New York'ta Bir Gece

Kendinize bir iyilik yapın ve bu filmi izleyin. İnanın bana, her kadının hayatının bir noktasında gerçekten önemseyen biriyle yapmak istediği bu muhteşem sohbeti paylaştığı için yazara teşekkür etmek isteyeceksiniz, ancak bir yabancı tarafından daha iyi karşılanabilir. Dakota Johnson ve Sean Penn'in inanılmaz bir kimyası var, neden olmasın ki bu iki muhteşem insan, değil mi? Ancak, girdikleri konular çoğu insanın düşünmek bile istemeyeceği kadar utanç verici ve dokunaklı olduğunda, bırakın yüksek sesle söylemeyi, hayatınızın en akıl almaz, hayat değiştirici olanı bile olsa, bu kadar basit değil. Bunu eve taşıyan kesinlikle ikisinin de performansı. Uzun zamandır bir film beni şaşırtmamıştı, bu kesinlikle filmlerin nicelikten ziyade nitelikle ilgili olduğu zamanlardan kalma benzersiz bir orijinal.

Az oyuncularla güzel mesajlar verilmiş, filmlerin çoğu çok kalabalık oyuncu kadrosu ile çekiliyor bu filmde ise kişiler az konular çok, kabaca filmde konu bir taksici ve yolcu arasındaki diyaloğ olsada içerği yoğundu, kadın yolcunun çocukluktan kalan tamamlanmamış Sevgi ihtiyacının onu içine soktuğu çıkmazı psikolojik bakış açısıyla göstermiş , taksicinin kişilik çözümlemeleri kadına yaklaşımı kadında soru işaretleri oluşturması da ayrı bir ilgi odağı .

Tek mekanda geçen, iki kişinin fazlaca özel hayat hakkında konuştukları bir yapım. tamamen diyalog filmi olduğu için ya seversiniz ya bu ne diyip kapatırsınız.

Bu tarz filmleri o ortamda bulunan başka bir insanmış ve konuşulanlara kulak misafiriymişiz gibi izlemek gerekiyor.

sıradan bir sohbeti duygusal son ile bitirmeyi başarmışlar bu bana ilginç geldi. daha 1 bucuk saat önce tanışmış iki insanın bu kadar ruhen yakın olmaları hem şaşırtıcı hem içine çekti filmin.

Film tipik ABD işi; konsept iyi ama diyaloglar yüzeysel. Fakat geveze ve meraklı taksicilerin yalnızca bizde olmadığını göstermesi içime bir nebze su serpti. Neyse ki bizimkilerin ilgilendiği tek konu siyaset.