Breaking Fast

Sinema: her zaman devasa trajediler veya ağır dramlar üzerinden toplumsal mesaj vermek zorunda değil; bazen Breaking Fast gibi naif, samimi ve "hafif" bir anlatı da çok daha derin meselelerin altını çizebiliyor. Film, bir yandan Batı dünyasının modern yüzünü gösterirken, diğer yandan Orta Doğu geleneklerinin ve inanç sisteminin birey üzerindeki o kaçınılmaz baskısını masaya yatırıyor.

Duygu yoğunluğu ve dramatik yapısı itibarıyla daha yumuşak bir tonda ilerlese de, filmin asıl gücü sunduğu kültürler arası köprülerde saklı. İnançlı olmanın, modern dünyada var olmanın ve ailevi beklentilerin arasında sıkışan karakterlerin hikayesi, aslında hepimizin aşina olduğu o "kendin olma" mücadelesini anlatıyor. Ramazan ayı boyunca kurulan sofralar, sadece yemek yenilen bir yer değil; önyargıların kırıldığı, farklı dünyaların birbirine değdiği stratejik birer alan olarak kurgulanmış.

Siyasi veya dini bir tartışma yaratma kaygısı gütmeden, insanların sadece insan olarak kalabilme çabasını ve toplumsal dayatmaların nezaketle nasıl aşılabileceğini gösteren son derece sıcak bir yapım. Beklentiyi çok yüksek tutmadan, hem zihin dağıtacak hem de farklı hayatlara dair samimi bir pencere açacak, gerçek anlamda "çerezlik" ama içi boş olmayan bir seyirlik.