Duvarların Dili Olsa 2

İlk filmde HBO'nun televizyonda oynatmak üzere çekilmesini talep ettiği ve halk-devlet açısından tabu olmuş konuları ekrana yansıtma amacıyla çekilmiş bir filmdi. Konu, yönetmen, oyuncu tamamen farklı bir şekilde bu sefer ki hikayede lezbiyenlik ilişkisini üç farklı yıl ve konu olarak ele almış durumda.

İlk hikaye aynı ilk filmde olduğu gibi en etkileyici hikaye benim nazarımda. Vanessa'nın muhteşem oyunculuğuyla tema ve drama harika bir şekilde tarafımıza geçiyor. birlikte 30 yıl geçirerek yaşlanmış olduğu sevgilisi öldükten sonra mirasçıları tarafından beraber inşa ettikleri herşey ellerinden alınır. Mirasına konarken, Edith'in eşini hiç tanımamış olan akrabaları tarafından bir anda akbaba gibi sömürülmesi gerçekten iç parçalayıcı bir manzara.

İkinci hikaye, diğer iki hikayeye nazaran biraz sönük kalmış bir hikaye. Feminizm akımları arasındayken, bu hakları savunan grupların lezbiyen çiftleri dışlaması, hala bu kişilerle ilişkisi olan kişilerin sevgilileri ile yaşadıkları problemleri gibi konular ele alınmaya çalışılmış. Cesur sahneleri dışında pek mesaj verici bir yapısı yoktu filmin.

Son kademede Anne Heche'nin yönetmen koltuğundaki eserini görüyoruz. Oyunculuktan kendisine kattıkları filme yansımış denilebilir. Kendi gibi romantik-komedi tadında bir çekim sunmuş. Sharon Stonu'u böylesi güzel ve cesur bir şekilde lezbiyen olarak görebileceğiniz başka film yok sanırım :) Buradaki hikaye daha çok sperm bankaları ve homoseksüel çiftlerin evlat edinme üzerine aforizmalarını barındırıyor. Özellikle kapanıştaki dansları çok samimiydi.