Öncelikle Anthony Hopkins'in mükemmel oyunculuğu için izlemeye değer. Ama itiraf etmeliyim duygusal açıdan çok yorucu bir film. Dediğim gibi Hopkinsin hatırına yoksa zor film. Bu arada diğer oyunculuklar da gayet başarılı. Alzheimer'ın semptomları ve yavaş yavaş hafızanın geri çekilişi ve tüm bunlar olurken meydana gelen zihin karışıklıkları çok güzel işlenmiş. Film boyunca siz de o dalgalanmaları yaşıyor, kaçınılmaz girdaba doğru adım adım ilerliyorsunuz ve sonunda çaresizliğe teslim oluyorsunuz. Ve bütün filmi kapsayan o mavi ton yalnızlığı ve koca boşluğu o kadar iyi perçinlemiş ki; çok zekice ve bir hayli hüzünlü. Bu arada Haluk Bilginer’in Baba oyunu bu filmden uyarlama.
Film boyunca yaşlanacağım gerçeği ile sürekli yüzyüze geldim. Son zamanlarda da hafif unutkanlık baş gösterince B12 haplarıma bir disiplin getirtecek diye ümit ediyorum.
İnsan belleği ve algısı, sinema için her zaman ilgi çekici bir konu olarak önümüze gelmeye devam ediyor. İnsan belleğinin en büyük tehditleri; yaşlılık, bunama ve alzheimer gibi olumsuzluklar karşısında, kişinin çevresi ile uyumu ve algılayışındaki değişim çok büyük bir kaosu da beraberinde getiriyor. Dışarıdan bir gözle bakıldığında bu durumun sadece hafıza ile ilgili bir problem olduğu yanılgısına kapılmak mümkün, ancak alzheimer olan birisi ile yaşayanlar durumun çok daha karmaşık olduğunu bilir.
Florian Zeller'in "The Father"(2020) isimli filminde baba rolünde Anthony Hopkins, kızı rolünde ise Olivia Colman'ın performansları, bu durumu gözlemleyebilmek açısından çok başarılı bir örnek olduğunu söyleyebilirim. Bunun yanında yönetmenin, konuya hakimiyeti ve sinema dilini kullanarak bunu aktarma biçimi de bir o kadar takdire şayan.
Filmdeki bir sahne ise aslında konunun basit bir özeti gibi, yıpranmış bir müzik CDsinin takıldığına şahitlik ediyoruz. Baba karakteri, CD yi çıkarıp te... Devamı
İnsan belleği ve algısı, sinema için her zaman ilgi çekici bir konu olarak önümüze gelmeye devam ediyor. İnsan belleğinin en büyük tehditleri; yaşlılık, bunama ve alzheimer gibi olumsuzluklar karşısında, kişinin çevresi ile uyumu ve algılayışındaki değişim çok büyük bir kaosu da beraberinde getiriyor. Dışarıdan bir gözle bakıldığında bu durumun sadece hafıza ile ilgili bir problem olduğu yanılgısına kapılmak mümkün, ancak alzheimer olan birisi ile yaşayanlar durumun çok daha karmaşık olduğunu bilir.
Florian Zeller'in "The Father"(2020) isimli filminde baba rolünde Anthony Hopkins, kızı rolünde ise Olivia Colman'ın performansları, bu durumu gözlemleyebilmek açısından çok başarılı bir örnek olduğunu söyleyebilirim. Bunun yanında yönetmenin, konuya hakimiyeti ve sinema dilini kullanarak bunu aktarma biçimi de bir o kadar takdire şayan.
Filmdeki bir sahne ise aslında konunun basit bir özeti gibi, yıpranmış bir müzik CDsinin takıldığına şahitlik ediyoruz. Baba karakteri, CD yi çıkarıp temizliyor, sonrasında derin bir nefes alarak dinlemeye devam ediyor. Yorgun bir belleğe sahip Baba ile ilk defa karşılaşanlar, onun zekası karşısında şaşkınlıkla aslında hasta olmadığını numara yaptığını düşünebiliyor. Ama esasında şahit oldukları şey, babanın aynı Cd'nin takılıp kaldığında olduğu gibi kendi belleğinden kısa bir bölümü kusurlu bir biçimde tekrar etmesinden ibaret. Ancak baba ile sonraki karşılaşmalarında tekrar eden durum karşısında gerçeğin farkına varabiliyorlar.
Belleğinize iyi bakın arada sırada tozunu alın; güzel müzik, resim ve filmlerle ...
Anthony Hopkins’in bu filmdeki performansı filmi belki 7’dan 8’e çekiyor o kadar iyi bir performansı var.O mimikler,o anlık duygu değişimleri,ağlaması vesaire sanki gerçek bir demans karakteri izliyoruz.Nitekim En İyi Erkek Oyuncu Oscar’ını da kazanmış bu filmle,maalesef çok geç izledim keşke daha erken izleseymişim.
Filmin aslında Anthony Hopkins’i denklemden çıkarırsak da çok iyi kurgulanmış,izleyiciye kendini demans gibi hissettiren gayet iyi bir demans filmi olduğunu söyleyebilirim.Yaptığı çok ekstra bir şey yok ama denkleme Anthony’nin oyunculugu girince işin rengi değişiyor.Bu yüzden diğer şeylerin yorumlanmasına pek de gerek yok.Sadece şu performans için izlenir.
Filmi izlerken kendim şunu da sorguladım.Atsan atamazsın satsan satamazsın sonuçta senin baban,ama bir yandan bakıldığında nasıl bir çözüm üretirsen üret her türlü senin hayatına bir sorun getirecek.Ya maddi,ya manevi her türlü ama başta dedigim gibi;O senin baban.Filmin sonundaki sahne çok yıpratıcı,derin bir sahne... Devamı
Anthony Hopkins’in bu filmdeki performansı filmi belki 7’dan 8’e çekiyor o kadar iyi bir performansı var.O mimikler,o anlık duygu değişimleri,ağlaması vesaire sanki gerçek bir demans karakteri izliyoruz.Nitekim En İyi Erkek Oyuncu Oscar’ını da kazanmış bu filmle,maalesef çok geç izledim keşke daha erken izleseymişim.
Filmin aslında Anthony Hopkins’i denklemden çıkarırsak da çok iyi kurgulanmış,izleyiciye kendini demans gibi hissettiren gayet iyi bir demans filmi olduğunu söyleyebilirim.Yaptığı çok ekstra bir şey yok ama denkleme Anthony’nin oyunculugu girince işin rengi değişiyor.Bu yüzden diğer şeylerin yorumlanmasına pek de gerek yok.Sadece şu performans için izlenir.
Filmi izlerken kendim şunu da sorguladım.Atsan atamazsın satsan satamazsın sonuçta senin baban,ama bir yandan bakıldığında nasıl bir çözüm üretirsen üret her türlü senin hayatına bir sorun getirecek.Ya maddi,ya manevi her türlü ama başta dedigim gibi;O senin baban.Filmin sonundaki sahne çok yıpratıcı,derin bir sahne…
Uzun zamandır bu kadar realite ve duygu aktarımını izleyiciye yoğun bir şekilde geçiren , bir oyuncunun filmi alıp sonuna kadar sırtında taşıdığı bir film izlememiştim.
Anthony Hopkins'in tartışılmaz perfonmansına fazla değinmek yerine konunun bu kadar gerçek oluşu benim inanılmaz canımı sıktı. Ölmezde sağ kalırsak bütün insanoğlu için yalnızlık , yaşlılık ve hastalıklarla dolu bir geleceğin olduğunu düşündürdü ve en korkutucu kısmıda bu oldu.Öyle bir vurucu final yaptı ki duygularımızla oynadı ve hala etkisindeyim...
Bir doktor olarak demans hastalarının neler yaşadığını bildiğimi zannediyordum. Meğer çok teorikmiş bilgim, nasıl bir dünyada yaşadıklarını bu film ile hissettim. Evlerinin ortamlarının değişmemesi, değiştiği zaman streslerinin artacağı ve bu da hastalığın ilerleyeceği anlamına geldiğini biliyordum. O kadar güzel anlatılmış ki bu ayrıntı ince ince yön vermiş filme. Stress faktörü arttıkça, içiçe geçen günler zamanlar kişiler…, demansı yaşayan kişinin baba karakteri olması, muhtemelen en güçlü en sert belki de en frajil karakter. muhteşem senaryo muhteşem oyunculuklar.
@pinkfelis
1 ay önce
8.4 / 10
@emrechik
10 ay önce
8 / 10
@cerenbusse
1 yıl önce
@utopiainmyhead
1 yıl önce
7.9 / 10
@busranuryilmaaz
1 yıl önce
9.5 / 10
@enik_kral
1 yıl önce
Florian Zeller'in "The Father"(2020) isimli filminde baba rolünde Anthony Hopkins, kızı rolünde ise Olivia Colman'ın performansları, bu durumu gözlemleyebilmek açısından çok başarılı bir örnek olduğunu söyleyebilirim. Bunun yanında yönetmenin, konuya hakimiyeti ve sinema dilini kullanarak bunu aktarma biçimi de bir o kadar takdire şayan.
Filmdeki bir sahne ise aslında konunun basit bir özeti gibi, yıpranmış bir müzik CDsinin takıldığına şahitlik ediyoruz. Baba karakteri, CD yi çıkarıp te ... Devamı
Florian Zeller'in "The Father"(2020) isimli filminde baba rolünde Anthony Hopkins, kızı rolünde ise Olivia Colman'ın performansları, bu durumu gözlemleyebilmek açısından çok başarılı bir örnek olduğunu söyleyebilirim. Bunun yanında yönetmenin, konuya hakimiyeti ve sinema dilini kullanarak bunu aktarma biçimi de bir o kadar takdire şayan.
Filmdeki bir sahne ise aslında konunun basit bir özeti gibi, yıpranmış bir müzik CDsinin takıldığına şahitlik ediyoruz. Baba karakteri, CD yi çıkarıp temizliyor, sonrasında derin bir nefes alarak dinlemeye devam ediyor. Yorgun bir belleğe sahip Baba ile ilk defa karşılaşanlar, onun zekası karşısında şaşkınlıkla aslında hasta olmadığını numara yaptığını düşünebiliyor. Ama esasında şahit oldukları şey, babanın aynı Cd'nin takılıp kaldığında olduğu gibi kendi belleğinden kısa bir bölümü kusurlu bir biçimde tekrar etmesinden ibaret. Ancak baba ile sonraki karşılaşmalarında tekrar eden durum karşısında gerçeğin farkına varabiliyorlar.
Belleğinize iyi bakın arada sırada tozunu alın; güzel müzik, resim ve filmlerle ...
@yagcionur
2 yıl önce
8 / 10
Filmin aslında Anthony Hopkins’i denklemden çıkarırsak da çok iyi kurgulanmış,izleyiciye kendini demans gibi hissettiren gayet iyi bir demans filmi olduğunu söyleyebilirim.Yaptığı çok ekstra bir şey yok ama denkleme Anthony’nin oyunculugu girince işin rengi değişiyor.Bu yüzden diğer şeylerin yorumlanmasına pek de gerek yok.Sadece şu performans için izlenir.
Filmi izlerken kendim şunu da sorguladım.Atsan atamazsın satsan satamazsın sonuçta senin baban,ama bir yandan bakıldığında nasıl bir çözüm üretirsen üret her türlü senin hayatına bir sorun getirecek.Ya maddi,ya manevi her türlü ama başta dedigim gibi;O senin baban.Filmin sonundaki sahne çok yıpratıcı,derin bir sahne ... Devamı
Filmin aslında Anthony Hopkins’i denklemden çıkarırsak da çok iyi kurgulanmış,izleyiciye kendini demans gibi hissettiren gayet iyi bir demans filmi olduğunu söyleyebilirim.Yaptığı çok ekstra bir şey yok ama denkleme Anthony’nin oyunculugu girince işin rengi değişiyor.Bu yüzden diğer şeylerin yorumlanmasına pek de gerek yok.Sadece şu performans için izlenir.
Filmi izlerken kendim şunu da sorguladım.Atsan atamazsın satsan satamazsın sonuçta senin baban,ama bir yandan bakıldığında nasıl bir çözüm üretirsen üret her türlü senin hayatına bir sorun getirecek.Ya maddi,ya manevi her türlü ama başta dedigim gibi;O senin baban.Filmin sonundaki sahne çok yıpratıcı,derin bir sahne…
HA BU ARADA,MÜZİKLER HARİKA…
8/10
@delahoya
2 yıl önce
8.2 / 10
Anthony Hopkins'in tartışılmaz perfonmansına fazla değinmek yerine konunun bu kadar gerçek oluşu benim inanılmaz canımı sıktı. Ölmezde sağ kalırsak bütün insanoğlu için yalnızlık , yaşlılık ve hastalıklarla dolu bir geleceğin olduğunu düşündürdü ve en korkutucu kısmıda bu oldu.Öyle bir vurucu final yaptı ki duygularımızla oynadı ve hala etkisindeyim...
@zechra
2 yıl önce
8.9 / 10
@fruit_fly
2 yıl önce
7.7 / 10