeğin sırtında oluşu dar gelirli ailelerin sonunu getirmektedir. Eşlerin ikisinin çalıştığı durumlarda bile istenilen refah seviyesine ulaşılamıyorken kadını okutmama, okusa da çalıştırmama ilkelliklerinden ve kadınlarında yetiştirilme tarzı gereği uzay çağında bu ilkelliklerden habersiz oluşu durumu daha da trajik hale getirmektedir.

Değinmek istediğim ikinci nokta filmin çağdaş eleştiri boyutudur.

Feminist hareketin ikinci dalgası 1960-1980 yılları arasında gerçekleşmiştir. İkinci dalganın erken dönemi ABD ve bazı Avrupa ülkelerinde geniş yayılımı da 1968 hareketinden sonraki 1970'li yıllarda gerçekleştirmiştir. Özellikle Fransa'da 1970'li yıllar kadınların hak talebi ile meydana döküldükleri eylemlerle geçmiştir. Fransa örneği önemlidir. O yıllardaki Türkiye'de bulunan aydınların büyük çoğunluğu Fransızca bilmekte ve Fransız gündemi takip ederken Fransız literatürünü de dilimize çevirmektedirler. İşte bizim de çağdaş Feminizm kuramı ile tanışma yıllarımız bu 1970'li yıllara denk gelecektir. Lakin Türkiye'de Feminist hareketin yapısal olarak vücut bulması 1980 darbesinin sonrasına kalacak ve uzun bir hazırlık sonrası ilk örgütlenme olan ve 1984 yılında kurulan "Kadın Çevresi" yayınları ve sempozyumları ile faaliyete başlayacaktır. Bu ayrıntıları filmin yapım yılından dolayı vermek istedim.Bu film 1985 yılında vizyona girmiştir. Yani Feminist hareketin yeni yeni yayılmaya başladığı dönemlerde..

Çıplak Vatandaş filminde yapılan mükemmel eleştiri kadın bedeninin reklamlarda ve filmlerde metalaştırılmasına yöneliktir. Bu filmin senaryosunu yazan Başar Sabuncu, maddi yokluklar nedeniyle kafayı sıyıran bir adamı çıplak şekilde caddelerde dolaştırarak yapacağı göndermelere temel oluşturmuştur. Basın camiası tirajı arttırmak için bu çıplak vatandaş olayını abartarak manşetlere taşır ve bu vatandaş birden ülkenin gündemine oturur. Daha önce emeği ile yapmadığı iş kalmayan adam yine de ailesinin masraflarına yetememiştir. Bu kez artık emeğini değil bedenini satacak, reklamlarda çıplaklığı ile boy gösterecek bir meta haline getirilip sonuna kadar sömürüldükten sonra bir köşeye atılacaktır. Kadın bedeninin cinsel obje olarak öne çıkarılmasını eleştiren Başar Sabuncu filmde de bir kadın figürasyona şunları dedirtecek:
"Bugüne kadar ticari bir meta olarak kullanılan hep çıplak kadın vücuduydu. Bugünse (çıplak erkek posterine bakarak güler) neden olmasın yani?"

Beden ve emek sömürüsünü trajikomik bir şekilde işleyen bu filmi izlemenizi öneririm.