Küçük Küplerden Ev filmine yorum yazdı:

Genellikle sırlar ve hatıralar tavan arasında tozlu bir sandıkta saklıdır. bu şirin animasyonda ise dibe doğru indikçe anımsanmış. hayallere dalmak gibi dalıp eskileri hatırlıyor. fotoğraflar artmış bir şekilde duvarda duruyor belkide ilk kurtarılacaklardan. ayrıca hayatın bizi nasıl köşeye sıkıştırdığınn ve ölümün kaçınılmaz olduğununda altını çiziyor. odan küçüle küçüle kendi yalnızlığınla boğulacaksın bir gün...

Island filmine yorum yazdı:

animasyonun sonu gel yoldaş yüze yüze gidelim makinelere ihtiyacımız yok bize doğa-bir dal bile yeter paylaşalım, diye komün sisteme özlemide akla getirmiyor değil...

Ben Bir Robotum Ama Sorun Değil filmine yorum yazdı:

dün gece sabaha kadar stroh, visky üstünede bira içip sabah içkinin verdiği uykusuzlukla soda gibi gelmiş filmdir

fabrika sahnesicha plin in modern times'ını hatırlatırken, insanların deli olma, uçarı,melankolik ve aykırı olma hakkının sistem tarafından nasıl elinden alındığının da göstergesi film(kızımızın insan olma kurallarında 7 günahı betimlemesiyle robot nasıl olunacağı resmen açıklanmış ki bunu çoğumuz yapıyoruz, merhamet veya gündüz düşlerimiz artık yok).kız o yüzden sürekli beyaz önlüklüleri öldürme hayalinde.onun en sevdiği varlığı ananesini götürüyorlar, elemanın dediği gibi zorla bir şey yapmaya hakları ellerinde bulunmuyor. zaten dahiyane fikriyle çocuk kıza yemek yedirtiyor tekrardan. doktorlar ne kadar iyi gösterilse bile, kızın yemeğini şişkonun yediğini, ya da kızın cyborg olduğunu her fırsatta belli etmesi (pil yalaması vs) bu durumları fark edemiyorlar ki doktor pinpon oynarken hırsız çocuğa senin yapmadığını biliyorum diyor.

... Devamı

dün gece sabaha kadar stroh, visky üstünede bira içip sabah içkinin verdiği uykusuzlukla soda gibi gelmiş filmdir

fabrika sahnesicha plin in modern times'ını hatırlatırken, insanların deli olma, uçarı,melankolik ve aykırı olma hakkının sistem tarafından nasıl elinden alındığının da göstergesi film(kızımızın insan olma kurallarında 7 günahı betimlemesiyle robot nasıl olunacağı resmen açıklanmış ki bunu çoğumuz yapıyoruz, merhamet veya gündüz düşlerimiz artık yok).kız o yüzden sürekli beyaz önlüklüleri öldürme hayalinde.onun en sevdiği varlığı ananesini götürüyorlar, elemanın dediği gibi zorla bir şey yapmaya hakları ellerinde bulunmuyor. zaten dahiyane fikriyle çocuk kıza yemek yedirtiyor tekrardan. doktorlar ne kadar iyi gösterilse bile, kızın yemeğini şişkonun yediğini, ya da kızın cyborg olduğunu her fırsatta belli etmesi (pil yalaması vs) bu durumları fark edemiyorlar ki doktor pinpon oynarken hırsız çocuğa senin yapmadığını biliyorum diyor. bu da bize aptch adams filmini ve requem for a dreamdek annenin doktorunu hatrlatıyor... ayrıca.kızımız leger'in makine ustası eseri gibi robotlaşan insanın en özgün biçimde gösterimiyken, eleman ise ensor'un toplum içinde takmak zorunda olduğu maskeli karakterlerine ve hopper'ın piyerosuna benzetilmiş. piyero hayatın analmasızlığı içinde acı çeken bir tiplemedir. resimde yer alan yüksek mertebedeki tiplerde ona zıtlık yaratır. bkz: http://uploads3.wikipaintings.org/images/edward-hopper/blue-night.jpg

insan şunu soruyor kendine, neden en nutlu ve kendimiz gibi olduğumuz zamanlar sarhoş ve aşıkken oluyor, mantığı kaybetmek veya kendimize eziyet etmek makul oluyor ve bunlar hakkında eserler tüketip bu durumu seviyoruz. ayrıca herkes genelde neden akıl hastanesinde geçen filmleri seviyor. herkesi kendi deliliğine davet ediyorum en azında 2 dakika için

Yeni Yıl Şarkısı filmine yorum yazdı:

animasyonda maddiyatçı olmanın ne kadar dünyevi ve geçici olduğu eleştirilrken ana karakterimiz hayatı boyunca unutamayacağı bi ders alır buraya kadar çok güzel, peki hangi mantıkla insanları paranla mutlu edersin. akrabalarına gidipte tüm mirasımızı sizle paylaşıcam deyip, sokaktaki çocuğu hindiyle-paranla güldürebiliyorsan demek ki paran olmasaymış seni de kimse sevmezmiş diyor insan. senin varlığın paraya dayalı ve insanların seni kazanmaya çalışması sırf bu yüzdenmiş dedirtiyor insana, çünkü kimse suratsız birini menfaati olmadan o yaptıklarına rağmen sevemez.... o halde kasmaya lüzum da yok

Tanrılar Çıldırmış Olmalı filmine yorum yazdı:

çocukken izlediğimde ya bu şişe herkesin işine yarıyor niye paylaşamıyorlar ki diye düşünürdüm...şimdi düşününce, neden coca cola şişesi bir medeniyeti karıştırıyor anlayabiliyorum. gelişmemiş bir ülkeye kapitalismi sokarsanız insanlar şişeyi kıracağına bir birlerine saldırır. çok ince bir nokta orada kola, medeniyetten gelen bir insan için keyif verici bir şeyken aslında ne kadar yıkıcı, insanları ayırıcı yabancılaştırıcı bir şey olduğunun farkına varıyorsunuz (çocuğun kafası kanadığında kola şişesinin üstünün kanlanması ve onu gömmeleride çok manidardır) bir kaç ülke izlerken acaba rahatsız oluyorlar mı meraketmiyor da değilim...

Deadwood dizisine yorum yazdı:

sadece 2 bölümünü izledim oyunculuk son derece iyiydi. zamanım bulduğumda hemen bitireceğim dizlerden (hbo dizilerinde konu 2. plandadır o yüzden sırf karakterleri için izlenebilir)

Away We Go filmine yorum yazdı:

bkz: once

Dr. Slump dizisine yorum yazdı:

bu çizgi filmde ki unutulmaz amca: turboman unutulmaz karakterlerdendir... sakızdan çıkan çocuk aralede inanılmazdır...

Geceyarısı Kovboyu filmine yorum yazdı:

bu filmde Andy Warhol'un fabrikasına girilmiş, adeta fabrika tanıtılmıştır. film ne kadar varoşu hayatı da anlatsa pop kültürüne göndermeler vardır. (hayaller vs.) ayrıca Jon Voight'in Angelina Jolie'nin babası olduğunu ilk öğrendiğimde şok olmuştum:) türk sinemasına ayrıca sezercik filmlerinde çalan müziğide kazandırmış filmdir.

Çıplak filmine yorum yazdı:

filmde yer alan karakerlerin genel olarak melankolik oluşu, baş karakter johnny’nin ise her şeyi kabullenmiş bir pesimist ve hiççi kişiliği filme ayrı bir hava katmış. filmde herkes kırılgan bir biçimde kendi yalanlarına tutunurken, mutlu olduğunun izlenimini vermeye uğraşırken johnny bunları tek tek yıkarak insana huzursuzluğu, düşünmek istemediği soruların cevaplarını ağır bir şekilde veriyor. filmde yaşlanma, ölüm korkusu ve başkasına bağlı bir biçimde yaşama (bağlanma) temalarına ağırlık verilmiş. kibirli zengin adam en başlarda yaşlanmak istemediğini belirtirken beğendiği vücudunu her fırsatta sergiliyor, ayrıca insanı küçümseyen gülüşünü artık bir tik haline getirmiş. kendini izlettiren kadın ışığı ve mesafeyi kullanıp kendi egosunu şişirmeye çalışırken johnny onun öz güvenini benseverliğini yıkıma uğratıyor. ayrıca burada johnny’nin planlı davranması çok hoşuma gitti her ne kadar kendi çaldığı belli olacak kitapları çalmadan önce ben pek kitap okumam diyerek en sevdiği

... Devamı

filmde yer alan karakerlerin genel olarak melankolik oluşu, baş karakter johnny’nin ise her şeyi kabullenmiş bir pesimist ve hiççi kişiliği filme ayrı bir hava katmış. filmde herkes kırılgan bir biçimde kendi yalanlarına tutunurken, mutlu olduğunun izlenimini vermeye uğraşırken johnny bunları tek tek yıkarak insana huzursuzluğu, düşünmek istemediği soruların cevaplarını ağır bir şekilde veriyor. filmde yaşlanma, ölüm korkusu ve başkasına bağlı bir biçimde yaşama (bağlanma) temalarına ağırlık verilmiş. kibirli zengin adam en başlarda yaşlanmak istemediğini belirtirken beğendiği vücudunu her fırsatta sergiliyor, ayrıca insanı küçümseyen gülüşünü artık bir tik haline getirmiş. kendini izlettiren kadın ışığı ve mesafeyi kullanıp kendi egosunu şişirmeye çalışırken johnny onun öz güvenini benseverliğini yıkıma uğratıyor. ayrıca burada johnny’nin planlı davranması çok hoşuma gitti her ne kadar kendi çaldığı belli olacak kitapları çalmadan önce ben pek kitap okumam diyerek en sevdiği diyalogdan kaçıyor, tartışmıyor. filmde sülük gibi yapışan kız en rahatsız edici karakterlerden, sürekli kendinden güçlü birine tutunma ihtiyacıyla insanın en büyük özgürlüğü olan yalnızlık hakkına ve yaşama alanına tecevüz ederken, erkeklerin kendisini neden istemediğini algılayamıyor bile ki johny ona sadist eğilimlerde bile bulunurken buna katlanıyor (çoğunlukta olan günümüz kız tipine benziyor). kitap okuyup, çok şey bildiğini sanan müze görevlisi ise modern hayatta işlevi gereksiz, boş uğraşlar peşinde koşan insan tipinin en iyi örneği.yaptığı iş de bunun en iyi örneği.kendi içine kaçtığı kendi içinde değer yargılarında evrilen insan tipi.onun için aslında harekete geçmekten çok, izlemek, yorumlamak ve temel ihtiyaçlarını karşılaması ağır basıyor. izlediği kadını johnny’in o gün ayarlaması onu bu bakımdan kızdırıyor ve johnny’e aslında filmde en doğru göndermeyi de bulunan yine o oluyor. yemeğin parasını nasıl ödeyeceksin diye. çünkü johnny her ne kadar ölümü kabul edip, yaşlanmaya aldırış etmese ve istediği her yerde yaşama ama barınanamama özgürlüğününü bilincinde de olsa bekçinin ona söylediği şeyin doğruluğu ortaya çıkıyor. temel ihtiyaçlardan olan barınma ve yemek yemenin yanında diğer ihtiyaçlardan olan paylaşma ve korunma ihtiyacının eksikliğinden dayak yiyip korunmasız bir halde kalıyor. insan doğadan kopuk yaşar ama toplumdan ve düzenden asla düsturunu hatırlatan anlayışla tekrar geri kaçtığı eski kız arkadaşının evine gidiyor. ama oradan da bağlanmak istemediğinden dolayı kaçıyor. filmde başkalarına bağlı olmadan yaşama arzusu ve önlenemez insan yalnızlığı çok iyi vurgulanmış. ayrıca filmin sonlarında gelen kontrol hastası e mantık manyağı hemşire karakterine bayıldım. bir de johnny’i evinden kovan kadın anladığım kadarıyla hayatını tamamen lokantada yaşamaya göre adapte etmiş. yalnızlığa feci halde saplanan kadın, köpeğin var mı ve noelde ne yapacaksın gibi çocuklukta önemli bulduğu belki çocukluktan beri yapamadığı şeyleri sorguluyor. ve 2 defa sorduğu soru şuydu: fasülye yer misin. bu kadının nasıl otomatlaştığının en tipik örneğiydi. ayrıca johnny’nin eski sevgilisinin evinin numarası 33 ken, poster asan çocuğun aynı gün astığı ilanlara iptal edildi yazması en dikkat çekici ayrıntılardı (benim için)

FİLMİN SONUNDA TOPALLAYARAK GİDEN JOHNNY, EVRİMİN TİPİNİN EN GÜZEL ÖRNEĞİ. ARABAYLA GELEN JOHNNY SONUNDA TOPALLAYARAKDA OLSA YOLUNA DEVAM EDİYOR. BU DRUM TERS BİR EVRİMLEŞME GİBİ GÖRÜNSE BİLE HER ŞEYİNİ KAYBEDEN İNSANIN YAŞAMINA DEVAM ETME ZORUNLULUĞU VURGULANMIŞ