Zeynep'in Sekiz Günü

Bekir'in kadın versiyonu xdxd

Aslında değişik bir film. İlk yarısı yavaş ilerlese de ikinci yarısı bence bu açığı fazlasıyla kapatıyor. Özellikle Mustafa Üstündağ’ı Muro karakteri ile özdeştirmiş olanlara şok yaşatacak bir film. Disko sahneleri başarılı.

Ali'nin Sekiz Günü filminden sonra izlemeye karar verdiğim bir filmdi ve sonunda izlemiş bulundum... Zaten konusu itibariyle psikolojik bir film bu tarz filmler her kitleye ne yazık ki etki yapmıyor.Filmin başından sonuna kadar dikkatli bir şekilde kişilik analizini iyi takip etmemiz gerekir.Zeynepin takıntılı dünyası ve bu dünyanın getirdiklerine, daha doğrusu dayattıklarına bakmak oldukça sancılı, hatta azap verici olacaktır...Dile getirilmek istenilen şeyleri bazen hareketlere ve davranışlara vurmasını çok ama çok beğendim.Bence harukulade bir filmdi.Fadik Sevin Atasoyu daha önce hiç başarılı bulmayan ben bu filmde bu perfonmansına hayran kaldım açıkcası.Unutmadan Babazula müziği ilede renk katmış bu filme...

Cemal Şan?ın ?kalp, ruh ve akıl? Üçlemesi ve ?Zeynep?in Sekiz Günü?

Cemal Şan?ın ?kalp, ruh ve akıl? üçlemesinin ilk filmi olan Zeynep?in Sekiz Günü?nü izlemiş, çok beğenmiştim. Özellikle Fadik Sevin Atasoy?un oyunculuğu beni çok etkilemişti. Renksiz hayatına renk katan bir karşılaşma ve birkaç günlüğüne de olsa büyük sarsıntılar yaşayan Zeynep? Ve yönetmenin bunu sahneye yansıtırken kullandığı teknik? Ve tabii ki Ali?nin arkadaşının evinde Zeynep?in söylediği şiir tadındaki sözler:

Bahçelerinde dolaşamıyorsam

Salonlarında, koridorlarında gezemiyorsam

Odalarında oturamıyor, balkonlarında kendimi bulamıyorsam

Dehlizlerinde saklanamıyor, burçlarında ağlayamıyorsam

Mahzenlerinde sarhoş olamıyor, mutfaklarında doyamıyorsam

Yorulduğumda sırtımı yaslayamıyorsam

Mutluluğumu tavan aralarına fısıldayamıyorsam

Nasıl fethetmiş olurum o kaleyi?

http://geceedebiyat.blogspot.com

Zeynep'in Sekiz Günü'nün yer yer insanı sıkıntıdan boğduğu doğru, ama zaten film tam da yaşamın tekdüzeliği, her günün aynılığı _yenilen yumurtadan giyilen elbiseye_ ve özellikle renksizliğini göstererek, bize sıradan çalışan, yalnız, kimsesiz, yabancılaşmış, yaşamdan da bir beklentisi olmayan insanın durumunu göstermekle kalmayıp hissetmemizi neredeyse yaşamamızı sağlıyor. Benzer şekilde bazı sahneleri gereksizce uzatarak da tam da gereğini _amaçladığını mı denmeli_ yapıyor. Evet gerçekten hissettiriyor, yaşatıyor. O saçma sapan olayın, durumun garipsenmemesini, anlaşılabilmesini, izleyicinin karakterle empati kurabilmesini mümkün kılıyor. Fadik Sevin Atasoy'un muhteşem oyunculuğu da filmin başarısını artırıyor. Belki anımsatmak gerek; bu filmle kendisi 19. Ankara Uluslararası Film Festivali (2008)'nde "En iyi Kadın oyuncu"seçilmiştir.

izlediğim en acayip, (na)hoş dans sahnelerinden birisini barındırmasına rağmen, üçlemenin en zayıf halkası olmuştur gözümde. bazı sahnelerde gerilim-korku filmi izliyormuşum hissine kapılmadım değil. ama yine de puan ve içerik açısından recep ivedik ve benzeleri ile kıyaslanmayı haketmeyecek düzeyde bir filmdir.

Birkaç cümlelik senaryoda 2 saat' lik bir film çıkarmış yönetmenimiz helal olsun...

filmadamı puanının neredeyse recep ivedik filmiyle aynı olması dikkatimi çekti.

muhteşem bi film değil belki ama bu puanın neye göre verildiğini merak ettim.

izleyen kişilerin puanlaması sonucu alınan bir ortalama ile mi belirleniyor bilmiyorum.

insanların film zevklerini tartışmak yersizdir evet ama eğer puanlama verilenlerin ortalaması sonucu elde ediliyor ise, kusura bakmayın ama üyelerimizin pekte zevk barındırmadığı ortada.

Zeynep' in sekiz gününün yedisinde benim intihar edesim geldi yeminle.