Yatağımdaki Düşman Yorumları

Julia Roberts’ın belki en kötü filmlerinden biri diyebilirim. Kötü olmasının sebebi oyunculuklar falan değil senaryonun vasatlığıdır. Başlangıçta bir erkeğin başarılı görünümünden etkilenip hatalı bir evlilik yapmış bir kadın görüyoruz. Laura eşinin gerçek yüzü ile karşılaşınca (takıntılı, paranoyak ve eşine acımasızca eziyet eden) hayat kabusa döner. Yıllardır bu çileyi çekerken resmen bir öğrenilmiş çaresizliğe hapsolur. (Burada devletin birşey yapmadığına da iyi bir gönderme yapılır) sonra bir fırsat yakalayıp adamdan kurtulur ve kendine yeni bir hayat kurar. Sonra Laura’nın bir arkadaşının başsağlığı dileme telefonu ile adam yine şüphelenir, ne hikmetse sifonu çekmesine rağmen gitmeyen yüzükte bunu doğrular bu arada Laura’nın taşındığı yerde de yeni birliktelik kurmak için hazırda bekleyen bir bekar, yardımsever deli dolu bir elemanda vardır derken geleceğinde ne olacağı belirsiz bir sonla film biter. Belki çerezlik sayılabilir.