14 yıl önce
8.1
140 OYPUAN VER
5
Imdb: 8 (123.013 OY)
KONUSU
"CHAM!" isimli popüler müzik grubunun üyesi olan Mima Kirigoe, yeni bir kariyere adım atmak için şarkıcılığı bırakır ve oyunculuğa başlar. Mimanın bu kararı hayranlarının bir kısmını rahatsız eder. Oynadığı filmdeki rolden ve dergilere çıplak pozlar vermesinden sonra Me-Mania lakaplı hayranının taci
... Devamı
"CHAM!" isimli popüler müzik grubunun üyesi olan Mima Kirigoe, yeni bir kariyere adım atmak için şarkıcılığı bırakır ve oyunculuğa başlar. Mimanın bu kararı hayranlarının bir kısmını rahatsız eder. Oynadığı filmdeki rolden ve dergilere çıplak pozlar vermesinden sonra Me-Mania lakaplı hayranının tacizleriyle Mima’nın kariyeri ve özel yaşamı parçalanmaya başlar.
Hayatı iyice çekilmez hale gelen, sürekli rahatsız edilen Mima, bir süre sonra aklını yitirmeye başlayacak ve gerçekle hayal arasındaki ayrımı yapamaz hale gelecektir.
Paprika, Tokyo Godfathers gibi başarılı işlere imza atmış olan Satoshi Kon’un Yoshikazu Takeuchi’nin mangasından uyarladığı, çektiği ilk film olma özelliğini taşıyan Perfect Blue, anime türü içinde en başarılı gerilim filmlerinden biri.
Hayatı iyice çekilmez hale gelen, sürekli rahatsız edilen Mima, bir süre sonra aklını yitirmeye başlayacak ve gerçekle hayal arasındaki ayrımı yapamaz hale gelecektir.
Paprika, Tokyo Godfathers gibi başarılı işlere imza atmış olan Satoshi Kon’un Yoshikazu Takeuchi’nin mangasından uyarladığı, çektiği ilk film olma özelliğini taşıyan Perfect Blue, anime türü içinde en başarılı gerilim filmlerinden biri.
-
Satoshi Kon
Yönetmen
OYUNCULAR
Tüm Oyuncular ve Teknik Ekip
Mima Kirig...
Rumi (ses)
Rei (ses)
Mamoru Uch...
Tadokoro (...
Yukiko (ses)
Tejima (ses)
Takao Shib...
YORUM YAZ
POPÜLER YORUMLAR
Satoshi Kon zihinlerin ırzına geçmeye devam ediyor. Tebrikler.
Hala müziğini duydukça içim bi’ huzursuz oluyor...
"Hemen koşun izleyin" diyemem, sonuçta insanın elinde henüz görmediği ve etkileyiciliğine güvenebileceği bir Satoshi Kon filmi olması hoş bir şey.
"Hemen koşun izleyin" diyemem, sonuçta insanın elinde henüz görmediği ve etkileyiciliğine güvenebileceği bir Satoshi Kon filmi olması hoş bir şey.
Büyük tehlike gerçeklik...
Satoshi Kon ile yollarımız Paprika'da kesişmişti. İnception filminin esin kaynaklarından olan animeyi beğenmiştim. Paprika'da da tıpkı Perfect Blue'da olduğu gibi gerçeklik ince bir zemine oturtulmuştu. Ne de olsa rüya evreni dahilindeydi Paprika. Rüyalar, gerçek evrene karışıyordu. Perfect Blue ise harika bir gerilim filmi. İyi bir anime mi? Sanırım öyle... Anime dünyasına çok müdahil değilim ancak zihninizi evirip çeviren, altmetni de iyi yazılmış güçlü bir film izleyeceğinizi söyleyebilirim. Japon sinemasının Amerika'ya sunduğu kaynaklar ortada. Perfect Blue kesinlikle çoğu filme kaynaklık etmiş, onların öncülü sayılabilecek bir yapım. Gerçekliğin kırıldığı sekanslar özellikle hayranlık uyandırıcı.
Filmin en hınzır numarası harika senaryosu sanırım. Zira hem gerçek karakterden hem şizofren karakterden sahneler izliyoruz. Hepsini tek kişi gibi algılıyoruz.
Katilin ... Devamı
Satoshi Kon ile yollarımız Paprika'da kesişmişti. İnception filminin esin kaynaklarından olan animeyi beğenmiştim. Paprika'da da tıpkı Perfect Blue'da olduğu gibi gerçeklik ince bir zemine oturtulmuştu. Ne de olsa rüya evreni dahilindeydi Paprika. Rüyalar, gerçek evrene karışıyordu. Perfect Blue ise harika bir gerilim filmi. İyi bir anime mi? Sanırım öyle... Anime dünyasına çok müdahil değilim ancak zihninizi evirip çeviren, altmetni de iyi yazılmış güçlü bir film izleyeceğinizi söyleyebilirim. Japon sinemasının Amerika'ya sunduğu kaynaklar ortada. Perfect Blue kesinlikle çoğu filme kaynaklık etmiş, onların öncülü sayılabilecek bir yapım. Gerçekliğin kırıldığı sekanslar özellikle hayranlık uyandırıcı.
Filmin en hınzır numarası harika senaryosu sanırım. Zira hem gerçek karakterden hem şizofren karakterden sahneler izliyoruz. Hepsini tek kişi gibi algılıyoruz.
Katilin ... Devamı
Büyük tehlike gerçeklik...
Satoshi Kon ile yollarımız Paprika'da kesişmişti. İnception filminin esin kaynaklarından olan animeyi beğenmiştim. Paprika'da da tıpkı Perfect Blue'da olduğu gibi gerçeklik ince bir zemine oturtulmuştu. Ne de olsa rüya evreni dahilindeydi Paprika. Rüyalar, gerçek evrene karışıyordu. Perfect Blue ise harika bir gerilim filmi. İyi bir anime mi? Sanırım öyle... Anime dünyasına çok müdahil değilim ancak zihninizi evirip çeviren, altmetni de iyi yazılmış güçlü bir film izleyeceğinizi söyleyebilirim. Japon sinemasının Amerika'ya sunduğu kaynaklar ortada. Perfect Blue kesinlikle çoğu filme kaynaklık etmiş, onların öncülü sayılabilecek bir yapım. Gerçekliğin kırıldığı sekanslar özellikle hayranlık uyandırıcı.
Filmin en hınzır numarası harika senaryosu sanırım. Zira hem gerçek karakterden hem şizofren karakterden sahneler izliyoruz. Hepsini tek kişi gibi algılıyoruz.
Katilin ikinci bir kişi olması hakkında mail alma dışında bir ipucu yakalayamadım. Gözümden kaçmış olabilir.
Fotoğrafçının öldürüldüğü sekanstaki fotoğraflar artı cinayetin işlenişi Freud Amca tarafından izlense ahan da bilinçaltı şeklinde yorumlayabilirdi.
Şizofren karakterin ölümü çok iyi kurgulanmış. Basit gelebilir. Bir World War Z (bknz. bilim insanı zombiler arasında nasıl ölür) vakası değil. Perfect Blue da olduğunu düşündüğü karakterin gerçekliğine saldırı gelince (peruğun çıkması) ne yapacağını şaşırıp gerçekliği tekrar kurmak adına peruğa koştu. Parçalanan aynada birkaç kırık yüzün ekrana yansıması klişe mi, belki ama tam yerinde ve muhteşem kullanılmış.
Önerilir...
Satoshi Kon ile yollarımız Paprika'da kesişmişti. İnception filminin esin kaynaklarından olan animeyi beğenmiştim. Paprika'da da tıpkı Perfect Blue'da olduğu gibi gerçeklik ince bir zemine oturtulmuştu. Ne de olsa rüya evreni dahilindeydi Paprika. Rüyalar, gerçek evrene karışıyordu. Perfect Blue ise harika bir gerilim filmi. İyi bir anime mi? Sanırım öyle... Anime dünyasına çok müdahil değilim ancak zihninizi evirip çeviren, altmetni de iyi yazılmış güçlü bir film izleyeceğinizi söyleyebilirim. Japon sinemasının Amerika'ya sunduğu kaynaklar ortada. Perfect Blue kesinlikle çoğu filme kaynaklık etmiş, onların öncülü sayılabilecek bir yapım. Gerçekliğin kırıldığı sekanslar özellikle hayranlık uyandırıcı.
Filmin en hınzır numarası harika senaryosu sanırım. Zira hem gerçek karakterden hem şizofren karakterden sahneler izliyoruz. Hepsini tek kişi gibi algılıyoruz.
Katilin ikinci bir kişi olması hakkında mail alma dışında bir ipucu yakalayamadım. Gözümden kaçmış olabilir.
Fotoğrafçının öldürüldüğü sekanstaki fotoğraflar artı cinayetin işlenişi Freud Amca tarafından izlense ahan da bilinçaltı şeklinde yorumlayabilirdi.
Şizofren karakterin ölümü çok iyi kurgulanmış. Basit gelebilir. Bir World War Z (bknz. bilim insanı zombiler arasında nasıl ölür) vakası değil. Perfect Blue da olduğunu düşündüğü karakterin gerçekliğine saldırı gelince (peruğun çıkması) ne yapacağını şaşırıp gerçekliği tekrar kurmak adına peruğa koştu. Parçalanan aynada birkaç kırık yüzün ekrana yansıması klişe mi, belki ama tam yerinde ve muhteşem kullanılmış.
Önerilir...
YENİ YORUMLAR
Tüm Yorumlar
Finaliyle beni dehşete düşüren film, psikolojik anime türünün en iyilerinden.
Film boyunca süren gerçeklik ve hayal arasındaki bulanıklık sonunda ince bir çizgiyle netleşiyor ama bu bile tam bir huzur değil derin bir sorgulama hissi bırakıyor
Film boyunca süren gerçeklik ve hayal arasındaki bulanıklık sonunda ince bir çizgiyle netleşiyor ama bu bile tam bir huzur değil derin bir sorgulama hissi bırakıyor
Psikolojik, gerilim türü yapımlara her zaman hastayım.. Kişilik bozukluğu ve gerçeklik kavramını sorguladığımız o derin psikolojik filmlerden biri. Fazla beğendim, Satoshi Kon'un filmlerinden anladığımız gibi karanlık bir zihni var.
Uzun zaman önce izlemiştim. Edebi içeriğinden pek bahsedemeyecek olsam da -detaylı hatırlamadığımdan ötürü- türünün çok iyi bir örneği olduğunu söyleyebilirim. Zamanının ötesinde diye neye denir? Buna denir. Belki Japonya'da o dönem bu olaylar vardı ama bilindiğini ya da ciddiye alındığını sanmıyorum. Akıl hastalıklarını kimseye anlatarak anlaşılmasını sağlayamazsınız, te böyle yaşatmanız gerekiyor. İzlerken ne zaman algısı kalıyor ne de kişileri tanıyabiliyorsunuz. Deneysel yapımlar cesaret ister, özellikle Japonya, Türkiye gibi ülkelerde. Yazanın yönetenin eline sağlık. Enfes!!!!
Psikolojik anime türünün en iyi örneğidir bence. Kişilik bulma ve hayranlık duyma gibi kavramları öyle iyi işliyor ki doyamıyorsunuz animeye. bugün gördüğümüz bir çok psikolojik gerilim yapımını da etkilemiş bir başyapıttır.
Müthiş bir anime. Geç izlediğime üzüldüğüm filmlerden biri. Bir çok filme esin kaynağı olmuş sanki kitap niteliğinde bir yapım. Mima, bir pop sanatçısı olarak genç yaşında, yaşıtı olan kitleye hitap eden ve epeyi hayranı olan biridir. Son şarkısını söyleyeceğini ve artık sinema sektörüne geçeceğini bildirdiğinde, özellikle kendisine psikopatlık seviyesinde hayranlık duyan kitleyi hayal kırıklığına uğratmıştır.
Mima'nın yeni işi, erotik içerikli filmlerde oynamak ve çıplak modellik yapmak üzerinedir. İlk iş deneyimlerini yaşamasının ardından bahsi geçen psikopat hayran kitlesinin kendisini tacizi başlar. Fakat film bize bu taciz sürecini öyle bir verir ki, sanatçının kendi iradesiyle düştüğü çelişkilerden, taciz eden hayranların gerçeklik algısına kadar iç içe geçmiş bir çok unsur vardır. Film alt metinde aynı zamanda masumiyetin kirlenişi ve sektörel olarak değişim göstermenin beraberinde getirdiği zorlukları da işlemektedir. Özelli ... Devamı
Mima'nın yeni işi, erotik içerikli filmlerde oynamak ve çıplak modellik yapmak üzerinedir. İlk iş deneyimlerini yaşamasının ardından bahsi geçen psikopat hayran kitlesinin kendisini tacizi başlar. Fakat film bize bu taciz sürecini öyle bir verir ki, sanatçının kendi iradesiyle düştüğü çelişkilerden, taciz eden hayranların gerçeklik algısına kadar iç içe geçmiş bir çok unsur vardır. Film alt metinde aynı zamanda masumiyetin kirlenişi ve sektörel olarak değişim göstermenin beraberinde getirdiği zorlukları da işlemektedir. Özelli ... Devamı
Müthiş bir anime. Geç izlediğime üzüldüğüm filmlerden biri. Bir çok filme esin kaynağı olmuş sanki kitap niteliğinde bir yapım. Mima, bir pop sanatçısı olarak genç yaşında, yaşıtı olan kitleye hitap eden ve epeyi hayranı olan biridir. Son şarkısını söyleyeceğini ve artık sinema sektörüne geçeceğini bildirdiğinde, özellikle kendisine psikopatlık seviyesinde hayranlık duyan kitleyi hayal kırıklığına uğratmıştır.
Mima'nın yeni işi, erotik içerikli filmlerde oynamak ve çıplak modellik yapmak üzerinedir. İlk iş deneyimlerini yaşamasının ardından bahsi geçen psikopat hayran kitlesinin kendisini tacizi başlar. Fakat film bize bu taciz sürecini öyle bir verir ki, sanatçının kendi iradesiyle düştüğü çelişkilerden, taciz eden hayranların gerçeklik algısına kadar iç içe geçmiş bir çok unsur vardır. Film alt metinde aynı zamanda masumiyetin kirlenişi ve sektörel olarak değişim göstermenin beraberinde getirdiği zorlukları da işlemektedir. Özellikle ilk yarım saatten sonra izleyiciyi kendisine adeta çivi gibi kilitleyen bir film.
Mima'nın yeni işi, erotik içerikli filmlerde oynamak ve çıplak modellik yapmak üzerinedir. İlk iş deneyimlerini yaşamasının ardından bahsi geçen psikopat hayran kitlesinin kendisini tacizi başlar. Fakat film bize bu taciz sürecini öyle bir verir ki, sanatçının kendi iradesiyle düştüğü çelişkilerden, taciz eden hayranların gerçeklik algısına kadar iç içe geçmiş bir çok unsur vardır. Film alt metinde aynı zamanda masumiyetin kirlenişi ve sektörel olarak değişim göstermenin beraberinde getirdiği zorlukları da işlemektedir. Özellikle ilk yarım saatten sonra izleyiciyi kendisine adeta çivi gibi kilitleyen bir film.
Ustam ne ettün beee
david lynch tarzında mindfuck bi animedeydi hatta şu zamana kadar izlediğim en sağlam en sayko animeydi filmin sonlarına doğru asıl kişinin kim olduğunu anlayamıyorsunuz baştan itibaren sürekli yeni teoriler üretiyorsunuz kesinlikle dikkati kendine tutup izlettiriyor. Anı kaybı yaşanmaları, gerçeklikle hayalin birbirine karışması, o sekansların hızlı geçişleri öyle büyüleyiciydi ki kimi zaman aklını başına toplayıp örgüyü bütün tutmak çok çok zordu benim animeye olan bakış açımı tamamen değiştirdi sırada paprika var
david lynch tarzında mindfuck bi animedeydi hatta şu zamana kadar izlediğim en sağlam en sayko animeydi filmin sonlarına doğru asıl kişinin kim olduğunu anlayamıyorsunuz baştan itibaren sürekli yeni teoriler üretiyorsunuz kesinlikle dikkati kendine tutup izlettiriyor. Anı kaybı yaşanmaları, gerçeklikle hayalin birbirine karışması, o sekansların hızlı geçişleri öyle büyüleyiciydi ki kimi zaman aklını başına toplayıp örgüyü bütün tutmak çok çok zordu benim animeye olan bakış açımı tamamen değiştirdi sırada paprika var
Müthiş bir senaryo ve görsellik. Müzikleri dahi gerilmenize yetecek bir film. Gerçeklik algınız sürekli sizi yanıltacak ve film içinde film yaşıyor gibi hissedeceksiniz. Mutlaka izlenmesi gereken benzersiz bir senaryo.
black swan ile mulhollond drive birleşimi ikisinden de daha "rahatsız edici" bir film. sanırım ikisinin de atası bu filmmiş. her sahnede sadece kırmızıyla bile çok şey anlatmış çok zekice bir film. özellikle akvaryumdaki balıklara yüklenilen anlam ve o sahnelere bayıldım. kesinlikle herkes izlemesi gerek diye düşünüyorum.
Perfect Blue ve Dikizleme Üzerine
Perfect Blue; Satoshi Kon’un kullanmayı tercih ettiği temaları, renkleri, karakterleri, kısaca biçemini anlayabilmek adına inceleyebileceğimiz, güzide örneklerden biri, hatta belki de ilki... dakikalarda gerçek olduğunu düşündüğümüz; ancak geniş açıdan gösterildiğinde bir çeşit live action’dan ibaret olduğu anlaşılan Powertron sahnesiyle açılıyor film. Yaklaşık bir buçuk saat boyunca, gerçek ve hayal (kurgu) arasında sıkışıp kalan karakterin başına gelecek olayların ilk ipuçları bunlar... Gerçek ve kurgu ayrımını ortadan kaldırmada yardımcı; art arda kesme, görüntüyü bulanıklaştırma gibi, izleyiciyi yanıltacak tekniklere başvuruluyor.
Gerilim unsuru, müzikler ve karakterlerden hareketle, birçok izleyici, Perfect Blue’yu Alfred Hitchcock filmlerinden Rear Window ile kıyaslamış. Rear Window’da fotoğrafçı (Jeff), aslında bir röntgenci; yani sinema seyircisidir, he ... Devamı
Perfect Blue; Satoshi Kon’un kullanmayı tercih ettiği temaları, renkleri, karakterleri, kısaca biçemini anlayabilmek adına inceleyebileceğimiz, güzide örneklerden biri, hatta belki de ilki... dakikalarda gerçek olduğunu düşündüğümüz; ancak geniş açıdan gösterildiğinde bir çeşit live action’dan ibaret olduğu anlaşılan Powertron sahnesiyle açılıyor film. Yaklaşık bir buçuk saat boyunca, gerçek ve hayal (kurgu) arasında sıkışıp kalan karakterin başına gelecek olayların ilk ipuçları bunlar... Gerçek ve kurgu ayrımını ortadan kaldırmada yardımcı; art arda kesme, görüntüyü bulanıklaştırma gibi, izleyiciyi yanıltacak tekniklere başvuruluyor.
Gerilim unsuru, müzikler ve karakterlerden hareketle, birçok izleyici, Perfect Blue’yu Alfred Hitchcock filmlerinden Rear Window ile kıyaslamış. Rear Window’da fotoğrafçı (Jeff), aslında bir röntgenci; yani sinema seyircisidir, he ... Devamı
Perfect Blue ve Dikizleme Üzerine
Perfect Blue; Satoshi Kon’un kullanmayı tercih ettiği temaları, renkleri, karakterleri, kısaca biçemini anlayabilmek adına inceleyebileceğimiz, güzide örneklerden biri, hatta belki de ilki... dakikalarda gerçek olduğunu düşündüğümüz; ancak geniş açıdan gösterildiğinde bir çeşit live action’dan ibaret olduğu anlaşılan Powertron sahnesiyle açılıyor film. Yaklaşık bir buçuk saat boyunca, gerçek ve hayal (kurgu) arasında sıkışıp kalan karakterin başına gelecek olayların ilk ipuçları bunlar... Gerçek ve kurgu ayrımını ortadan kaldırmada yardımcı; art arda kesme, görüntüyü bulanıklaştırma gibi, izleyiciyi yanıltacak tekniklere başvuruluyor.
Gerilim unsuru, müzikler ve karakterlerden hareketle, birçok izleyici, Perfect Blue’yu Alfred Hitchcock filmlerinden Rear Window ile kıyaslamış. Rear Window’da fotoğrafçı (Jeff), aslında bir röntgenci; yani sinema seyircisidir, her bir ’balkon’ ayrı bir hikayedir. Biz de Perfect Blue’da sık sık Mima’nın hayatını, amiyane tabirle dikizliyoruz. Yalnızca biz değil; obsesif hayranlar, paparazziler, Double Bind dizisinin çekimleri esnasında gözümüze sokulan monitörler, eve alınan bilgisayarlar, kısaca her şey, bu röntgenin/dikizlemenin bir parçası...
Darren Aronofsky’nin Black Swan’ı, belli bir ücret karşılığında telif hakları alınan Perfect Blue’nun, yeniden çekilmiş versiyonu... Black Swan’da Nina’nın dönüşümünün zirve noktası, kanatlarının çıktığı andı. Uykusunda sırtını kaşıyıp kendini yaraladığı için tırnaklarını kesen Nina, aslında benliğini aşıp dönüşüyor, bir nevi kozasından çıkıyordu. Darren Aronofsky’nin, o ünlü küvet sahnesinin aynısını çekmek için 59 bin dolar telif hakkı ödediğini söylemeden geçmeyelim.
Mima’nın büyüyüp olgunlaşmasını izliyoruz film süresince. İçinde bulunduğu müzik grubundan kopup kendi yolunu çizmek istemesi, eski görünümünün; çocuksuluğunun izlerini silebilmek için çıplak pozlar verip cüretkar diyebileceğimiz sahnelerde oynaması...
Mima’nın büyümesine engel olan girlband ve boyband’ler, özellikle 90’lar sonu ve 2000’lerin başında Amerika’yı kasıp kavurmuştu. Genç yaşta ünlü olan ve genellikle genç kitleye hitap eden insanlar, yaşları ilerledikçe bu durumdan rahatsız olmaya başlıyorlardı. Grup içinden biri tek başına devam etmediği müddetçe, maalesef, nostalji kisvesi altında anılmaya mahkum hale geliyorlardı.
Mima’nın, Double Bind’daki ufak tefek replikleri bile kimlik karmaşasının bir izdüşümü gibi değil mi? Sık sık tekrarlanan "Who are you?" sorusu, Mima kadar, bizim de cevabını vermemiz gereken bir soru gibi sanki.
Akvaryumlar, aynalar, pencereler, gerçeklik algısını bozan kırmızılar ve tüm bu katmanları ustalıkla oluşturan Satoshi Kon, üzerinden yıllar geçse bile yeni bir şeyler bulabileceğim çeşitlilikte, sayfa sayfa bile yazsam, muhakkak eksik kalacak bir sinema dili yaratmış.
Perfect Blue; Satoshi Kon’un kullanmayı tercih ettiği temaları, renkleri, karakterleri, kısaca biçemini anlayabilmek adına inceleyebileceğimiz, güzide örneklerden biri, hatta belki de ilki... dakikalarda gerçek olduğunu düşündüğümüz; ancak geniş açıdan gösterildiğinde bir çeşit live action’dan ibaret olduğu anlaşılan Powertron sahnesiyle açılıyor film. Yaklaşık bir buçuk saat boyunca, gerçek ve hayal (kurgu) arasında sıkışıp kalan karakterin başına gelecek olayların ilk ipuçları bunlar... Gerçek ve kurgu ayrımını ortadan kaldırmada yardımcı; art arda kesme, görüntüyü bulanıklaştırma gibi, izleyiciyi yanıltacak tekniklere başvuruluyor.
Gerilim unsuru, müzikler ve karakterlerden hareketle, birçok izleyici, Perfect Blue’yu Alfred Hitchcock filmlerinden Rear Window ile kıyaslamış. Rear Window’da fotoğrafçı (Jeff), aslında bir röntgenci; yani sinema seyircisidir, her bir ’balkon’ ayrı bir hikayedir. Biz de Perfect Blue’da sık sık Mima’nın hayatını, amiyane tabirle dikizliyoruz. Yalnızca biz değil; obsesif hayranlar, paparazziler, Double Bind dizisinin çekimleri esnasında gözümüze sokulan monitörler, eve alınan bilgisayarlar, kısaca her şey, bu röntgenin/dikizlemenin bir parçası...
Darren Aronofsky’nin Black Swan’ı, belli bir ücret karşılığında telif hakları alınan Perfect Blue’nun, yeniden çekilmiş versiyonu... Black Swan’da Nina’nın dönüşümünün zirve noktası, kanatlarının çıktığı andı. Uykusunda sırtını kaşıyıp kendini yaraladığı için tırnaklarını kesen Nina, aslında benliğini aşıp dönüşüyor, bir nevi kozasından çıkıyordu. Darren Aronofsky’nin, o ünlü küvet sahnesinin aynısını çekmek için 59 bin dolar telif hakkı ödediğini söylemeden geçmeyelim.
Mima’nın büyüyüp olgunlaşmasını izliyoruz film süresince. İçinde bulunduğu müzik grubundan kopup kendi yolunu çizmek istemesi, eski görünümünün; çocuksuluğunun izlerini silebilmek için çıplak pozlar verip cüretkar diyebileceğimiz sahnelerde oynaması...
Mima’nın büyümesine engel olan girlband ve boyband’ler, özellikle 90’lar sonu ve 2000’lerin başında Amerika’yı kasıp kavurmuştu. Genç yaşta ünlü olan ve genellikle genç kitleye hitap eden insanlar, yaşları ilerledikçe bu durumdan rahatsız olmaya başlıyorlardı. Grup içinden biri tek başına devam etmediği müddetçe, maalesef, nostalji kisvesi altında anılmaya mahkum hale geliyorlardı.
Mima’nın, Double Bind’daki ufak tefek replikleri bile kimlik karmaşasının bir izdüşümü gibi değil mi? Sık sık tekrarlanan "Who are you?" sorusu, Mima kadar, bizim de cevabını vermemiz gereken bir soru gibi sanki.
Akvaryumlar, aynalar, pencereler, gerçeklik algısını bozan kırmızılar ve tüm bu katmanları ustalıkla oluşturan Satoshi Kon, üzerinden yıllar geçse bile yeni bir şeyler bulabileceğim çeşitlilikte, sayfa sayfa bile yazsam, muhakkak eksik kalacak bir sinema dili yaratmış.
İzlediğim en iyi filmlerden birisidir, Satoshi Kon'un da en sevdiğim filmi. Black Swan bu filmden arak sanıyordum, meğer telif ödenmiş, biraz içim rahatladı :)
Son ana kadar tum olayin sadece psikolojik olduğunu düşündüğüm gerçekten mindfuck diyebileceğim bir filmdi. Çok eski olduğu için çizimler çok iyi sayılmaz ama karanlık bi havası var gerçekten gerilim hissini veriyor. Japon kültürüne çok uygun bir konusu var ayrıca çünkü onlarda fanlık olayı obsesif seviyede.
Perfect Blue filmine Benzer Film ekliyorsun.
Perfect Blue filmini Kategorize ediyorsun.
Bu filmi aşağıdaki seçenekleri işaretleyerek kategorize edebilirsin.
Perfect Blue filmine Konu ekliyorsun.
FİLM İLE İLGİLİ İSTATİSTİKLER
Arama sonuçları
Bu filmi izleyen 20 kişi
Kullanıcı Bulunamadı...
ÜYE OL