Üzgünüz, Size Ulaşamadık (2019)

8 ay önce

Son okuduğum kitapta psişik çöküşün bir örneği olarak verilen “Sorry We Missed You” filmini izledim. Son zamanlarda izlediğim en sarsıcı filmlerden biri oldu. Bu filmi izlerken Richard Sennett Karakter Aşınması kitabında geçen şu cümleler aklıma geldi; “Karşımızdaki asıl sorun, bugün, bizi sürüklenmeye bırakan bir kapitalizmde, yaşam öykülerimizi nasıl şekillendireceğimizdir. Filmde modern kapitalizmin “özgürlük” maskesi altında yarattığı sömürü düzeni, aile yapısının çözülüşü ve insan olmanın anlamının sorgulanışı ele alınıyor. Filmin asıl sarsıcı tarafı bir belgesel tadında oluşu ve oyuncuların çok fazla sahne tozu yutmayan “bizden” kişiler olmasıdır. Maddi sorunlarını halletmek amacıyla yeni bir iş kurma düşüncesine giren aile babasının aklına “gig economy” modelinin içinde ye almak gelir. Paket teslimatçılığı yaparak 12 ayda tüm sorunlarını giderecek ve daha refah bir gelecek hayal ediyordu. Lakin vahşi kapitalizm kişileri sürekli b ... Devamı

Son okuduğum kitapta psişik çöküşün bir örneği olarak verilen “Sorry We Missed You” filmini izledim. Son zamanlarda izlediğim en sarsıcı filmlerden biri oldu. Bu filmi izlerken Richard Sennett Karakter Aşınması kitabında geçen şu cümleler aklıma geldi; “Karşımızdaki asıl sorun, bugün, bizi sürüklenmeye bırakan bir kapitalizmde, yaşam öykülerimizi nasıl şekillendireceğimizdir. Filmde modern kapitalizmin “özgürlük” maskesi altında yarattığı sömürü düzeni, aile yapısının çözülüşü ve insan olmanın anlamının sorgulanışı ele alınıyor. Filmin asıl sarsıcı tarafı bir belgesel tadında oluşu ve oyuncuların çok fazla sahne tozu yutmayan “bizden” kişiler olmasıdır. Maddi sorunlarını halletmek amacıyla yeni bir iş kurma düşüncesine giren aile babasının aklına “gig economy” modelinin içinde ye almak gelir. Paket teslimatçılığı yaparak 12 ayda tüm sorunlarını giderecek ve daha refah bir gelecek hayal ediyordu. Lakin vahşi kapitalizm kişileri sürekli borç batağında bırakmayı hedeflediği için işler sarpa saracaktı haliyle. Filmin üzerinde konuşulması gereken pek çok konusu var lakin eskisi kadar yazmaya ve aktarmaya hevesli olmadığım için çağrışım yapan başka bir alıntıyla bitirmek istiyorum: “Hatırlıyorum şimdi. Borçlandım, evet. Gırtlağıma kadar borca girdim. Gelecekten ümidim vardı, annadın mı? Geleceğe güvendim. Her şeyin düzeleceğine inanıyordum. İşler daha kötüye gidemezdi, demek ki düzelecekti. Durmadan bişeyler satıyorlar, demek ki işler düzelecek. Buzdolabı alın. Araba alın. Ev alın. Arsa alın, yatırım yapın. Ergeç ödeneceğini hesaba katmasalar, bu kadar cömert olurlar mı? Birgün mutlaka ödenecek. Ben de katıldım kervana. Madem işler böyle yürüyor, neden borçlanmayayım? Ben de şurdan burdan bişeyler koparayım. Zaten herkes borçlanmanı istiyor. Bankalar, taksitli satışlar, yatırımcılar... Bütün her şey, gözle görünmeyen para üstüne dönüyor. Artık hiçbir yerde para sesi duyulmuyor. Her şey krediyle. Her şey insanların kafasında. Madem öyle. dedim, ben de payıma düşeni alayım. Yalnızca rakamlar söz konusu olduktan sonra, ben de birkaç bin borçlansam ne çıkar? Madem her şey afakî ve elle tutulur hiç bişey yok, o zaman bana da bi hisse düşsün. Sürüklendim peşlerinden, kervana katıldım.” Aç Sınıfın Laneti, Sam Shepard

0 0

Yanıtla

@yigithan300

4 yıl önce

8 / 10

Bir ailenin ekonomik açıdan çaresizliği ve o çaresizliğe dayanmaya çalışması.
Ken Loach yaptığı filmler değerli filmler olduğunu düşünüyorum bir görüşü var ve hayat boyu bu görüşü sürdürmeye devam ediyor filmlerin galalarına işçileri getirmesi Sosyal konulara olan yardımları ile yönetmenden çok bir sanatçı denilmeyi hakkediyor Sorry We Missed You ise bir ailenin zorluklarla ayakta durmaya çalışmasını izliyorum bunu çok hayatın içinden veriyor sanki tanıdığımız insanların hayatından bir küple izliyormuş gibi çok fazla oyunculuk deneyimi olmayan Kris Hitchen güzel bir oyunculuk çıkarmış görsellik amacına uygun şekilde
Ken Loach gibi çok fazla bilinmeyen yönetmenlerin filmlerini izlenmesi gerek.

2 0

Yanıtla

@sabiha

5 yıl önce

7 / 10

Bir sürü beyin göçü verdiğimiz İngiltere’de geçen geçim sıkıntısı ekseninde ilerleyen bir aile dramının düşündürdükleri çok fazla, oyuncular çok iyi aslında gayet arabesk bir dibe vuruş kendi coğrafyamızda izlemesi çok daha iç karartıcı olurdu Zeki Demirkubuzvari olurdu aynı hikaye ama Ken Loach tarzı içinde bulunduğumuz koşullar gereği daha izlenesi olmuş

1 0

Yanıtla

@zemzem

5 yıl önce

Yönetmenin eleştirel bir başka filmi yeterince sert ve ağır. Pandemi yüzünden işsiz kalan bir insanın aynı durumları yaşamış olabileceği gerçeği içimizde bulunduğumuz dönemde filmi benim için çok daha etkileyici kıldı. Film bittiğinde karnıma sert bir yumruk yemiş gibi hissetim.

3 1

Yanıtla

@sagaris

6 yıl önce

7.7 / 10

Son filminde çekirdek bir işçi sınıfı ailesini kamerasıyla takip eden büyük yönetmen, sömürünün karşısında bu çekirdek ailenin nasıl darmadağın olduğunu belgelemekte.

0 0

Yanıtla

@kuzgunadam

6 yıl önce

8 / 10

Ken Loach, ’I, Daniel Blake’ten sonra yine çalışma şartları geçim sıkıntısı ve tüm sistem içinde birey ve aile olarak hayatta kalabilmenin zorluğunu çarpıcı ve gerçekçi bir anlatımla ortaya koyuyor.

5 0

Yanıtla