Trans Salyangozlar

sinemada filme girmeden önce "masal-belgesel" diye okumuştum ve nasıl bir iş çıkarılmış olabileceğini kafamda şekillendirememiştim. şu anda ise kafama yatan başka bir tanım yok, mükemmel bir şekilde karşılıyor öncesinde aklıma oturtamadığımı. iki androjen kimlikteki bireyin yaşantılarını, sıkıntılarını, bunalımlarını, birbirlerine tutunmalarını şimdiki an olarak küvette beraber yıkanırken aralarındaki konuşmalarından anlarken, aynızamanda bölük pörçük parçalarla çocukluklarından, ilk gençliklerinden metaforik anlatımlarla izliyoruz. o metaforlar ki bir masalın, bir duygu dünyasının, saflığın, iyiliğin ama aynızamanda toplumsal dışlanmışlığın içine çekiyor sizi. ahlak yüzünden toplumdan dışlananlar için aslında en büyük tehlike ve tedirginlik kaynağı o ahlaksızlığı kendinde olan toplum. ve burada bir yaşam mücadelesi vermeye çalışmalılar, depresyondan depresyona girerken, birbirlerine tutunarak, kendilerine bir dünya yaratarak.

Ester Martin Bergsmarkyönetmenliği de senaryoyu da oyunculuğu da çok iyi kotarmış, hatta kotarmak ne demek, başarmış.kendisini takipteyim