"Ben bir müşteri, bir hizmet alıcısı, bir sahtekar, beleşçi bir dilenci ya da bir hırsız değilim. Ben, bir sosyal güvenlik hizmet numarası, ekrandaki bir görüntü değilim. Vergimi ödedim. Bir peni bile eksik değil. Bundan da gurur duyarım. El pençe divan durmam fakat komşumun gözlerinin içine bakıyorum. Sadaka istemem de aramam da. Benim adım Daniel Blake. Ben bir adamım. Bir insanım, köpek değil. Hakkım olanı istiyorum. Sizden bana saygı duymanızı istiyorum. Ben bir yurttaşım. Ne daha azı, ne daha fazlası. Teşekkürler."
Hepimiz yaşadığımız toplumda sosyal bir güvencemiz olmasını istiyoruz ama rekabete dayalı bir toplumdayız. Bu bile aslında büyük bir çelişkidir rekabettte eşitlik yoktur ve güvencesizlik vardır. Sosyal haklarımızdan mahrum kalmamız da tesadüf değildir. Özelleştirme gibi bir konu devleti zayıflatma değildir aslında daha da güçlendirir. Film bizlere bunu en iyi şekilde aktarıyor. Muhafazakarlık, kültürel farklar, milliyetçilik, vatan sevgisi ve bayrak sevgisi gibi kavramlara takılıp dururken kapitalist sistem bizleri sömürmeye devam ediyor. Bizlerde bu konulara takılıp kalıyoruz. Yıllardır süre gelen bu sömürü ve eşitsizlik düzeni zenginlerin çıkarlarını korumakla kalmayıp bizleri de birbirine düşman etmesini gayet iyi biliyor. Bu düzen kurulurken de devlet kutsallaştırılıyor. Halbuki devlet bu sistemin bir denetim aygıtı ve ona hizmet ediyor. Film bizlere bunu anlatmaya çalışırken günümüz çağında insani değerlerimizi de nasıl yitirdiğimizi gösteriyor. 'Ben Daniel blake im, bir köpek değ... Devamı
Hepimiz yaşadığımız toplumda sosyal bir güvencemiz olmasını istiyoruz ama rekabete dayalı bir toplumdayız. Bu bile aslında büyük bir çelişkidir rekabettte eşitlik yoktur ve güvencesizlik vardır. Sosyal haklarımızdan mahrum kalmamız da tesadüf değildir. Özelleştirme gibi bir konu devleti zayıflatma değildir aslında daha da güçlendirir. Film bizlere bunu en iyi şekilde aktarıyor. Muhafazakarlık, kültürel farklar, milliyetçilik, vatan sevgisi ve bayrak sevgisi gibi kavramlara takılıp dururken kapitalist sistem bizleri sömürmeye devam ediyor. Bizlerde bu konulara takılıp kalıyoruz. Yıllardır süre gelen bu sömürü ve eşitsizlik düzeni zenginlerin çıkarlarını korumakla kalmayıp bizleri de birbirine düşman etmesini gayet iyi biliyor. Bu düzen kurulurken de devlet kutsallaştırılıyor. Halbuki devlet bu sistemin bir denetim aygıtı ve ona hizmet ediyor. Film bizlere bunu anlatmaya çalışırken günümüz çağında insani değerlerimizi de nasıl yitirdiğimizi gösteriyor. 'Ben Daniel blake im, bir köpek değilim' sözü ise finalde suratımıza tokat gibi vuruyor.
Filmi absürd bulanlar için şunu söyleyebilirim bu sistem o kakar sinsidir ki farkına varabilmek bile çok zordur anca bu filmer bizlere yardımda bulunabilir. Puanım 80/100.
Birçok şey yazmak istiyorum ancak yazamıyorum. Zira yazacaklarimin, izlerken ve sonrasında dusunduklerimi ve hissettiklerimi karsilamayacagini fark ettim. O yüzden izleyin arkadaşlar ya, izleyin ve izlettirin, sadece gozlerinizle değil kalbinizle de.
Son zamanlarda izlediğim en gerçekçi film. Karakterleri gerçekmişler gibi hissediyorsunuz, zaten neredeyse her sahnede "aa bak bu olmuştu, benim de başıma geldi" diye düşünüyorsunuz, sistem eleştirisinin yapılışı o kadar isabetli ki adeta içinizdekileri dile getiriyor.
bazı sahnelerde içiniz acıyor, katie’nin daniel’a karşı mahcup hissetmemek için kendi tabağını verdiği sahne, yemek bankasında bayılmamak için kenarda konserve yemeye çalışması, daniel’ın ölümü, cenazesi vb. birçok sahne o kadar gerçekçi yansıtılmış ki üzülmemek elde değil. daniel’ın ölmüş eşi için söyledikleri de çok güzeldi, katie ile eşinin bakımı hakkında konuşurlarken söylediği bir söz aklımda kaldı. "insan başka birine uzun süre bakınca kendini unutuyor." sanırım daniel ölen eşinin ardından bakacak bir insan olarak katie’yi buldu ve ne zaman ki katie onu istemedi; işte o zaman kendini hatırladı ve devletin kendisini içine soktuğu durum yüzünden kendine saygısı kalmadı. son ... Devamı
Son zamanlarda izlediğim en gerçekçi film. Karakterleri gerçekmişler gibi hissediyorsunuz, zaten neredeyse her sahnede "aa bak bu olmuştu, benim de başıma geldi" diye düşünüyorsunuz, sistem eleştirisinin yapılışı o kadar isabetli ki adeta içinizdekileri dile getiriyor.
bazı sahnelerde içiniz acıyor, katie’nin daniel’a karşı mahcup hissetmemek için kendi tabağını verdiği sahne, yemek bankasında bayılmamak için kenarda konserve yemeye çalışması, daniel’ın ölümü, cenazesi vb. birçok sahne o kadar gerçekçi yansıtılmış ki üzülmemek elde değil. daniel’ın ölmüş eşi için söyledikleri de çok güzeldi, katie ile eşinin bakımı hakkında konuşurlarken söylediği bir söz aklımda kaldı. "insan başka birine uzun süre bakınca kendini unutuyor." sanırım daniel ölen eşinin ardından bakacak bir insan olarak katie’yi buldu ve ne zaman ki katie onu istemedi; işte o zaman kendini hatırladı ve devletin kendisini içine soktuğu durum yüzünden kendine saygısı kalmadı. son görüşme sahnesinde görüşmeyi yapacaklara bakıp "hayatım onların ellerinde." demesi ve cenazede katie’nin daniel blake’in cebindeki notları okuması, notlardaki mağruriyet, onurluluk birbirini tamamladı.
devlet binasına spreyle derdini yazması da çok güzel bir sahneydi, unutmadan.
son olarak; ne büyük adamdın be dan abi. devlet insanlığı öldürdü seni öldürerek belki de.
Filmekimi kapsamında görme şansı bulduğum altın palmiyeli Ken Loach filmi. Sistemin bozukluğu ve insanlara yaşattıkları etkili ve gerçekçi öte yandan sade bir dil ve akıcılıkla işlenmiş. Mutlaka görülmesi gerektiğini düşünüyorum bu filmin.
@ustunkoru
10 yıl önce
7 / 10
@pembezurafa
10 yıl önce
@olanzveins
10 yıl önce
8 / 10
Filmi absürd bulanlar için şunu söyleyebilirim bu sistem o kakar sinsidir ki farkına varabilmek bile çok zordur anca bu filmer bizlere yardımda bulunabilir. Puanım 80/100.
@elalala
10 yıl önce
8.3 / 10
@sercanakgul
10 yıl önce
10 / 10
bazı sahnelerde içiniz acıyor, katie’nin daniel’a karşı mahcup hissetmemek için kendi tabağını verdiği sahne, yemek bankasında bayılmamak için kenarda konserve yemeye çalışması, daniel’ın ölümü, cenazesi vb. birçok sahne o kadar gerçekçi yansıtılmış ki üzülmemek elde değil. daniel’ın ölmüş eşi için söyledikleri de çok güzeldi, katie ile eşinin bakımı hakkında konuşurlarken söylediği bir söz aklımda kaldı. "insan başka birine uzun süre bakınca kendini unutuyor." sanırım daniel ölen eşinin ardından bakacak bir insan olarak katie’yi buldu ve ne zaman ki katie onu istemedi; işte o zaman kendini hatırladı ve devletin kendisini içine soktuğu durum yüzünden kendine saygısı kalmadı. son ... Devamı
bazı sahnelerde içiniz acıyor, katie’nin daniel’a karşı mahcup hissetmemek için kendi tabağını verdiği sahne, yemek bankasında bayılmamak için kenarda konserve yemeye çalışması, daniel’ın ölümü, cenazesi vb. birçok sahne o kadar gerçekçi yansıtılmış ki üzülmemek elde değil. daniel’ın ölmüş eşi için söyledikleri de çok güzeldi, katie ile eşinin bakımı hakkında konuşurlarken söylediği bir söz aklımda kaldı. "insan başka birine uzun süre bakınca kendini unutuyor." sanırım daniel ölen eşinin ardından bakacak bir insan olarak katie’yi buldu ve ne zaman ki katie onu istemedi; işte o zaman kendini hatırladı ve devletin kendisini içine soktuğu durum yüzünden kendine saygısı kalmadı. son görüşme sahnesinde görüşmeyi yapacaklara bakıp "hayatım onların ellerinde." demesi ve cenazede katie’nin daniel blake’in cebindeki notları okuması, notlardaki mağruriyet, onurluluk birbirini tamamladı.
devlet binasına spreyle derdini yazması da çok güzel bir sahneydi, unutmadan.
son olarak; ne büyük adamdın be dan abi. devlet insanlığı öldürdü seni öldürerek belki de.
@substance
10 yıl önce
9 / 10