Çok reklâmı yapıldığı için izlemeye teşebbüs etsem de izleyemedim.
Artık midem 2. Dünya Savaşı ve yahudiler konulu filmleri kaldırmıyor, bunu fark ettim...
Filmin başından sonuna kadar çok gergin bir atmosfer yaratıp korumayı başarmışlar tebrik etmek lazım. Bakın bu budur diyerek göstermek istediği her şeyi anlatmaktansa sizin anlamaya çalışmanıza ve bazı noktalarını kendinizce yorumlamanıza izin vermiş. Başarılı. Sandra Hüller yine fevkalade.
Bu filmi beğenmedim,çok büyük beklentiyle başladım filmi izlemeye ama film beklentimin çok aşağısında kaldı.Sebeplerine geleyim.
Filmde yönetmen Jonathan Glazer‘ın temel amacı filmde hiçbir Yahudi göstermeden Yahudilerin yakıldığı yerde yaşayanların tezatlığını göstermek.Bunu zaten filmin başlarında anlıyoruz.Arkada sürekli bir dip ses çalıyor ki bu yahudilerin yakıldığına işaret ,bunlar yaşanırken hemen yandaki evde son derece normal hayat süren,yanda olanları görmezden gelmeye çalışan bir aile var.Bu tezatlığın simgesi.Gel gelelim ki bunlar ve bunlar gibi sembolik detaylar beni hiç ama hiç etkilemedi.Yahudi göstermeden çekince filmi ne oluyor ki?
Filmin görüntü yönetmenligi üst düzeyde,kamera kullanımı son derece marjinal.Bazen kamera konumları beni çok şaşırttı bazı sahnelerde.Evdeki eşyalar,evdeki genel disiplin ve kural yapısı her şey o dönemin almanlarını yansıtıyor.
Ne yazık ki bunlar benim için filmi iyi yapmaya yetmedi.Son derece yüksek beklentiyle başına oturup tatm... Devamı
Bu filmi beğenmedim,çok büyük beklentiyle başladım filmi izlemeye ama film beklentimin çok aşağısında kaldı.Sebeplerine geleyim.
Filmde yönetmen Jonathan Glazer‘ın temel amacı filmde hiçbir Yahudi göstermeden Yahudilerin yakıldığı yerde yaşayanların tezatlığını göstermek.Bunu zaten filmin başlarında anlıyoruz.Arkada sürekli bir dip ses çalıyor ki bu yahudilerin yakıldığına işaret ,bunlar yaşanırken hemen yandaki evde son derece normal hayat süren,yanda olanları görmezden gelmeye çalışan bir aile var.Bu tezatlığın simgesi.Gel gelelim ki bunlar ve bunlar gibi sembolik detaylar beni hiç ama hiç etkilemedi.Yahudi göstermeden çekince filmi ne oluyor ki?
Filmin görüntü yönetmenligi üst düzeyde,kamera kullanımı son derece marjinal.Bazen kamera konumları beni çok şaşırttı bazı sahnelerde.Evdeki eşyalar,evdeki genel disiplin ve kural yapısı her şey o dönemin almanlarını yansıtıyor.
Ne yazık ki bunlar benim için filmi iyi yapmaya yetmedi.Son derece yüksek beklentiyle başına oturup tatmin olamamış şekilde ayrıldım.
Soykırım ile huzurlu aile hayatı arasında mesafenin kısalığını gösteren ‘İlgi Alanı’, medeniyetle vahşet arasındaki sınırın belirsizliği ve geçişkenliği üzerine güçlü bir metafor... Üstelik 21. Yüzyıl’da henüz aşabildiğimiz bir şey değil bu… Son olarak, Gazze’de yaşananlar ortada.
soykırım dünyasında ele aldığı kesit ve kurduğu dünya olarak farklı film ama bu yorumu da anlamıyorum yani özgünlüğü de olmasa yönetmen bu bu dilmi neden çeksin?
önceden anlatılmayan bir yolla anlatılmış kısmı biraz abartı bu anlamda zaten acıyı bu tarz şekillerde anlatan onlarca film var. ben uzun uzun filmleri seven bir insanım, bu filmi de beğendim ama sinemada izlememe rağmen sıkıldım ve merak duygusu tutamadı beni filmde.
Bu konuyla ilgili yapılacak her film yapıldı, yazılacak kitaplar yazıldı, mükemmel belgeseller (Gece ve Sis) çekildi daha ne yapılacak diyorsunuz; sonra karşınıza bu film çıkıyor. Ne diyebilirim ki filmin bambaşka bir tarzı ve özgünlüğü var. Filmde, Hannah Arrendt'in tabiriyle "Kötülüğün Sıradanlığı"nı izliyoruz.
Yine mi ..... filmi diyenlere : Yaklaşık 80 milyon insanın yani o günkü dünya nüfusunun yüzde. 3,71 nin öldüğü bir emperyalist paylaşım savaşı için, bir o kadar film yapılsa yeridir. Her insan ayrı bir dünya... 75/100
Olayı anlamak için kendinize iyilik yapıp insanlığınız adına 32 dakikalık şu belgeseli izleyiniz :"Nuit et brouillard - Gece ve Sis (1955)"
"the zone of interest"
bu sadece bir sinema filmi degil, bu başka bir şey.
Auschwitz komutanının ailesiyle yaşadığı kampa bitişik, rüya gibi güzel cennet bahçesindeki evlerinde, duvarin hemen ardındaki gaz odalarindan yayilan duman, insan feryatlari ve silah seslerini (ailenin köpeği hariç) son derece sıradan şeylermiş gibi yaşayabildikleri gündelik hayatlarini seyrediyoruz bir saat kirkbeş dakika.
film olanca sakinliğiyle akarken, sen dehşet içinde kötülüğü kabullenişin böyle rahat olmasinı, bu denli sıradanlaşmasını (zaten öyle olduğunu biliyor olsan da) hayretle izliyorsun. üstelik bunu tek bir şiddet sahnesi göstermeden yapıyor. film bittiginde ayni siradanlik ve rahatlikla yaşadigin hayatinda da onlar gibi miyim yoksa dedirtiyor insana. sadece sesler daha uzak.
@dovijenya
7 ay önce
Artık midem 2. Dünya Savaşı ve yahudiler konulu filmleri kaldırmıyor, bunu fark ettim...
@yasarenes
7 ay önce
@doctorriver24
10 ay önce
@dovijenya
7 ay önce
@mucahit
1 yıl önce
1 / 10
@linquter
2 yıl önce
8 / 10
@yagcionur
2 yıl önce
6 / 10
Filmde yönetmen Jonathan Glazer‘ın temel amacı filmde hiçbir Yahudi göstermeden Yahudilerin yakıldığı yerde yaşayanların tezatlığını göstermek.Bunu zaten filmin başlarında anlıyoruz.Arkada sürekli bir dip ses çalıyor ki bu yahudilerin yakıldığına işaret ,bunlar yaşanırken hemen yandaki evde son derece normal hayat süren,yanda olanları görmezden gelmeye çalışan bir aile var.Bu tezatlığın simgesi.Gel gelelim ki bunlar ve bunlar gibi sembolik detaylar beni hiç ama hiç etkilemedi.Yahudi göstermeden çekince filmi ne oluyor ki?
Filmin görüntü yönetmenligi üst düzeyde,kamera kullanımı son derece marjinal.Bazen kamera konumları beni çok şaşırttı bazı sahnelerde.Evdeki eşyalar,evdeki genel disiplin ve kural yapısı her şey o dönemin almanlarını yansıtıyor.
Ne yazık ki bunlar benim için filmi iyi yapmaya yetmedi.Son derece yüksek beklentiyle başına oturup tatm ... Devamı
Filmde yönetmen Jonathan Glazer‘ın temel amacı filmde hiçbir Yahudi göstermeden Yahudilerin yakıldığı yerde yaşayanların tezatlığını göstermek.Bunu zaten filmin başlarında anlıyoruz.Arkada sürekli bir dip ses çalıyor ki bu yahudilerin yakıldığına işaret ,bunlar yaşanırken hemen yandaki evde son derece normal hayat süren,yanda olanları görmezden gelmeye çalışan bir aile var.Bu tezatlığın simgesi.Gel gelelim ki bunlar ve bunlar gibi sembolik detaylar beni hiç ama hiç etkilemedi.Yahudi göstermeden çekince filmi ne oluyor ki?
Filmin görüntü yönetmenligi üst düzeyde,kamera kullanımı son derece marjinal.Bazen kamera konumları beni çok şaşırttı bazı sahnelerde.Evdeki eşyalar,evdeki genel disiplin ve kural yapısı her şey o dönemin almanlarını yansıtıyor.
Ne yazık ki bunlar benim için filmi iyi yapmaya yetmedi.Son derece yüksek beklentiyle başına oturup tatmin olamamış şekilde ayrıldım.
@sagaris
2 yıl önce
8 / 10
@arkadas
2 yıl önce
önceden anlatılmayan bir yolla anlatılmış kısmı biraz abartı bu anlamda zaten acıyı bu tarz şekillerde anlatan onlarca film var. ben uzun uzun filmleri seven bir insanım, bu filmi de beğendim ama sinemada izlememe rağmen sıkıldım ve merak duygusu tutamadı beni filmde.
@kassandraa
2 yıl önce
7.5 / 10
@poormf
2 yıl önce
7.2 / 10
Olayı anlamak için kendinize iyilik yapıp insanlığınız adına 32 dakikalık şu belgeseli izleyiniz :"Nuit et brouillard - Gece ve Sis (1955)"
@handankursun
2 yıl önce
8 / 10
bu sadece bir sinema filmi degil, bu başka bir şey.
Auschwitz komutanının ailesiyle yaşadığı kampa bitişik, rüya gibi güzel cennet bahçesindeki evlerinde, duvarin hemen ardındaki gaz odalarindan yayilan duman, insan feryatlari ve silah seslerini (ailenin köpeği hariç) son derece sıradan şeylermiş gibi yaşayabildikleri gündelik hayatlarini seyrediyoruz bir saat kirkbeş dakika.
film olanca sakinliğiyle akarken, sen dehşet içinde kötülüğü kabullenişin böyle rahat olmasinı, bu denli sıradanlaşmasını (zaten öyle olduğunu biliyor olsan da) hayretle izliyorsun. üstelik bunu tek bir şiddet sahnesi göstermeden yapıyor. film bittiginde ayni siradanlik ve rahatlikla yaşadigin hayatinda da onlar gibi miyim yoksa dedirtiyor insana. sadece sesler daha uzak.