Kız Arkadaş

The Girlfriend, ana-oğul ilişkisi ve bir erkeğin hayatına giren "yabancı kadın" temalarını merkeze alan, ilk bakışta tanıdık bir domestik-noir şablonuna sahip olsa da, diziyi bir çırpıda bitirten asıl gücü, bu kalıbı yüksek bütçeli bir estetik ve zehirli bir performans savaşıyla cilalamasında yatıyor.

Dizinin senaryosu, modern psikolojik gerilimlerin sıkça başvurduğu "Güvenilmez Anlatıcı" tekniğini, Rashomon etkisi tarzında kullanarak taze bir soluk getiriyor. Her bölümde Laura (Robin Wright) ve Cherry'nin (Olivia Cooke) bakış açılarının başlık kartlarıyla değişmesi, izleyiciyi sürekli bir "kime inanmalıyız?" ikilemine sürüklüyor. Bu oyunbaz yapı, hikayenin yabancılığını törpülüyor ve seyir zevkini katlayarak dizinin sürükleyicilik mekanizmasını kusursuzca işletiyor.

Merkezde, Robin Wright'ın buz gibi, kontrolcü Laura'sı ve Olivia Cooke'un çok katmanlı, hırslı Cherry'si arasında dönen o toksik savaş var. Laura, başarılı ve zengin bir sanat simsarı olarak, oğlunun üzerindeki Freudyen mülkiyet hakkını elden bırakmak istemeyen, tehlikeli derecede sahip çıkan bir anne figürü. Wright, karakterin paranoyasını ve kibri ile karışan sevgisini o kadar keskin bir zarafetle canlandırıyor ki, karakterin her hamlesi merak uyandırıyor.

Cherry ise sadece "kötü kız arkadaş" arketipi değil; sınıf farklılıkları ve sosyal tırmanma arzusu temalarının vücut bulmuş hali. Cooke'un performansı, Cherry'nin hem savunmasızlığını hem de manipülatif yanını bir arada tutarak, onu tamamen kötü olmaktan kurtarıyor. Asıl ironi, bu iki zeki ve güçlü kadının, bağımlı ve pasif kalan Daniel (Laurie Davidson) için savaşması; ki bu da dizinin feminen gücün çarpık bir gösterisine dönüşmesine yol açıyor.

"The Girlfriend," lüks Londra konutları, sanat galerileri ve pahalı yat gezintileriyle, görsel olarak zengin, 'escapist trash' (kaçışçı çöplük) diye tabir edebileceğimiz o stilize melodram türüne çok yakışıyor. Dizinin, mantık sınırlarını zorlayan bazı abartılı olay örgülerine (mesela o aşırı tuhaf düğün pastası sahnesi) rağmen kendini izletmesinin sırrı da burada yatıyor. Seyirci olarak bu kamp seviyesindeki entrikaya kendimizi kaptırmaktan alamıyoruz, çünkü dizi, ne zaman ciddileşip ne zaman deliliğin sınırlarında gezineceğini çok iyi biliyor.

Sonuç olarak, The Girlfriend, izleyicinin beklentilerini karşılayan, "tanıdık ama her daim eğlenceli" bir gerilim. Robin Wright ve Olivia Cooke'un performans düellosu, dizinin aksak mantık anlarını bile affettiren ve bizi son dakikaya kadar ekrana kilitleyen o karizmatik enerjiyi başarıyla sağlıyor.