Yaralı Yüz

Benim için dünya sinema tarihinin en popüler ve benimsenen karakteri Tony Montana'dır. Montana'nın ardından Tyler Durdenlar vs. gelir. Al Pacino öyle bir oynamış ki aksanları olsun, giyim tarzı, karizması, sinirleri, raconları, savaş sahneleri, çapkınlığı, mizahı, diyalogları, mimikleri... anlat anlat bitiremiyorum bu derece ikonik bir karakter yaratılamazdı ama bunu başardı. Günümüzde çoğu rapçi, sokak bebesi Tony Montana triplerinde takılıyor. Halbuki filmden çıkarmaları gereken öyle olmamaları gerektiği ama kafalar bu kadar basıyor neyse konu dışına çıkmayalım ahahahh.
Filmdeki senaryo akışı olağanüstü seviyede iyi. Çok aksiyonlu, eğlenceli, şatafatlı bir senaryo akışından sonra birden mod öyle bir değişiyor ki gerilim dolu, huzur kaçıran, niye böyle oluyor ki dedirten bir senaryoya evriliyor. Karakter gelişiminin senaryolarla olan dansı bizzat seyirciyi de içine alıyor, aynılarını sana da yaşatıyor. Filmde çok fazla mesaj barınıyor. Güvendiğin bir insan varsa yanında onu kaybetme, hızlı yükselen hızlı düşer, azmin ötesindeki hırsın zarara nasıl dönüştüğü gibi çok daha fazla mesaj çıkartabiliyoruz.
Filmdeki diyaloglar çok kuvvetli. Montana'nın Sosa ile yaptığı konuşma olsun, Frank ile diyalogları olsun filmdeki çoğu diyalog gerçek hayatta seni ileri taşıtacak diyaloglar. Dürüstlük ve cesurluğun gücünü görüyoruz.
Sinematografi, görsel efektler, ambiyans iyi olsa da Godfather vb. filmlerdeki kadar sağlam bir müzikal altyapı barındırsaydı çok daha iyi olurdu. Filmin eksiği telefonlara zil sesi yapılacak kadar sağlam bir müzik kullanılmaması.
Film kesinlikle izlenmesi gerek. Fakat kişisel gelişiminiz oturmamışsa Montana triplerinde gezip illegale merak salacak kafa yapısındaysanız asla izlemeyin. Küçük çocuklarınızla asla izlemeyin. Çok fazla uyuşturucu, erotizm, küfür ve şiddet sahneleri içeren film. Beni ilgilendirmediği için böyle olması 10/10 veririm hiç çekinmem.