Robot Adam

Isaac Asimov’un aynı adlı kısa hikayesinden ve "The Positronic Man" romanından uyarlanan bu film, zaten hayranı olduğum Asimov'un da etkisiyle gayet keyifli bir izleyiş sunmuştur. Uyarlama konusunda bu kadar başarı nadiren görülür diyebiliriz. Çeşitli işlerde aileye hizmet etmesi amacıyla üretilen bir robotun, düşünce yapısının programlandığı dilden bir tık üste çıkarak (buna "yapay zekada beklenmeyen sonuç" denir meraklıları araştırabilir, son yıllarda epeyi gündemde olan bir konu) daha kompleks düşünmeye ve her geçen gün insan gibi düşünüp öğrenme konusunda kendini geliştirmeye başlamaktadır. Bu durumu fark eden efendisi giderek daha özgür olmasını sağlar.

Andrew'in bu 200 yıllık kendini geliştirme sürecinde, insan olma isteği, özgürlük arayışı, ölümün gerekliliği gibi çeşitli unsurlara değinilmektedir. Filmin yaklaşık 20 dakika kadar fazlalığı olması dışında sırıtan bir noktası olmadı. Robin'in oyunculuk performansı oldukça başarılıydı. Bir çok noktada hüzünlendirip, güldürürken, ciddi anlamda düşüncelerin içine de izleyiciyi atmayı başaran bir film. Ailecek izlemek için iyi bir seçim denilebilir.