Pan'ın Labirenti Yorumları

Del Toro’nun başyapıtı, 3 Oscarlı imza filmi. ‘’Büyülü gerçeklik’’ seven biri olarak en sevdiğim 2. filmdir. Bu filme fantastik bir çocuk filmi beklentisiyle yaklaşanlar belli ki hayal kırıklığına uğramışlar. Bu bir yetişkin masalı arkadaşlar. Masalsı öğeler hiçbir zaman peri masalı gibi değil, gri ve soğuk. Pan hiçbir zaman net bir şekilde güven veren bir karakter değil.
Bu filmi izlemek ilkbahar ve sonbaharı aynı anda yaşamak gibi.
Pan’ın Labirenti, yalnızca bir masal değil, bir tarihsel eleştiri (İspanya İç Savaşı sonrası faşist dönemde geçmesi), bir etik manifestosu (Ofelia’nın 3 sınavı ve seçimleri, doktorun ve Mercedes’in Vidal karşısındaki duruşu) ve hayal gücünün kurtarıcı gücüne bir övgüdür. Del Toro, Ofelia’nın son sınav sahnesiyle bize, tarihin en karanlık anlarında bile insan kalabilmenin mümkün olduğunu gösterir. İzleyin, Ofelia’nın ninnisi çalarken kendinizi onun yerine koyun. Ninniyi sevenlerin La petite fille de la mer ‘i de dinlemesini öneriyorum.

Gerilim dram yönünden evet iyiydi ama puanıyla öyle abartıldığı kadar vaoovv bi film de degil önemli mantık hataları var birde kesinlikle çocuklara uygun degil kanlı sahneler var orta seviye bi film

çocuk filmi değil, çünkü kanlı sahneler vardı. yetişkinlerin bir kısmına da hitap etmeyen bir film. ben sevdim ve bazı kısımlarında da ağladım. küçük bir kızın hayal dünyası anlatılıyor, o nasıl düşünürse öyle olur.
güzel kızım mesela o üzümü yemese miydin diye kızmıştım. ama ophelia üç gündür yemek yememesi için cezalıymış. yani aslında çok aç olduğu bir anda oraya gitti ve yalnızca üzüm taneleri seçti.
ophelia yalnızca üç dakika bekleseydi kurtularılacaktı.
yine mutsuz sonlu film.

Seneler önce izlediğim ve aşık olup daha sonra da sayısız kez izlediğim izlediğim için objektif olabileceğimi düşünmüyorum. Hayatımdaki yeri bambaşka olan bir film. Çaresizliğin, mutsuzluğun, tüm kapılar kapanmışken yeni kapılar yaratabileceğinin ve ait olduğun yerin masalsı bir dille anlatıldığı bir filmdir. Arka planda ikinci dünya savaşının ve iç savaşın çaresizliğinin de aktığı etkileyici ve çarpıcı sahneleri vardır. Müzikleriyle, görüntüleriyle, korkusuyla izlenebilenecek en çocuksu ve bir o kadar da gerçekçi bir hikayedir. İyi ki vardır.

overrated

Bence herkese hitap etmeyen bir filmdi. Hani en iyiler listesine girecek kadar iyi olduğunu düşünmüyorum. Tamam hikaye çok farklı ve bu farklılık ta apayrı bir şekilde anlatılmış.. Lakin finaldeki yüzbaşı sahneleri biraz saçma olmuş açıkçası. Tamam çocuğun hayal dünyasında ilerliyoruz, fantastik öğeler görüyoruz ama filmin gerçek hayattaki acımasız tarafında bu kadar tutarsız olunmamalı. İnsan nefret ettiği birini neden öldürmez yada ilk anda baş döndüren ilaç o kadar uzun süre nasıl etki etmez.. Yok etmeyecek neden o sahneler var..
Oyunculuklar çok iyi, mekanlar ve kostümler çok harika ve müzikler cuk oturmuş.. Ama filmin çok ağır ilerlemesi biraz seyirciyi filmden düşürüyor doğrusu.. Özellikle çocuğun sahneler aşırı yavaş ve uzun ki neticede çocuk filmi izlemiyoruz..

Bu filme nasıl böyle geç kalmışım.. Tahmin edebileceğimin çok daha üstünde bir yapım. Masumun kanına göz dikemeyenlere ait olsaydı bu dünya ve bütün yeryüzü..

İki konu ele alınmış ancak ne anlattığını tam oturtamadım çünkü konuları birbirine bağlamada eksik olduğunu düşünüyorum. Filme başlarken fantastik yapım diye girdim en azından filmin afişlerinde öyle gözüküyor ancak filmin yüzde 70i savaşla geçiyor buradan benim çıkarttığım Del Toro’nun bizimle ***** geçmiş olduğudur. İyi yönden bakacak olursak Fantastik öğelerin işlendiği yerler yani Oscar aldığı (makyaj ve sanat yönetmeni alanlarında olan dallarda aldı) sahneler iyiydi.

Beni şaşırtan bir filmdi. Birbirine zıt olan kavramların harmanlanmasıyla ortaya çıkan bir sanat diyebilirim. Masalsı bir hikaye düşünün fakat içerisinde bolca kan ve savaş var. İzlemenizi tavsiye ederim.