Duyguların Rengi

Tate Taylorun çok satanlar listesindeki bir edebiyat uyarlaması olan 2011 yapımı The Help, ırkçılık konusunda izlediğim en etkili yapımlardan biri.

1960lı yılların Mississipisinde, ırkçılığın yoğun olduğu bir bölgede ve bu sefer siyahi hizmetçi kadınları odak noktasına alan hikâyemiz, vermek istediği mesajı çok sert örneklerle ama naif bir üslupla aktarmayı başarmış.
Euginia (Emma Stone) bir gazetenin temizlik bölümünde yazan bir köşe yazarıdır. Ama o, bundan daha büyük bir şeyin peşine düşer. Bağlı olduğu şehirde seçkinlerin siyahi hizmetçilere adeta bir hayvan gibi davranmasına sesini çıkartmak istemekte, bunun için de siyahi hizmetçilere ulaşmayı düşünmektedir. Amacı bu hizmetçilerin anlattıklarını bir kitap haline getirmektir. Fakat, seçkinlerin bu türlü bir davranışı onaylamaması bir yana, hizmetçiler de işlerini kaybetmek, yaşamlarını tehlikeye atmak gibi sorunlar olma ihtimaline karşı Euginene sorunlarını anlatmak istemezler.
Hizmetçilerden Aibileen (Viola Davis) ve Minny (Octavia Spencer)nin Euginianın çağrısına cesaretle atılmasıyla olaylar gelişir.

Irkçılığa dair güzel detaylar vermesi; etkileyici sahneler ve kaliteli oyunculuklarıyla gözden kaçmaması gereken bir yapım The Help.
Seçkinlerin çıtkırıldım sorunlarıyla siyahilerin sert zorlukları arasındaki zıtlık; bağış kampanyalarının yapmacıklığı gibi filmin ana konusu yanında annelik gibi güzel mesajları da içeren bu yapımı izlemenizi tavsiye ederim

Çok başarılı , oyuncularının herbirinin özellikle alkışlanması gereken bir film.Hüzünlü ama sımsıcak bir film, yılın kesinlikle en iyilerinden.

edit: Sonradan takip ettiğim kadarıyla film, içinde saklı fikirler(!), siyasi yaklaşımlar açısından çokça eleştirilmiş. Şunu belirtmek gerekir ki zaten çoğu Amerikan filmi altını kazıyarak izlenirse epey bir mide bulantısına sebep verir, o halde filmden tat almak da haliyle imkansızlaşır. Bazen sırf bu sanatın tadına varmak için üç maymunu oynamak lazım. Ya da daha doğrusu bardağın dolu tarafını görmek diyelim, tıpkı bu filmde oyunculukları ön plana alıp beyaz adamın kendini aklama çabasını görmezden geldiğimiz gibi. Fakat şu da bir gerçek ki eğer ortada bir şeylerin gerçekleşmesine sebep olan bir beyaz olmasa o zamanda o statüdeki siyahların nasıl aynı başarıyı yakalayacakları da bir soru işareti, hatta asıl o zaman inandırıcılıktan uzak ütopik bir başkaldırı filmi ourdu. Film bence bu durumun da sıkıntısını gayet iyi işlemiş.

Başlarda biraz ağır ilerleyen ırkçılık temalı filmlerden diye düşünmüştüm ki bir saat sonra konu oturuyor vekurgu sarmaya başlıyor, heleoGüneyli Amerikanailelerin sığ düşünme şekli iyice ortaya çıkıyor. Hem Amerikalıların Kennedy zamanında bu denli ırkçı olduklarını idrak edememişim.

Siyah tenlilerin hizmetçi statüsüne indirgenmeleri, aşağı işlerde kendilerine yer verilmeleri, beyaz tenli insanlardan belirgin kurallar çerçevesinde ayrı tutulmaları, kendilerine mekan sınırlamalarının getirilmesi ve bi sürü akla sığmayan başka aşağılayı kurallar görmeniz mümkündür. Tabii ya, bunları biliyoruz diyebilirsiniz ama filmi diğer ırkçılık konulu filmlerden ayıran önemli bir unsur var, o da The Help (Yardımcı) dediğimiz siyahi hizmetçi ve dadıelemanların gözünden 'beyaz' dünyayı görmenizdir. Afro-amerikan hizmetçi kadınlar beyaz ve zengin burjuva sınıfını nasıl görmekte ve niçin bu aşağılanmalara katılıyorlar.

Kuzey ve Güney arasındaki iç savaş çoktan sona ermiş, Abraham Lincoln da Amerika Birleşik Devletini kurmuş ama sosyal ve kanuni eşitlik ne kadar zor kazanıldığına tanık oluyoruz. Çok ilginç bir film olduğunu düşünüyorum ve şiddetle içerikli film izlemeyi sevenlere tavsiye ediyorum.

Benim en çok Minnie rolündeki hizmetçi kadın hoşuma gitti, baya enerjik ve dobra bir oyunculuğu mevcuttu. Emma Stone da doğru yolda ilerlemeye devam etmekte...bence filmin uzunluğu sebebiyle kafanız sakin ve huzurlu olduğunuz bir akşam bu filme bir göz atın.