9 yıl önce
7.8
253 OYPUAN VER
5
Imdb: 8 (755.910 OY)
KONUSU
Bir devam filmi olan Blade Runner 2049’da ilk filmdeki hikayenin üzerinden geçen 30 yıl sonrası anlatılmaktadır. Los Angeles Polis Departmanı’nda görev yapan Memur K, toplum yaşamını kaosa sokacak olan ve uzun zamandır saklı kalan bir sırrı açığa çıkartır. Bir felaketi önleyebilmesi için eski ödül a
... Devamı
Bir devam filmi olan Blade Runner 2049’da ilk filmdeki hikayenin üzerinden geçen 30 yıl sonrası anlatılmaktadır. Los Angeles Polis Departmanı’nda görev yapan Memur K, toplum yaşamını kaosa sokacak olan ve uzun zamandır saklı kalan bir sırrı açığa çıkartır. Bir felaketi önleyebilmesi için eski ödül avcısı Rick Deckard’ı bulup ondan bazı sorularına yanıt alması şarttır.
-
Denis Villeneuve
Yönetmen
OYUNCULAR
Tüm Oyuncular ve Teknik Ekip
'K'
Rick Deckard
Joi
Sapper Morton
Lieutenant...
Luv
Mariette
Niander Wa...
YORUM YAZ
POPÜLER YORUMLAR
Son zamanlarda fanatiği olacak kadar beğendiğim nadir filmlerden. Yine de bir tane bayat sahnesi olduğunu düşünüyorum:
Şu robot kadın ve elemanları Harrison Ford’u alıp götürdüklerinde neden Ryan Gosling’i öldürmediler? Sanki sahne "sağ bırakalım da filmin devamında bizden intikam alma fırsatı olsun." der gibiydi. Yanlış yorumluyorsam aydınlatın lütfen.
Ekleme: youtube’daki "Looper" isimli kanalın videosunda Luv’un (yani robot kadının) K’ye (yani Ryan Gosling’e) aşık olduğunu ve bu yüzden onu orda sağ bıraktığını söylemişler.
Ayrıca filmde sorulan "Hayatı ne tanımlar?" sorusu ile ilgili youtube’da güzel bir yorum buldum:
Herkes sondaki ironiyi kaçırıyor: Yapay K’in gerçek bir hayatı varken , orjinali olan kız kardeşinin yapay bir hayatı var. K, gerçek arıları ve kar tanelerini hissederken, kız kardeşi sadece yapay böcekleri ve kar tanelerini hissedebildi. Özünün ne olduğu önemli değil, yaşam ... Devamı
Şu robot kadın ve elemanları Harrison Ford’u alıp götürdüklerinde neden Ryan Gosling’i öldürmediler? Sanki sahne "sağ bırakalım da filmin devamında bizden intikam alma fırsatı olsun." der gibiydi. Yanlış yorumluyorsam aydınlatın lütfen.
Ekleme: youtube’daki "Looper" isimli kanalın videosunda Luv’un (yani robot kadının) K’ye (yani Ryan Gosling’e) aşık olduğunu ve bu yüzden onu orda sağ bıraktığını söylemişler.
Ayrıca filmde sorulan "Hayatı ne tanımlar?" sorusu ile ilgili youtube’da güzel bir yorum buldum:
Herkes sondaki ironiyi kaçırıyor: Yapay K’in gerçek bir hayatı varken , orjinali olan kız kardeşinin yapay bir hayatı var. K, gerçek arıları ve kar tanelerini hissederken, kız kardeşi sadece yapay böcekleri ve kar tanelerini hissedebildi. Özünün ne olduğu önemli değil, yaşam ... Devamı
Son zamanlarda fanatiği olacak kadar beğendiğim nadir filmlerden. Yine de bir tane bayat sahnesi olduğunu düşünüyorum:
Şu robot kadın ve elemanları Harrison Ford’u alıp götürdüklerinde neden Ryan Gosling’i öldürmediler? Sanki sahne "sağ bırakalım da filmin devamında bizden intikam alma fırsatı olsun." der gibiydi. Yanlış yorumluyorsam aydınlatın lütfen.
Ekleme: youtube’daki "Looper" isimli kanalın videosunda Luv’un (yani robot kadının) K’ye (yani Ryan Gosling’e) aşık olduğunu ve bu yüzden onu orda sağ bıraktığını söylemişler.
Ayrıca filmde sorulan "Hayatı ne tanımlar?" sorusu ile ilgili youtube’da güzel bir yorum buldum:
Herkes sondaki ironiyi kaçırıyor: Yapay K’in gerçek bir hayatı varken , orjinali olan kız kardeşinin yapay bir hayatı var. K, gerçek arıları ve kar tanelerini hissederken, kız kardeşi sadece yapay böcekleri ve kar tanelerini hissedebildi. Özünün ne olduğu önemli değil, yaşamak hayatı tanımlar.
Everyone misses the irony of the ending: In the end, the reproduced K was the one, who had a real life, whereas his "original" sister only had a reproduced life. K felt real bees and real snowflakes, whereas his sister only feels reproduced insects and snowflakes. It doesn’t matter what your origin is, living defines life.
Şu robot kadın ve elemanları Harrison Ford’u alıp götürdüklerinde neden Ryan Gosling’i öldürmediler? Sanki sahne "sağ bırakalım da filmin devamında bizden intikam alma fırsatı olsun." der gibiydi. Yanlış yorumluyorsam aydınlatın lütfen.
Ekleme: youtube’daki "Looper" isimli kanalın videosunda Luv’un (yani robot kadının) K’ye (yani Ryan Gosling’e) aşık olduğunu ve bu yüzden onu orda sağ bıraktığını söylemişler.
Ayrıca filmde sorulan "Hayatı ne tanımlar?" sorusu ile ilgili youtube’da güzel bir yorum buldum:
Herkes sondaki ironiyi kaçırıyor: Yapay K’in gerçek bir hayatı varken , orjinali olan kız kardeşinin yapay bir hayatı var. K, gerçek arıları ve kar tanelerini hissederken, kız kardeşi sadece yapay böcekleri ve kar tanelerini hissedebildi. Özünün ne olduğu önemli değil, yaşamak hayatı tanımlar.
Everyone misses the irony of the ending: In the end, the reproduced K was the one, who had a real life, whereas his "original" sister only had a reproduced life. K felt real bees and real snowflakes, whereas his sister only feels reproduced insects and snowflakes. It doesn’t matter what your origin is, living defines life.
Uygulanan sansürü protesto edeceğimden sinemada izlemeyeceğim bir film. Bazı şeylerin yaptırımları olmalı.
Aradığım hemen her şeyi bulduğum muhteşem bir film olmuş. İlk filmin ruhunu tamamen anlayan bir yönetmen, senarist (biri aynı zaten) ve müzisyen. Keza oyuncular da öyle. Acelesiz, yudum yudum tadını çıkaracağınız sahneler. Tekrar izlemek için sabırsızlanıyorum.
Öte yandan sansür olayı çok can sıkıcı, bu filmi feda edemedim ama bundan sonra Sony'nin dağıttığı filmlere gitmeyeceğim, satın almayacağım. Terbiyesizlik. E-posta ve sosyal medya ile kendilerine şikayetlerimi bildirdim.
Öte yandan sansür olayı çok can sıkıcı, bu filmi feda edemedim ama bundan sonra Sony'nin dağıttığı filmlere gitmeyeceğim, satın almayacağım. Terbiyesizlik. E-posta ve sosyal medya ile kendilerine şikayetlerimi bildirdim.
YENİ YORUMLAR
Tüm Yorumlar
İki film ve benzer iki sahne…
Filmlerde görsel olarak birbirine benzeyen sahneleri bir araya getirmeyi seviyorum. Guillermo del Toro’nun Pinocchio’su ve Blade Runner 2049’daki bu sahneler sayesinde, filmlerin hikayeleri üzerine düşündüğümde yalnızca görsel benzerliklerin değil, hikâyelerin de aslında birbirine çok uzak olmadığını fark ettim.
Guillermo del Toro's Pinocchio (2022) (Guillermo del Toro, Mark Gustafson)'su aşina olduğumuz Pinokyo masalının farklı bir yorumu olsa da genel olarak masala sadık kalınmış. Pinokyo masal dünyasına ait bir karakter, Geppetto usta erken yaşta hayatını kaybeden çocuğunun yokluğunu bir nebze giderebilmek için ahşap bir kukla yapar. Ama bu asi ve başına buyruk kuklanın kontrol edilemez oluşu onu tedirgin etmektedir.
Blade Runner 2049 (2017) (Denis Villeneuve) bilim kurgu evreninde geçen bu hikayede ise insanlar kendilerine çeşitli konularda yardımcı olmaları için, görünüm olarak insana çok be ... Devamı
Filmlerde görsel olarak birbirine benzeyen sahneleri bir araya getirmeyi seviyorum. Guillermo del Toro’nun Pinocchio’su ve Blade Runner 2049’daki bu sahneler sayesinde, filmlerin hikayeleri üzerine düşündüğümde yalnızca görsel benzerliklerin değil, hikâyelerin de aslında birbirine çok uzak olmadığını fark ettim.
Guillermo del Toro's Pinocchio (2022) (Guillermo del Toro, Mark Gustafson)'su aşina olduğumuz Pinokyo masalının farklı bir yorumu olsa da genel olarak masala sadık kalınmış. Pinokyo masal dünyasına ait bir karakter, Geppetto usta erken yaşta hayatını kaybeden çocuğunun yokluğunu bir nebze giderebilmek için ahşap bir kukla yapar. Ama bu asi ve başına buyruk kuklanın kontrol edilemez oluşu onu tedirgin etmektedir.
Blade Runner 2049 (2017) (Denis Villeneuve) bilim kurgu evreninde geçen bu hikayede ise insanlar kendilerine çeşitli konularda yardımcı olmaları için, görünüm olarak insana çok be ... Devamı
İki film ve benzer iki sahne…
Filmlerde görsel olarak birbirine benzeyen sahneleri bir araya getirmeyi seviyorum. Guillermo del Toro’nun Pinocchio’su ve Blade Runner 2049’daki bu sahneler sayesinde, filmlerin hikayeleri üzerine düşündüğümde yalnızca görsel benzerliklerin değil, hikâyelerin de aslında birbirine çok uzak olmadığını fark ettim.
Guillermo del Toro's Pinocchio (2022) (Guillermo del Toro, Mark Gustafson)'su aşina olduğumuz Pinokyo masalının farklı bir yorumu olsa da genel olarak masala sadık kalınmış. Pinokyo masal dünyasına ait bir karakter, Geppetto usta erken yaşta hayatını kaybeden çocuğunun yokluğunu bir nebze giderebilmek için ahşap bir kukla yapar. Ama bu asi ve başına buyruk kuklanın kontrol edilemez oluşu onu tedirgin etmektedir.
Blade Runner 2049 (2017) (Denis Villeneuve) bilim kurgu evreninde geçen bu hikayede ise insanlar kendilerine çeşitli konularda yardımcı olmaları için, görünüm olarak insana çok benzeyen yapay zekaya sahip replicantlar üretmiştir.
İnsanoğlu, kendisinden bildiği üzere (inanç, kanun ve kurallar vb.) kendi yarattığı bu replicantlara güven konusunda endişelidir. Replicantların duygusal olarak sapma yaşayıp kontrolden çıkmalarını istemedikleri için düzenli olarak testler uygulamaktadırlar. Replicantların doğru söyleyip söylemediklerini uygun referans değerlere göre değerlendirip yakın sonuçlar vermeyen örnekleri sistem dışında bırakan bu testin, Pinokyo da ise yalan söylediğinde uzayan burnu sayesinde uygulanmış olduğunu söyleyebiliriz.
Sonuç olarak insanoğlunun kendi ihtiyaçları için ürettiği bu oyuncakları, bir masal ya da bilim kurguda da olsa görebilmek mümkün, kontrolden çıkma ve itaat etmelerine yönelik kaygılarını da öyle.
Horatius’un dediği gibi:
“Quid rides? Mutato nomine, de te fabula narratur.”
(Neden gülüyorsun? Adı değiştir; anlatılan senin hikâyendir.)
Filmlerde görsel olarak birbirine benzeyen sahneleri bir araya getirmeyi seviyorum. Guillermo del Toro’nun Pinocchio’su ve Blade Runner 2049’daki bu sahneler sayesinde, filmlerin hikayeleri üzerine düşündüğümde yalnızca görsel benzerliklerin değil, hikâyelerin de aslında birbirine çok uzak olmadığını fark ettim.
Guillermo del Toro's Pinocchio (2022) (Guillermo del Toro, Mark Gustafson)'su aşina olduğumuz Pinokyo masalının farklı bir yorumu olsa da genel olarak masala sadık kalınmış. Pinokyo masal dünyasına ait bir karakter, Geppetto usta erken yaşta hayatını kaybeden çocuğunun yokluğunu bir nebze giderebilmek için ahşap bir kukla yapar. Ama bu asi ve başına buyruk kuklanın kontrol edilemez oluşu onu tedirgin etmektedir.
Blade Runner 2049 (2017) (Denis Villeneuve) bilim kurgu evreninde geçen bu hikayede ise insanlar kendilerine çeşitli konularda yardımcı olmaları için, görünüm olarak insana çok benzeyen yapay zekaya sahip replicantlar üretmiştir.
İnsanoğlu, kendisinden bildiği üzere (inanç, kanun ve kurallar vb.) kendi yarattığı bu replicantlara güven konusunda endişelidir. Replicantların duygusal olarak sapma yaşayıp kontrolden çıkmalarını istemedikleri için düzenli olarak testler uygulamaktadırlar. Replicantların doğru söyleyip söylemediklerini uygun referans değerlere göre değerlendirip yakın sonuçlar vermeyen örnekleri sistem dışında bırakan bu testin, Pinokyo da ise yalan söylediğinde uzayan burnu sayesinde uygulanmış olduğunu söyleyebiliriz.
Sonuç olarak insanoğlunun kendi ihtiyaçları için ürettiği bu oyuncakları, bir masal ya da bilim kurguda da olsa görebilmek mümkün, kontrolden çıkma ve itaat etmelerine yönelik kaygılarını da öyle.
Horatius’un dediği gibi:
“Quid rides? Mutato nomine, de te fabula narratur.”
(Neden gülüyorsun? Adı değiştir; anlatılan senin hikâyendir.)
İlk filmi çok da beğenmemiştim o yüzden bu filmi de pek de beğenmem diye düşünerek izlemeye başladım ve süresinin oldukça uzun olması da başta bi önyargı oluşturmuştu ama film öyle güzel ki zaman nası geçiyor anlamıyorsun bile. Ryan Gosling'in üstün aktörlüğüne zaten laf yok. Adam özellikle böyle çaresiz, yalnız ve umutsuz karakterleri yaşatıyor. Ana de Armas'ın da aktörlüğü bu filmde ayrı bi iyi.
Yani yok olmamış. Güzel gidiyordu oysaki, ters köşeler falan da iyiydi ama çoooook boşluk vardı filmde. Kim neydi neredeydi bu nasıl oldu dedirtti sonunda. Çerezlik bir film. Sinemada izleseydim de yorumum aynı olurdu. Mafles sana puanım 5 kanka.
Normalde devam filmleri pek iyi olmaz. Çünkü biliriz ki o ruhu yakalamak hep kolay değildir. Lakin Blade Runner 2049 bu konuda yapılmış çok önemli bir eser.
O kadar aynı ki hissettiklerimiz ilk film ile.. Yine kocaman karanlık bir dünyada küçük bir hikâyemiz var. Yine umutsuzluk hakim. Yine aslında herkesin haklı olduğu çaresiz kalınan durumlar..
Filmin oyuncu seçimi konusundaki başarısı da yadsınamaz. Bu tarz karanlık atmosferlerde var olan ciddi karakterler için Ryan Gosling seçimi tam isabet olmuş. Gereksiz tek bir diyalog yok. Bu diyaloglardan gelen o soğuk havayı hemen hissediyorsunuz.
O kadar aynı ki hissettiklerimiz ilk film ile.. Yine kocaman karanlık bir dünyada küçük bir hikâyemiz var. Yine umutsuzluk hakim. Yine aslında herkesin haklı olduğu çaresiz kalınan durumlar..
Filmin oyuncu seçimi konusundaki başarısı da yadsınamaz. Bu tarz karanlık atmosferlerde var olan ciddi karakterler için Ryan Gosling seçimi tam isabet olmuş. Gereksiz tek bir diyalog yok. Bu diyaloglardan gelen o soğuk havayı hemen hissediyorsunuz.
İlk filmin aksine fazla sıkmadı beni.Sinematografik olarak çok iyi ve Ryan Gosling de harika oynamış, tavsiye edilir.
Muhteşem bi devam filmi. Hatta benim görüşümce ilk filmden de daha iyi, hem teknik açıdan hem de bu Blade Runner felsefesinin (insan nedir, özgür irade, hissetmek vb.) üstüne koyması açısından çok başarılı. Ve, ve, ve tabii ki sinematografisi. Abartmıyorum, karşılaştığım en iyi sinematografiye sahip film olabilir. Işıklandırması, görsel efektleri, gölgeler falan muazzam. Film bitince bi ton güzel sahne aklınızda kalıyor. Ve en az ilk film kadar güzel bir atmosfer de kuruluyor. Karakterler falan da çok iyi yazılmış, özellikle başrollerimiz Ryan Gosling ve Ana De Armas çok iyi oynamışlar rollerini. Garip bi şekilde ilk filmdeki başrol karakterimiz olan Harrison Ford bu filmde daha iyi oynamış:) İlk filme göre daha yavaş, daha durağan ve daha sanat filmi gibi bir havası var (Bu yüzden de daha derin) o yüzden herkesi çekmeyebilir, ama ben bayılıyorum bu havaya:) Filmle ilgili tek kusuru kötü adam tarafında buluyorum. Denis Villeneuve yine y
... Devamı
Muhteşem bi devam filmi. Hatta benim görüşümce ilk filmden de daha iyi, hem teknik açıdan hem de bu Blade Runner felsefesinin (insan nedir, özgür irade, hissetmek vb.) üstüne koyması açısından çok başarılı. Ve, ve, ve tabii ki sinematografisi. Abartmıyorum, karşılaştığım en iyi sinematografiye sahip film olabilir. Işıklandırması, görsel efektleri, gölgeler falan muazzam. Film bitince bi ton güzel sahne aklınızda kalıyor. Ve en az ilk film kadar güzel bir atmosfer de kuruluyor. Karakterler falan da çok iyi yazılmış, özellikle başrollerimiz Ryan Gosling ve Ana De Armas çok iyi oynamışlar rollerini. Garip bi şekilde ilk filmdeki başrol karakterimiz olan Harrison Ford bu filmde daha iyi oynamış:) İlk filme göre daha yavaş, daha durağan ve daha sanat filmi gibi bir havası var (Bu yüzden de daha derin) o yüzden herkesi çekmeyebilir, ama ben bayılıyorum bu havaya:) Filmle ilgili tek kusuru kötü adam tarafında buluyorum. Denis Villeneuve yine yönetmenlik nasıl yapılır göstermiş. Kesinlikle izlemeniz gereken bir film, ama düşünmeyi kafa yormayı seven biriyseniz!!
İlk film çekildiği yıla göre görsel kalitesi ve görsel anlatımı olarak çok başarılı olsa da, hikayenin anlatımı - sahneler bana kendini eskimiş hissettirmişti. Yıllar sonra gelen gelen bu ikinci film; ilk filmdeki ne kadar güzel şey varsa alıp çok daha üstüne taşımış, gerçek anlamda bir devam filmi olmuş.
Görsel olarak güzel bir film izleme niyetiyle başına oturup tatmin olduğumu söyleyebilirim. Hikaye olarak pek bir beklentim yoktu. Beklentimin üstüne çıkan kısmı müzikleri oldu. Yersiz müzik kullanmaktan ziyade atmosfere uygun ve zamanlaması güzel müzikler vardı. Film izlemekte zorlandığım bir dönemde beni yormadan bu zevki yaşattı, dönüp dönüp izleyebilirim sanırım.
Ryan Gosling role hiç oturmamış. ilk filmin aksine her şey çok yapay. ilk filmi soluksuz seyrederken bunda çok zorlandım. görüntüler ve renkler çok güzel ama filmdeki oyunculuklar da dahil hiçbir şeyden tatmin olmadım. ilk filmdeki büyüyü bozmuşlar bence
İlk filmle hiçbir alakasının olmadığını düşünüyorum. Üstüne saatlerce konuşulan, düşündüren, çekimleri ve konusuyla çağının ne kadar ötesinde bir filmken; 2049 nerdeyse tam tersi. Tamam görüntüleri gerçekten estetik, fotografik, etkileyici. Ancak gereksiz uzun sahneler, arkası boş klişe replikler bir hayli fazla. 82 yapımı da ağır bir film olmasına rağmen sıkmadan, tempoyu yüksekte tutarak merak hissini hep yukarıda tutuyor. 2049da ise iki sahne ilerisini tahmin ederek, sıkılarak izledim. İlk film gibi roman uyarlaması mı bilmiyorum, bilen varsa yazarsa sevinirim. Ama ne yazık ki ilk film gibi altı dolu dolu olan akıl dolu bir metni olduğunu asla zannetmiyorum. Bu kadar beğenilmesinin sebebinin 30küsür sene sonra sevilen bir filmin devamının çekilmiş olması olduğunu düşünüyorum. Hayalkırıklığı.
Tek kelimeyle mükemmel bir film. Bilimkurgu sevenlerin kaçırmaması gerekir. İlk filmin tadını aratmadığı gibi çok daha iyi olan tarafları da var.
Öncelikle senaryo gayet tatmin edici biraz dikkatli izleyince zaten anlaşılmayacak pek bir şey yok. Onun dışında çok uzun vs. diyenlere de kulak asmayın olması gerektiği kadar uzun hatta göz açıp kapayıncaya kadar bitti. Zaten filmin atmosferi, renkleri, fütüristik tasarımları, mekanları, nesneleri derken o kadar iyi detaylar var ki sizi kendi evrenine alıyor ve zamanın nasıl geçtiğini anlamıyorsunuz.
Bunun yanı sıra son zamanlarda Görüntü Yönetimi bu kadar başarılı olan bir film nadir bulunur. Bilimkurgu sevmeseniz de sinemaya özel bir ilginiz varsa sırf Roger Deakins’ın başyapıt derecesindeki çalışması için bile mutlaka izlenmesi gereken bir film.
Öncelikle senaryo gayet tatmin edici biraz dikkatli izleyince zaten anlaşılmayacak pek bir şey yok. Onun dışında çok uzun vs. diyenlere de kulak asmayın olması gerektiği kadar uzun hatta göz açıp kapayıncaya kadar bitti. Zaten filmin atmosferi, renkleri, fütüristik tasarımları, mekanları, nesneleri derken o kadar iyi detaylar var ki sizi kendi evrenine alıyor ve zamanın nasıl geçtiğini anlamıyorsunuz.
Bunun yanı sıra son zamanlarda Görüntü Yönetimi bu kadar başarılı olan bir film nadir bulunur. Bilimkurgu sevmeseniz de sinemaya özel bir ilginiz varsa sırf Roger Deakins’ın başyapıt derecesindeki çalışması için bile mutlaka izlenmesi gereken bir film.
ilk bir saat ilk filmin ritmine ve ruhuna yakınken harrison ford'u görmemizle birlikte aksiyon dozunu yukseltip ana akim sulara acilan bir filme dosusuyor. buna rağmen değerli bir iş olmayi basarmis. ilk filmin golgesinden kismen de olsa siyrilabilmis.
Filmde beni en çok etkileyen şey renklerdi sanırsam. Atmosfer o kadar içine çekiyor ki sadece orada ve o anda olmak istiyorsun. Ve film seni sonuna kadar sürüklüyor.
Blade Runner 2049: Bıçak Sırtı filmine Benzer Film ekliyorsun.
Blade Runner 2049: Bıçak Sırtı filmini Kategorize ediyorsun.
Bu filmi aşağıdaki seçenekleri işaretleyerek kategorize edebilirsin.
Blade Runner 2049: Bıçak Sırtı filmine Konu ekliyorsun.
FİLM İLE İLGİLİ İSTATİSTİKLER
Arama sonuçları
Bu filmi izleyen 20 kişi
Kullanıcı Bulunamadı...
ÜYE OL