Asparagus

Filme adını veren kuşkonmaz metaforu başlı başına bir deha: Sadece fallik bir sembol değil; topraktan fışkıran o ilk, ham ve aktif (eril) enerjiden, serpilip dallanan ve estetik bir forma dönüşen (dişil) yaratım döngüsüne kadar yaratıcılığın her evresini temsil ediyor. 70’lerin feminist sanat ruhunu taşıyan bu animasyon, kadın cinselliğini pasif bir nesne olmaktan çıkarıp; meraklı, aktif ve hatta bazen rahatsız edici bir özne olarak karşımıza dikiyor. Karakterin kendi iç dünyasını (o sihirli çantasını) bir tiyatro sahnesinde sergilemesi ise sanatçının o tekinsiz ama büyüleyici yaratım sürecinin en somut özeti.

Suzan Pitt David Lynch'in kadın versiyonu hatta daha bile cesuru diyebiliriz belki seviyoruz kendisini...

Acid-head af

Rengarenk ve beklendiği gibi olabildiğine soyut, Freudyen izlerle dolu bir rüya imgelemi.