1 yıl önce
Adolescence Yorumları
Çekim tekniği zaten bir anda dizinin içine alıveriyor. Bu anlamda oyunculuklar ekstra büyüdü gözümde. Yaklaşık dört saat bir çırpıda bitti ve ekrandan gözümü ayıramadım. Dizinin her bir bölümü birbirinden etkileyiciydi. 1. bölümde kuralların işleyişi, kurum disiplini, yasaların açık, net ve insani oluşu; kuralsız ve sınır tanımaz bir çağın ergeni olan Jamie için her defasında şok etkisi yaratıyordu. İkinci bölüm, okul sahnesi ergen-yetişkin çatışmasına göndermelerde bulunuyordu. Çocuğu olan erkek dedektifin çocuğuyla ilişkisindeki kırılma anı, kadın dedektifin çocuk istememesi üzerine konuşmaları (kendimi gördüm), bu dünyada var olduğumuz andan itibaren sorunumuz olan “Şimdiki gençler ne böyle?” sorunu bir nevi, ölen kızın arkadaşının kavga çıkarması sonrası annesine haber verilmesine sinirlenmesi (annesinin işten bu sebeple izin alacağı ve ona kızacağı) gibi ebeveynlerin hayat telaşından çocuklarıyla ilgilenmediklerine yapılan küçük göndermeler
... Devamı
Çekim tekniği zaten bir anda dizinin içine alıveriyor. Bu anlamda oyunculuklar ekstra büyüdü gözümde. Yaklaşık dört saat bir çırpıda bitti ve ekrandan gözümü ayıramadım. Dizinin her bir bölümü birbirinden etkileyiciydi. 1. bölümde kuralların işleyişi, kurum disiplini, yasaların açık, net ve insani oluşu; kuralsız ve sınır tanımaz bir çağın ergeni olan Jamie için her defasında şok etkisi yaratıyordu. İkinci bölüm, okul sahnesi ergen-yetişkin çatışmasına göndermelerde bulunuyordu. Çocuğu olan erkek dedektifin çocuğuyla ilişkisindeki kırılma anı, kadın dedektifin çocuk istememesi üzerine konuşmaları (kendimi gördüm), bu dünyada var olduğumuz andan itibaren sorunumuz olan “Şimdiki gençler ne böyle?” sorunu bir nevi, ölen kızın arkadaşının kavga çıkarması sonrası annesine haber verilmesine sinirlenmesi (annesinin işten bu sebeple izin alacağı ve ona kızacağı) gibi ebeveynlerin hayat telaşından çocuklarıyla ilgilenmediklerine yapılan küçük göndermeler… Bu bölümde şu veya bu sebeple ilgisiz ebeveynler var. Diziyi ergenlik üzerinden okumak mı yoksa günümüz ebeveynliği üzerinden okumak mı daha sağlıklı tartışılır elbet. Bu bölümde bence günümüz ebeveynliğine ağır eleştiriler barındırıyordu. Gelelim benim en çok etkilendiğim son iki bölümden biri olan 3. bölüme. Psikolog ve Jamie çok gerçekçiydiler. Bu bölüm zihin oyunları vs. iyiydi. Jamie yani bir incelin bakış açısı çok iyi verilmişti. Suçun nasıl işlendiğinden ziyade hangi motivasyonla ve niçin işlendiğine dair göndermeler önemliydi. Jamie’nin beğenilmekten öte sevilme arzusu her şeyi açıklıyordu. Babanın sevgisini hissedememiş bir çocuk. Öncelikle ailede onaylanmamış, daha sonra okulda. Jamie’nin öfke patlamaları onaylanmak isteyip onaylanmadığında ortaya çıktı en çok. Son yani 4. bölüm de akıp gitti. Anne babanın güçlü kalmaya çalışmaları ve sonlara doğru çözülüp kendilerini sorgulamaları etkileyiciydi. Esas bence vurucu sahne babanın mağazada karşılaştığı incel gençti. Çok iyi gözlemlenmiş ve çizilmiş bir karakter. Bilgili, zeki -Jamie’nin de zeki olduğu sürekli vurgulanıyordu- ve silik bir tip. Babanın işine gelmeyince terapisti küçümseyip işine gelince terapist ağzıyla konuşması ironikti. Netflix’te izlediğim Baby Reindeer'dan sonra en iyi psikoloji temalı dizilerden diyebilirim. Karakterlerin psikolojileri iyi çizilmiş. Alt metinler gayet yerinde verilmiş İzleyip diziye olumlu yorum yapanların da dediği gibi “Neden bu kadar övdüklerini anladım.”
“Daha iyisini yapmalıydım” sondaki bu söz bitirdi beni.
@burakt0
1 yıl önce
8.9 / 10
I should've done better...