Şeytan Marka Giyer filmine yorum yazdı:

paranın satın alamayacağı şeyler vardır.geri kalan her şey için ... sloganı yandaki cümle olan bir reklam vardı.aslolan şey insan ruhunun temizliği saflığı.bu filmden çıkardığım anafikir bu.gerisi eğlenceli bir seyirlik.çerez niyetine..

Düşler Ülkesi filmine yorum yazdı:

seni en mutlu eden şey ailendir cümlesinin altını kalın olarak çizen bir film.takdir ettim.

Sokağın Kralları filmine yorum yazdı:

Bu filme gitmemi sağlayan tek etkenin Matrixin Neosu olduğunu itiraf etmem gerekiyor.Genellikle izlemek istediğim filmi seçerken yönetmen tercihini ön planda tutarım.Bununla birlikte; star personasından mıdır yoksa oyunculuk yeteneğinden midir çok ta belirgin olmayan bir sebepten dolayı takip ettiğim oyuncular da mevcuttur.Gerçi sinema çevreleri oyunculuğuna pek prim vermeseler de Keanu Reeves, Speed filminden bu yana beğendiğim biridir ve çevirdiği her filmi de izlemişimdir.Matrix kişisel film sıralamamda Baba ile birlikte ilk sıralarda yer alır.O yüzden içinden Neo çıkan her filme balıklama atlarım.Karşımda rol kesen adamdan çok, sakar da olsa, yüzüne gözüne de bulaştırsa o role yakıştırdığım adamı seçerim.Bu konuda çok objektif olamayacağım kusura bakmayın. Öncelikle bunun tespitini bir yapalım.

Filmin konusunu kısaca özetlersek; Ludlow(Keanu Reeves) meslektaşlarıyla uyum sağlamakta zorlanan idealist bir polistir.Karısını kaybettikten sonra bunalıma giren ve hayatını koşullar onu n

... Devamı

Bu filme gitmemi sağlayan tek etkenin Matrixin Neosu olduğunu itiraf etmem gerekiyor.Genellikle izlemek istediğim filmi seçerken yönetmen tercihini ön planda tutarım.Bununla birlikte; star personasından mıdır yoksa oyunculuk yeteneğinden midir çok ta belirgin olmayan bir sebepten dolayı takip ettiğim oyuncular da mevcuttur.Gerçi sinema çevreleri oyunculuğuna pek prim vermeseler de Keanu Reeves, Speed filminden bu yana beğendiğim biridir ve çevirdiği her filmi de izlemişimdir.Matrix kişisel film sıralamamda Baba ile birlikte ilk sıralarda yer alır.O yüzden içinden Neo çıkan her filme balıklama atlarım.Karşımda rol kesen adamdan çok, sakar da olsa, yüzüne gözüne de bulaştırsa o role yakıştırdığım adamı seçerim.Bu konuda çok objektif olamayacağım kusura bakmayın. Öncelikle bunun tespitini bir yapalım.

Filmin konusunu kısaca özetlersek; Ludlow(Keanu Reeves) meslektaşlarıyla uyum sağlamakta zorlanan idealist bir polistir.Karısını kaybettikten sonra bunalıma giren ve hayatını koşullar onu nereye sürüklerse o biçimde yaşamaya başlayan Ludlow, ortağının ölümü ile birlikte, ucu, görev aldığı polis departmanına da ulaşacak bir komploya karışır.

Film Serpico, L. A. Confidential , Training Day gibi Polis Teşkilatını mercek altına alan filmlerin izinden gidiyor, ancak onlar gibi kalbur üstü olmayı başaramıyor maalesef.Yönetmen Training Day filminin senaristi David Ayer.Hars Times tan sonra bu ikinci filminde de Ayer bir suç öyküsü anlatıyor bize, fakat film Tv filmi statüsünden bir basamak üste çıkmayı beceremiyor bir türlü.Yer yer vasatın üstüne çıkan sahneler barındırsa da son tahlilde filmi kurtarmaya yetmiyor bu.

Keanu Reeves rolünün altından başarıyla kalkmayı bilmiş yine.Ama bunun değerlendirmesini size bırakıyorum.Oyuncu hakkında objektif olmadığımı belirtmiştim yazının başında.Forest Whitaker(Jack Wonder) ve son zamanlarda popüler olan (House. M.D. dizisi nedeniyle) Hugh Laurie başarılı bir performans gösteriyorlar.

Açgözlülük, hırs özellikle kamu güvenliğinden sorumlu kimselerin üzerinde ölümcül bir silaha dönüşebilir.Aşağı yukarı filmin ana teması bu.Yalnız bu tip filmlerde gizli kalan ve alttan alta işlenen bir mesaj daha var.O da şu; Yaşanan problemlerin kaynağı birkaç kendini bilmez ve bunları işte sizin de gördüğünüz gibi aramızda barındırmıyoruz. mesajı.Halbuki bir gerçek hayat hikayesi olan Serpico da görüyoruz ki işin aslı esası başka.Irkçılıktan tutun da rüşvet yolsuzluk hatta uyuşturucu satıcılığına kadar polis teşkilatının bulaşmadığı suç kalmadığı gibi temiz olmaya çalışan bir insana ne tür zorluklar çıkarıldığı da çok iyi anlatılır o filmde. Bunlar münferit olaylar cümlesini bizim yöneticilerin de ağzından çok duymuşuzdur.Elbette münferit olaylar bunlar ama sürekli tekrar eden münferit olaylar olunca insan düşünmeden duramıyor tabi bu münferit olaylar ne zaman bitecek diye

Nokta filmine yorum yazdı:

Derviş Zaim 90 lı yıllarda bağımsız yönetmenler arasında adını dışarıda da kabul ettirmiş bir yönetmen. İlk filmi Tabutta Rövaşata ile aldığı sayısız ulusal ve uluslararası ödüllerle altından kalkılması zor bir rekora imza atan yönetmen, çıtayı epey yüksek tutmuştu.Filler ve Çimen, Çamur, Cenneti Beklerken ve son olarak Noktayı çeken Derviş Zaim sinemasına baktığımızda, Zaimin özgün, yenilikçi ve deneysele yakın bir tarz tutturduğunu görürüz.Dramdan dönem filmine, politik gerilimden kara filme her türden örneklerini bulduğumuz bu filmlerin ortak noktası siyasi bir arka plana sahip olmaları ve geleneksel Türk-İslam sanatları motiflerini kullanmaları.

Bir röportajında Zaim, aslında bu durumun Tabutta Rövaşata ile başladığını, filmde kullanılan tavus kuşlarının kanatlarında ilk izlerinin bulunabileceğini belirtmiştir.Filler ve Çimen de Ebru, Cenneti Beklerken de Minyatür sanatını tema olarak seçen Zaim, Nokta da ise Hat sanatını filme yedirmiş, hatta biçim olarak filmi bir hat örneği çiz

... Devamı

Derviş Zaim 90 lı yıllarda bağımsız yönetmenler arasında adını dışarıda da kabul ettirmiş bir yönetmen. İlk filmi Tabutta Rövaşata ile aldığı sayısız ulusal ve uluslararası ödüllerle altından kalkılması zor bir rekora imza atan yönetmen, çıtayı epey yüksek tutmuştu.Filler ve Çimen, Çamur, Cenneti Beklerken ve son olarak Noktayı çeken Derviş Zaim sinemasına baktığımızda, Zaimin özgün, yenilikçi ve deneysele yakın bir tarz tutturduğunu görürüz.Dramdan dönem filmine, politik gerilimden kara filme her türden örneklerini bulduğumuz bu filmlerin ortak noktası siyasi bir arka plana sahip olmaları ve geleneksel Türk-İslam sanatları motiflerini kullanmaları.

Bir röportajında Zaim, aslında bu durumun Tabutta Rövaşata ile başladığını, filmde kullanılan tavus kuşlarının kanatlarında ilk izlerinin bulunabileceğini belirtmiştir.Filler ve Çimen de Ebru, Cenneti Beklerken de Minyatür sanatını tema olarak seçen Zaim, Nokta da ise Hat sanatını filme yedirmiş, hatta biçim olarak filmi bir hat örneği çizer gibi kurgulamış.Hat sanatında ustalaşmış hattatlar nasıl kalem kaldırmadan örneklerini vermeye çalışıyorlarsa Derviş Zaim de tek plandan ibaret bir film yapmaya çalışmış ve kamerayı bir kalem gibi kullanmak istemiş.Başlı başına bir iddia anlamı taşıyan bu durum bile özgün ve cesur bir sinemacıyla karşı karşıya olduğumuzu gösteriyor.

Tek plandan ibaret bir film çekiyorsanız seyircinin ilgisini ayakta tutmak için diğer sinemasal araçları doğru ve yerinde kullanmak zorundasınız.Mekan kullanımı yerinde olmalı, oyuncu performansları güçlü olmalı ve senaryo sağlam bir senaryo olmalıdır.Noktayı bu açılardan değerlendirdiğimizde vasat bir iş ortaya konduğunu görüyoruz..Mekanın Tuz gölü olarak seçilmesi bilinçli (hesaplı) bir tercih gibi duruyor.Beyaz bir yaprağı andıran göl zemini hikayeye yardımcı oluyor ama o kadar.Görsel bir çekiciliği yok.Beyaz Melek filmindeki göl sahnesi, filme katkısı kadar görsel cazibesiyle de alkışı hak ediyordu.

Film, zayıf bir hikaye üzerinden yürüdüğü için, iyilik, kötülük ,günah, vicdan ,iman gibi konuları işlemekte yetersiz kalıyor maalesef.Yönetmenin Allah ile kul arasındaki ilişki üzerine kafa yorduğu aşikar.Ancak cevabını bilmediği veya cevabını veremediği sorular da ortaya atarak belirgin bir tatminsizlik duygusuyla filmi izlememize neden oluyor.Aynı tatminsizliği ve uzak tavrı Özer Kızıltanın Takva filminde de görmüştüm.Uzak tavırdan ne kastettiğimi daha açık anlatayım.Yönetmen bir adım daha atsa ve filmin esas karakterlerinin kullandığı dili daha sıcak ve samimi kurabilse film işlevini yerine getirmiş olacak.Örneğin esas karakter yani hattatımız(bunun bir hattat olduğunu özellikle vurgulayalım) karşılaştığı herkesle Selamün aleyküm demek yerine kısaca Selam diyor.Filmde bir karakterin söylediği gibi iman olmadan hat yazılmaz.Karakter İnancını yaşadığı olay yüzünden yitiren bir profil değil de sanki evvelden beridir hiç inancı yokmuş gibi görünüyor.Kullanılan dil seküler, fakat konular teolojik olunca anakronizm meydana geliyor.Karakterlere ister istemez yabancılaşıyor ve özdeşleşemiyorsunuz.

Oyuncu performansları da pek katkıda bulunmayınca sinema tadı alamıyorsunuz.Başta belirttiğim, cüretkar, tek plandan ibaret film yapma iddiası da heba oluyor böylece.Mehmet Ali Nuroğlu karakterin içinde bulunduğu durumu yansıtmakta zayıf kalıyorAnlatılan aslında evrensel bir hikaye.Suç ve Ceza daki Raskolnikovun içine düştüğü durum anlatılıyor.Vicdan azabı ve onun karakterin omuzlarına yüklediği ağır yük esas oyuncumuzda karşılığını bulamıyor.Ruhi Sarı olsa daha iyi oynayabilirmiş gibi geliyor.

Altın portakal ödüllü, Mazlum Çimen imzalı müziklerin filmin atmosferine katkısı büyük.

Afişte kullanılan Arapça yazının Allah onu bağışlasın anlamına geldiğini ve doğruluk derecesini bilmediğim bir Anadolu efsanesine atıfta bulunduğunu filmden öğrenmiş oldum.

Mistik Olay filmine yorum yazdı:

Bazı yönetmenlerin kaderidir ;Ya çok sevilirler ya da nefret edilirler.M. Night Shyamalan da hem hayranı hem de nefret edeni çok olan bir yönetmen.Ben ortada bir yerde duruyorum bu konuda..Şöhreti yakaladığı Altıncı His filminden bu yana Mistik Olayı da içine dahil ederek belli bir Shyamalan Sinemasından bahsetmek mümkün sanırım.Ailenin ön planda olduğu,alt okumalarda hümanizmin izlerine rastlandığı,insandan ümidini kesmeyen naif bir sinema onun sineması.Bunu yaparken Hitchcock tarzı gerilim unsurlarını başarıyla kullanmasını da biliyor üstelik.Popüler sinema içerisinde kendine has bir tarz oluşturmayı başardı.Altıncı His te kullandığı sürpriz son konsepti , sonradan başına bela olsa da orijinaldi.

Hikaye anlatma ustalığı Spielberg ü çağrıştırsa da aksiyon yerine durağan bir tarz tutturması, ayrıldığı nokta, usta sinemacıdan.Ayrıca kamera teknikleri Hitchcock u hatırlatıyor ve gerçekten kalburüstü.Nesnelerden yararlanarak gerilim oluşturma konusunda epey ustalaştığını söylemek mümkün.

... Devamı

Bazı yönetmenlerin kaderidir ;Ya çok sevilirler ya da nefret edilirler.M. Night Shyamalan da hem hayranı hem de nefret edeni çok olan bir yönetmen.Ben ortada bir yerde duruyorum bu konuda..Şöhreti yakaladığı Altıncı His filminden bu yana Mistik Olayı da içine dahil ederek belli bir Shyamalan Sinemasından bahsetmek mümkün sanırım.Ailenin ön planda olduğu,alt okumalarda hümanizmin izlerine rastlandığı,insandan ümidini kesmeyen naif bir sinema onun sineması.Bunu yaparken Hitchcock tarzı gerilim unsurlarını başarıyla kullanmasını da biliyor üstelik.Popüler sinema içerisinde kendine has bir tarz oluşturmayı başardı.Altıncı His te kullandığı sürpriz son konsepti , sonradan başına bela olsa da orijinaldi.

Hikaye anlatma ustalığı Spielberg ü çağrıştırsa da aksiyon yerine durağan bir tarz tutturması, ayrıldığı nokta, usta sinemacıdan.Ayrıca kamera teknikleri Hitchcock u hatırlatıyor ve gerçekten kalburüstü.Nesnelerden yararlanarak gerilim oluşturma konusunda epey ustalaştığını söylemek mümkün.Ancak salonda karşılaştığım bir seyircinin Ne biçim film bu böyle.Keşke Hulku seçseydik demesi beni şaşırttı.Mistik Olay öyle patlamalı aksiyon sahneleri barındırmıyor içinde belki; ama filmin sonuna kadar izleyiciyi diken üstünde tutan bir tekinsizliğin hüküm sürdüğü atmosfere sahip en azından.Bence bu paranoyanın filmin sonuna kadar sürdürülmesi, yönetmenin başarısı ve alkışı hak ediyor. O arkadaş Mistik Olayı seçmekle doğru bir tercih yapmış ama farkında değil.

Yeşil Devin (The Incredible Hulk) hikayesinde ise hiçbir yenilik olmadığı gibi sırf stüdyolar daha fazla para kazansın diye Ang Leenin Hulku bir kalemde çizilerek daha cafcaflı bir versiyonu piyasaya sürülmüş.Şimdi ; tabi , çizgiroman uyarlamasını seven ve hikaye mikaye önemli değil ben patlayan arabalar fırlatılan helikopterler görmek istiyorum diyen arkadaşlar varsa The Incredible Hulk ta fazlasını görecektir merak etmesinler.

Paranoyanın kaynağı hakkında açık vermeden filmin konusunu anlatmaya çalışayım.Yer yönetmenin de doğup büyüdüğü Philadelphia.İnsanlar durduk yere ölmeye başlarlar.Bu ölümlerin arkasında biyolojik silah kullanan teroristler mi vardır,yoksa olaylar küresel ısınmadan mı kaynaklanmaktadır.Belki de tehdit dünya dışındandır.Bir felaketten kaçış görünümünü alan filmde, kahramanımız lise fen öğretmeni Eliot Moore, (Mark Wahlberg ) yanına eşini (Zoey Deschanel) de alarak olay yerinden uzaklaşmaya çalışacaktır.Evliliğinde de sorunlar yaşayan (bu evlilik sorunu hikayede biraz suni gibi duruyorsa da filmin başlıca mizah unsuru olduğu için hoş görülebilir. ) Moore , ailesini bu felaketten kurtarabilecek midir.

Felaket filmlerinin ortak temaları yardımlaşma, dayanışma, cesaret, kahramanlık, liderlik burada da karşımıza çıkıyor.Ek olarak Shyamalan hint felsefesinin baskın özelliklerini vitrine çıkarmayı da unutmamış.Filmde anlatılan hümanizm ve mistisizm bizi kesmese de bazıları için yeterli olabilir.Amaç Yaratılanı Yaratandan dolayı sevmek olunca yeryüzünde başta insan olmak üzere tüm canlılara karşı bir sorumluluğumuz olduğunu hatırlamak zor olmasa gerek.Bu amaç güçlü bir öte dünya tasavvuruyla da birleşince çerçeve tamamlanmış oluyor.

Filmin oyuncuları Mark Wahlberg ve Zoey Deschanel kimyaları tutmasa da görevlerini yerine getiriyorlar.Özellikle The Departed taki sert ve ağzı bozuk polis rolünden sonra Wahlbergi böyle sevimli ve naif bir rolde görmek güzel. Hayatlarını ne kadar etkiliyor bilmiyorum ama oyuncuların biraz şizofren olduklarından şüpheleniyorum.Birbirine zıt karakterleri ard arda canlandırmak için kafada birkaç tahtanın eksik olması gerekiyor.

Gerilim türünden hoşlananlar ve Shyamalandan nefret etmeyenler filmden yeterli keyfi alacaklardır.Önceki filmleriyle kıyaslandığında Shymalan yerinde sayıyor ama yine de vasatın üstünde bir işle karşı karşıyayız.

Arslanı Kuzulara filmine yorum yazdı:

Ülkemizde Arslanı Kuzulara adıyla gösterime giren Lions for Lambs filmine bazı beklentiler içinde gittiğimi itiraf etmeliyim.Bu beklentilerime neden olan şey yönetmenin kimliği.Liberal demokrat olarak bilinen Robert Redfordun filminde ; sert , yumruk gibi bir muhalefet yerine; sisteme yöneltilmiş ürkek , yargılamayan ama ima eden bir ton yakaladım.Hevesimi arıza yönetmen Brian de Palmanın Redacted filmine saklayarak esas konumuza dönelim.

Adını İkinci dünya savaşında bir alman generalin Amerikalı askerler hakkında söylediği bu kadar arslanı kuzuların yönetmesi büyük talihsizlik sözlerinden aldığını öğrendiğimiz film; Washington D.Cde bir senatörün ofisinde , California da bir üniversite profesörünün odasında ve Afganistanda cephede geçen bir saatlik süreyi anlatıyor.Durağan bir yapı gibi görünse de bir buçuk saatlik film sürükleyici ve nasıl bittiğini anlamıyorsunuz bile.

Özellikle Afganistan ve senatörün odasında yaşananlar sinemasal tatlar barındırıyor ve film meramını seyirciye, s

... Devamı

Ülkemizde Arslanı Kuzulara adıyla gösterime giren Lions for Lambs filmine bazı beklentiler içinde gittiğimi itiraf etmeliyim.Bu beklentilerime neden olan şey yönetmenin kimliği.Liberal demokrat olarak bilinen Robert Redfordun filminde ; sert , yumruk gibi bir muhalefet yerine; sisteme yöneltilmiş ürkek , yargılamayan ama ima eden bir ton yakaladım.Hevesimi arıza yönetmen Brian de Palmanın Redacted filmine saklayarak esas konumuza dönelim.

Adını İkinci dünya savaşında bir alman generalin Amerikalı askerler hakkında söylediği bu kadar arslanı kuzuların yönetmesi büyük talihsizlik sözlerinden aldığını öğrendiğimiz film; Washington D.Cde bir senatörün ofisinde , California da bir üniversite profesörünün odasında ve Afganistanda cephede geçen bir saatlik süreyi anlatıyor.Durağan bir yapı gibi görünse de bir buçuk saatlik film sürükleyici ve nasıl bittiğini anlamıyorsunuz bile.

Özellikle Afganistan ve senatörün odasında yaşananlar sinemasal tatlar barındırıyor ve film meramını seyirciye, senaryonun ve deneyimli oyuncuların da katkısıyla zorlanmadan aktarıyor.

Özellikle hamasi tonun göze battığı senaryonun arkasında The Kingdom u da yazmış olan Matthew Michael Carnahanın olduğunu öğrenince şaşırmıyorsunuz.Robert Redford neden bu projede yer almış diye kendinize sorduğunuzda; anlamsız Afganistan ve Irak savaşının arkasındaki suç ortaklarını ifşa ettiği için diye düşünüyorsunuz.Ancak bu ifşa gerçeklerin yanında çok naif kalıyor.

Politikacılar savaşın baş sorumlusu olarak gösterilmiş.Filmin sonunda pişman olan medya temsilcisi yoluyla eleştiri okları medyaya da yöneltilmiş.Ülkenin gerçekten nereye doğru gittiği hakkında en ufak fikri olmayan amerikan halkının yaptığı tercihler dolayısıyla yanlış yolda olduğu da anlatılmış.Olayın net fotoğrafını çekmiş film; beklentilerini karşılamak için daha ne yapsın diye sorabilirsiniz.

Vietnam ile paralellik kurup bu savaşa derhal son verilmesi ve tüm askerlerin daha fazla can kaybı olmadan geri çekilmesini öneriyor film.Doğru ama film boyunca bu askerlerin Irakta Afganistanda ne işi var sorusuna yeterli cevabı alamıyorsunuz.Film baştan itibaren 11/09 eylemini ve ondan sonra yaşanan süreci sorgulamadan amerikan politikaları açısından değerlendiriyor ve buradan gelişebilecek keskin muhalefetin önünü kapatıyor.Sadece Amerikalılar ve onların mağduriyetleri ön planda olunca filmin kurbanlarına da empati kurmakta zorlanıyorsunuz.

Altı yıllık savaş boyunca Irakta bir milyonu aşkın insan ölmüş.Dünya haritasında sadece isim olarak yer alan ama gerçekte bir ülke mahiyetinden uzak Afganistanda ne dramlar yaşandığını ise maalesef unuttuk bile.Bu aptal ve ahlaksız savaş neden bitmiyor.Neden hala sürüyor.Birkaç silah taciri ve petrolcünün cebine daha çok para girsin diye mi oluyor bütün bunlar.Dünya neden suskun bu kadar.İşte bu soruları düşündüm film boyunca ama beklentimi karşılayan bir yanıt bulamadım.

Bu can yakıcı savaşa sebep olarak; Tom Cruisenin oynadığı Senatör Jasper Irwingin terörle savaş ve demokrasi inşa etmek için bu yola başvurduk demesi üzerine Meryl Streepin oynadığı gazeteci Janine Rothun yüzünde acı bir tebessüm beliriyor.Altı yıl boyunca siyasetçiye verdiği koşulsuz desteğin, vicdanını sızlattığını simgeliyor bu acı tebessüm.

Yönetmen kendisinin oynadığı Prf. Stephen Malley rolünde işin teorik boyutunu gözler önüne seriyor.Kullandığı Roma alegorisiyle Amerikanın Romaya dönüştüğünü anlatıyor; genç, kafası karışmış öğrencisine.Amerikan halkını ve geleceği temsil eden gencin önünde iki seçenek var.Ya kayıtsızlığa ve vurdumduymazlığa devam edecek ya da elini taşın altına koyup demokratik sistemine sahip çıkacak.

Politik sinemadan hoşlanan seyirciye rahatlıkla tavsiye edebilirim filmi.Yukarıda handikaplarını sıraladığım filmi en azından muhalif tavrı yüzünden göz ardı etmemek gerekiyor.Amerika da seçimlerin yapıldığı bu yıl içerisinde Hollywoodun günah çıkarmak adına buna benzer birçok film çekeceğini söylemek kehanet olmasa gerek.

Sahi Usame Bin Ladin nerelerde.Yakalandı da benim mi haberim olmadı acaba.

Gran Torino filmine yorum yazdı:

Onu, İyi, Kötü, Çirkin filmindeki sessiz ve haşin İyi ile Kirli Harry olarak tanıyorsunuz.Seksene yaklaşan yaşına rağmen hala oynuyor ayrıca yönetiyor da.Clint Eastwoodu beyaz perdede her gördüğünüzde gölge gibi yanında taşıdığı sessiz kovboyu ve Dedektif Harryi de görmemeniz imkansız.Bu filmde özellikle Harry günah çıkartıyormuş gibi geliyor size.Acımasız ve hedefine ulaşmak için kanun dışına çıkmayı normal gören Harryden naif ve başkası için kendini feda edebilen Walt Kovalsky çıkarmak.Clint Eastwood yaşlandıkça ve ölüme yaklaştıkça vicdani tarafı ön plana çıkıyor sanki.

Film Kore gazisi Walt Kovalskinin eşinin cenaze töreniyle açılıyor.Bu açılış sahnesinde nasıl bir adam olduğunun ipuçlarıyla karşılaşıyoruz.Tatlı-sert, huysuz bir ihtiyar portresi çizen Walt, hmongların (Çin ve Taylandın dağlarında yaşayan bir kabile) yaşadığı muhitte ikamet eden ve etrafına Kore savaşındaymış gibi bakışlar fırlatan ırkçı bir kişidir.Ford fabrikasından emekli olan ve emeklilik tazminatıyla almış old

... Devamı

Onu, İyi, Kötü, Çirkin filmindeki sessiz ve haşin İyi ile Kirli Harry olarak tanıyorsunuz.Seksene yaklaşan yaşına rağmen hala oynuyor ayrıca yönetiyor da.Clint Eastwoodu beyaz perdede her gördüğünüzde gölge gibi yanında taşıdığı sessiz kovboyu ve Dedektif Harryi de görmemeniz imkansız.Bu filmde özellikle Harry günah çıkartıyormuş gibi geliyor size.Acımasız ve hedefine ulaşmak için kanun dışına çıkmayı normal gören Harryden naif ve başkası için kendini feda edebilen Walt Kovalsky çıkarmak.Clint Eastwood yaşlandıkça ve ölüme yaklaştıkça vicdani tarafı ön plana çıkıyor sanki.

Film Kore gazisi Walt Kovalskinin eşinin cenaze töreniyle açılıyor.Bu açılış sahnesinde nasıl bir adam olduğunun ipuçlarıyla karşılaşıyoruz.Tatlı-sert, huysuz bir ihtiyar portresi çizen Walt, hmongların (Çin ve Taylandın dağlarında yaşayan bir kabile) yaşadığı muhitte ikamet eden ve etrafına Kore savaşındaymış gibi bakışlar fırlatan ırkçı bir kişidir.Ford fabrikasından emekli olan ve emeklilik tazminatıyla almış olduğunu düşündüğümüz saf kan Amerikan arabası Gran Torinosu mahallenin serserilerinin dikkatini çeker.Waltun komşusu ergen Thaonun, çete üyesi kuzeniyle başı derttedir.Gran Torinoyu gönülsüz de olsa çalmak üzereyken Walt tarafından yakalanır ve elinden zor kurtulur.Bu düşmanlık zamanla dostluğa dönüşecek ve Walt ırkçı önyargılarından sıyrılarak komşularıyla iyi geçinmenin yollarını bulacaktır.

Hikaye anlatma ustası Clint Eastwood sade bir yönetmenlik ortaya koyduğu bu filminde, Amerikada siyahi bir başkan seçilmiş olmasına rağmen tabu olmaya devam eden Irkçılık temasını ele almış.Filmdeki kahramanımız Walt aslında tipik bir ırkçı da sayılmaz.Kore savaşında yaşadığı tecrübeler vicdanında derin yaralar açmış ve bu durum kişiliğini sert inatçı ve huysuz yapmıştır.Irkçılığının yüzeysel ve sadece söylem boyutunda kaldığını Thao ile münasebetlerinden çıkarabiliriz.Ayrıca Kore savaşında İşgalci kuvvetin askeri olmanın handikapları sivil ve aile hayatına yansımış çocukları ile arasında iletişimsizliğe yol açmıştır.Ailesinde görmediği sıcaklığı komşularında bulacak ve buna sımsıkı sarılacaktır.Kilise papazı ile arasında geçen diyaloglardan Waltun çok ta dindar biri olmadığını anlarız ama işlediği günahların ağır yükü altında ezildiğini de bize hissettirir.Gerçi Hollywood filmlerinde kahramanın dinle pek alakasının olmaması klişe halini almıştır.Ama bu az dindar veya ateist adamın yolu bir yerde mutlaka kiliseyle kesişir her nedense.Bu da bir klişedir.Eşinin vasiyetini yerine getirmek için kilise papazına günah çıkarmaya gittiğinde günlük hayatındaki ufak tefek hataları papaza itiraf edecek , asıl büyük günahları da son yüzleşmesi için kendine saklayacaktır.

Farklı ırklardan meydana gelseler de insanoğlu birbirine karşı önyargılı olmadığı sürece anlaşabilir.Aşağı yukarı filmin ana teması bu.

Bu yalın senaryo başka yönetmenlerin elinde sıradan bir dram olabilecekken Clint Eastwood sayesinde vasatın üstünde bir yapım olma özelliğine kavuşmuş.Duygu sömürüsü yapmadan, kurgusu nedeniyle temposundan da bir şey kaybetmeden başladığı gibi izleyiciyi sarıp finale kadar götürüyor.Kendi adıma filmi keyifle izlediğimi söyleyebilirim.Yönetmen Oyuncuları Amerikada yaşayan Hmonglar arasından seçerek isabetli bir tercihte bulunmuş.Thao, ablası Sue ve büyükanneleri doğal bir oyunculuk sergileyerek filme hizmet ediyorlar.

Eastwood elli yıldır oyuncu olarak kırk yıldır da yönetmen olarak yer aldığı sinema dünyasında verimliliğinden bir şey kaybetmeden çalışmaya devam ediyor.Affedilmeyen ve Milyon dolarlık Bebek filmleriyle Oscar almayı başaran yönetmenin ömrü yeterse daha bir çok filmle bizi buluşturacağı kesin.Yönetmenliğinin ilk yıllarında polisiye ve western türünde örnekler verirken 90 lı yıllardan sonra çektiği filmler çeşitlilik kazanmıştır.

92 de en iyi yönetmen ve en iyi film oskarı aldığı Affedilmeyende oynadığı karakter, daha önce oynadığı kovboy karakterlerinin olgunlaşmış kemale ermiş hali gibidir.Zaten tüm filmleri boyunca Clint Eastwood tek bir karakteri oynar gibidir.Başka bir oyuncuda zayıflık gibi görülebilecek bu durum Eastwoodta avantaja dönüşmüştür.Böylece filmografisi boyunca karakter gelişimini de yakından izleme şansına sahip oluruz.Ben kendi adıma Eastwoodun geldiği noktadan memnunum.Aşırılıklardan arınmış orta yolu bulmuş daha demokrat bir kişiliğe kavuşmuştur.2006 yılında Bush ve neo-con tayfasının ortalığı kasıp kavurduğu bir ortamda İwo Jimadan Mektupları yöneten Eastwood, bu filminde olaya karşı cephenin gözünden bakabilme cesareti göstermiş ve inceden savaş aleyhtarlığı yapmayı başarabilmiştir.

Politik tercihi nedir bilmiyorum ama cumhuriyetçi de olsa vicdan sahibi biri olması Eastwoodu değerli yapıyor.En azından muhalif gözüküp te sistem propagandası yapan yönetmenlerden olmadığını söyleyebilirim.Dahi yönetmen kategorisinde sayılmasa da özellikle son yıllarda dikkate değer filmler ortaya koyduğu kesin.

Gerçeğin Ötesinde filmine yorum yazdı:

Ken Russell sinema çevrelerinde mistik olarak adlandırılıyor yanılmıyorsam.Şahsına münhasır bir kişiliğe sahip Russellla tanışmam Ali Murat Güvenin Tommy kritiğini okuduktan sonra başladı.1980 de çektiği Altered States üzerinden yönetmeni değerlendirelim.Karşımızda var oluş sancısı çeken ve bu dünyada niçin bulunduğunu anlamaya çalışan bir karakter var.William Hurtün canlandırdığı Prf. Eddie Jessup.Şizofreni hastalığına teşhis bulmaya çalışırken içsel bir yolculuğa çıkıyor Jessup ve bizi de kendisiyle bu yolculuğa ortak ediyor.

Russellın video klip estetiğini kullandığı mizansenler filmde oldukça geniş yer buluyor.Yönetmenin alamet-i farikası niteliğindeki bu imajlar galerisi gözümüzün önünden geçerken din , insanlık , cehennem , cinsellik üzerine düşünceye sevk ediyor bizi ancak tüm bu sorulara verdiği cevap yetersiz kalıyor bence.Evet Russellın hristiyanlıkla bir derdi var ve dine karşılık bilimi önemsediğini çıkartabiliyoruz filmden ancak bu sığ tutumu anlamakta güçlük çekiyorum be

... Devamı

Ken Russell sinema çevrelerinde mistik olarak adlandırılıyor yanılmıyorsam.Şahsına münhasır bir kişiliğe sahip Russellla tanışmam Ali Murat Güvenin Tommy kritiğini okuduktan sonra başladı.1980 de çektiği Altered States üzerinden yönetmeni değerlendirelim.Karşımızda var oluş sancısı çeken ve bu dünyada niçin bulunduğunu anlamaya çalışan bir karakter var.William Hurtün canlandırdığı Prf. Eddie Jessup.Şizofreni hastalığına teşhis bulmaya çalışırken içsel bir yolculuğa çıkıyor Jessup ve bizi de kendisiyle bu yolculuğa ortak ediyor.

Russellın video klip estetiğini kullandığı mizansenler filmde oldukça geniş yer buluyor.Yönetmenin alamet-i farikası niteliğindeki bu imajlar galerisi gözümüzün önünden geçerken din , insanlık , cehennem , cinsellik üzerine düşünceye sevk ediyor bizi ancak tüm bu sorulara verdiği cevap yetersiz kalıyor bence.Evet Russellın hristiyanlıkla bir derdi var ve dine karşılık bilimi önemsediğini çıkartabiliyoruz filmden ancak bu sığ tutumu anlamakta güçlük çekiyorum ben kendi adıma.Şimdi burada Din ile bilimin karşıt kavramlar olmadığını , Rasyonalizmin 18.yüzyılda kalan gerici bir akım olduğunu ve günümüzde-hele Einsteindan sonra- artık bu Din-Bilim kavgasının geride kaldığını belirtmekle yetinelim.Benim asıl anlatmak istediğim akla ve mantığa aykırı teslis inancını benimsemekte zorlanan batılı aydın,filozof ki en meşhuru Nietzschedir- sanatçı , edebiyatçı ve sinemacı kişilerin neden kolay yola saptıkları Dini toptan yok saydıkları düşüncesidir.Tembellikten midir yoksa dünyanın sadece kendi etraflarında döndüğüne inanmalarından mıdır bilinmez ama tüm sorunlarını kökünden çözecek ve onları bu derin bunalımlarından çıkaracak cevap belki de başka diyarlardadır ;ancak onlar araştırma zahmetine bile katlanmazlar her nedense.Ömür boyu buhranlar içinde yaşayıp göçerler bu dünyadan

Filmde bu Batı dışındaki medeniyetlere kapalı tutumu Jessupun karısı ve antropolog rolünde rolünde oynayan Blair Brown üzerinden kolaylıkla görebiliyoruz.Afrika yerlileriyle güya var olan (!) primatları bir tutan ve filme katkısı Evrim Teorisini doğrulamaktan öteye geçmeyen propagandist sekanslarda Russellin bir kez daha doğru sorular sorduğunu ancak bu sorulara yanlış cevaplar verdiğini görüyoruz.Halbuki biz insanı Eşref-i mahlukat sanıyorduk.Meğer yanılmışız. Jessupun çocukken başından geçen bir olaydan yola çıkan ve ölüm korkusu-bizden bir mistik olan Mevlana ölümü boşuna Şeb-i Arus olarak nitelemiş.- içine işlemiş bu adamın Tanrıyı reddedip kendi benliğini aramaya çıktığı bu yolculuk Blair Brownın canlandırdığı Emily Jessup la birlikte bir Adem-Havva öyküsüne dönüşüyor.Yönetmen dini kabul etme-reddetme konusunda gelgitler yaşıyor sanki.Jessus u çağrıştırdığı bariz Jessup bilimsel olduğu şüpheli yolu kullanarak yaratılışın ilk anına o ilk insana ulaşmaya çalışıyor.

İkonik kültür somut ,elle tutulur, gözle görülür bir şey olmadığı sürece inanmayı red eder.Jessupun da amacı dünyaya niçin ve nasıl geldiğini bulmaya çalışmak.Bunu yaparken Çatlak bilim adamı olarak görünmekten çekinmiyor ve bu uğurda ailesini de itibarını da kaybetmeyi göze alıyor. Transa geçtiği bir deney sonrasında Jessup aradığı sorulara bulduğu yanıtlardan hoşlanmıyor ve neticede geldiği noktada çaresiz bir kabullenme var.Aklı karışık yönetmen A ha! şimdi hayatın anlamını verecek beklentisi içine girdiğimiz anda bildiğimiz yola sapıyor ve tüm soruları cevapsız bırakarak filmi noktalıyor.

Altered States iki yıldızdan fazlasını hak etmiyor bence.Maalesef auter yönetmenimiz vasat bir iş çıkarıyor.Sistemle uyum sorunu yaşadığını anladığımız yönetmeni yargılamadan önce diğer filmlerinin de izlenmesi gerektiğini düşünüyorum.Ancak şu kadarını söylemekten de kendimi alamıyorum. Ferrarisini satan bilgeye mistik diyorsanız Russella da mistik diyebilirsiniz rahatlıkla

Beşir'le Vals filmine yorum yazdı:

Yönetmen Ari Folmanın otobiyografik dokümanter animasyonunu izlerken Gazze yi hatırlayıp durdum.İzlediğim filmin samimi bir itirafname şeklinde olacağını filmden önce okuduğum eleştirilerden biliyordum.Bu konuda Ari nin vicdan azabı çektiği yıllar sonra günah çıkartan bu filmi karşımıza çıkarmasından belli.Dünyada birçok film festivalinde dolaşan, salonlarda alkışlarla ve ödüllerle uğurlanması muhtemel Arinin bana uzattığı ele-one minute diyorum- ve bu eli havada bırakıyorum kendi hesabıma.Bir katilin, büyük ihtimalle çocuk kadın yaşlı ayırt etmeden öldüren birinin yıllar sonra bir animasyon şeklinde gelen eserine başka türlü nasıl davranabilirdim ki. Acılar tazeyken hele Gazzede işlenen insanlık suçu, vicdan sahibi her insanın boğazında düğüm oluştururken, böyle davranmam hiç te zor olmadı.

Bu tavrımda ne kadar haklı olduğumu düşünsem de beni Anti-semitizmle suçlayanlar olabilir.Anti-semitist suçlaması yapanlar argümanınızı güçlendirecek bir şey daha söyleyeyim size.Hoollywood veya d

... Devamı

Yönetmen Ari Folmanın otobiyografik dokümanter animasyonunu izlerken Gazze yi hatırlayıp durdum.İzlediğim filmin samimi bir itirafname şeklinde olacağını filmden önce okuduğum eleştirilerden biliyordum.Bu konuda Ari nin vicdan azabı çektiği yıllar sonra günah çıkartan bu filmi karşımıza çıkarmasından belli.Dünyada birçok film festivalinde dolaşan, salonlarda alkışlarla ve ödüllerle uğurlanması muhtemel Arinin bana uzattığı ele-one minute diyorum- ve bu eli havada bırakıyorum kendi hesabıma.Bir katilin, büyük ihtimalle çocuk kadın yaşlı ayırt etmeden öldüren birinin yıllar sonra bir animasyon şeklinde gelen eserine başka türlü nasıl davranabilirdim ki. Acılar tazeyken hele Gazzede işlenen insanlık suçu, vicdan sahibi her insanın boğazında düğüm oluştururken, böyle davranmam hiç te zor olmadı.

Bu tavrımda ne kadar haklı olduğumu düşünsem de beni Anti-semitizmle suçlayanlar olabilir.Anti-semitist suçlaması yapanlar argümanınızı güçlendirecek bir şey daha söyleyeyim size.Hoollywood veya dünya sinemasından önüme soykırım propagandası yaparak gelen hiçbir filmi görmeyeceğim.Shindlerin Listesi ,Piyanist gibi kalbur üstü filmler bile pek masum gelmiyor artık bana.Ancak tüm bunlara rağmen şunu da deklare etmekten geri kalmayacağım.Ben hiçbir ırka karşı toptancı bir anlayışla kin ve düşmanlık beslemiyorum.Sadece insanlıktan çıkmış kana susamış vampirler gibi çocuk yaşlı demeden vuran yıkan insanların insani bir çizgiye gelmeleri dileğimi tekrarlıyorum.Bu arada intihar eylemlerine karşı olduğumu da belirtmeden geçersem haksızlık yapmış olurum.Keşke Hamas mermilere karşı taş sadece taş atmayı sürdürseydi.Gönüllerdeki haklılığı bir kat daha artmış olurdu.

Ari insani kaygılar taşıyan biri olarak mı bu filmi çekti.Belki evet.Ama tereddütlerim var.Neden öyle görmediğimi izah etmeye çalışacağım..

Filmin animasyon şeklinde olması verdiği mesajı daha başından yumuşatıyor.Akan kan sahici değilmiş gibi geliyor.Film boyunca İsrail askerlerinin işgalci kuvvet olduğu saklandığı gibi bir de savaş sırasında düştükleri çeşitli insanlık durumları bize gösterilerek empati kurmamız bekleniyor.İşgalciyle hem de sivil asker ayrımı yapmadan yakıp yıkan bir güçle empati kurulmasını beklemek inanılır gibi değil.Gelecek tepkilerden çekinmiş olacak ki Ari, Sabra Şatilla kasabı olarak bildiğimiz Ariel Şaronun adını filmin bir yerinde geçiriyor ve bu katliamlardan yarım ağız da olsa onu sorumlu tutuyor.En azından film bu görevi yerine getiriyor ve dünya kamuoyuna İsrailin o dönemde yaşanan katliamlardan dolaylı da olsa sorumlu olduğunu beyan ediyor.Buna da şükür.

Biliyorsunuz İsrail yapıp ettiklerine hep bir mazeret bulur.Sanırsınız ki İsrailin bu türlü davranmaktan başka çaresi yoktur.Birleşmiş Milletlerde altına imza attığı sözleşmelerin aksine davrandığı halde hiçbir ülkeden ne bir kınama ne de bir uyarı alır.Gazze katliamı sırasında dünya öyle bir sessizliğe büründü ki insanlığımdan utandım.İsrail istediği zaman Lübnana girer.Ürdün topraklarına yerleşmiştir.Dünyada Filistinlilere üzerinde yaşayacak toprak bırakmama niyetinde gibidir.Neden böyle davranmaktadır.İsrailde yaşayan Yahudi milletiyle bir alıp veremediğim yok.Ama İsrailde bulunan siyasi partilerde ne kadar ölü Filistinli o kadar oy anlayışı hakimse ve her seçimde bunun karşılığını alıyorlarsa Soykırıma uğramış bir halka şunu sormadan da edemiyorum.Neden sizden olmayan bir milletle bir arada yaşama iradeniz bu kadar zayıf.Sadece farklı olduğunuz için Avrupada soykırıma uğradığınızı unuttunuz mu?Güçlü olmanız sizi haklı yapar mı?O dönemde Hitler de haklı olduğunu düşünmüyor muydu?Dünya sizin hakkınızda ne düşünüyor acaba şimdi?İsrailin Dünya halkları üzerindeki imajı nedir?Bunca manipülasyon ve propagandaya rağmen?

Sonuçta bu filmi masum bulmadım.Sinema bir sanat olduğu kadar siyasi manipülasyona da açık bir alan.

Sana elimi uzatmamı ve filmlerinin bende bir karşılık bulmasını istiyorsan Aricim sesini yükselt!Ürkek olma.Çok cılız ve derin bir kuyudan gelen sesi nasıl duyabilirim ki

Kill Bill: Vol. 1 filmine yorum yazdı:

Sinemada çığır açan yönetmenler arasında sayılır mı bilmiyorum ama Quentin Tarantino, yaptığı az sayıda filmle adından çokça söz ettiren yönetmenler arasına girmeyi başarmış bir yönetmen.Son yıllarda yapılan bir çok film bu yönetmenden ve yaptığı filmlerden etkilendi.Hatta Tarantinesk film diye bir kavram bile üretildi.Aslında Tarantinonun kendisine ve etkilendiği kaynaklara bakıldığı zaman sinema dünyasında bir gezintiye çıkmış oluyorsunuz.Tarantinonun gençliğinde video dükkanında tezgahtarlık yaptığını ve derin sinema bilgisini burada çalışırken edindiğini bir dipnot olarak belirtelim.Bu özelliği onu bir yönetmen olmanın yanısıra sinemayı bir izleyici olarak ta sevdiği ve takip ettiğini gösteriyor.Filmlerine bakıldığı zaman bu açıkça görülüyor zaten.

Dördüncü filmi Kill Bill de Tarantinonun yaptığı şey, kılıçlı samuray filmleri,Çin dövüş sineması ve spagetti vestern sinemasını harmanlamak ve önümüze eşsiz bir eğlence kaynağı, tekrar tekrar izlenecek ve her izlendiğinde keyif alınaca

... Devamı

Sinemada çığır açan yönetmenler arasında sayılır mı bilmiyorum ama Quentin Tarantino, yaptığı az sayıda filmle adından çokça söz ettiren yönetmenler arasına girmeyi başarmış bir yönetmen.Son yıllarda yapılan bir çok film bu yönetmenden ve yaptığı filmlerden etkilendi.Hatta Tarantinesk film diye bir kavram bile üretildi.Aslında Tarantinonun kendisine ve etkilendiği kaynaklara bakıldığı zaman sinema dünyasında bir gezintiye çıkmış oluyorsunuz.Tarantinonun gençliğinde video dükkanında tezgahtarlık yaptığını ve derin sinema bilgisini burada çalışırken edindiğini bir dipnot olarak belirtelim.Bu özelliği onu bir yönetmen olmanın yanısıra sinemayı bir izleyici olarak ta sevdiği ve takip ettiğini gösteriyor.Filmlerine bakıldığı zaman bu açıkça görülüyor zaten.

Dördüncü filmi Kill Bill de Tarantinonun yaptığı şey, kılıçlı samuray filmleri,Çin dövüş sineması ve spagetti vestern sinemasını harmanlamak ve önümüze eşsiz bir eğlence kaynağı, tekrar tekrar izlenecek ve her izlendiğinde keyif alınacak bir film sunmak.Tıpkı Spilebergün İndiana jones ta ve Lucasın Star Warsta yaptığı şeyi yapıyor Tarantino.İndiana Jones nasıl 30lu 40lı yıllardaki ucuz macera filmlerinden zıpkın gibi bir aksiyon çıkardıysa Tarantino da Kill Bill de aynısını yapıyor ve sinefiller için her sahnesi bir başka filme göndermeler taşıyan ve bu anlamda hoş sürprizler barındıran bir film çıkarıyor ortaya.Filmin konusu kısaca Ölümcül Engerek Yılanı Suikast Timi üyesi bir gelinin hamile kalınca tevbe ederek katilliği bırakmaya karar vermesi ve diğer üyelerin başta patronları Bill olmak üzere gelini düğün provasında damat ve avanesiyle birlikte yok etmesi ancak gelinin bu olaydan kurtularak intikam almaya başlamasının hikayesi.

Tarantinonun başta tek film olarak düşündüğü ancak süresi uzayınca dağıtımcı stüdyonun ikiye böldüğü filmin birincisinin temposunun ikinciye göre daha hareketli olduğunu söylemek lazım.Hele Vernita Gren(Vivica e. Fox) ve Gelin(Uma Thurman) arasında geçen bıçaklı dövüş sahnesi sinema literatürüne geçmiş eşsiz kalitede ve çok keyifli.Hastanede Elle Driver(Daryl Hannah)ın Gelini ziyeret ettiği sahne Brian De Palmaya ve İtalyan Giallo filmlerine saygı duruşu niteliğinde.Gelinin Hattori Hanzo kılıcına sahip olduğu sahnede Japon kült oyuncu Sony Chibanın oynaması Gelinin O-ren İshii yi öldürmeye giderken Bruce Leenin giydiği eşofmanı giymesi ve buna benzer birçok sahne biz daha önce bu filmi izlemedik mi sorusunu akla getiriyor.Her şey çok tanıdık ama çok ta yeni.İkinci bölümde de düğün provasını ayrıntılarıyla görüyoruz.Sergio Leonenin Spagetti filmlerini hatırlıyoruz burada da.Gelinin Pae Mei(Gordon Liu) den kung fu dersleri aldığı sahneler direk çin dövüş filmlerine göndermeler taşıyor.Bu ve bunun gibi birçok sahne filmi keyifli kılan unsurlar.

Oyunculuklar dört dörtlük Uma Thurman, David Caradine, Daryl Hannah, Lucy Liu ,Vivica E. Fox rollerinin hakkını başarıyla veriyorlar.Birinci bölümde O-ren İshiinin koruması Gogo Yubari(Chiaki Kuruyama) ve İkinci bölümde Pae Mei(Gordon Liu) akıllara zarar bir performans göstererek en sevdiğim karakterler oldular.Zaten Tarantino her filminde kıyıda köşede kalmış bir oyuncuyu çıkarıp parlatmayı bilmiştir.Filmin müzikleri orijinal ve kalbur üstü.Thr Rza, Ennio Morricone(sergio Leoneyle birlikte en çok çalışan müzisyen) filmle bütünleşen müzikler yapmışlar.Birinci bölümün başında jenerik müziği olarak akan Nancy Snatranın seslendirdiği Bang Bang parçası mükemmel oturmuş.

Tarantino her filmi merak uyandıran ve bakalım bu sefer ne hinlikler yapmış diye takip ettiğim bir yönetmen.Ucuz konularla uğraştığını düşünebilirsiniz.Canneste ödül almış ve saygı görmüş bir yönetmen olduğunu hatırlatayım size.Filmlerinde yaşanan şiddet eleştirilmiştir hep.Ancak Sam Peckinpah veya Coen Biraderlerin filmlerindeki ham gerçekçi şiddettense Tarantino filmlerindeki estetize edilmiş siddeti daha masum ve kabul edilir görmüşümdür hep.Bu iki filmi şiddetle tavsiye ediyorum ve sinemayı seven her izleyicide mutlaka bulunması gerektiğini düşünüyorum.İyi seyirler