Rosetta filmine yorum yazdı:

Hazmı zor filmlerden. Müzik ve abartılı dram sahneleri olmadan tüm gerçekliğiyle, Rosetta önderliğinde, yoksulluğun gençler üzerinde yarattığı etkiler film boyunca kopmadan su gibi ilerliyor.

Leyla'nın Kardeşleri filmine yorum yazdı:

Festivalde çeviriyi hazırlayanların basiretsizliği yüzünden ne izlediğimizi tam anlayamadık, sinir krizi geçiriyordum nerdeyse. Anlaşıldığı kadarıyla tam bir İran sineması işi, gerçek bir aile dramı. Evin 5 kalın kafalı bireyini cebinden çıkartmaya yeten cesareti ve bilgeliğiyle Leyla'ya hem hayran kaldım hem çok üzüldüm. Taraneh Alidoosti'nin perdede duran kusursuz güzelliği ve oyunculuğu da filme ayrı bir enerji veriyor.

Gholam filmine yorum yazdı:

Bir buçuk saat düşük tempoda ilerleyen filmde ana karakter uyanıyor, işe gidiyor, amcasının küçük restoranında yemek yiyor, ikinci işine gidiyor, bakkala uğrayıp evine geçiyor, yalnızca 2 kelime konuşuyor, epey sessiz bir tip. Gholam'ın monoton hayatı seyirciye tam olarak bu şekilde geçiyor. İran'daki devrimci geçmişini unutmaya çalışıp Londra'da tek düze yaşamını sürdürürken yolda karşılaştığı bir yabancının hayatına dahil olması, diğer yandan iki hemşerisinin teklifi ile çıkmaza girerken film neyin yaşamaya değer, neyin uğruna ölmeye ve öldürmeye değer olduğuna dair varoluşsal meseleleri ele alıyor.
Peki bu kadar ağır ilerleyen bir film nasıl oluyor da kendini göz kırpmadan izlettiriyor? Tabii ki birer fotoğraf karesi havası veren kamera açıları ve ekrandan nerdeyse hiç ayrılmayan Shahab Hosseini'nin ona zamanında Cannes ödülü kazandırmış muazzam oyunculuğu, karizmatik varlığı temelde klişe bir hikayeyi ortadan kaldırmaya yetiyor.

Şehrazad dizisine yorum yazdı:

Dizi demek bu güzelliğe haksızlık olabilir. 3 sezonluk hüzünlü, yorucu ve tatlı bir yolculuktu benim için. Hikayesiyle sürüklediği suni acıdan kurtulmak için bir an önce bitirmek isterken öte yandan bu masalın içinden hiç çıkmak istemedim. Oyuncular, müzikler ve kostüm inanılmaz başarılı, mis gibi emek kokan bir iş herkesin eline emeğine sağlık. Uzun zamandır ne dizi izlemiştim ne de bu kadar hüngür hüngür ağlamıştım iyi geldi. :)
Hatta bende biraz Aşk-ı Memnu etkisi yarattı diyebilirim. Yani üzerinden 10 yıl geçse bile hep hatırlayacağım galiba. Özellikle Kubat Divansalar... Seni çok özleyeceğim genç kral.

Orta Kat Sakini filmine yorum yazdı:

Shahab Hosseini'nin oyunculuk ve müzisyenlik dışında yönetmenlik ve senaristlik üzerine ne kadar yetenekli olduğunu net bir şekilde görüyoruz. Film içinde üretilmeye çalışılan hikayelerden o kadar çok karakter çıkıyor ki, Shahab bunların tam 38 tanesini 1.5 saat boyunca canlandırıyor.

Sevilesi Çöpler filmine yorum yazdı:

Hayatımda ilk kez fantastik ve kara komedi içeren bir İran filmi izledim. Güzel bir başlangıç oldu benim için. Film 2013'te çekilip hazır olmasına rağmen yasakçı ve baskıcı zihniyet tarafından 6 yıl süreyle yasaklanmış, nihayet 2019'da vizyona girmiş. Kesinlikle izlenmeli.

Biri Seninle Konuşmak İstiyor filmine yorum yazdı:

Adını final sahnesinden alan film. Bencilliğin ve inatçılığın sonucunda geç kalınmış bir buluşma öyküsü.

My Brother Khosrow filmine yorum yazdı:

Genel çerçeveden bakıldığında bu hikayede ruh sağlığı iyi olmayan esas karakter abi Naser'dir. Anlayışsız, megaloman, sevgisiz, kıskanç ve empati fukarası. Kendi gibi kardeşini de karanlık dünyasına itip sonunda onu sessizliğe mahkum ediyor.

Mukavemet filmine yorum yazdı:

Konuya bakıldığında aşırı basic ve maalesef 3. sayfa haberlerde görmeye alışık olduğumuz türden. Fakat 2 saatlik hikayeyi tek plan anlatımla seyri daha ilgi çekici kılıyor. Tek plan çekim Türk sinemasında bir ilk ve zor bir teknik. 1 ay süren prova ile birlikte 8 denemeden sonra 6. çekim içlerine sinmiş. Yönetmen Soner Caner'i ve oyuncuları büyük tebrik etmek lazım. Ece Çeşmioğlu'nun oyunculuğuna uzun süredir vakıftık zaten. Ama Selahattin Paşalı neydi öyle yaa?! Duygu geçişleri inanılmazdı. Bu yeteneğini ergen dizilerinde heba etmektense daha çok festival filmlerinde, bağımsız sinenada görmek isteriz. Dün dünya prömiyeri için Atlas'a geldiğinde gördüm kendisini. Utangaç, naif, sürekli yere bakarak yürüyen bir adamın içinden Rahmi gibi bir psikopat nasıl çıkar inanamadım. Bununla ilgili "yaşadığımız kültür ve coğrafyadan dolayı hepimizin içinde bir Rahmi olduğunu düşünüyorum ben de içimdeki Rahmi'yi ortaya çıkarttım" dedi. E ne diyim ya, haklı adam :)
Tekrar tekrar izlenmesi gerek bi

... Devamı

Konuya bakıldığında aşırı basic ve maalesef 3. sayfa haberlerde görmeye alışık olduğumuz türden. Fakat 2 saatlik hikayeyi tek plan anlatımla seyri daha ilgi çekici kılıyor. Tek plan çekim Türk sinemasında bir ilk ve zor bir teknik. 1 ay süren prova ile birlikte 8 denemeden sonra 6. çekim içlerine sinmiş. Yönetmen Soner Caner'i ve oyuncuları büyük tebrik etmek lazım. Ece Çeşmioğlu'nun oyunculuğuna uzun süredir vakıftık zaten. Ama Selahattin Paşalı neydi öyle yaa?! Duygu geçişleri inanılmazdı. Bu yeteneğini ergen dizilerinde heba etmektense daha çok festival filmlerinde, bağımsız sinenada görmek isteriz. Dün dünya prömiyeri için Atlas'a geldiğinde gördüm kendisini. Utangaç, naif, sürekli yere bakarak yürüyen bir adamın içinden Rahmi gibi bir psikopat nasıl çıkar inanamadım. Bununla ilgili "yaşadığımız kültür ve coğrafyadan dolayı hepimizin içinde bir Rahmi olduğunu düşünüyorum ben de içimdeki Rahmi'yi ortaya çıkarttım" dedi. E ne diyim ya, haklı adam :)
Tekrar tekrar izlenmesi gerek bir kere kesmedi beni, zaten gözümü kapatmaktan doğru düzgün izleyemedim. Hassas mide sahiplerinin biraz dikkatli olmasında fayda var :)

Comédie humaine filmine yorum yazdı:

Taşradan Paris'e yazar olma hayaliyle gelip tanış olmadığı bir düzenin kuklasına dönüşen gencin yükseliş ve düşüş hikayesi. Şahsen 1800'lü yıllara ait bir edebiyat romanını 2 saat boyunca hiç sıkılmadan izleyebilmek benim için çok şaşırtıcı oldu. Xavier Dolan hayranı olarak girdiğim salondan filme vurulmuş biri olarak çıktım. :)
Açıkçası kitap uyarlamaları beni hep korkutur. Sayfa sayfa anlatılan olaylar, verilen duygular beyaz perdede şöyle bir üstünden geçilir, leş gibi bir iş çıkar ortaya. Fakat bu filmde tutarsız ya da eksik, hayal kırıklığına uğratan, boşluğa düşüren hiçbir sahne ve diyalog yok. Cast, kostüm, müzikler dört dörtlük. Bu yıl Cesar'da topladığı ödülleri hak etmiş kesinlikle.