Zavallılar filmine yorum yazdı:

Bu filmin yönetmeni olacak arkadaş özgürlük ve bireysellik üzerine cesur bir anlatı sunduğunu iddia ediyordu ama bu iddianın altında neredeyse bomboş bir yapı var. Anlatacak anlamlı bir derdi olmadığı için rahatsız ediciliği cesaret, tutarsızlığı felsefe, iğrençliği de sanat diye pazarlıyor. Karakterler insan değil karikatür; hikâye ilerlemiyor, sürünüyor. İzlerken ne düşündürüyor ne de hissettiriyor, sadece “buna niye katlanıyorum?” sorusunu sorduruyor. Film bittiğinde geriye düşünce değil, anlamsızlık kalıyor. Bu filme başyapıt falan diyenlere aldanmayın. Bu üstat döktürmüşçülerin çoğu, filmi anlamaktan çok onu anladığını göstermeye çalışan insanlar. Ortada ciddi bir düşünsel derinlik yok. Bu insanların ortak bir refleksi var. Film ne kadar dağınık ve anlamsızsa, yorumlar ve methiyeler o kadar süslü oluyor. Çünkü burada mesele film değil; “ben sıradan izleyici değilim” deme ihtiyacı. Anlamsız sahneler felsefe, boşluklar bilinçli tercih, iğrençlik cesaret diye pazarlanıyor. Kimse “bu

... Devamı

Bu filmin yönetmeni olacak arkadaş özgürlük ve bireysellik üzerine cesur bir anlatı sunduğunu iddia ediyordu ama bu iddianın altında neredeyse bomboş bir yapı var. Anlatacak anlamlı bir derdi olmadığı için rahatsız ediciliği cesaret, tutarsızlığı felsefe, iğrençliği de sanat diye pazarlıyor. Karakterler insan değil karikatür; hikâye ilerlemiyor, sürünüyor. İzlerken ne düşündürüyor ne de hissettiriyor, sadece “buna niye katlanıyorum?” sorusunu sorduruyor. Film bittiğinde geriye düşünce değil, anlamsızlık kalıyor. Bu filme başyapıt falan diyenlere aldanmayın. Bu üstat döktürmüşçülerin çoğu, filmi anlamaktan çok onu anladığını göstermeye çalışan insanlar. Ortada ciddi bir düşünsel derinlik yok. Bu insanların ortak bir refleksi var. Film ne kadar dağınık ve anlamsızsa, yorumlar ve methiyeler o kadar süslü oluyor. Çünkü burada mesele film değil; “ben sıradan izleyici değilim” deme ihtiyacı. Anlamsız sahneler felsefe, boşluklar bilinçli tercih, iğrençlik cesaret diye pazarlanıyor. Kimse “bu film aslında bir şey anlatmıyor” demeye cesaret edemiyor, çünkü o zaman entelektüel kulübün dışında kalırım korkusu yaşıyor. Sonuçta ortaya, filmin kendisinden bile daha yapay, daha zoraki ve daha komik bir övgü korosu çıkıyor. İzlemeyin. Tek kelimeyle katlanılır gibi değil

Ölüme Koşan Adam filmine yorum yazdı:

Bu film özellikle ilk yarısında beni anakarakterle beraber kaçışın içine sokmayı başardı. Bence bu gayet başarılı bir ilk yarı demek. Ben burada beni irrite eden mantık silsilemi zedeleyen ufak bir noktaya değineceğim. Keşke bu detaylara da biraz ekstra özen gösterselerdi. 1 bu adamın otelini nasıl buldular hadi orada harika bir aksiyon sekansıyla bu soru işaretini kafamdan sildiler. Seni otelde bulan adam 2 adım sonra kanalizasyondan çıkınca nasıl bulamıyor. Hazır otel patlamasında öldüğü düşünülürken kanalizasyonda kalıp izole bir alan bulmaya gitmeliydi. 2 ulan seni Micheal Ceranın gizli tünelinde nasıl buldular. Açıklaması yok. Buda bence rasyonel silsileyi gerçekçiliği bozuyor. Kaçış anlamını yitiriyor. Mücadele değil, senaryo kolaylığı izliyormuşsun gibi oluyor. İyi bir kaçış filminde acaba yakalanacak mı sorusu hep canlı kalır. Aslında biraz daha The Fugitive gibi ilmek ilmek işlenseydi onun gibi 7.8 puanlara aday olurdu

Rose Adası'nın İnanılmaz Hikâyesi filmine yorum yazdı:

Rose Island benim nezdimde sisteme tekme attığını sanan ama aslında tekmesini kendi egosuna atan aptal bir adamın hikâyesi. Bu film bunu zekice bir özgürlük anlatısı gibi pazarlamaya çalışıyor; oysa benim izlediğim şey, “beni kimse anlamıyor” sendromuyla malul, grandiyöz bir narsistin kişisel fantezisi. Devlete kafa tutmak değil, ciddiye alınma ihtiyacı, yetersizliğinin dışavurumu anlatılıyor.

Bence ne felsefi derinliği var ne de cesur bir fikri. Var olan tek şey, izleyiciye kısa süreli “ben de farklıyım” hissi veren, "risksiz ve steril" bir isyan simülasyonu. Bu mu gerçekten başkaldırı. Bu olsa olsa netflix standartlarında başkaldırı sayılır. Özgürlük iddiası taşıyan ama gerçekte hasta bir adamın ego masalından ibaret

Dogman filmine yorum yazdı:

Dogman değilde Dogtrans mı olsaydı bilemedim

The Office dizisine yorum yazdı:

Ricky Gervaisi ünlü yapan iş diye oturdum izledim. Açıkcası berbattı son derece objektifim fanları bozulmasın. İngilizlere hayranlık falan besliyorsanız sevebilirsiniz ben 2 sezonda 5 kere gülmedim ve durmadan cringe oldum. Dikkatimi çeken bir başka şey kadınlara hakaretvari gayet cinsel içerikli aşağılayıcı şakalar yapılması. Bu hali anlayamıyorum türlü türlü cinsiyet türetip hepsine son derece saygılılar. Kadına karşı aynı hassasiyet bu dizi nezdinde yok ne yazıkki. Office Us de kadınlarla alakalı şakalar ciddi manada yumuşatılmış. Hatta 2. sezonun 2. bölümünde sexual harrasment adı altında işleniyor bu konu

Amerikan Sapığı filmine yorum yazdı:

Dönemin diğer filmlerini düşününce "bunun yönetmeninin zihinsel bir problemi var sanırım" düşüncesi zihnimi kapladı. Birçok yerinde cringe hissettiğim bir film. Hiçbirşey katmadığı gibi hayatımdan takribi 1.5 saati götürdü. 800 bin küsür kişinin oy verdiği 7.6 puan alan bir film. Demekki neymiş çoğunluk ölçü değilmiş

Meru filmine yorum yazdı:

Dağcılık filmi seviyorsanız The Alpinist i izleyin. Meruyu zorlu yapan kombine tırmanışlar konusunda uzman olmanız gerekliliğidir. Patagonya içinde aynı şey geçerlidir. Patagonya rotaları daha kısa olsa da çok daha kaotiktir. Marc Andre Leclerc o rotaları free solo tırmanmıştır. Marc Andre Leclerci tanıdıktan sonra dağcılığa dair izlediğim filmler amiyane tabirle biraz tırt kalıyor

Sound of Freedom filmine yorum yazdı:

Keşke son kısmı biraz daha farklı yapılsaydı

Tren Düşleri filmine yorum yazdı:

Doğmak, çalışmak, sevmek sonra daha fazla sevmek, kaybetmek, anlam aramak, devam etmek... Aslında dünya üzerindeki tüm bu çeşitliliğe herkesin yaşadığı farklı farklı senaryolara rağmen bu kadar tüm yaptığımız.. Ufak bir iz bırakıyoruz ve gidiyoruz. Bu film bende varoluşsal bir hüzün yarattı

Geber Aşkım filmine yorum yazdı:

Filmle alakalı şunu söyleyebilirim "Beni boğdu boğdu boğdu duvara attı. Boğdu boğdu boğdu duvara attı. Çığlıklar yardım çığlıkları Allahın belaları niye böyle film çekiyorsunuz. Bana paspasla televizyon kırdırtacaktı" Sıkıntıdan karşıdaki apartmanın pencerelerini saymaya başladım. O değil birde 2 saat. Bağlam yok. Neden-sonuç yok. Dramatik yapı yok. Karakter gelişimi yok. Zaman çizgisi çökmüş. Bu filmde ve çekenin zihninde tam ne var ben anlamadım. Sahne sahne “aklına bişeyler gelmiş ve o geleni çekmiş” hissi veriyor