Dolap

Nadir bilinen eğlenceli bir film. Françoiş'in işten çıkarılacağını duyması ile birlikte bir intihar girişimi olujr. Fakat komşusu şans eseri durumu fark edip müdahale eder. Kaderin cilvesine bakın ki bu şahıs endüstriyel psikologtur ve işten çıkarılmaması ile ilgili olarak eşcinsel olduğunu açık edersen seni kovamazlar şeklinde bir tavsiyede bulunur.

François tavsiyeye ayak uydurur fakat olay sadece bir belayı defetmekle kalmaz. Tüm hayatını etkiler. Filmdeki en önemli detay Belone'nin zamanında böyle bir ifşanın işine mal olacağını, günümüzde ise (filmin geçtiği yıl olarak) işte kalmanı sağlayan unsura dönüşmüş olması. Oyunculuklar gayet güzel. Fakat burada Gerard'ın oyunculuğunu ayrı bir kefeye koymazsam haksızlık etmiş olurum. Mimikleri, son derece doğal davranışları az süreli rolüne rağmen filme +2 puan eklemiş. Zaten Gerard'a "Cyrano de Bergerac" ve Germinal filmlerindeki performansından ötürü ayrıca hayranlığım vardır.

Filmin dram-komedi dozu harika ayarlanmış. Ne sürekli gülmenizi sağlayan her dakikaya sığdırılmış espriler veya komedi unsurları var ne de sürekli François'in silik karakterini ya da bitmiş hayatını görüp hüzne boğulmuyoruz. Filmde sırıtan bazı noktalara gelirsek, Bertrand'ın fotoların montaj olduğunu çözen tek kişi olması, çocuğun babasını yürüyüşte görünce birden aralarını düzeltmesi, neydi bu yani babanın homoseksüel olduğunu öğrenince zihninde neler değişti birden? Bertrand'ı işten çıkarmaya karar veren CEO'nun kararını değiştirecek kadar François'in itibar sahibi olması. gibi unsurlar. Fakat tabiki filmin genel çerçevesinde bunlar o kadar da sırıtmıyor.

Ailecek izlenebilecek, eğlenceli olduğu kadar toplumsal önyargılar ve kurumsal ikiyüzlülük üzerine de ince göndermeler yapan oldukça sempatik bir film.