15 yıl önce
Köprüdeki Kız
(1999)Girl on the Bridge a.k.a La fille sur le pont
7.7
171 OYPUAN VER
5
Imdb: 7.4 (14.916 OY)
KONUSU
Tümüyle siyah-beyaz ve geniş ekran olarak filme çekilen "The Girl on the Bridge"in açılışında altı dakika süren bir söyleşi sahnesi yer alır. Bu sahnelerde 22 yaşında bir genç kız olan Adele’in (Vanessa Paradis) bir televizyon stüdyosunda anlattıklarına tanık oluruz. Yüzünü göremediğimiz ama ses ton
... Devamı
Tümüyle siyah-beyaz ve geniş ekran olarak filme çekilen "The Girl on the Bridge"in açılışında altı dakika süren bir söyleşi sahnesi yer alır. Bu sahnelerde 22 yaşında bir genç kız olan Adele’in (Vanessa Paradis) bir televizyon stüdyosunda anlattıklarına tanık oluruz. Yüzünü göremediğimiz ama ses tonundan sempatik biri olduğunu anladığımız sunucuya yaşamının son birkaç aylık bölümünden kesitleri anlatmaktadır.
Adele yaşamının akışına hiçbir şekilde egemen olamamış, sürekli olarak sevmeye ve sevilmeye hasret çekmiş bir genç kızdır. Kaba hatlarıyla anlattığı yaşamına bakılırsa bu genç kızın yaşamı sürekli kötü şanstan ve başarısız ilişkilerden oluşmuştur. Bir erkekten diğerine koşerken bir türlü dengesini bulamazken hatalardan ders almayı da bilemediğini görürüz. Bunları da şu sözlerle açıklar: "Daha önce yaptığım hatalardan ders almam gerekirdi. Yapamadım. Hiçbir zaman belli bir amaca hizmet edemedim. Hiçbir zaman mutlu olamadım. Gerçek mutluluğu hiçbir zaman yakalayamadım."
Adele’nin perdedeki görüntüsüne yapılan bir kesmeyle birkaç ay öncesine dönerek gece karanlığında Paris köprülerinden birine geçeriz. İntihara yeltenen Adele kendisini Seine nehrinin sularına bırakmak üzeredir. Yakınlarda bir yerde bulunan Gabor (Daniel Auteuil), bunalımlı kızla konuşmaya ve bağlantı kurmaya çalışır.
Çeşitli sirklerde hedef tahtasına bağladığı genç kadınlara bıçak fırlatarak geçimini sağlayan Gabor açısından bu tür köprüler yeni ’hedef tahtası’ adaylarını bulması için en iyi mekanlardır. İntihara yeltenen genç kadınlara bu türden tehlikeli bir iş teklifi yapmakta ve vazgeçirebildikleriyle beraber çalışmaktadır. Adele’e de bunları söyler ve kendisiyle çalışmasını teklif eder. Ancak Adele kararlıdır ve köprüden atlar. Gabor da onun arkasından atlar.
Gabor’un bir özelliği de, o güne kadar kendisine hedef görevini yapan kadınların hiçbirisiyle yatmamış olmasıdır. Buna kaşılık Adele yoluna çıkan potansiyel sevgili adaylarının hiçbirisine hayır dememiştir. Şansları bu defa yaver gidecek midir?
Adele yaşamının akışına hiçbir şekilde egemen olamamış, sürekli olarak sevmeye ve sevilmeye hasret çekmiş bir genç kızdır. Kaba hatlarıyla anlattığı yaşamına bakılırsa bu genç kızın yaşamı sürekli kötü şanstan ve başarısız ilişkilerden oluşmuştur. Bir erkekten diğerine koşerken bir türlü dengesini bulamazken hatalardan ders almayı da bilemediğini görürüz. Bunları da şu sözlerle açıklar: "Daha önce yaptığım hatalardan ders almam gerekirdi. Yapamadım. Hiçbir zaman belli bir amaca hizmet edemedim. Hiçbir zaman mutlu olamadım. Gerçek mutluluğu hiçbir zaman yakalayamadım."
Adele’nin perdedeki görüntüsüne yapılan bir kesmeyle birkaç ay öncesine dönerek gece karanlığında Paris köprülerinden birine geçeriz. İntihara yeltenen Adele kendisini Seine nehrinin sularına bırakmak üzeredir. Yakınlarda bir yerde bulunan Gabor (Daniel Auteuil), bunalımlı kızla konuşmaya ve bağlantı kurmaya çalışır.
Çeşitli sirklerde hedef tahtasına bağladığı genç kadınlara bıçak fırlatarak geçimini sağlayan Gabor açısından bu tür köprüler yeni ’hedef tahtası’ adaylarını bulması için en iyi mekanlardır. İntihara yeltenen genç kadınlara bu türden tehlikeli bir iş teklifi yapmakta ve vazgeçirebildikleriyle beraber çalışmaktadır. Adele’e de bunları söyler ve kendisiyle çalışmasını teklif eder. Ancak Adele kararlıdır ve köprüden atlar. Gabor da onun arkasından atlar.
Gabor’un bir özelliği de, o güne kadar kendisine hedef görevini yapan kadınların hiçbirisiyle yatmamış olmasıdır. Buna kaşılık Adele yoluna çıkan potansiyel sevgili adaylarının hiçbirisine hayır dememiştir. Şansları bu defa yaver gidecek midir?
-
Patrice Leconte
Yönetmen
OYUNCULAR
Tüm Oyuncular ve Teknik Ekip
Adèle
Gabor
Takis
Irène
Contortionist
Bride
Miss Memory
TGV Ticket...
YORUM YAZ
POPÜLER YORUMLAR
Köprüdeki Kız ile Aşka değişik bir bakış
Biz şansı hep sahip olmadığımız şeyler olarak düşünürüz.
Aşk filmi kültüründen yoksun sobalık odun kıvamı bünyemin beğendiği yegane duygusal temalı aşk filmi diyebilirim.
Yaşanmışlıkların, alınan darbelerin, çekilen restlerin getirdiği hissiyatsızlıkla ve şaşırılacak şeylerin sayısının günbegün azalmasıyla başta ben olmak üzere çoğumuz didaktik aşk filmleri izleyip evet kardeşim ’Aşk gerçekse, birgün bitecek olması saniyede 24 kere gerçektir’ desek de Fransa’nın bir köprüsünde başlayıp İstanbul Galata köprüsünde biten bu şirin film ile insanın kendini sokağa atıp ruh eşini falan arayası geliyor.
Şans unsurunu aşkın içine yedirerek tesadüf diye addettiğimiz, bana göre insanların birbirinin hayatına girmesi için çizilmiş yolların toplamı olan kavramın her zaman iyi şeyler getirmeyeceğini bunun ancak ’şans’ ile ayırt edilebileceğini çok güzel bir şekilde ... Devamı
Biz şansı hep sahip olmadığımız şeyler olarak düşünürüz.
Aşk filmi kültüründen yoksun sobalık odun kıvamı bünyemin beğendiği yegane duygusal temalı aşk filmi diyebilirim.
Yaşanmışlıkların, alınan darbelerin, çekilen restlerin getirdiği hissiyatsızlıkla ve şaşırılacak şeylerin sayısının günbegün azalmasıyla başta ben olmak üzere çoğumuz didaktik aşk filmleri izleyip evet kardeşim ’Aşk gerçekse, birgün bitecek olması saniyede 24 kere gerçektir’ desek de Fransa’nın bir köprüsünde başlayıp İstanbul Galata köprüsünde biten bu şirin film ile insanın kendini sokağa atıp ruh eşini falan arayası geliyor.
Şans unsurunu aşkın içine yedirerek tesadüf diye addettiğimiz, bana göre insanların birbirinin hayatına girmesi için çizilmiş yolların toplamı olan kavramın her zaman iyi şeyler getirmeyeceğini bunun ancak ’şans’ ile ayırt edilebileceğini çok güzel bir şekilde ... Devamı
Köprüdeki Kız ile Aşka değişik bir bakış
Biz şansı hep sahip olmadığımız şeyler olarak düşünürüz.
Aşk filmi kültüründen yoksun sobalık odun kıvamı bünyemin beğendiği yegane duygusal temalı aşk filmi diyebilirim.
Yaşanmışlıkların, alınan darbelerin, çekilen restlerin getirdiği hissiyatsızlıkla ve şaşırılacak şeylerin sayısının günbegün azalmasıyla başta ben olmak üzere çoğumuz didaktik aşk filmleri izleyip evet kardeşim ’Aşk gerçekse, birgün bitecek olması saniyede 24 kere gerçektir’ desek de Fransa’nın bir köprüsünde başlayıp İstanbul Galata köprüsünde biten bu şirin film ile insanın kendini sokağa atıp ruh eşini falan arayası geliyor.
Şans unsurunu aşkın içine yedirerek tesadüf diye addettiğimiz, bana göre insanların birbirinin hayatına girmesi için çizilmiş yolların toplamı olan kavramın her zaman iyi şeyler getirmeyeceğini bunun ancak ’şans’ ile ayırt edilebileceğini çok güzel bir şekilde anlatıyor.
Tabi ki reel hayatın yanında film biraz fantastik ve abartılı kalıp oturup hayatımızı çarpanlarına ayırarak Rıza’yı tanıyalı beri başıma hep iyi şeyler geliyor diyemesek de -Neden Rıza bilemiyorum- aşka farklı ve büyülü bir yönden bakması ile beni izlediğim zaman benden almayı başarmıştır.
Yani insanlar kendi yollarında giderken bir şekilde yolları kesişip birbirlerine değebilir.
Ama her zaman doğru insana rastlayamayacağımız gibi ne onu bulamadığımız için aramaktan vazgeçip aşka sırt çevirmeli ne de her gördüğümüz sakallıyı dedemiz zannetmeliyiz diyor. -sakallı dedeyi karıştırıp romantizmi bozmasaydım iyi olacaktı gerçi-
Film gördüğü her ilginin peşinden depar atan -çoğu kadın böyledir bu Allah’ın bu cins üzerindeki laneti olsa gerek, kadınım ordan biliyorum- ve her seferinde hüsrana uğrayan bu yüzden de inanmaktan aşkı aramaktan vazgeçen Adele’nin kendini köprüden aşağı atacakken karşılaştığı ’nasıl olsa ölmek istiyorsun gel benimle çalış’ diyen sirklerde bıçak fırlatma numarası yapan adamın arasındaki muazzam şansla gelen doğru kesişen iki yolun parlamasını konu alıyor.
Filmin ilerleyen sahnelerinde hayatta hep kaybettiğini düşünen kötü kaderine boyun eğen bu ikilinin birbirlerini bulunca kötü talihlerinin nasıl da döndüğünü görüyoruz. Ki filmde bunu ikiye ayrılan kağıt paranın parçalandığında ne kadar değersiz birleştiğinde ise ne kadar önemli olduğu örneğiyle aşkta iki insanın birbirini tamamlamasına şık bir şekilde atıfta bulunuluyor.
Bir yandan birbirini tamamlayıcılığın aşkın en kök kısmı olduğunu anlatan film diğer yandan da bunu göremeyecek kadar armut olup çoğu zaman elimizdeki fırsatları şaşalı bir şekilde nasıl kaçırdığımıza da vurgu yapıyor.
Kumarda,hayatta, işlerinde birlikteyken her şeyde kazanmaya başlayan adeta etrafında sihirli bir çember olan çift ancak parçalandıklarında birbirleri olmadan tüm o büyüyü kaybettiklerinde aşkı fark edebiliyorlar.
Filmin bana göre en derin sahnesi olan Marianne Faithfull ’who will take my dreams away’ gibi muazzam bir şarkı eşliğinde adamımızın kıza attığı bıçaklarla aşkın tutkunun nasıl bıçak gibi keskin can acıtıcı ama yine de insanı hayatta tutan tek şey olduğunu anlıyoruz.
Biz şansı hep sahip olmadığımız şeyler olarak düşünürüz.
Aşk filmi kültüründen yoksun sobalık odun kıvamı bünyemin beğendiği yegane duygusal temalı aşk filmi diyebilirim.
Yaşanmışlıkların, alınan darbelerin, çekilen restlerin getirdiği hissiyatsızlıkla ve şaşırılacak şeylerin sayısının günbegün azalmasıyla başta ben olmak üzere çoğumuz didaktik aşk filmleri izleyip evet kardeşim ’Aşk gerçekse, birgün bitecek olması saniyede 24 kere gerçektir’ desek de Fransa’nın bir köprüsünde başlayıp İstanbul Galata köprüsünde biten bu şirin film ile insanın kendini sokağa atıp ruh eşini falan arayası geliyor.
Şans unsurunu aşkın içine yedirerek tesadüf diye addettiğimiz, bana göre insanların birbirinin hayatına girmesi için çizilmiş yolların toplamı olan kavramın her zaman iyi şeyler getirmeyeceğini bunun ancak ’şans’ ile ayırt edilebileceğini çok güzel bir şekilde anlatıyor.
Tabi ki reel hayatın yanında film biraz fantastik ve abartılı kalıp oturup hayatımızı çarpanlarına ayırarak Rıza’yı tanıyalı beri başıma hep iyi şeyler geliyor diyemesek de -Neden Rıza bilemiyorum- aşka farklı ve büyülü bir yönden bakması ile beni izlediğim zaman benden almayı başarmıştır.
Yani insanlar kendi yollarında giderken bir şekilde yolları kesişip birbirlerine değebilir.
Ama her zaman doğru insana rastlayamayacağımız gibi ne onu bulamadığımız için aramaktan vazgeçip aşka sırt çevirmeli ne de her gördüğümüz sakallıyı dedemiz zannetmeliyiz diyor. -sakallı dedeyi karıştırıp romantizmi bozmasaydım iyi olacaktı gerçi-
Film gördüğü her ilginin peşinden depar atan -çoğu kadın böyledir bu Allah’ın bu cins üzerindeki laneti olsa gerek, kadınım ordan biliyorum- ve her seferinde hüsrana uğrayan bu yüzden de inanmaktan aşkı aramaktan vazgeçen Adele’nin kendini köprüden aşağı atacakken karşılaştığı ’nasıl olsa ölmek istiyorsun gel benimle çalış’ diyen sirklerde bıçak fırlatma numarası yapan adamın arasındaki muazzam şansla gelen doğru kesişen iki yolun parlamasını konu alıyor.
Filmin ilerleyen sahnelerinde hayatta hep kaybettiğini düşünen kötü kaderine boyun eğen bu ikilinin birbirlerini bulunca kötü talihlerinin nasıl da döndüğünü görüyoruz. Ki filmde bunu ikiye ayrılan kağıt paranın parçalandığında ne kadar değersiz birleştiğinde ise ne kadar önemli olduğu örneğiyle aşkta iki insanın birbirini tamamlamasına şık bir şekilde atıfta bulunuluyor.
Bir yandan birbirini tamamlayıcılığın aşkın en kök kısmı olduğunu anlatan film diğer yandan da bunu göremeyecek kadar armut olup çoğu zaman elimizdeki fırsatları şaşalı bir şekilde nasıl kaçırdığımıza da vurgu yapıyor.
Kumarda,hayatta, işlerinde birlikteyken her şeyde kazanmaya başlayan adeta etrafında sihirli bir çember olan çift ancak parçalandıklarında birbirleri olmadan tüm o büyüyü kaybettiklerinde aşkı fark edebiliyorlar.
Filmin bana göre en derin sahnesi olan Marianne Faithfull ’who will take my dreams away’ gibi muazzam bir şarkı eşliğinde adamımızın kıza attığı bıçaklarla aşkın tutkunun nasıl bıçak gibi keskin can acıtıcı ama yine de insanı hayatta tutan tek şey olduğunu anlıyoruz.
sana bir hikaye anlatacağım. uzun zaman önce sokağın sıradan tarafında 22 numarada kalırdım. sokağın karşısındaki evlere bakar; insanların daha mutlu, odalarının daha güneşli, partilerinin daha eğlenceli olduğunu düşünürdüm. aslında onların odaları daha karanlık ve küçüktü. sonra onlarda sokağın karşısına gözlerini diktiler. çünkü; her şansın bizde olamayacağını düşünürdük.
YENİ YORUMLAR
Tüm Yorumlar
Belki de ikimiz de hayal gördük ve bu o kadar da kötü değildi. (Adele)
Hayattaki şanssızlığından, hiçbirşeyin yolunda gitmeyişinden sıkılmış, kendini hissedilebilecek en değersiz şekilde hissetmeye başlamış olan Adele'in artık intihat etme zamanı geldi deyip köprüden atlamaya niyetlendiği yerde başlıyor film. Gabor, bir bıçak fırlatıcısıdır ve köprüde intihara girişmekte olan Adele'i görmesiyle birlikte onunla konuşmaya gidiyor. Böylesine boş bir şekilde hayatını harcayacağına gel benim oyuncum ol en azından hayatının daha derin bir anlamı olsun şeklinde bir teklif yapıyor.
Film, hayatta ruh eşinizin nerede karşınıza çıkabileceğine dair olabilecek en ütopik örneklerden birini veriyor. İntihar girişimindeki o son dakikalarda bile şansın dönebileceğinin bir öğretisi gibi. Adele ve Gabor'un birbirleri ile olan bağları zamanla öyle derinleşiyor ki artık kilometrelerce uzaktan bile birbirleriyle konuşabilir kıvama geliyorlar. Bu süreçt ... Devamı
Hayattaki şanssızlığından, hiçbirşeyin yolunda gitmeyişinden sıkılmış, kendini hissedilebilecek en değersiz şekilde hissetmeye başlamış olan Adele'in artık intihat etme zamanı geldi deyip köprüden atlamaya niyetlendiği yerde başlıyor film. Gabor, bir bıçak fırlatıcısıdır ve köprüde intihara girişmekte olan Adele'i görmesiyle birlikte onunla konuşmaya gidiyor. Böylesine boş bir şekilde hayatını harcayacağına gel benim oyuncum ol en azından hayatının daha derin bir anlamı olsun şeklinde bir teklif yapıyor.
Film, hayatta ruh eşinizin nerede karşınıza çıkabileceğine dair olabilecek en ütopik örneklerden birini veriyor. İntihar girişimindeki o son dakikalarda bile şansın dönebileceğinin bir öğretisi gibi. Adele ve Gabor'un birbirleri ile olan bağları zamanla öyle derinleşiyor ki artık kilometrelerce uzaktan bile birbirleriyle konuşabilir kıvama geliyorlar. Bu süreçt ... Devamı
Belki de ikimiz de hayal gördük ve bu o kadar da kötü değildi. (Adele)
Hayattaki şanssızlığından, hiçbirşeyin yolunda gitmeyişinden sıkılmış, kendini hissedilebilecek en değersiz şekilde hissetmeye başlamış olan Adele'in artık intihat etme zamanı geldi deyip köprüden atlamaya niyetlendiği yerde başlıyor film. Gabor, bir bıçak fırlatıcısıdır ve köprüde intihara girişmekte olan Adele'i görmesiyle birlikte onunla konuşmaya gidiyor. Böylesine boş bir şekilde hayatını harcayacağına gel benim oyuncum ol en azından hayatının daha derin bir anlamı olsun şeklinde bir teklif yapıyor.
Film, hayatta ruh eşinizin nerede karşınıza çıkabileceğine dair olabilecek en ütopik örneklerden birini veriyor. İntihar girişimindeki o son dakikalarda bile şansın dönebileceğinin bir öğretisi gibi. Adele ve Gabor'un birbirleri ile olan bağları zamanla öyle derinleşiyor ki artık kilometrelerce uzaktan bile birbirleriyle konuşabilir kıvama geliyorlar. Bu süreçte Adele'in hala değersizliğine bir çare arayışı altında önüne gelenle yatıp birkaç dakikalığına da olsa kendini değerli hissetmeye çalışması , filmin siyah beyaz çekilerek melankolik havayı derinleştirmesi, 90'lı yıllardaki Fransız filmlerinin olmazsa olmazı haline gelmiş olan türk/arabik/oryantalist ezgilerin kullanılışı ve İstanbul'da çekilmiş olan sahneleri elbette nazarımızda filmi birkaç tık yukarıya taşıyor.
Film boyunca diyaloglar oldukça güzel düşünülmüş Vanessa ve Daniel ikilisinin oyunculukları gayet başarılı. Gabor'un her bıçak atışında Adele'in hayatını kurtarıyormuş ve yeni bir şans daha elde etmesini sağlıyormuş izlenimi başarılı bir şekilde yansıtılmış. Her ne kadar birazcık polliyanna-vari bir sona sahip olsa da genel olarak film başarılı.
Hayattaki şanssızlığından, hiçbirşeyin yolunda gitmeyişinden sıkılmış, kendini hissedilebilecek en değersiz şekilde hissetmeye başlamış olan Adele'in artık intihat etme zamanı geldi deyip köprüden atlamaya niyetlendiği yerde başlıyor film. Gabor, bir bıçak fırlatıcısıdır ve köprüde intihara girişmekte olan Adele'i görmesiyle birlikte onunla konuşmaya gidiyor. Böylesine boş bir şekilde hayatını harcayacağına gel benim oyuncum ol en azından hayatının daha derin bir anlamı olsun şeklinde bir teklif yapıyor.
Film, hayatta ruh eşinizin nerede karşınıza çıkabileceğine dair olabilecek en ütopik örneklerden birini veriyor. İntihar girişimindeki o son dakikalarda bile şansın dönebileceğinin bir öğretisi gibi. Adele ve Gabor'un birbirleri ile olan bağları zamanla öyle derinleşiyor ki artık kilometrelerce uzaktan bile birbirleriyle konuşabilir kıvama geliyorlar. Bu süreçte Adele'in hala değersizliğine bir çare arayışı altında önüne gelenle yatıp birkaç dakikalığına da olsa kendini değerli hissetmeye çalışması , filmin siyah beyaz çekilerek melankolik havayı derinleştirmesi, 90'lı yıllardaki Fransız filmlerinin olmazsa olmazı haline gelmiş olan türk/arabik/oryantalist ezgilerin kullanılışı ve İstanbul'da çekilmiş olan sahneleri elbette nazarımızda filmi birkaç tık yukarıya taşıyor.
Film boyunca diyaloglar oldukça güzel düşünülmüş Vanessa ve Daniel ikilisinin oyunculukları gayet başarılı. Gabor'un her bıçak atışında Adele'in hayatını kurtarıyormuş ve yeni bir şans daha elde etmesini sağlıyormuş izlenimi başarılı bir şekilde yansıtılmış. Her ne kadar birazcık polliyanna-vari bir sona sahip olsa da genel olarak film başarılı.
ovarrated, 1000 diyalogtan biri kısmen anlamlı olunca popülerleşmiş, kesinlikle insana abir şey kazandırmayan, seneryo derinliği olmayan kötü bir film.
''Fransızca'' bu filmi izleyene kadar kulağıma bu kadar güzel gelmemişti.
birlikteyken iyi hissedenleri bir bütün olanları anlatan hoş bir film.
müzik de güzel.
https://www.youtube.com/watch?v=CKqQl3D4AzI
müzik de güzel.
https://www.youtube.com/watch?v=CKqQl3D4AzI
Uzun zamandır bu denli tutku yoğun bir film izlememiştim. Bilhassa bazı sahneler,bazı diyaloglar öyle vurucuydu ki. İstanbul'da nihayetlenmesi de hoş olmuş. Etkisi sürer...
Sırf kızla olan diyaloglar için bile izlenebilir :)
Şans diye birşey yoktur sadece sahip olamadığın şeylere şans dersin , doğru yer doğru zaman en önemlisi de doğru insanla karşılaşmak,köprüde hemde kendine hiç umudu kalmayan insanları hedef olması için ikna eden bıçak atıcıyla aşk..senden önce ve senden sonra dedirttirecek kadarda güçlü bir ilişki her repliği ayrı bir hikaye ,birbrinden ayrı kalınca hayatları altüst olan birleşince ise mükemmel ötesi bir çift:)türk motifleride beni çok mutlu etti ayrıca:)
önce "who will take my dreams away"i dinleyin, sonra bu şarkının filmin en can alıcı sahnesinde çaldığını hayal edin, sonra izleyin ve bunun nasıl mükemmel bir şekilde yapıldığını görün.
"böbreğin mi eksik, karaciğerin mi, yoksa bacağın mı " gibisinden tipik -sağcı- müslümanların kendi hallerine şükretmelerini sağlayan sorular ile şans kavramınıirdeleyen, abartılı bir sıklıkla duyacağınız ezan sesinden rahatsız olabileceğiniz 3. sınıf bir fransız filmi.
içerisinde Türk-lük, Türkiye gibi motifler işlenen filmlere -kompleks sahibi- sinemaseverlerin fazla ilgi göstermesinden ötürü böyle bi popülariteye sahip olduğunu düşünüyorum.
içerisinde Türk-lük, Türkiye gibi motifler işlenen filmlere -kompleks sahibi- sinemaseverlerin fazla ilgi göstermesinden ötürü böyle bi popülariteye sahip olduğunu düşünüyorum.
Angel-a dan sonra beni pek kesmedi açıkçası ama yinede güzel bir film. senaryoda bazı ayrıntılar es geçilmiş bazı şeyler yüzeysel verilmiş. onun dışında pek bi sorun yok. başroldeki elemansa bazı sahnelerde gözümde al pacino nun scarface teki zamanları oldu bazende teoman.
o nasıl bir sevişme tarzıdır bu arada arkadaşım bıçak mıçak neyin fetişi oluyor bu.
o nasıl bir sevişme tarzıdır bu arada arkadaşım bıçak mıçak neyin fetişi oluyor bu.
danie auteuil gibi adam bana da bıçak atsaydı;
'böyle devam edemeyiz..'
''neye devam edemeyiz?''
'beraber olmamaya..'
diyaloğu benimle de yaşanırdı.
çok sevdiğim vanessa filmi.
'böyle devam edemeyiz..'
''neye devam edemeyiz?''
'beraber olmamaya..'
diyaloğu benimle de yaşanırdı.
çok sevdiğim vanessa filmi.
adam : - Sinderella olacaksın gecelerin kraliçesi
kadın : - gündüzleri ne yapacağım?
Şans perisi bir adam, saflık timsali bir kadın ve tam bitecekken yeniden başlayan iki yaşamın, altından sular akan bir köprünün üstünde kurdukları köprü. Müzikleri, siyah beyaz olmasına karşın gökkuşağının renklerini hissettiren görüntüleri, herbiri üzerinde düşünülmeye değer diyalogları, telepatik iletişimleri, çıplaklık cinsellik olmaksızın gerçekleşen bıçaklı orgazm sahnesi ve İstanbul’da bir köprüde sonlanıyor olmasıyla farklı bir romantik film.
not: Bir de Türk usulü düğün olaymış
80/100
kadın : - gündüzleri ne yapacağım?
Şans perisi bir adam, saflık timsali bir kadın ve tam bitecekken yeniden başlayan iki yaşamın, altından sular akan bir köprünün üstünde kurdukları köprü. Müzikleri, siyah beyaz olmasına karşın gökkuşağının renklerini hissettiren görüntüleri, herbiri üzerinde düşünülmeye değer diyalogları, telepatik iletişimleri, çıplaklık cinsellik olmaksızın gerçekleşen bıçaklı orgazm sahnesi ve İstanbul’da bir köprüde sonlanıyor olmasıyla farklı bir romantik film.
not: Bir de Türk usulü düğün olaymış
80/100
Sonu özellikle etkileyici olmuş insan avrupa sinemasında memleketini görünce bir garip oluyor doğrusu.Filmin genel dokusu şans ve kader üzerine kurulmuş.Birbirlerini kilometrelerce uzaktan duyup konuşabilmeleri de ayrıca hoşuma giden bir detay oldu.Böylelikle filmde ince bir çizgi yakalanmış.Kızın marjinalliği adamınkıyle cok ince bir şekilde birleştirilmiş.Avrupa sineması sevenlere kesinlikle tavsiye edeceğim bir film bu.
Köprüdeki Kız filmine Benzer Film ekliyorsun.
Köprüdeki Kız filmini Kategorize ediyorsun.
Bu filmi aşağıdaki seçenekleri işaretleyerek kategorize edebilirsin.
Köprüdeki Kız filmine Konu ekliyorsun.
FİLM İLE İLGİLİ İSTATİSTİKLER
Arama sonuçları
Bu filmi izleyen 20 kişi
Kullanıcı Bulunamadı...
ÜYE OL