Olağanüstü Bir Hayat

Sıcak bir film. Romantik komedi olarak dozu iyi ayarlanmış da diyebilirim. Ne romantizmi ile bayıyor ne komiklik için fazlasıyla absürtleşiyor. İnsanların aşırı ayrılık ve boşanma ile bitmeye başlayan ilişkilerinden ötürü Tanrı, bu bölüme bakan melekleri dünyaya sürmüştür.

Bu sırada da Robert, yerine bir robot alınarak işinden kovulmuş, aynı gün kız arkadaşı tarafından terk edilmiştir. Bu depresyonuna çözüm bulmalıdır. Derken, patronunu basıp beni nasıl kovarsın diye hesap sormaya karar verir. Bunu icraata dönüştürdüğünde ise işler öyle bir hal alır ki iş patronunun kızını kaçırmaya dönüşüverir.

Bir tarafta acemi Robert, diğer tarafta zengin ve macera arayan Celine ile absürt bir yolculuk başlar. Komedi unsurlarının dengeli olmasıyla birlikte filmin bitiminden sonraki hamur işi animasyonu izlemesi bile keyifliydi. Cameron ve Ewan'ın oyunculukları gayet hoştu. Erotik sahnelerle bezenmiş bir film olmadığı için de ailecek gayet rahat izlenilebilir.

ve şu diyalog;

Tanrı'nın benim kontrolümde değil demesi üzerine Cebrail "saygısızlık olarak algılamayın ama nasıl kontrolünüzde olmaz anlayamıyorum?" :)

gerçekten de olağanüstü bir hayat.
arkadaşlarla film gecesi yaparken de izlenir, tek başına keyifli vakit geçirmek istersen de izlenir.
böyle tatlı karakterlerin olduğu filmlere bayılıyorum, insana kendini iyi hissettiriyor. filmin son dakikalarından en son gösterilen animasyon bitene kadar gülümsemeye devam ettim. film bittikten sonra da bir süre gülümsemeye devam ettim. hoştu.
ucundan kıyısından birazcık The Lobster filmini anımsattı. ama tabii ki bu romantik komediydi.
özellikle araba sahnelerinde gerildim ama tatlı bir gerilimdi. ve her seferinde sonunda iyi şeyler olması da hoşuma gitti.
ne olursa olsun bir arada olması gereken insanlar yanyana gelmenin bir yolunu bulur felsefesine karşılık, burda o insanları karşılaştırmak için sürekli bir çaba vardı. akışa bırakılsaydı tanışmamış olurlardı. ama restoran sahnesinde çocuğumuz yine de kızın peşinden gitmişti zaten.
gerçi düşününce, görevliler zaten evrenin o kişiler için yolladığı melekler oluyor aslında. yorum yazarken kendi kendime konuşup sonuca ulaştım.
"ben gabriel. bana Tanrıyı bulun." sahnesi de nasıl güzeldi ya.
ve o mezar kazma sahnesi... Robert'ın film boyunca ara ara ölmek istemediğini söyleyip çıldırması da çok keyifliydi, üzüleyim mi güleyim mi bilemedim.