1 yıl önce
6.3
12 OYPUAN VER
5
Imdb: 5.7 (12.288 OY)
KONUSU
Film, Satürn'ün uydusu Titan'a yıllar süren, muhtemelen tehlikeye atılmış bir göreve çıkan elit üç astronotun hikayesini konu ediyor. Ekip, onları Titan'a veya derin uzaya fırlatacak olan oldukça tehlikeli bir sapan manevrasına hazırlanırken, bir astronotun gerçeklikle bağını sürdürmesi giderek zorl
... Devamı
Film, Satürn'ün uydusu Titan'a yıllar süren, muhtemelen tehlikeye atılmış bir göreve çıkan elit üç astronotun hikayesini konu ediyor. Ekip, onları Titan'a veya derin uzaya fırlatacak olan oldukça tehlikeli bir sapan manevrasına hazırlanırken, bir astronotun gerçeklikle bağını sürdürmesi giderek zorlaşır.
-
Mikael Håfström
Yönetmen
OYUNCULAR
Tüm Oyuncular ve Teknik Ekip
John
Captain Fr...
Zoe Morgan
Nash
Sam Napier
Gale
Gordon
Voice of t...
YORUM YAZ
YENİ YORUMLAR
Tüm Yorumlar
Filmin sonu çok iyi. Neyin ne olduğunu anlamakta zorlanabilirsiniz. Vasat bir film gibi ilerlerken, bir anda kült bir bilim kurgu filmine dönüşüverdi. Casey Affleck'in oyunculuğu da filme bir gizem katıyor.
İnsanın sosyal doğası, bağ kurmaya verdiği önem, yalnızlık, gerçeklik gibi temaları, sade olduğu kadar çarpıcı bir senaryoyla bu kadar tatmin edici bir şekilde anlatabileceğini beklemezdim. Bunda, film hakkında bir şey bilmeden, beklentisiz izlememin rolü büyük. Size de aynısını öneririm.
Film boyunca Nash, John ve Frank’in birbirleriye olan çekişmelerini izledik. Bu karakterlerin benim için simgeledikleri;
Nash: id
John: ego
Kaptan Frank: süper ego
Nash; ana karakterin arzularının, isteklerinin ve korkularının simgesiydi. Ölmekten korkan ve eve dönmek isteyen tarafıydı. Bu uğraşı, süper ego’yu simgeleyen Kaptan Frank tarafından hep engellendi çünkü süper ego’muz bize mantığa, normlara, ahlak kurallarına, değer yargılarına, sorumluluklarımıza uymamızı salık verir. Frank’in dilinde tek bir şey vardı; görev başarısız olmamalı. id’in arzu ve istekleri ile süper ego’nun normları arasına s ... Devamı
Film boyunca Nash, John ve Frank’in birbirleriye olan çekişmelerini izledik. Bu karakterlerin benim için simgeledikleri;
Nash: id
John: ego
Kaptan Frank: süper ego
Nash; ana karakterin arzularının, isteklerinin ve korkularının simgesiydi. Ölmekten korkan ve eve dönmek isteyen tarafıydı. Bu uğraşı, süper ego’yu simgeleyen Kaptan Frank tarafından hep engellendi çünkü süper ego’muz bize mantığa, normlara, ahlak kurallarına, değer yargılarına, sorumluluklarımıza uymamızı salık verir. Frank’in dilinde tek bir şey vardı; görev başarısız olmamalı. id’in arzu ve istekleri ile süper ego’nun normları arasına s ... Devamı
İnsanın sosyal doğası, bağ kurmaya verdiği önem, yalnızlık, gerçeklik gibi temaları, sade olduğu kadar çarpıcı bir senaryoyla bu kadar tatmin edici bir şekilde anlatabileceğini beklemezdim. Bunda, film hakkında bir şey bilmeden, beklentisiz izlememin rolü büyük. Size de aynısını öneririm.
Film boyunca Nash, John ve Frank’in birbirleriye olan çekişmelerini izledik. Bu karakterlerin benim için simgeledikleri;
Nash: id
John: ego
Kaptan Frank: süper ego
Nash; ana karakterin arzularının, isteklerinin ve korkularının simgesiydi. Ölmekten korkan ve eve dönmek isteyen tarafıydı. Bu uğraşı, süper ego’yu simgeleyen Kaptan Frank tarafından hep engellendi çünkü süper ego’muz bize mantığa, normlara, ahlak kurallarına, değer yargılarına, sorumluluklarımıza uymamızı salık verir. Frank’in dilinde tek bir şey vardı; görev başarısız olmamalı. id’in arzu ve istekleri ile süper ego’nun normları arasına sıkışan ego (John), her ne kadar bir oraya, bir buraya çekilse de nihayetinde süper ego, id’i alt etmeyi başardı ancak bu bile, ego’yu kurtarmaya yetmedi.
Tam bu noktada, John’un kim olduğunu anlamak lazım. John kendini “yalnız kurt” (bkz. kar küresi) olarak tanımlayan “loner” bir karakter. Öyle ki dünyadan ayrıldığında, “geride özleyeceğim kimsem yok” diyecek kadar köksüz. Tek sevdiği ve bağ kurabildiği şey, işi. Bu denklem, Zoe’nin girmesiyle bozulunca, tıpkı kırılan bir kol kemiği misali, sıcağı sıcağına tam anlaşılamasa da zaman geçtikçe kalp ağrısı, halisülasyonlarla daha da belirginleşiyor.
Karakterin bağlanma sorunu o kadar ileri ki Zoe’nin “beni sevdin mi” sorusuna bile kaçamak bir şekilde “birçok şey hissettim” diye geveleyerek karşılık veriyor. Nihayet, -aşık olduğunu kabul ettiğinde- “i thought i was a loner, but i was just alone” diyerek karakter kendini, başka bir farkındalıkla yeniden tanımlıyor.
Zoe ile kurulan bu bağ, ego’nun sonu oluyor. süper ego'nun yiten gerçekliğe bir çözüm olarak sunduğu “kendine güven” telkinine rağmen hayatında ilk defa john, kendi yerine bir başkasına güveniyor. Onu ışığı belleyip ona doğru uçuyor. Ancak finalde, ışığa uçup ölen güveyi görmesiyle de halüsinasyon bozuluyor.
Nihayetinde John’u; babasıyla benzer kaderi paylaşan bir evlat, görevinde başarısız olmuş bir astronot, zamanlaması çok yanlış olsa da güvenli bağ kurmayı başarabilmiş ve duygularını sevdiğine -hiç duyamayacak olsa bile- söyleyebilmiş bir aşık olarak uğurluyoruz.
Film boyunca Nash, John ve Frank’in birbirleriye olan çekişmelerini izledik. Bu karakterlerin benim için simgeledikleri;
Nash: id
John: ego
Kaptan Frank: süper ego
Nash; ana karakterin arzularının, isteklerinin ve korkularının simgesiydi. Ölmekten korkan ve eve dönmek isteyen tarafıydı. Bu uğraşı, süper ego’yu simgeleyen Kaptan Frank tarafından hep engellendi çünkü süper ego’muz bize mantığa, normlara, ahlak kurallarına, değer yargılarına, sorumluluklarımıza uymamızı salık verir. Frank’in dilinde tek bir şey vardı; görev başarısız olmamalı. id’in arzu ve istekleri ile süper ego’nun normları arasına sıkışan ego (John), her ne kadar bir oraya, bir buraya çekilse de nihayetinde süper ego, id’i alt etmeyi başardı ancak bu bile, ego’yu kurtarmaya yetmedi.
Tam bu noktada, John’un kim olduğunu anlamak lazım. John kendini “yalnız kurt” (bkz. kar küresi) olarak tanımlayan “loner” bir karakter. Öyle ki dünyadan ayrıldığında, “geride özleyeceğim kimsem yok” diyecek kadar köksüz. Tek sevdiği ve bağ kurabildiği şey, işi. Bu denklem, Zoe’nin girmesiyle bozulunca, tıpkı kırılan bir kol kemiği misali, sıcağı sıcağına tam anlaşılamasa da zaman geçtikçe kalp ağrısı, halisülasyonlarla daha da belirginleşiyor.
Karakterin bağlanma sorunu o kadar ileri ki Zoe’nin “beni sevdin mi” sorusuna bile kaçamak bir şekilde “birçok şey hissettim” diye geveleyerek karşılık veriyor. Nihayet, -aşık olduğunu kabul ettiğinde- “i thought i was a loner, but i was just alone” diyerek karakter kendini, başka bir farkındalıkla yeniden tanımlıyor.
Zoe ile kurulan bu bağ, ego’nun sonu oluyor. süper ego'nun yiten gerçekliğe bir çözüm olarak sunduğu “kendine güven” telkinine rağmen hayatında ilk defa john, kendi yerine bir başkasına güveniyor. Onu ışığı belleyip ona doğru uçuyor. Ancak finalde, ışığa uçup ölen güveyi görmesiyle de halüsinasyon bozuluyor.
Nihayetinde John’u; babasıyla benzer kaderi paylaşan bir evlat, görevinde başarısız olmuş bir astronot, zamanlaması çok yanlış olsa da güvenli bağ kurmayı başarabilmiş ve duygularını sevdiğine -hiç duyamayacak olsa bile- söyleyebilmiş bir aşık olarak uğurluyoruz.
Slingshot filmine Benzer Film ekliyorsun.
Slingshot filmini Kategorize ediyorsun.
Bu filmi aşağıdaki seçenekleri işaretleyerek kategorize edebilirsin.
Slingshot filmine Konu ekliyorsun.
FİLM İLE İLGİLİ İSTATİSTİKLER
Arama sonuçları
Bu filmi izleyen 20 kişi
Kullanıcı Bulunamadı...
ÜYE OL