Üçüncü Sayfa

Karanlıklar üstüne öyküler üçlemesinin ilk filmi; 90'lar Türkiye'sinde çalıştığı iş yerinde kaybolmuş olan 50 dolar yüzünden, İsa'nın dayak yemesiyle başlayan film, o dönemin diyeceğim ama hala günümüzde de sürmekte olan sınıf farklılıkları, yoksulluk ve buna dayalı çaresizlik durumlarını ekrana harika bir şekilde taşımış olan film. Ortada suçlar zinciri var ama bağlandığı nedenler bir noktadan sonra kim olsa bu duruma gelir gibi bir izlenim oluşturuyor.

Oyunculukları son derece başarılı. Ruhi Sarı, İsa karakterini resmen yaşayarak oynamış. Alt metinde, fırsattan istifade eden ev sahibi, kardeşinin bulunduğu yoksulluktan istifade eşini ilişkiye zorlaması , bir suç potansiyelinde en zayıf halkadan şüphelenen patron, hayatta artık kimseye güveni kalmamış bir umut ışığı arayan kadın, bu sebeple son sahnede, İsa'nın bir aylık gidişinde geri gelmeme ihtimaline karşılık bir adım atmak zorunda kalmıştır. Nitekim başındaki belayı öldürme konusundaki tereddütleri de bu sona zemin hazırlamıştır. Tüm bunların yanında İsa karakteri ile, hayatı boyunca figüran olarak kalmış bir karakterin, birazcık kendine bağlı birini bulduğunda çaresizce "senin için herşeyi yaparım" yakarışları...

Film dolu dolu bir filmdi. Sonunu ise bize bırakmış. Artık kendinizi İsa'nın yerine koyun ve burada ne yapardınız bir düşünüp filmi bitirin der gibi. Filmin içerisinde Haluk Bilginer'in meşhur sahnesini duymak da ayrı bir güzeldi.

filmin ithafı "yenik"'lere yapılmıştır ki, sanırım sonda çıkan bu ithaf yazısı filmin naçizane bir özetini yapmaktadır. ruhi sarı ve özellikle de başak köklükaya'nın iyi oyunculuklarıyla sürüklenen, demirkubuz sinemasının klasik örneklerini (uzun tiradlar, kapılar, eski filmlerine göndermeler, müzik noksanlığı vb.) sergileyen bir film olmuş. izleyici kendini isa karakterinin yerine koyarak gerçek anlamda ezilmişliği ve özellikle filmin başlarında olmak üzere yer yer çaresizliği tecrübe eder. saf, temiz figüran isa ile kapı komşusu meryem'in (hayır, tesadüf değildir karakterlerin isimlerinin isa-meryem olması), filmin genel yapısı dahilinde hiç bir zaman "ilişki" olamayan ilişkisini seyrederken izleyici öncelikle gergindir, isa'nın para derdinden kurtulması akabinde meryem'in insaniyetine, iyi niyetine hayran kalır, sonrasında meryem'in kocasının gelmesiyle karışan durumdan nasıl sıyrılacaklarını isa gibi endişeyle beklemeye başlar (isa bu durum karşısında ve meryem'in önerisi hususunda en az izleyici kadar pasiftir, tırsaktır), en nihayetinde finalde isa ile birlikte güzel bir şamar yer ve "yenik" olmanın tam olarak ayırdına varır. yine de daha güzel bir final hayal etmiştim, demirkubuz'un yeşilçam melodramlarından etkilendiğini gözlemlemek mümkün. görece sıradan(alışık olduğumuz demeli, aslında) bir hikayenin bu denli etkileyici aktarımı sebebiyle 7.5/10 .