16 yıl önce
7.2
634 OYPUAN VER
5
Imdb: 7.5 (425.105 OY)
KONUSU
Film, dağcı Aron Ralstonın büyük bir kaya parçasının arasında 5 gün boyunca kaldığı süreci ve yaşam mücadelesini anlatıyor.
Çeviri: dream onn
-
Danny Boyle
Yönetmen
OYUNCULAR
Tüm Oyuncular ve Teknik Ekip
Aron Ralston
Kristi Moore
Megan McBride
Rana
Sonja Ralston
Aron's Mom
Aron's Dad
Aron's Friend
YORUM YAZ
POPÜLER YORUMLAR
"127 Saat" düz adama vız gelir!
127 Hoursın ana karakteri doğa tutkunu özgür ruh Aron Ralston ile pek iyi anlaşamayacağımı, sadece şu anda yaptığım şeye bakarak bile söyleyebilirsiniz: Sıcacık evimde oturduğum yerden sinema üzerine ahkam kesiyorum ve bu, haftamın en ilginç aktivitelerinden biri!
Tarafınızdan düz adam olarak etiketlenme riskini göze alarak; dağcılık olsun, tırmanma olsun, her türlü extreme sporu son derece anlamsız/gereksiz bulduğumu ve hiç hazzetmediğimi itiraf etmek istiyorum! Hayır arkadaşım derdin ne senin, soğukta karda kışta kıyamette kendini bin bir türlü tehlikeye atarak Woow, bunun zevki anlatılmazzz, yaşanırrr!cılık taslıyorsun?! Gündelik hayatın bu kadar mı sıkıcı, yaşamdan bu kadar mı bıktın ki, kendini canlı hissedebildiğin tek yer deniz seviyesinden 3000 metre yükseklikte kalınca bir halattan baş aşağı sallandığın yer oluyor?!
Son derece şehirci (ve normal kilosun ... Devamı
127 Hoursın ana karakteri doğa tutkunu özgür ruh Aron Ralston ile pek iyi anlaşamayacağımı, sadece şu anda yaptığım şeye bakarak bile söyleyebilirsiniz: Sıcacık evimde oturduğum yerden sinema üzerine ahkam kesiyorum ve bu, haftamın en ilginç aktivitelerinden biri!
Tarafınızdan düz adam olarak etiketlenme riskini göze alarak; dağcılık olsun, tırmanma olsun, her türlü extreme sporu son derece anlamsız/gereksiz bulduğumu ve hiç hazzetmediğimi itiraf etmek istiyorum! Hayır arkadaşım derdin ne senin, soğukta karda kışta kıyamette kendini bin bir türlü tehlikeye atarak Woow, bunun zevki anlatılmazzz, yaşanırrr!cılık taslıyorsun?! Gündelik hayatın bu kadar mı sıkıcı, yaşamdan bu kadar mı bıktın ki, kendini canlı hissedebildiğin tek yer deniz seviyesinden 3000 metre yükseklikte kalınca bir halattan baş aşağı sallandığın yer oluyor?!
Son derece şehirci (ve normal kilosun ... Devamı
"127 Saat" düz adama vız gelir!
127 Hoursın ana karakteri doğa tutkunu özgür ruh Aron Ralston ile pek iyi anlaşamayacağımı, sadece şu anda yaptığım şeye bakarak bile söyleyebilirsiniz: Sıcacık evimde oturduğum yerden sinema üzerine ahkam kesiyorum ve bu, haftamın en ilginç aktivitelerinden biri!
Tarafınızdan düz adam olarak etiketlenme riskini göze alarak; dağcılık olsun, tırmanma olsun, her türlü extreme sporu son derece anlamsız/gereksiz bulduğumu ve hiç hazzetmediğimi itiraf etmek istiyorum! Hayır arkadaşım derdin ne senin, soğukta karda kışta kıyamette kendini bin bir türlü tehlikeye atarak Woow, bunun zevki anlatılmazzz, yaşanırrr!cılık taslıyorsun?! Gündelik hayatın bu kadar mı sıkıcı, yaşamdan bu kadar mı bıktın ki, kendini canlı hissedebildiğin tek yer deniz seviyesinden 3000 metre yükseklikte kalınca bir halattan baş aşağı sallandığın yer oluyor?!
Son derece şehirci (ve normal kilosunun bir hayli üstünde!) biri olarak, hayattaki en büyük zevki işinden, ailesinden ve arkadaşlarından kaçarak dağda bayırda tek başına tırmanmak olan bir adamın hikayesi beni ne kadar etkileyebilirdi ki?
Neyse ki, 127 Hoursta göründüğünden çok daha fazlası var.
İçimdeki spor nefretini sebepsiz yere kustuktan sonra mutlulukla söyleyebilirim ki, 2010 yapımı 127 Hoursın dağcılıkla tırmanmayla bir ilgisi yok. 127 Hours kader üzerine, dünyadaki yerimiz üzerine, yaşam sevinci üzerine bir film. Deneyimli bir sinemacının, yeni ve zorlayıcı bir meydan okumanın altından başarıyla kalktığına şahit olduğumuz bir film.
Yönetmen Danny Boyle (Trainspotting, Slumdog Millionaire) yeni filminde, Utahtaki Blue John Kanyonuna bir hafta sonu kaçamağı düzenleyen özgür ruhlu dağcı Aron Ralstonun gerçek hikayesini anlatıyor. Aron, bir anlık talihsizlik sonucu kanyondaki bir yarığa sıkışıyor ve hareket edemez duruma geliyor. Uğursuz gezisini nereye gideceğini kimseye söylemeden gerçekleştiren genç sporcu için hayatının en zor 127 saati böyle başlıyor
Oscar ödüllü deneyimli yönetmen Danny Boyle, neredeyse tamamı tek mekanda tek karakterle geçen bu film ile kendi sinema pratiği açısından yeni denizlere yelken açmış olsa da, bildiğimiz dinamik anlatım stilini korumayı başarmış. İkiye, üçe bölünen kadrajlar ve ani plan geçişleri filmin ilk 15 dakikasında Aronın kabına sığmaz coşkusunu ve yaptığı şeyden aldığı büyük zevki, geri kalanında ise içinde bulunduğu umutsuz ruh halini mükemmel biçimde yansıtıyor. Aynı şekilde ilk 15 dakika boyunca arka plandaki kanyonun büyüklüğünü ve tekinsizliğini işaret eden kamera kullanımı (oyuncuların ufak karaltılar halinde kaldığı kadrajlar, kuşbakışı çekimler), filmin geri kalanında yerini Aronın mahsur kaldığı dar yarığı oldukça klostrofobik bir biçimde aktaran ve bunu oldukça yaratıcı çözümlerle başaran bir tekniğe bırakıyor. Geniş planlar yeniden kullanıldığında ise bunun sebebi Aron ve içinde sıkıştığı yarığın aslında bu kocaman dünyada minicik bir yer tuttuğunu vurgulamak oluyor.
Filmin asıl derdi de bu zaten. Bütün yaşantımız, davranışlarımız, yaptığımız şeyler dünyada hiçbir şeyi değiştirmiyor. Sadece ve sadece kendimizi etkiliyor. Aldığımız kararlar ve bunların sonuçları şu anda bizi etkilemiyor gibi gözükse bile, hepsinin önemini anlayacağımız bir gün gelecek Şimdi olmasa da gelecekte hepimizi içinde sıkıştırmayı bekleyen dar bir yarık var ve yaptığımız tercihlerin doğruluğunu hepimiz orada sıkıştığımız zaman anlayacağız Bu kadar hesap günü imasına rağmen hala anlatamadıysam daha açık söyleyeyim: Evet, yalnız ve sevgisiz bir yaşamı tercih eden Aron ve kendisini sıkıştıran kaya parçasının hikayesi, böyle okuduğumuzda gerçek bir dini filme dönüşüyor.
Fakat gözünüz korkmasın, 127 Hours kocaman bir Hayatı düzgün yaşayın, yoksa öteki dünyada Tanrıya hesap veremezsiniz!den ibaret değil; Aronın yaşama dört elle sarılmasındaki azim, içimizi yaşama sevinci ile dolduruyor, hayatın kıymetini anlamamızı sağlıyor ve film boyunca şahit olduğumuz onca talihsizliğe rağmen, evet, mutlu ediyor.
James Franconun aksamayan performansı ve Danny Boyleun usta işi yönetimi ile, 127 Hours belki Slumdog Millionaire gibi gerçek bir zafer değil, fakat en az onun kadar ilham verici. Dikkatinizi çekerim, her anlamda ilham verici: Hem sinema açısından, hem de yaşamımız ve davranışlarımız açısından
Son olarak, içimdeki düz adamı bir kere daha insan içine çıkarmak pahasına söylemeden geçemeyeceğim ki, üzgünüm Danny Boyle, belli ki ilk 15 dakikayı bakın kampçılık ve tırmanma ne kadar eğlenceli, yapan kişiyi ne kadar mutlu ediyor! dedirtmek için koymuşsun ama, bütün film boyunca Arona Oh olsun, senin ne işin var ıssız tepelerde, müstahak sana! diye çemkirmeme engel olamadın
10 üzerinden 8
Blog: http://herseydenanlayanadam.blogspot.com/search/label/Sinema
127 Hoursın ana karakteri doğa tutkunu özgür ruh Aron Ralston ile pek iyi anlaşamayacağımı, sadece şu anda yaptığım şeye bakarak bile söyleyebilirsiniz: Sıcacık evimde oturduğum yerden sinema üzerine ahkam kesiyorum ve bu, haftamın en ilginç aktivitelerinden biri!
Tarafınızdan düz adam olarak etiketlenme riskini göze alarak; dağcılık olsun, tırmanma olsun, her türlü extreme sporu son derece anlamsız/gereksiz bulduğumu ve hiç hazzetmediğimi itiraf etmek istiyorum! Hayır arkadaşım derdin ne senin, soğukta karda kışta kıyamette kendini bin bir türlü tehlikeye atarak Woow, bunun zevki anlatılmazzz, yaşanırrr!cılık taslıyorsun?! Gündelik hayatın bu kadar mı sıkıcı, yaşamdan bu kadar mı bıktın ki, kendini canlı hissedebildiğin tek yer deniz seviyesinden 3000 metre yükseklikte kalınca bir halattan baş aşağı sallandığın yer oluyor?!
Son derece şehirci (ve normal kilosunun bir hayli üstünde!) biri olarak, hayattaki en büyük zevki işinden, ailesinden ve arkadaşlarından kaçarak dağda bayırda tek başına tırmanmak olan bir adamın hikayesi beni ne kadar etkileyebilirdi ki?
Neyse ki, 127 Hoursta göründüğünden çok daha fazlası var.
İçimdeki spor nefretini sebepsiz yere kustuktan sonra mutlulukla söyleyebilirim ki, 2010 yapımı 127 Hoursın dağcılıkla tırmanmayla bir ilgisi yok. 127 Hours kader üzerine, dünyadaki yerimiz üzerine, yaşam sevinci üzerine bir film. Deneyimli bir sinemacının, yeni ve zorlayıcı bir meydan okumanın altından başarıyla kalktığına şahit olduğumuz bir film.
Yönetmen Danny Boyle (Trainspotting, Slumdog Millionaire) yeni filminde, Utahtaki Blue John Kanyonuna bir hafta sonu kaçamağı düzenleyen özgür ruhlu dağcı Aron Ralstonun gerçek hikayesini anlatıyor. Aron, bir anlık talihsizlik sonucu kanyondaki bir yarığa sıkışıyor ve hareket edemez duruma geliyor. Uğursuz gezisini nereye gideceğini kimseye söylemeden gerçekleştiren genç sporcu için hayatının en zor 127 saati böyle başlıyor
Oscar ödüllü deneyimli yönetmen Danny Boyle, neredeyse tamamı tek mekanda tek karakterle geçen bu film ile kendi sinema pratiği açısından yeni denizlere yelken açmış olsa da, bildiğimiz dinamik anlatım stilini korumayı başarmış. İkiye, üçe bölünen kadrajlar ve ani plan geçişleri filmin ilk 15 dakikasında Aronın kabına sığmaz coşkusunu ve yaptığı şeyden aldığı büyük zevki, geri kalanında ise içinde bulunduğu umutsuz ruh halini mükemmel biçimde yansıtıyor. Aynı şekilde ilk 15 dakika boyunca arka plandaki kanyonun büyüklüğünü ve tekinsizliğini işaret eden kamera kullanımı (oyuncuların ufak karaltılar halinde kaldığı kadrajlar, kuşbakışı çekimler), filmin geri kalanında yerini Aronın mahsur kaldığı dar yarığı oldukça klostrofobik bir biçimde aktaran ve bunu oldukça yaratıcı çözümlerle başaran bir tekniğe bırakıyor. Geniş planlar yeniden kullanıldığında ise bunun sebebi Aron ve içinde sıkıştığı yarığın aslında bu kocaman dünyada minicik bir yer tuttuğunu vurgulamak oluyor.
Filmin asıl derdi de bu zaten. Bütün yaşantımız, davranışlarımız, yaptığımız şeyler dünyada hiçbir şeyi değiştirmiyor. Sadece ve sadece kendimizi etkiliyor. Aldığımız kararlar ve bunların sonuçları şu anda bizi etkilemiyor gibi gözükse bile, hepsinin önemini anlayacağımız bir gün gelecek Şimdi olmasa da gelecekte hepimizi içinde sıkıştırmayı bekleyen dar bir yarık var ve yaptığımız tercihlerin doğruluğunu hepimiz orada sıkıştığımız zaman anlayacağız Bu kadar hesap günü imasına rağmen hala anlatamadıysam daha açık söyleyeyim: Evet, yalnız ve sevgisiz bir yaşamı tercih eden Aron ve kendisini sıkıştıran kaya parçasının hikayesi, böyle okuduğumuzda gerçek bir dini filme dönüşüyor.
Fakat gözünüz korkmasın, 127 Hours kocaman bir Hayatı düzgün yaşayın, yoksa öteki dünyada Tanrıya hesap veremezsiniz!den ibaret değil; Aronın yaşama dört elle sarılmasındaki azim, içimizi yaşama sevinci ile dolduruyor, hayatın kıymetini anlamamızı sağlıyor ve film boyunca şahit olduğumuz onca talihsizliğe rağmen, evet, mutlu ediyor.
James Franconun aksamayan performansı ve Danny Boyleun usta işi yönetimi ile, 127 Hours belki Slumdog Millionaire gibi gerçek bir zafer değil, fakat en az onun kadar ilham verici. Dikkatinizi çekerim, her anlamda ilham verici: Hem sinema açısından, hem de yaşamımız ve davranışlarımız açısından
Son olarak, içimdeki düz adamı bir kere daha insan içine çıkarmak pahasına söylemeden geçemeyeceğim ki, üzgünüm Danny Boyle, belli ki ilk 15 dakikayı bakın kampçılık ve tırmanma ne kadar eğlenceli, yapan kişiyi ne kadar mutlu ediyor! dedirtmek için koymuşsun ama, bütün film boyunca Arona Oh olsun, senin ne işin var ıssız tepelerde, müstahak sana! diye çemkirmeme engel olamadın
10 üzerinden 8
Blog: http://herseydenanlayanadam.blogspot.com/search/label/Sinema
filmi ve kendini bir arada ve bu kadar güzel anlatıp yazıya dökmen, objektif ve eleştiren bir gözle ifade etmen cok güzel.. benim de bu yazıyı okuyup keyif almam cok güzel.. :) izlesem iyi olacak..
Ben de 'Oh olsun, senin ne işin öyle yerlerde' diyip filmi ve James Franco'nun oyunculuğunu pür dikkat izleyenlerdenim.Yazıyı okurken bile filmin ne kadar çok etkisinde kaldığımı yeniden anladım ki bütün kanyon bütün sahneler gözümün önüne geldi.Güzel paylaşım için sağolun.
Bazı yorumlarda adamın eli sıkışınca film sıkıcılaşmaya başladı diyenler var. Abi adam orada sıkışmış, hareket edemiyor. Ayağı bile yere basmıyor. N’apsın orada sizi eğlendirmek için dans mı etsin?
Ben filmi beğendim açıkçası. Duygular güzel yansıtılmış. Zaten gerçek hayatta yaşanmış bir olay olduğu için insanın ilgisini çekiyor
Ben filmi beğendim açıkçası. Duygular güzel yansıtılmış. Zaten gerçek hayatta yaşanmış bir olay olduğu için insanın ilgisini çekiyor
"Bu kaya hayatım boyunca beni bekliyormuş.. Varoluşundan beri.. daha bir meteorken.. milyarlarca yıl önce uzayda buraya düşmeyi bekliyormuş. Hayatım boyunca buraya sürüklenmişim. doğduğum an, aldığım her nefes, yaptığım herşey beni buraya; evrendeki bu çatlağa sürüklemiş.."
YENİ YORUMLAR
Tüm Yorumlar
Danny Boyle'un yönettiği 127 Saat, dağcı Aron Ralston'ın gerçek hikayesini perdeye taşıyor. Tek başına bir kanyon gezisinde kolu bir kayanın altında sıkışan Aron'un hayatta kalmak için verdiği 127 saatlik akıl almaz mücadele, filmin tüm gerilimini ve duygusallığını oluşturuyor.
Filmin en büyük başarısı, tek bir mekânda geçmesine rağmen izleyiciyi bir an bile sıkmaması. Aksine, o daracık, sıkışık alanda bile nefes kesen bir gerilim yaratıyor. Yönetmen Boyle, bu durumu minimalist bir sahnelemeyle değil, tam tersi, dinamik kamera hareketleri, hızlı kurgu ve bölünmüş ekranlarla başarıyor. Aron'un iç dünyasını, yaşadığı sanrıları, geçmişe dönüşleri ve hayatla olan bağlarını görsel olarak zenginleştirerek, durağan bir hikayeyi olağanüstü bir tempoyla aktarıyor.
Film, sadece bir fiziksel hayatta kalma mücadelesi değil, aynı zamanda ruhsal bir yolculuk. Aron, kayanın altında sıkışıp kaldığında, hayatında neyi yanlış yaptığını, insanlarla ... Devamı
Filmin en büyük başarısı, tek bir mekânda geçmesine rağmen izleyiciyi bir an bile sıkmaması. Aksine, o daracık, sıkışık alanda bile nefes kesen bir gerilim yaratıyor. Yönetmen Boyle, bu durumu minimalist bir sahnelemeyle değil, tam tersi, dinamik kamera hareketleri, hızlı kurgu ve bölünmüş ekranlarla başarıyor. Aron'un iç dünyasını, yaşadığı sanrıları, geçmişe dönüşleri ve hayatla olan bağlarını görsel olarak zenginleştirerek, durağan bir hikayeyi olağanüstü bir tempoyla aktarıyor.
Film, sadece bir fiziksel hayatta kalma mücadelesi değil, aynı zamanda ruhsal bir yolculuk. Aron, kayanın altında sıkışıp kaldığında, hayatında neyi yanlış yaptığını, insanlarla ... Devamı
Danny Boyle'un yönettiği 127 Saat, dağcı Aron Ralston'ın gerçek hikayesini perdeye taşıyor. Tek başına bir kanyon gezisinde kolu bir kayanın altında sıkışan Aron'un hayatta kalmak için verdiği 127 saatlik akıl almaz mücadele, filmin tüm gerilimini ve duygusallığını oluşturuyor.
Filmin en büyük başarısı, tek bir mekânda geçmesine rağmen izleyiciyi bir an bile sıkmaması. Aksine, o daracık, sıkışık alanda bile nefes kesen bir gerilim yaratıyor. Yönetmen Boyle, bu durumu minimalist bir sahnelemeyle değil, tam tersi, dinamik kamera hareketleri, hızlı kurgu ve bölünmüş ekranlarla başarıyor. Aron'un iç dünyasını, yaşadığı sanrıları, geçmişe dönüşleri ve hayatla olan bağlarını görsel olarak zenginleştirerek, durağan bir hikayeyi olağanüstü bir tempoyla aktarıyor.
Film, sadece bir fiziksel hayatta kalma mücadelesi değil, aynı zamanda ruhsal bir yolculuk. Aron, kayanın altında sıkışıp kaldığında, hayatında neyi yanlış yaptığını, insanlarla olan ilişkilerini neden bu kadar yüzeysel tuttuğunu sorguluyor. O an, fiziksel sıkışıklık, ruhsal bir uyanışa dönüşüyor. Bu durum, filmi basit bir gerilimden çıkarıp, insanın hayata karşı duyarsızlığını eleştiren, derinden düşündüren bir yapıya büründürüyor.
James Franco'nun tek başına üstlendiği performans ise filmin kalbi konumunda. Aron'un umutsuzluğunu, fiziksel ve zihinsel çöküşünü ve en sonunda hayatta kalma azmini o kadar gerçekçi ve etkileyici bir şekilde yansıtıyor ki, Akademi Ödülleri adaylığına giden yolun her metrekaresini hak ettiğini kanıtlıyor.
127 Saat, izleyiciyi rahatsız eden ama bir o kadar da büyüleyen, insan iradesinin ve ruhunun sınırlarını zorlayan bir başyapıt. Her sahnesi, özgürlüğün, yaşamın ve insanlarla olan bağlarımızın değerini bir kez daha hatırlatıyor.
Filmin en büyük başarısı, tek bir mekânda geçmesine rağmen izleyiciyi bir an bile sıkmaması. Aksine, o daracık, sıkışık alanda bile nefes kesen bir gerilim yaratıyor. Yönetmen Boyle, bu durumu minimalist bir sahnelemeyle değil, tam tersi, dinamik kamera hareketleri, hızlı kurgu ve bölünmüş ekranlarla başarıyor. Aron'un iç dünyasını, yaşadığı sanrıları, geçmişe dönüşleri ve hayatla olan bağlarını görsel olarak zenginleştirerek, durağan bir hikayeyi olağanüstü bir tempoyla aktarıyor.
Film, sadece bir fiziksel hayatta kalma mücadelesi değil, aynı zamanda ruhsal bir yolculuk. Aron, kayanın altında sıkışıp kaldığında, hayatında neyi yanlış yaptığını, insanlarla olan ilişkilerini neden bu kadar yüzeysel tuttuğunu sorguluyor. O an, fiziksel sıkışıklık, ruhsal bir uyanışa dönüşüyor. Bu durum, filmi basit bir gerilimden çıkarıp, insanın hayata karşı duyarsızlığını eleştiren, derinden düşündüren bir yapıya büründürüyor.
James Franco'nun tek başına üstlendiği performans ise filmin kalbi konumunda. Aron'un umutsuzluğunu, fiziksel ve zihinsel çöküşünü ve en sonunda hayatta kalma azmini o kadar gerçekçi ve etkileyici bir şekilde yansıtıyor ki, Akademi Ödülleri adaylığına giden yolun her metrekaresini hak ettiğini kanıtlıyor.
127 Saat, izleyiciyi rahatsız eden ama bir o kadar da büyüleyen, insan iradesinin ve ruhunun sınırlarını zorlayan bir başyapıt. Her sahnesi, özgürlüğün, yaşamın ve insanlarla olan bağlarımızın değerini bir kez daha hatırlatıyor.
’’ Bunları ben seçtim. Bu kaya hayatım boyunca beni bekliyormuş. Varoluşundan beri, daha bir meteorken, milyarlarca yıl önce uzayda buraya düşmeyi bekliyormuş. Tam buraya. Hayatım boyunca buraya sürüklenmişim. Doğduğum an, aldığım her nefes, yaptığım her şey beni buraya, evrendeki bu çatlağa sürüklemiş. ’’ en sevdiğim film repliklerindendir.
baştan sona leş
Filmle ilgili yapılabilecek - olumlu veya olumsuz - eleştiriler ve yorumlar zaten yeterince yapılmış . Eklemek istediğim ; bir film afişinin filmiyle bu kadar anlamlı ,tutarlı olabilme ihtimali üzerine "Bir kum saatinde zamanın akışına tekrardan ortak olabilmek adına geçilmesi gereken ve kum tanesinin olması gereken yerde duran bir kaya parçası." .. Gerçekten de mana yüklü . 8/10
hayatı seviyorsanız; yaşamak için çabalamaya değer,
sevmiyorsanız; gerçekten yaşamak bu kadar çabalamaya değer bir şey mi diye
bir saat boyunca düşündürecek film.
yaşanmış olması inanılmaz, oyunculuk da iyi sayılırdı bence.
izlerken uyuyakalmak üzereydim
sevmiyorsanız; gerçekten yaşamak bu kadar çabalamaya değer bir şey mi diye
bir saat boyunca düşündürecek film.
yaşanmış olması inanılmaz, oyunculuk da iyi sayılırdı bence.
izlerken uyuyakalmak üzereydim
Film hakkında pek birşey bilmeden filmi izlemeye başladım, tek hatırladığım filmin yüksek ortalama notuna sahip olduğuydu. Filmin gerçek bir hikayeden uyarlama olduğunu bilmiyordum, bu yönüyle hikayesinden dolayı güç ve motivasyon veren bir film olsa da hiç beğenmediğim bir film oldu. Daha ciddi bir şekilde işlenmesi mümkünken gereksiz komikliklere başvurmuş bir film. Flashbackler de istenen duygusal etkiyi oluşturmaktan uzak.
Talk şov sahnesi gereksiz sahnelerden biri.
James Franco güzel oynamış fakat onun performansı filmi kurtarmaya yetmiyor.
Fakat sular altında kaldığını hayal ettiği sahne çok iyiydi. Kendimizi oraya sıkışmış bir şekilde hayal etmişken bir de sular altında kaldığımızı düşündük, iyi düşünülmüş bir sahneydi.
Talk şov sahnesi gereksiz sahnelerden biri.
James Franco güzel oynamış fakat onun performansı filmi kurtarmaya yetmiyor.
Fakat sular altında kaldığını hayal ettiği sahne çok iyiydi. Kendimizi oraya sıkışmış bir şekilde hayal etmişken bir de sular altında kaldığımızı düşündük, iyi düşünülmüş bir sahneydi.
güzel bir film ama benden bir tavsiye ; yorgun ve yatarak bir film izleyeyim diyorsanız uzak durun. uyuma ihtimaliniz yüksek.
film yüksek dozda empati yaptırabilir, umut aşılayabilir.
gerçekten esinlenme bir film, "zorluklarla mücadele et ve sakın pes etme" cümlesi ile özetlenebilir. İzleyiniz.
gerçekten esinlenme bir film, "zorluklarla mücadele et ve sakın pes etme" cümlesi ile özetlenebilir. İzleyiniz.
Gerçeklik kanısı hiç bir hayalin veremediği duyguları tattırıyor.
Fakat empati yapmaktan canınız çıkıyor :)
Fakat empati yapmaktan canınız çıkıyor :)
ne zaman umudumu kaybetsem aklıma bu film gelir.gerçek hikaye olduğunu bilmek tüyler ürpertici ve film boyunca gerilim hakim bu sebepten.hayat çok garip , bir saniye sonra tüm şartlar değişebilir.çok önemli mesajlar içeren bu filmde James Franco devleştikçe devleşir efendim,izleyiniz izletiniz.
Her şey güzel giderken ansızın nasıl zor duruma düşebileceğini anlatan film her ne kadar durağan olsa da verilen mesaj bunu kapatıyor
Survival temalı filmler arasında izlediklerimin en kötüsü buydu, gerçek hayat hikayelerine dayanan filmler seyirciyi kurgudan daha fazla etkiliyor, sanırım bunun ekmeğini yiyor bu film de.
Başına gelenlerden bir yere kadar sorumlusun ama esas sorumlu olduğun o başına gelenlerle nasıl başa çıkacağını anlatan bir film bence. bir çok korku filminden daha çok gerildim. Gerçek bir hayat hikayesinden uyarlanması sonucu insanın hayattan ne denli zevk aldığı, yaşama sevincinin onu ne denli azimli yaptığını anlatan bir film bence. james franco cidden harika bir performans sergilemiş
Ölüm ve Yaşam arasındaki ince kırmızı hat üzerinde verilen yaşam mücadelesini etkileyici bir kurgu ile betimleyen başarılı bir senaryo. Her insan hayatta ikinci bir şansı hakeder sözünün doğruluğunu vurgulayan yapımda hepimizin alması gereken büyük dersler olduğu kanaatindeyim.. Büyük bir kanyonda kaya parçasının tutsak ettiği Aron ( James Franco ); tam 5 gün boyunca hareket edemeden, aç ve susuz olarak verdiği yaşam savaşını sonunda kazanıyor ama vermiş olduğu kayıp tüm hayatı boyunca eksikliğini hissedeği bir uzvuyla kısıtlı kalmıyor. Yaşadığı stres, korku ve gerilim ilginç sanılar görmesine sebep oluyor ki öyle bir ortamda bu oldukça normal...
Birçoğumuzun Spider Man filmlerinden tanıdığı James Franco, rolünün hakkını fazlasıyla vermiş. Özellikle mimiklerini çok başarılı kullanıyor. Sempatik ve sevimli bir yüzü var. Diğer karakterler için zannediyorum herhangi bir yorum yazmaya gerek yok çünkü çok kısa bir performans sergilediler..
... Devamı
Birçoğumuzun Spider Man filmlerinden tanıdığı James Franco, rolünün hakkını fazlasıyla vermiş. Özellikle mimiklerini çok başarılı kullanıyor. Sempatik ve sevimli bir yüzü var. Diğer karakterler için zannediyorum herhangi bir yorum yazmaya gerek yok çünkü çok kısa bir performans sergilediler..
... Devamı
Ölüm ve Yaşam arasındaki ince kırmızı hat üzerinde verilen yaşam mücadelesini etkileyici bir kurgu ile betimleyen başarılı bir senaryo. Her insan hayatta ikinci bir şansı hakeder sözünün doğruluğunu vurgulayan yapımda hepimizin alması gereken büyük dersler olduğu kanaatindeyim.. Büyük bir kanyonda kaya parçasının tutsak ettiği Aron ( James Franco ); tam 5 gün boyunca hareket edemeden, aç ve susuz olarak verdiği yaşam savaşını sonunda kazanıyor ama vermiş olduğu kayıp tüm hayatı boyunca eksikliğini hissedeği bir uzvuyla kısıtlı kalmıyor. Yaşadığı stres, korku ve gerilim ilginç sanılar görmesine sebep oluyor ki öyle bir ortamda bu oldukça normal...
Birçoğumuzun Spider Man filmlerinden tanıdığı James Franco, rolünün hakkını fazlasıyla vermiş. Özellikle mimiklerini çok başarılı kullanıyor. Sempatik ve sevimli bir yüzü var. Diğer karakterler için zannediyorum herhangi bir yorum yazmaya gerek yok çünkü çok kısa bir performans sergilediler..
Tek mekan filmleri her daim ilgimi çekmiştir. Aslında oldukça zordur bu tarz filmleri izleyiciye beğendirebilmek çünkü çabuk sıkılabiliyoruz farklı ortamlar olmadığı takdirde. Lakin gerilim ve sürükleyicilik unsurları ön plana çıktığı için sıkılmadan keyifle izlettiriyor film kendisini... Eksiksiz ve noksansız uzuvlarımızla nefes alıp verdiğimiz için birkez daha Allah' a şükretmemize vesile olan bu başarılı ve etkileyici film için puanım 10 üzerinden 8.. Şiddetle tavsiyemdir arkadaşlar...
Birçoğumuzun Spider Man filmlerinden tanıdığı James Franco, rolünün hakkını fazlasıyla vermiş. Özellikle mimiklerini çok başarılı kullanıyor. Sempatik ve sevimli bir yüzü var. Diğer karakterler için zannediyorum herhangi bir yorum yazmaya gerek yok çünkü çok kısa bir performans sergilediler..
Tek mekan filmleri her daim ilgimi çekmiştir. Aslında oldukça zordur bu tarz filmleri izleyiciye beğendirebilmek çünkü çabuk sıkılabiliyoruz farklı ortamlar olmadığı takdirde. Lakin gerilim ve sürükleyicilik unsurları ön plana çıktığı için sıkılmadan keyifle izlettiriyor film kendisini... Eksiksiz ve noksansız uzuvlarımızla nefes alıp verdiğimiz için birkez daha Allah' a şükretmemize vesile olan bu başarılı ve etkileyici film için puanım 10 üzerinden 8.. Şiddetle tavsiyemdir arkadaşlar...
127 Saat filmine Benzer Film ekliyorsun.
127 Saat filmini Kategorize ediyorsun.
Bu filmi aşağıdaki seçenekleri işaretleyerek kategorize edebilirsin.
127 Saat filmine Konu ekliyorsun.
FİLM İLE İLGİLİ İSTATİSTİKLER
Arama sonuçları
Bu filmi izleyen 20 kişi
Kullanıcı Bulunamadı...
ÜYE OL