Suçlu Kim

Klişelerle dolu ama bir o kadar da zengin metinlere sahip bir film. Klişeler, zengin birinin sorgulanması/suçlu bulunması, genç eş yaşlı koca tutarsızlıkları, suçluyu sorgulayan kişinin eski bir arkadaş olması gibi gibi uzuyor. Benim ilgimi çeken nokta diyalogların ve senaryonun epeyi zengin bir temada olması oldu. Ve tabiki de Monica Belluci'nin de oynuyor olmasını yabana atamam :)

Öte yandan Gene Hackman ve Morgan Freeman gerçekten harika oyunculuklar sergilemiş. Hikaye, yakın zamanda tecavüz edilip öldürülmüş olan iki ergenlik döneminde kızın failini aramak ve bu çerçevede baş şüpheli olarak görünen vergi avukatı Henry Hearst'ın sorgulanış sürecini anlatır.

Filmde en çok dikkatimi çeken alt metin, Chantal'ın 11 yaşındayken Henry babamın avukatı olmuştu diyor. 14 yaşındayken babası öldükten sonra Henry'in kendisine ilgi duyduğunu, neredeyse her çeşit mekanda yattıklarını yaşı tuttuğunda ise evlendiklerini söylüyor. Fakat sorgulama sürecinde, Henry'in, Chantal'ın ergenlik dönemindeki kuzenine ilgisinin kaydığını farketmesiyle birlikte artık kocasına karşı soğukluk-öfke, yatakları ayırma gibi tepkiler gösterdiği ortaya çıkıyor. Bu adamın sana ilgi duyduğu zaman diliminde de sen bir çocuktun, fakat şimdi başka bir çocuğa ilgi duyunca bu durum bir öfke patlamasına dönüşüyor. Bu anlatım bir çok açıdan okunabilir. Geçmişte istismar edilmiş olduğunun farkına varma ya da ikiyüzlülük açısından bakarsak, zamanında bir kaçış, sahiplenme fırsatını değerlendirip, şimdi yaşlı ve zaafları olan bir adam olarak kocasını görme süreci anlatılmakta. Buradaki çok katman gerçekten başarılı yazılmış.

Neticede Henry'in düşünceleri şu şekilde; "Bazı kadınların hiçbir yeteneği olmaksızın sadece güzellikleri hayatta yükselmeleri için yeterlidir. Önce babaları sonra erkek arkadaşları sonra da kocaları her istediklerini verirler...
Fakat öte yandan hayat acımasızdır ve her zaman daha güzeli daha genci vardır...

Başka bir noktada, Henry toplum tarafından sıradan bir işi yapıp onlardan daha zengin olan kimselerin nasıl dışlanıp kabullenilemediğine de değinir. Ve filmin son derece tartışmalı son noktasına gelirsek. Açıkçası bu sonu hem beğendim hem beğenmedim. Beğenmediğim kısım, bir şeylerin son anda yetişmesi ve kurgunun fazlasıyla yapay görünmesi beğendiğim kısım ise, oldukça uzun süren sorgu vakalarında, bunların gerçek vakalarda da örnekleri varmış (araştırınca öğrendim) insanlar işlemedikleri suçları kabul etme eğilimi gösterir. Film bu süreci güzel yansıtmış. Henry, nasılsa tüm kirli çamaşırlarım ortaya çıktı, herkesin içinde küçük düştüm bu suçu da kabul etsem ne olacak durumu seyirciye aktarılmış.

Güzel, gerilimi yüksek ve underrated bir film.