Çöpte Dostoyevski Buldum

Hayatındaki koşullardan bahsederek çok mutsuzum hühü hiç birşey istediğim gibi değil hühü diye ağlayan ergen bünyelerin (bünyelerimizin) izlemesi gereken belgesel-film.

Yaşamaktan yorulduğunda,özgürlüğün manasını daha iyi anlamak adına lütfen! izleyin,rica ediyorum izleyin bu belgesi belki de hayatın değişecek.

Tüm samimiyeti ileyaşamını anlatan birinden çocukluğuna dair bir şeyler dinlerken, şu cümleyi duymak gerçekten içler acısı: 'artık kağıtçı olmuştum çok mutluydum' Kitapların onlar için kağıt demek olduğunu,hatta kitap okumanın hep tehlikeli bir şey olduğunu düşündüğünü söylüyor. İlk tanıştığı kitaptan, Miguel De Cervantes'in Don Kişot'undan, daha sonra da Dostoyevski'ye olan hayranlığından bahsederken öyle içten ki, süssüz sanatsız upuzun cümlelere gerek olmadan da yazar sevgisinin,edebiyat sevgisinin anlatılabileceğini gösteriyor. ''okumuşun cahiliyle karşılaşınca insan daha da ürküyor'' diyor bir yerde...son cümlelerinden biri de yine vurucu: Hayatta her şeyin sonu çöp.