14 yıl önce
7.9
550 OYPUAN VER
5
Imdb: 7.6 (74.000 OY)
KONUSU
Juan gardiyan olmak üzeredir. İşe bir gün erken gelir. İki meslektaşı ona hapishaneyi gezdirirken, birdenbire tavandan düşen bir parçanın çarpmasıyla bayılır. Gardiyanlar onu ayıltmak için 211 numaralı boş hücreye götürür. Juan bilinci kapalı halde hücrede yatarken hapishanede bir ayaklanma patlak v
... Devamı
Juan gardiyan olmak üzeredir. İşe bir gün erken gelir. İki meslektaşı ona hapishaneyi gezdirirken, birdenbire tavandan düşen bir parçanın çarpmasıyla bayılır. Gardiyanlar onu ayıltmak için 211 numaralı boş hücreye götürür. Juan bilinci kapalı halde hücrede yatarken hapishanede bir ayaklanma patlak verir. Ayıldığında güç bir durumla karşı karşıyadır: Hayatta kalmak için mahkum rolü oynamak zorundadır.
-
Daniel Monzón
Yönetmen
-
Jorge Guerricaechevarría
Senarist
OYUNCULAR
Tüm Oyuncular ve Teknik Ekip
Juan Oliver
Malamadre
José Utrilla
Elena
Ernesto Al...
Apache
Releches
Armando Nieto
YORUM YAZ
POPÜLER YORUMLAR
Celda 211
-spoiler içerir-
Daniel Monzon'un yönettiği, tüm oyuncular olmak üzere özellikle Alberto Ammann ve Luis Tosar'ın muhteşem oyunculuklarını konuşturdukları güzel bir İspanyol filmi Celda 211. Herkesin kaldırabileceği bir film değil yalnız, annemle izliyordum kalktı gitti. Çok beğendi o ayrı, ama bu kadar sıkıntının bir arada yaşandığı ve gerçeklerin aslında gördüğümüz gibi olmadığını anlatan filmler bazen Scream serisinden bile daha korkunç olabiliyor.
Her neyse film hakkında birkaç bir şey paylaşmak istiyorum sadece.
Öncelikle, suçluları hayat boyunca suç işleme potansiyelinde görmenin ne kadar yanlış ve sığ bir düşünce olduğunu yüzümüze vuruyor bu film. Hayat şartları derler ya, bir şekilde birini öldürüp içeri girmiş bir kimse bile pişmanlığını ya içinde ya da duvarlara resimler çizerek yazılar yazarak yaşıyor. Ama filmde de vurgulandığı üzere ne olursa olsun hiç kimse bir pislik g ... Devamı
-spoiler içerir-
Daniel Monzon'un yönettiği, tüm oyuncular olmak üzere özellikle Alberto Ammann ve Luis Tosar'ın muhteşem oyunculuklarını konuşturdukları güzel bir İspanyol filmi Celda 211. Herkesin kaldırabileceği bir film değil yalnız, annemle izliyordum kalktı gitti. Çok beğendi o ayrı, ama bu kadar sıkıntının bir arada yaşandığı ve gerçeklerin aslında gördüğümüz gibi olmadığını anlatan filmler bazen Scream serisinden bile daha korkunç olabiliyor.
Her neyse film hakkında birkaç bir şey paylaşmak istiyorum sadece.
Öncelikle, suçluları hayat boyunca suç işleme potansiyelinde görmenin ne kadar yanlış ve sığ bir düşünce olduğunu yüzümüze vuruyor bu film. Hayat şartları derler ya, bir şekilde birini öldürüp içeri girmiş bir kimse bile pişmanlığını ya içinde ya da duvarlara resimler çizerek yazılar yazarak yaşıyor. Ama filmde de vurgulandığı üzere ne olursa olsun hiç kimse bir pislik g ... Devamı
Celda 211
-spoiler içerir-
Daniel Monzon'un yönettiği, tüm oyuncular olmak üzere özellikle Alberto Ammann ve Luis Tosar'ın muhteşem oyunculuklarını konuşturdukları güzel bir İspanyol filmi Celda 211. Herkesin kaldırabileceği bir film değil yalnız, annemle izliyordum kalktı gitti. Çok beğendi o ayrı, ama bu kadar sıkıntının bir arada yaşandığı ve gerçeklerin aslında gördüğümüz gibi olmadığını anlatan filmler bazen Scream serisinden bile daha korkunç olabiliyor.
Her neyse film hakkında birkaç bir şey paylaşmak istiyorum sadece.
Öncelikle, suçluları hayat boyunca suç işleme potansiyelinde görmenin ne kadar yanlış ve sığ bir düşünce olduğunu yüzümüze vuruyor bu film. Hayat şartları derler ya, bir şekilde birini öldürüp içeri girmiş bir kimse bile pişmanlığını ya içinde ya da duvarlara resimler çizerek yazılar yazarak yaşıyor. Ama filmde de vurgulandığı üzere ne olursa olsun hiç kimse bir pislik gibi karanlık avuç içi kadar bir hücreye atılmamalı, atılamaz! Hücre ile ilgili mahkumların kurduğu şu cümle ne kadar hüzünlü ve gerçek. 'Bir insanı uzun süre sesten ve ışıktan uzak tek başına tutamazsın, o anlarda birinin seni dövmeye gelmesi için dua edersin, çünkü hiç yoktan birine bağırmış olursun.
Eminim filmi izleyen çoğu kişi tarafından Juan Oliverin gardiyan olmak için fazla çelimsiz ve tırsak karakterde olduğu düşünülmüştür. Belki o ayaklanma yaşanmasaydı gardiyan olduğu dönemde bir mahkum tarafından kolayca yere serilebilecek biriydi. Bence Juan kendini mahkum gibi gösterdikten sonra onlar arasında birkaç gün yaşayınca gardiyanlara karşı küçük de olsa bir nefret besledi ve telefon görüşmesi için demir kapı açılıp dışarı çıkacağı o sahne geldiğinde, ne olursa olsun konuştuktan sonra geri döneceğini düşündüm. O ise kapı yarım açıkken dışarı adım atmadı bile.
Şu suçlulara bakış açısının net ve bir olduğundan bahsettim ya, Malamadre hakkında da pekala olumsuz düşüncelere sahip olabilirdik. Bu açıdan da ters köşe yapmış filmdir.
Son sahnede Juan vurulduktan sonra Malamadrenin ona sarılışı gözlerden yaş getirecek cinste bir sahnedir. Filmin bariz verdiği ana fikir ise; dost bildikleriniz gün gelir en büyük düşmanınız olabilir (Apache) lakin bunun tam tersi olarak önyargılarınız da size kapak olabilir.
-spoiler içerir-
Daniel Monzon'un yönettiği, tüm oyuncular olmak üzere özellikle Alberto Ammann ve Luis Tosar'ın muhteşem oyunculuklarını konuşturdukları güzel bir İspanyol filmi Celda 211. Herkesin kaldırabileceği bir film değil yalnız, annemle izliyordum kalktı gitti. Çok beğendi o ayrı, ama bu kadar sıkıntının bir arada yaşandığı ve gerçeklerin aslında gördüğümüz gibi olmadığını anlatan filmler bazen Scream serisinden bile daha korkunç olabiliyor.
Her neyse film hakkında birkaç bir şey paylaşmak istiyorum sadece.
Öncelikle, suçluları hayat boyunca suç işleme potansiyelinde görmenin ne kadar yanlış ve sığ bir düşünce olduğunu yüzümüze vuruyor bu film. Hayat şartları derler ya, bir şekilde birini öldürüp içeri girmiş bir kimse bile pişmanlığını ya içinde ya da duvarlara resimler çizerek yazılar yazarak yaşıyor. Ama filmde de vurgulandığı üzere ne olursa olsun hiç kimse bir pislik gibi karanlık avuç içi kadar bir hücreye atılmamalı, atılamaz! Hücre ile ilgili mahkumların kurduğu şu cümle ne kadar hüzünlü ve gerçek. 'Bir insanı uzun süre sesten ve ışıktan uzak tek başına tutamazsın, o anlarda birinin seni dövmeye gelmesi için dua edersin, çünkü hiç yoktan birine bağırmış olursun.
Eminim filmi izleyen çoğu kişi tarafından Juan Oliverin gardiyan olmak için fazla çelimsiz ve tırsak karakterde olduğu düşünülmüştür. Belki o ayaklanma yaşanmasaydı gardiyan olduğu dönemde bir mahkum tarafından kolayca yere serilebilecek biriydi. Bence Juan kendini mahkum gibi gösterdikten sonra onlar arasında birkaç gün yaşayınca gardiyanlara karşı küçük de olsa bir nefret besledi ve telefon görüşmesi için demir kapı açılıp dışarı çıkacağı o sahne geldiğinde, ne olursa olsun konuştuktan sonra geri döneceğini düşündüm. O ise kapı yarım açıkken dışarı adım atmadı bile.
Şu suçlulara bakış açısının net ve bir olduğundan bahsettim ya, Malamadre hakkında da pekala olumsuz düşüncelere sahip olabilirdik. Bu açıdan da ters köşe yapmış filmdir.
Son sahnede Juan vurulduktan sonra Malamadrenin ona sarılışı gözlerden yaş getirecek cinste bir sahnedir. Filmin bariz verdiği ana fikir ise; dost bildikleriniz gün gelir en büyük düşmanınız olabilir (Apache) lakin bunun tam tersi olarak önyargılarınız da size kapak olabilir.
Giriş sahnesinde gelir sağlam bi yumruk çakar. Daha sonra sahneyi açıklayıp bi daha çakar. Kısaca film sürekli çakar, hazırlıklı olun. Başrolü konuşmaya bile gerek yok. Sıradışı, "5 dakkada değişir bütün işler" temalı bir film. Yüreğe oturan cinstendir o da ayrı bi konu..
Calzones Was Here
bu yazı filmin içeriğiyle ilgili bilgi ve alıntılar içermektedir. ve kişisel görüşlerimden oluşup, imla hataları ile süslüdür.
celda 211, hapishanede geçen yani içeriden dışarıya bakan bir film...
juan oliver ve elena mutlu bir çifttir. aralarında güçlü bir bağ ve tutku vardır. film içerisinde bunu daha iyi görebileceğiniz gibi aralarında geçen bir konuşmada bunu çok iyi ortaya koyuyor.
juan - sen zeki ve güzel birisin
bense...
elena - aptal ve çirkin biri
juan - ilk önce mezbaha, şimdiyse hapishane
bir mühendis olduğum söylenemez
benden başka herkesle birlikte olabilirdin
sana güzel şeyler alabilecek bir kocan olabilirdi
elena - güzel şeyler istemiyorum, seni istiyorum...
işe başlamadan önce çalışacağı yeri görmek için giden juan, gardiyanlarla birlikte hapishaneyi gezerken bir kaza sonucu yaralanınca gardiyanlar tarafından boş bir ... Devamı
bu yazı filmin içeriğiyle ilgili bilgi ve alıntılar içermektedir. ve kişisel görüşlerimden oluşup, imla hataları ile süslüdür.
celda 211, hapishanede geçen yani içeriden dışarıya bakan bir film...
juan oliver ve elena mutlu bir çifttir. aralarında güçlü bir bağ ve tutku vardır. film içerisinde bunu daha iyi görebileceğiniz gibi aralarında geçen bir konuşmada bunu çok iyi ortaya koyuyor.
juan - sen zeki ve güzel birisin
bense...
elena - aptal ve çirkin biri
juan - ilk önce mezbaha, şimdiyse hapishane
bir mühendis olduğum söylenemez
benden başka herkesle birlikte olabilirdin
sana güzel şeyler alabilecek bir kocan olabilirdi
elena - güzel şeyler istemiyorum, seni istiyorum...
işe başlamadan önce çalışacağı yeri görmek için giden juan, gardiyanlarla birlikte hapishaneyi gezerken bir kaza sonucu yaralanınca gardiyanlar tarafından boş bir ... Devamı
Calzones Was Here
bu yazı filmin içeriğiyle ilgili bilgi ve alıntılar içermektedir. ve kişisel görüşlerimden oluşup, imla hataları ile süslüdür.
celda 211, hapishanede geçen yani içeriden dışarıya bakan bir film...
juan oliver ve elena mutlu bir çifttir. aralarında güçlü bir bağ ve tutku vardır. film içerisinde bunu daha iyi görebileceğiniz gibi aralarında geçen bir konuşmada bunu çok iyi ortaya koyuyor.
juan - sen zeki ve güzel birisin
bense...
elena - aptal ve çirkin biri
juan - ilk önce mezbaha, şimdiyse hapishane
bir mühendis olduğum söylenemez
benden başka herkesle birlikte olabilirdin
sana güzel şeyler alabilecek bir kocan olabilirdi
elena - güzel şeyler istemiyorum, seni istiyorum...
işe başlamadan önce çalışacağı yeri görmek için giden juan, gardiyanlarla birlikte hapishaneyi gezerken bir kaza sonucu yaralanınca gardiyanlar tarafından boş bir hücreye konulur. ve juan'ın yaralanmasına sebep olanın aslında bir kaza değil planlı bir ayaklanmanın başlangıcı olduğunun ortaya çıkması üzerine juan'ı orada bırakıp kaçarlar. juan artık psikopat,cani,hapishaneden kaçanların oluşturduğu, ve bir çoğu artık dışarı çıkma ümidi olmayan mahkumlar için bir fazla insan öldürmenin sorun olmadığı hatta birini öldürmenin diğerlerinin gözünde saygı kazanmak anlamına geldiği bir yerdedir.
isyanın planlı ve daha önce yapılanlardan farklı olduğunu, mahkumların lideri olan malamadre'nin eta örgütüne bağlı mahkumların geçici olarak kendileriyle aynı bölgede bulunduğunu öğrenip, onları hapishane yönetimine karşı güçlü bir koz olarak kullanabileceğini bilmesi üzerine başlatmış olmasından anlıyoruz.
eta üyelerini hükümet için bu kadar değerli kılan, bask bölgesi ile yapmış olduğu anlaşma gereği uzaktan bombalarla binlerce insanı öldürmüş bu katilleri diğer mahkumlardan ayrı daha iyi şartlarda tutması karşılığında bunun üzerinden yürütebildiği siyaset ve etayı dizginleyebiliyor olmak...
malamadre'nin zaten elinde rehin olarak gardiyanlar da varken eta üyelerini kullanmak isteyişi, yönetimin bir gardiyana vermiş olduğu değeri bilmesine bağlanabilir. kendilerine uygulanan gam(gözetim altındaki makum) sistemi ve dayak yerken bile olsa insan yüzü görmeye hasret kaldıkları hücre hapsinden kurtulabilmek için, hükümetin çok değer verdiği eta üyeleri bulunmaz nimettir.
juan bulunduğu hücrede yeni bir yüz olarak farkedildiğinde kendini kurtarabilmek için calzones adında bir mahkum gibi davranır. ancak elena'nın juan'ın durumunu öğrenmesi ile diğer mahkum yakınları gibi endişeyle hapishanenin kapısına dayanması ve bir gardiyan tarafından öldürülmesini, öğrenmesine kadar durum böyle iken...
o andan itibaren elena'ya olan aşkı ile gerçekten calzones'e dönüşecektir.
dışarıdaki ve içeridekilerin karşılıklı olarak birbirlerinden haberdar olabilmek için yürüttüğü sessiz ve gizliden yapılan alışverişler yüzünden kimsenin kimseye güvenmediği bu ortamda malamadre, calzones'in kendisini diğer mahkumların önünde küçük düşürmesine ve gerçekte bir gardiyan olduğunu öğrenmesine rağmen onun arkasındadır. çünkü calzones artık yönetime karşı yaptıklarıyla onun ve diğer mahkumların gözünde gerçekleri söyleyen cesur bir kahramandır.
filmin başlarında calzones karakterini, dışarıdan içeriye sızıp, zamanla içerideki gelişmelerden dolayı onlardan birine dönüşmesi bakımından johnny depp ve al pacino'nun başrolünde yer aldığı donnie brasco filmindeki donnie brasco karakterine benzetsemde celda 211'in çok daha iyi bir hikayeye sahip olduğu kesin.
juan'ın konulduğu hücrede daha önce intihar eden mahkumun duvara kazımış olduğu, ''marao'nun baş ağrısı onu burada öldürdü'' yazısının altına juan'ın ''calzones burada öldü'' yazması yine unutulmaz bir hapishane filmi olan ''esaretin bedeli''ndeki morgan freeman'in canlandırmış olduğu red karakterinin kendinden önce dışarı çıkıp oradaki hayata ayak uyduramayan yaşlı kütüphaneci brooks'un intihar ettiği odaya yerleşmesi ve duvara yazmış olduğu ''brooks was here'' yazısını fark edip oradan ayrılırken o da altına aynı şekilde kendinden sonra gelenlerin görmesi için orada olduğunu kazır. Bu benzerlik Celda 211'in yönetmeni tarafından 'The Shawshank Redemption' filmine yaptığı bir gönderme olarak değerlendirilebilir, ya da mahkumların benzer kültür ve alışkanlıklara sahip olduğu için kendiliğinden gerçekleşmiş te olabilir karar sizin.
ve son olarak filmi izlemiş olanlar sizede bu hikaye bir yerlerden tanıdık gelmiyor mu? şu an yaşadıklarımızla kısmende olsa örtüşmüyor mu? bizdeki etaya karşı tutsak liderleri üzerinden yürütülmeye çalışılan çirkin siyasete benzemiyor mu? ve yaşanılan acılara rağmen bu millet bir arada kalmış ve uzlaşma yolu ararken biri çıkıp, (filmdeki deyimle ''biz mantar aramaya çıkmışız biri gelip ben rolex buldum diyor'') bu milletin birbirini katletmesine sebep olabilecek çıkış ve söylemlere, onay verebileceğinin sinyallerini vermesi bizi istedikleri noktaya sürüklemiyor mu?...
herşeye rağmen bu milletin barış içerisinde bir arada yaşayabilmesi için çalışanların isimleri kazıdıkları duvarda hep kalacaktır.
bu yazı filmin içeriğiyle ilgili bilgi ve alıntılar içermektedir. ve kişisel görüşlerimden oluşup, imla hataları ile süslüdür.
celda 211, hapishanede geçen yani içeriden dışarıya bakan bir film...
juan oliver ve elena mutlu bir çifttir. aralarında güçlü bir bağ ve tutku vardır. film içerisinde bunu daha iyi görebileceğiniz gibi aralarında geçen bir konuşmada bunu çok iyi ortaya koyuyor.
juan - sen zeki ve güzel birisin
bense...
elena - aptal ve çirkin biri
juan - ilk önce mezbaha, şimdiyse hapishane
bir mühendis olduğum söylenemez
benden başka herkesle birlikte olabilirdin
sana güzel şeyler alabilecek bir kocan olabilirdi
elena - güzel şeyler istemiyorum, seni istiyorum...
işe başlamadan önce çalışacağı yeri görmek için giden juan, gardiyanlarla birlikte hapishaneyi gezerken bir kaza sonucu yaralanınca gardiyanlar tarafından boş bir hücreye konulur. ve juan'ın yaralanmasına sebep olanın aslında bir kaza değil planlı bir ayaklanmanın başlangıcı olduğunun ortaya çıkması üzerine juan'ı orada bırakıp kaçarlar. juan artık psikopat,cani,hapishaneden kaçanların oluşturduğu, ve bir çoğu artık dışarı çıkma ümidi olmayan mahkumlar için bir fazla insan öldürmenin sorun olmadığı hatta birini öldürmenin diğerlerinin gözünde saygı kazanmak anlamına geldiği bir yerdedir.
isyanın planlı ve daha önce yapılanlardan farklı olduğunu, mahkumların lideri olan malamadre'nin eta örgütüne bağlı mahkumların geçici olarak kendileriyle aynı bölgede bulunduğunu öğrenip, onları hapishane yönetimine karşı güçlü bir koz olarak kullanabileceğini bilmesi üzerine başlatmış olmasından anlıyoruz.
eta üyelerini hükümet için bu kadar değerli kılan, bask bölgesi ile yapmış olduğu anlaşma gereği uzaktan bombalarla binlerce insanı öldürmüş bu katilleri diğer mahkumlardan ayrı daha iyi şartlarda tutması karşılığında bunun üzerinden yürütebildiği siyaset ve etayı dizginleyebiliyor olmak...
malamadre'nin zaten elinde rehin olarak gardiyanlar da varken eta üyelerini kullanmak isteyişi, yönetimin bir gardiyana vermiş olduğu değeri bilmesine bağlanabilir. kendilerine uygulanan gam(gözetim altındaki makum) sistemi ve dayak yerken bile olsa insan yüzü görmeye hasret kaldıkları hücre hapsinden kurtulabilmek için, hükümetin çok değer verdiği eta üyeleri bulunmaz nimettir.
juan bulunduğu hücrede yeni bir yüz olarak farkedildiğinde kendini kurtarabilmek için calzones adında bir mahkum gibi davranır. ancak elena'nın juan'ın durumunu öğrenmesi ile diğer mahkum yakınları gibi endişeyle hapishanenin kapısına dayanması ve bir gardiyan tarafından öldürülmesini, öğrenmesine kadar durum böyle iken...
o andan itibaren elena'ya olan aşkı ile gerçekten calzones'e dönüşecektir.
dışarıdaki ve içeridekilerin karşılıklı olarak birbirlerinden haberdar olabilmek için yürüttüğü sessiz ve gizliden yapılan alışverişler yüzünden kimsenin kimseye güvenmediği bu ortamda malamadre, calzones'in kendisini diğer mahkumların önünde küçük düşürmesine ve gerçekte bir gardiyan olduğunu öğrenmesine rağmen onun arkasındadır. çünkü calzones artık yönetime karşı yaptıklarıyla onun ve diğer mahkumların gözünde gerçekleri söyleyen cesur bir kahramandır.
filmin başlarında calzones karakterini, dışarıdan içeriye sızıp, zamanla içerideki gelişmelerden dolayı onlardan birine dönüşmesi bakımından johnny depp ve al pacino'nun başrolünde yer aldığı donnie brasco filmindeki donnie brasco karakterine benzetsemde celda 211'in çok daha iyi bir hikayeye sahip olduğu kesin.
juan'ın konulduğu hücrede daha önce intihar eden mahkumun duvara kazımış olduğu, ''marao'nun baş ağrısı onu burada öldürdü'' yazısının altına juan'ın ''calzones burada öldü'' yazması yine unutulmaz bir hapishane filmi olan ''esaretin bedeli''ndeki morgan freeman'in canlandırmış olduğu red karakterinin kendinden önce dışarı çıkıp oradaki hayata ayak uyduramayan yaşlı kütüphaneci brooks'un intihar ettiği odaya yerleşmesi ve duvara yazmış olduğu ''brooks was here'' yazısını fark edip oradan ayrılırken o da altına aynı şekilde kendinden sonra gelenlerin görmesi için orada olduğunu kazır. Bu benzerlik Celda 211'in yönetmeni tarafından 'The Shawshank Redemption' filmine yaptığı bir gönderme olarak değerlendirilebilir, ya da mahkumların benzer kültür ve alışkanlıklara sahip olduğu için kendiliğinden gerçekleşmiş te olabilir karar sizin.
ve son olarak filmi izlemiş olanlar sizede bu hikaye bir yerlerden tanıdık gelmiyor mu? şu an yaşadıklarımızla kısmende olsa örtüşmüyor mu? bizdeki etaya karşı tutsak liderleri üzerinden yürütülmeye çalışılan çirkin siyasete benzemiyor mu? ve yaşanılan acılara rağmen bu millet bir arada kalmış ve uzlaşma yolu ararken biri çıkıp, (filmdeki deyimle ''biz mantar aramaya çıkmışız biri gelip ben rolex buldum diyor'') bu milletin birbirini katletmesine sebep olabilecek çıkış ve söylemlere, onay verebileceğinin sinyallerini vermesi bizi istedikleri noktaya sürüklemiyor mu?...
herşeye rağmen bu milletin barış içerisinde bir arada yaşayabilmesi için çalışanların isimleri kazıdıkları duvarda hep kalacaktır.
güzel bir yazı film bittikten sonra bende senin gibi ülkemizde yaşananlara benzettim
Eline sağlık, film benim için vasatın biraz üstünde kalan yapimlardan. Gerçekçilik anlayışı benim ki ile pek uyuşmayan bir film. Ama izlenmeyi hakadecek kadar da iyi.Filmde farketmedigim bazı şeyleri yakaladım yazında.
YENİ YORUMLAR
Tüm Yorumlar
İnsan hayatının nelerle karşılaşabileceğini gösteren güzel bir film, izlemenizi tavsiye ederim..
Her şeyden önce değinilmesi gereken şey kesinlikle Luis Tosar ve inanılmaz Malamadre performansı…
Kendisini oyuncu olarak zaten hep beğenmişimdir ama bu filmde sergilediği performans tek kelimeyle olağanüstü.Bir hapishane lideri rolü ancak ve ancak bu kadar iyi canlandırılabilir,rolü oynamamış yaşamış resmen.Bu filmi zaten direkt yukarı çekiyor ama tabii ki filmi çok iyi yapan tek etmen bu değil.
Filmde Juan’ın alttan alttan karakterinin değişimi ve Malamadre ile olan ilişkisinin değişimi çok iyi işleniyor.
Karısını kaybettikten sonra iyice gözü dönüyor ve artık kendini tam anlamıyla bir hapishane kaçkını gibi hissediyor,yalan ortaya çıksa da Malamadre her şeye rağmen Juan’ı öldüremiyor…
Film başından sonuna gerilimi ve merak unsurunu son derece iyi korudu.
Her şeyiyle bütün olarak bakıldığında çok iyi bir film.Kesinlikle izleyin derim
7.5/10
Kendisini oyuncu olarak zaten hep beğenmişimdir ama bu filmde sergilediği performans tek kelimeyle olağanüstü.Bir hapishane lideri rolü ancak ve ancak bu kadar iyi canlandırılabilir,rolü oynamamış yaşamış resmen.Bu filmi zaten direkt yukarı çekiyor ama tabii ki filmi çok iyi yapan tek etmen bu değil.
Filmde Juan’ın alttan alttan karakterinin değişimi ve Malamadre ile olan ilişkisinin değişimi çok iyi işleniyor.
Karısını kaybettikten sonra iyice gözü dönüyor ve artık kendini tam anlamıyla bir hapishane kaçkını gibi hissediyor,yalan ortaya çıksa da Malamadre her şeye rağmen Juan’ı öldüremiyor…
Film başından sonuna gerilimi ve merak unsurunu son derece iyi korudu.
Her şeyiyle bütün olarak bakıldığında çok iyi bir film.Kesinlikle izleyin derim
7.5/10
Özellikle Luis Tosar’ın canlandırdığı Malemadre karakterini çok beğendim tabi başka iyi karakterlerde vardı, Papillon gibi filmleri Prison Break gibi dizileri seviyorsanız bu filmi kesinlikle seversiniz diye düşünüyorum hapishane temalı müthiş bir film, aksiyonu gerilimi ve dramı tam yerinde hissettiriyor İspanya sinemasının çıkardığı iyi isyan filmlerinden.
İlk dakikalardaki çekim tekniğini hoş olmuş.Keşke o şekilde devam etseydi diye düşündüm çünkü filme farklı bir hava kattığı kanısındayım.
Bir insan ne kadar değişebilir?Sorusuna cevap niteliği taşıyor.Kahramanımızın adım adım değişimini ve bu değişim sürecindeki zorlukları yansıtmayı son derece güzel başarmış.
Sıradan bir hapishane filmi olur diye bekliyordum ama hikayesi ve oyunculuklarıyla diğer filmlerden ayrılmayı başarmış.
Sisteme yönelik eleştiri içeren güzel bir film.
Bir insan ne kadar değişebilir?Sorusuna cevap niteliği taşıyor.Kahramanımızın adım adım değişimini ve bu değişim sürecindeki zorlukları yansıtmayı son derece güzel başarmış.
Sıradan bir hapishane filmi olur diye bekliyordum ama hikayesi ve oyunculuklarıyla diğer filmlerden ayrılmayı başarmış.
Sisteme yönelik eleştiri içeren güzel bir film.
Klasik amerikan hapishane temalı filmlerden farklı işleyişi olup izlenesi güzel bir yapım olmuş ispanyollar,amerikan filmlerinden daha farklı bakış açısıyla ve farklı senaryolarla dikkatimi çekti artık film bakarken ispanyol yapımı filmlere bakmaya çalışıyorum
Filmin isyandan korkarak gardiyan meslektaşlarını mahkumların arasında ölüme terkeden gardiyanlarla açılışı yapıp mahkum Malamadre’nin işlerin tersine dönmesine ve ölme ihtimali olmasına rağmen Juan’ı terketmeyip yanında kalarak yaralaması ile kapanması... :)
klasik hapishane filmlerinden farklı bir şeyler bulacaksınız burda.
öncelikle şunu söylemek istiyorum, mahvettiniz çocuğu. neden mahvediyorsunuz güzelim çocuğu? biriniz kolundan biriniz bacağından tutsaydınız da çıkarsaydınız dışarı işte. Juan çok üzülüyorum sana.
Filmi izlemeye başladıktan sonra sonunda ne olduğunu az çok kestirebildim. İlk sahnede gösterilen kişinin Juan’ın sonu olduğunu zannetmiştim zaten o yüzden kesin ölüyor diye düşünmüştüm. Bambaşka bir olay da varmış orda. Her neyse Juan’a çok üzüleceğimi düşündüğüm için arkadaşlarıma ’’filme devam edeyim mi, ama çok üzüleceğim’’ diye mesaj atmıştım. ve yarım bırakmaya karar vermiştim. ama izledim. ve BUNLAR GERÇEK DEĞİL, HEPSİ FİLM deyip durdum yine de üzüldüm.
gardiyan olmanın insanı psikolojik açıdan nasıl değiştirdiğiyle ilgili pekçok şey söyleyebiliriz. Bunun için Stanford Hapishane Deneyi konulu filmleri izleyebilirsiniz. film ... Devamı
öncelikle şunu söylemek istiyorum, mahvettiniz çocuğu. neden mahvediyorsunuz güzelim çocuğu? biriniz kolundan biriniz bacağından tutsaydınız da çıkarsaydınız dışarı işte. Juan çok üzülüyorum sana.
Filmi izlemeye başladıktan sonra sonunda ne olduğunu az çok kestirebildim. İlk sahnede gösterilen kişinin Juan’ın sonu olduğunu zannetmiştim zaten o yüzden kesin ölüyor diye düşünmüştüm. Bambaşka bir olay da varmış orda. Her neyse Juan’a çok üzüleceğimi düşündüğüm için arkadaşlarıma ’’filme devam edeyim mi, ama çok üzüleceğim’’ diye mesaj atmıştım. ve yarım bırakmaya karar vermiştim. ama izledim. ve BUNLAR GERÇEK DEĞİL, HEPSİ FİLM deyip durdum yine de üzüldüm.
gardiyan olmanın insanı psikolojik açıdan nasıl değiştirdiğiyle ilgili pekçok şey söyleyebiliriz. Bunun için Stanford Hapishane Deneyi konulu filmleri izleyebilirsiniz. film ... Devamı
klasik hapishane filmlerinden farklı bir şeyler bulacaksınız burda.
öncelikle şunu söylemek istiyorum, mahvettiniz çocuğu. neden mahvediyorsunuz güzelim çocuğu? biriniz kolundan biriniz bacağından tutsaydınız da çıkarsaydınız dışarı işte. Juan çok üzülüyorum sana.
Filmi izlemeye başladıktan sonra sonunda ne olduğunu az çok kestirebildim. İlk sahnede gösterilen kişinin Juan’ın sonu olduğunu zannetmiştim zaten o yüzden kesin ölüyor diye düşünmüştüm. Bambaşka bir olay da varmış orda. Her neyse Juan’a çok üzüleceğimi düşündüğüm için arkadaşlarıma ’’filme devam edeyim mi, ama çok üzüleceğim’’ diye mesaj atmıştım. ve yarım bırakmaya karar vermiştim. ama izledim. ve BUNLAR GERÇEK DEĞİL, HEPSİ FİLM deyip durdum yine de üzüldüm.
gardiyan olmanın insanı psikolojik açıdan nasıl değiştirdiğiyle ilgili pekçok şey söyleyebiliriz. Bunun için Stanford Hapishane Deneyi konulu filmleri izleyebilirsiniz. filmdeki gardiyanlar, yaptıkları meslek yüzünden mi böyleler diye düşünebiliriz. ama juan’ı orada bıraktıklarını hesaba katıyorum, hayır onlar gerçekten kötüler.
Juan’ın eşinin vefatını öğrendiği sahne.. o kadar harikaydın ki. hakkında fazla bir şeyler yazmak istemiyorum duygusalım.
Malamadre’nin, olaylar ters teptiğinde Juan’a onu öldüreceğini söylemesi; ancak Juan yaralandıktan sonra yanı başında ağlaması ve yaşamasını istemesi güzeldi. aralarında abartılı bir arkadaşlık yoktu, dozundaydı her şey. bu yönüyle de samimiydi. beğenildin Celda 211. Albarto Ammann... teşekkürler filmdeki her sahnen için..
öncelikle şunu söylemek istiyorum, mahvettiniz çocuğu. neden mahvediyorsunuz güzelim çocuğu? biriniz kolundan biriniz bacağından tutsaydınız da çıkarsaydınız dışarı işte. Juan çok üzülüyorum sana.
Filmi izlemeye başladıktan sonra sonunda ne olduğunu az çok kestirebildim. İlk sahnede gösterilen kişinin Juan’ın sonu olduğunu zannetmiştim zaten o yüzden kesin ölüyor diye düşünmüştüm. Bambaşka bir olay da varmış orda. Her neyse Juan’a çok üzüleceğimi düşündüğüm için arkadaşlarıma ’’filme devam edeyim mi, ama çok üzüleceğim’’ diye mesaj atmıştım. ve yarım bırakmaya karar vermiştim. ama izledim. ve BUNLAR GERÇEK DEĞİL, HEPSİ FİLM deyip durdum yine de üzüldüm.
gardiyan olmanın insanı psikolojik açıdan nasıl değiştirdiğiyle ilgili pekçok şey söyleyebiliriz. Bunun için Stanford Hapishane Deneyi konulu filmleri izleyebilirsiniz. filmdeki gardiyanlar, yaptıkları meslek yüzünden mi böyleler diye düşünebiliriz. ama juan’ı orada bıraktıklarını hesaba katıyorum, hayır onlar gerçekten kötüler.
Juan’ın eşinin vefatını öğrendiği sahne.. o kadar harikaydın ki. hakkında fazla bir şeyler yazmak istemiyorum duygusalım.
Malamadre’nin, olaylar ters teptiğinde Juan’a onu öldüreceğini söylemesi; ancak Juan yaralandıktan sonra yanı başında ağlaması ve yaşamasını istemesi güzeldi. aralarında abartılı bir arkadaşlık yoktu, dozundaydı her şey. bu yönüyle de samimiydi. beğenildin Celda 211. Albarto Ammann... teşekkürler filmdeki her sahnen için..
Bu filmi beğenip beğenmemek sizin içinizde ki suça eğilimli olup olmamanızla alakalı. Çok muhteşem olmamakla birlikte sistemsel eleştrilerinden dolayı sevilen bir film. Sadece zaman geçsin diye izleyecek Rambo kafalı kişilerinde hoşuna gidebilecek bir film.
Oyunculuklar, senaryo, film boyunca düşmeyen tempo. Çok iyi film. İkinci kez izleyebilirim.
Malamadre karakterini sevmekle hatta filmi onun hatrına iyimserlikle izlemekle beraber fazla romantikleştiğini düşünüyorum. Öyle ki film yarım saat daha uzatılsa sanırım iyilik meleğine dönüşecekti. Ayrıca senaryosu her ne kadar ilgi çekici olsa da bence işlenişi fazla zorlama. Bizim genç gardiyan 211'den çıktığı anda bir suç elebaşına dönüştü ve nasıl olduysa herkes bunu o kadar kolay kabullendi ki inanılmaz. Sanırım hikmet kamerayı kapamayın demekteymiş. Tabiki başta dilini kesselerdi film olmazdı değil mi? Neyse bu kadar şikayetlendiğime bakmayın izlerken ne olacak merakla izledim. O kadar kötü bulmadığımı söylemek istiyorum
P: 6.5
P: 6.5
filmin başında hor görüp,ürktüğüm malamadre’ye film sonunda güveniyor ve de üzülüyordum.bu film size bunu yapıyor,doğru bildiğinizin yanlış olabileceğini,asıl karanlık tarafın sözde aydınlar olduğunu siz bile farketmeden,ince ince işliyor bilincinize..sonuç olarak film bittiğinde,belki de iğrenç suçlar işleyip müebbet yiyen o mahkumların yanında buluyorsunuz kendinizi,tıpkı juan gibi.
sağlam bir senaryonun sinemanın mihenk taşı olduğunu da bir kere daha gösterdi bu film,anlatacak ’’iyi’’ bir şeyiniz varsa bi yerden mutlaka yakalıyorsunuz hikayeyi..
10/10
sağlam bir senaryonun sinemanın mihenk taşı olduğunu da bir kere daha gösterdi bu film,anlatacak ’’iyi’’ bir şeyiniz varsa bi yerden mutlaka yakalıyorsunuz hikayeyi..
10/10
Ah o içimizdeki şeytan yok mu. Bizi ele geçirdiği zaman ona ne kadar karşı koyabileceğiz ? O sevecen, masum, halk tabiriyle 'kendi halinde' olan bireyimiz , gardiyanı vuruken aslında kendi erklerinin hepsine birden ateş etti ve o merminin bir can almasıyla aslında kendi canından da oldu
Farklı bir çekim tekniği kullanılmış. Bazı yerlerde mantık hatası vardı bence. Mesela bir hapishane görevlisi neden gidip jopla masum olan mahkum yakınlarına saldırır? Bunun dışında Juan'a hayran kaldım yaa ama sonu öyle bitmeseydi keşke :/
Hücre 211 filmine Benzer Film ekliyorsun.
Hücre 211 filmini Kategorize ediyorsun.
Bu filmi aşağıdaki seçenekleri işaretleyerek kategorize edebilirsin.
Hücre 211 filmine Konu ekliyorsun.
FİLM İLE İLGİLİ İSTATİSTİKLER
Arama sonuçları
Bu filmi izleyen 20 kişi
Kullanıcı Bulunamadı...
ÜYE OL